پایان نامه با کلمات کلیدی عراق جدید، فرامنطقه ای، سیاست خارجی، نظام سیاسی

دانلود پایان نامه ارشد

فصل دوم: چارچوب نظری تحقیق
1-2 مقدمه 13
2-2 تعاریف احزاب 13
3-2 ویژگی ها و عناصر حزب 14
4-2 تاریخچه شکل گیری احزاب 15
5-2 کارویژه های احزاب 17
6-2 احزاب و دموکراسی 21
7-2 نقش ایدئولوژی در کارکرد احزاب 25
8-2 نظریه های احزاب 28
1-8-2 نظریه نهادگرا 28
2-8-2 نظریه آلموند 30
3-8-2 نظریه نوسازی سیاسی 33
4-8-2 نظریه تاریخی 34
5-8-2 نظریه توسعه گرا 34
6-8-2 نظریه کارکردگرایانه 35
7-8-2 نظریه ساختارگرای لاپالومبارا و واینر 38
9-2 نتیجه گیری 39
فصل سوم: چالش های دموکراسی سازی در عراق
1-3 مقدمه 42
2-3 چرایی فروپاشی حکومت بعث 42
3-3 چالش های بحران بین المللی عراق 48
4-3 موانع و مشکلات دموکراسی سازی در عراق 50
1-4-3 عدم شکل گیری صحیح دولت – ملت سازی 50
2-4-3 حضور گروههای رادیکال تروریستی در عراق 54
3-4-3 ساختار ناهمگون سیاسی و دموکراسی سازی در عراق 61
4-4-3 رقابت های قومی و مذهبی 62
5-4-3 افزایش خشونتهای ناشی از حضور آمریکا 69
5-3 نتیجه گیری 70
فصل چهارم:نقش احزاب در دموکراسی سازی عراق جدید
1-4 مقدمه 73
2-4 جایگاه گروه های اجتماعی و نقش آنها در ساختار سیاسی عراق جدید 73
3-4 تحولات جدید در صحنه سیاسی و موقعیت اقوام و گروه ها در حکومت جدید عراق 80
4-4 رویکرد آمریکا به احزاب عراق 81
5-4 غلبه فرهنگ و باورهای قوم محور و مذهبی بر تحزب و بازگران گروهی 87
6-4 رویکرد و اهداف گروههای سنی در دموکراسی سازی عراق 90
7-4 رویکرد احزاب شیعی به دموکراسی سازی 92
8-4 سقوط صدام و طرح تثبیت فدرالیسم در عراق 93
9-4 عوامل زمینه ساز عدم تاثیرگذاری احزاب عراق بر فرآیند دموکراسی سازی 105
10-4 نتیجه گیری 121
نتیجه گیری 123
فهرست منابع 129

چکیده:
پژوهش حاضر سعی دارد نقش احزاب سیاسی در عراق و نقش آن ها در فرآیند دموکراسی سازی را مورد بررسی قرار دهد. سؤال اصلی این گونه طرح شده است که احزاب سیاسی عراق چه نقشی در فرآیند دموکراسی سازی عراق دارند؟ در پاسخ این فرضیه مطرح شده است که احزاب سیاسی عراق مهم ترین عامل در شکل گیری فرآیند دموکراسی سازی در این کشور هستند. سؤال فرعی نیز این گونه مطرح شده است که مهم ترین موانع بر سر راه فرآیند دموکراسی سازی در عراق چیست؟ در پاسخ این فرضیه طرح شده است که چالش های درون حزبی و حاکم بودن رویه فرقه گرایی بر احزاب عراق باعث شده است تا این احزاب نتوانند در فرآیند دموکراسی سازی عراق نقش موثری ایفا نمایند. نوع روش تحقیق حاضر، توصیفی – تحلیلی می باشد. همچنین از نظریات احزاب به عنوان چارچوب نظری بهره گرفته ایم.
با شکل گیری حکومت جدید در عراق، ساختارهای سیاسی این کشور دستخوش تغییر و تحولات عمده ای شد. همچنین وجود نامانی های گسترده و دخالت کشورهای منطقه ای و فرامنطقه ای بر پیچیدگی اوضاع افزود. با توجه به این شرایط، احزاب سیاسی عراق که باید به عنوان محرک دموکراسی سازی در این کشور عمل کند، به دلیل وجود اختلافات گسترده نتوانسته اند در فرآیند دموکراسی سازی نقش عمده ای داشته باشند.
کلمات کلیدی:
عراق، دموکراسی سازی، احزاب، شیعیان، سنی، کردها

فصل اول:
کلیات تحقیق

1-1 بيان مسأله
اصولاً در يك نظام دموكراسي اين احزاب و برنامه هاي اجرايي آنان است كه با يكديگر رقابت مي كنند و در واقع مردم قبل از اينكه به اشخاص معرفي شده در انتخابات فكر كنند به برنامه هاي اعلام شده از طرف احزاب راي مي دهند. سه ويژگي انساني در معناي حزب مورد توجه بوده که عبارتند از: تفرق، اشتراک، مبارزه. دليل آن نيز اين است كه در تمامي فرهنگ‌ها حزب به معناي جمعي در مقابل ديگران است و از منافع يا بينش‌هاي مشترکي حمايت مي‌کند و براي مقابله با گروهي ديگر تشکيل شده‌ است. احزاب در نظام‌هاي مختلف سياسي از کارکردهاي متفاوتي برخوردار هستند، اما از يک منظر، کار ويژه‌هاي احزاب عمدتاً شبيه به هم است و بنابراين در دو دسته اساسي تقسيم‌بندي مي‌شوند که بخشي از اين کار ويژه‌ها، آموزشي و اجتماعي و بخشي ديگر کسب قدرت از طريق شرکت در انتخابات‌هاي مختلف است. در دوران حاضر که عصر دموکراسی های نمایندگی نام گرفته است، تصور تثبیت و تشکیل نظام سیاسی بدون وجود افراد هم فکر که به صورت هماهنگ عمل کنند به دشواری امکان پذیر است.
در این راستا، در عراق پس از صدام به دلیل ویژگی های سیاسی، امنیتی، اجتماعی و فرهنگی خاص احزاب از جایگاه و نقش مهمی در فرآیند دموکراسی سازی برخوردارند. احزاب مهم در نظام سیاسی عراق را می توان در سه دسته جای داد: 1- احزاب شیعی: مهم ترین جریانات شیعی در عراق را می‌توان به سه گروه اصلی تقسیم کرد: الف: ائتلاف دولت قانون که برآمده از حزب الدعوه و تعدادی از احزاب کوچک مستقل است که نوری المالکی رهبری آن را برعهده دارد. ب: دومین ائتلاف از احزاب شیعه که با عنوان ائتلاف مواطن (شهروندان) شناخته می‌شود از ائتلاف مجلس اعلای انقلاب اسلامی و دیگر احزاب کوچک‌تر شیعه همچون حزب احمد چلبی و حزب ابراهیم جعفری تشکیل شده است. ج: سومین جریان شیعه مهم و تاثیر گذار در عراق کتلة الاحرار به رهبری مقتدی صدر است. 2- احزاب کردی: مهم ترین احزاب کردی در عراق شامل الف: حزب دموکرات کردستان عراق به رهبری مسعود بارزانی ب: حزب ائتلاف میهنی به رهبری جلال طالبانی است. 3- احزاب سنی: در میان جریانات اهل سنت نیز جریانات وابسته به نجیفی، ائتلاف متحدون و همچنین جبهه توافق عراق از نقشی پررنگ برای تاثیرگذاری بر فرآیند دموکراسی سازی برخوردارند.
در این راستا، شکاف های داخلی موجود در داخل احزاب در کنار تحولات مربوط به فدرالیسم و همچنین حضور گروه های افراطی در این کشور، روند نقش آفرینی احزاب در حرکت به سوی دموکراسی سازی را با ابهام مواجه ساخته است. از سوی دیگر، حتی در درون خود احزاب شیعی، سنی و کردی نیز انسجام لازم وجود ندارد. در این باره، هر یک از تشکل های درون حزبی نیز از سیاست ها، اقدامات و کشورهای خاصی حمایت می کنند که این مسأله نیز بر ابهامات و پیچیدگی های نقش احزاب در روند دموکراسی سازی عراق افزوده است.
از سوی دیگر، نمی توان نقش و فشار کشورهای منطقه ای و فرامنطقه ای را بر احزاب موجود در عراق نادیده گرفت. این مسأله، زمینه ساز تضعیف احزاب در جامعه عراق شده است. کشورهایی نظیر آمریکا، ایران، عربستان و ترکیه با نفوذ و فشار خود بر احزاب، آن ها را از رسیدن به اتحاد و انسجام واقعی بازداشته اند که این مسأله زمینه ساز شکل گیری مشکلات فراوانی برای احزاب در عراق پس از صدام شده است.
با توجه به اهمیت نقش احزاب سیاسی در عراق و نقش آن ها در فرآیند دموکراسی سازی، پژوهش حاضر به دنبال بررسی شناخت ابعاد مختلف روند تاثیرگذاری احزاب سیاسی عراق بر روند دموکراسی سازی این کشور است. در این راستا، دغدغه و مسأله اصلی پژوهش حاضر با این مسأله بر می گردد از آنجایی که جامعه عراق جامعه ای واحد و یک دست نیست، فرآیند دموکراسی سازی در این کشور با مشکلات بسیاری مواجه است. در این راستا، احزاب نقشی مهم و بی بدیل در راه دستیابی به دموکراسی ایفا می کنند. با توجه به این مهم، این تحقیق سعی دارد به این نتیجه برسد که احزاب عراق با اتخاذ راهکارهای مبتنی بر تامین اهداف و منافع تمامی گروهها و هویت های موجود در جامعه عراق، سعی دارد جامعه این کشور بعد از صدام را به سوی جامعه مدنی مطلوب همگان رهنمون سازد.
2-1 اهمیت و ضرورت انجام تحقيق
احزاب در دنیای امروز نقشی بی بدیل در شکل گیری دموکراسی و فرآیند دموکراسی سازی دارند. بدون وجود احزاب، دستیابی به جامعه ای دموکراتیک محال می نماید. در جامعه عراق به دلیل ویژگی های خاص سیاسی، اجتماعی و مذهبی، وجود گروههای تندرو مذهبی و افراطی، مداخله قدرتهای منطقه ای و فرامنطقه ای و … نیاز به دموکراسی سازی بیش از پیش حس می شود که در این راه، احزاب مهم ترین نقش را بر عهده دارند. احزاب در تحولات سیاسی عراق با اتخاذی مواضعی هماهنگ در قبال مسائل گوناگون می توانند تا حدود زیادی در جهت حل مسائل و مشکلات موجود گام بردارند. این مسأله نه تنها می تواند جامعه عراق را به سوی پیشرفت و توسعه رهنمون کند، بلکه مسائل و مشکلات امنیتی، سیاسی، اقتصادی کشورهایی منطقه ای تاثیرگذار در تحولات عراق از جمله ایران را نیز کمرنگ خواهد کرد. باید به این نکته اشاره داشت که شکل گیری بحران های مختلف در کشوری همچون عراق که از مذاهب و قومیت های مختلف تشکیل شده، برای کشورهایی همچون ایران می تواند زمینه ساز ناامنی های گسترده ای شود. در واقع، تنها احزاب موجود در جامعه عراق هستند که می توانند با یکپارچگی و وحدت بر بحران های داخلی غلبه کنند. در این راستا، پس از سقوط صدام احزاب و جریانات موجود در این کشور با توجه به این موانع سعی داشته اند که در جهت شکل گیری کشوری دموکراتیک حرکت کنند. این تحقیق از آن جایی که سعی دارد نقش و جایگاه احزاب را در فرآیند دموکراسی سازی عراق مورد بررسی قرار دهد و موانع مهم بر سر برقراری این مهم را تشریح کند از اهمیت و ضرورت خاصی برخوردار است.
3-1 مرور ادبیات و سوابق مربوطه
1- برزگر، کیهان. (1385). سیاست خارجی ایران در عراق جدید. تهران: مرکز تحقیقات استراتژیک.
نویسنده در این کتاب، سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران را در عراق پس از فرو پاشی حکومت بعث در ابعاد مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی مورد بررسی قرار داده و فرصت ها و تهدیدات موجود را تشریح کرده است. وی همچنین به نقش شیعیان اشاره می کند و معتقد است که این گروه در عراق جدید به عنوان یکی از از ارکان اصلی شناخته می شود و نقش مهمی در روابط عراق جدید و ایران ایفا می نماید. نویسنده همچنین در پایان نقش عوامل خارجی را در روابط ایران و عراق جدید به تفصیل مورد بررسی قرار داده و معتقد است تمام تلاش قدرت های منطقه ای و فرامنطقه ای بر این مهم استوار است که مانع از شکل گیری روابطی مطلوب در روابط ایران و عراق جدید شوند.
2- جعفری ولدانی، اصغر. (1387). عراق پس از سقوط صدام. تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی.
حکومت آینده عراق و همچنین زمینه ها و عوامل مؤثر در تقویت ناسیونالیسم قومی و استقرار موقت نظام فدرالیستی در فرآیند شکل گیری نظام سیاسی نوین عراق را مورد بحث و بررسی قرار داده است.
3- خواجویی، محمد.1389. دولت جدید عراق؛ زمینه‌ها، رویکردها، فرصت ها و چالش‌ها. ماهنامه ویژه ابرار معاصر تهران. شماره 89 .
نوشتار حاضر نخست به فرآیند شکل‌گیری دولت و نحوه توافق گروه های سیاسی عراق پس از نه ماه بن‌بست سیاسی در این کشور پرداخته شده است و پس از آن ترکیب دولت جدید، سهم هر یک از گروه های سیاسی عراق در آن و مواضع شخصیت‌های بارز آن در قبال جمهوری اسلامی ایران مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین نگاهی به مهم‌ترین موضوعات پیش روی دولت جدید، تأثیر ترکیب کنونی دولت بر کارآمدی آن، سیاست های آتی دیگر کشورها درباره عراق و سیاست خارجی این کشور در دوره جدید به‌ویژه در قبال جمهوری اسلامی ایران از دیگر محورهای این نوشتار است.
4- هادیان، حمید.1383. سیاست جدید امنیت منطقه‌ای عراق. ماهنامه همشهری دیپلماتیک. سال دوازدهم. شماره 16.
نویسنده در این مقاله معتقد است که پیش از فروپاشی حکومت صدام حسین، ارتش عراق هسته مرکزی سلول سیاست امنیت منطقه‌ای آن کشور بود ولی اکنون الگوی جدید امنیت منطقه‌ای خبر از عضویت این کشور در ناتو می‌دهد. یکی از نکات کلیدی در این طرح آموزش، تجهیز و مدرنیزه کردن ارتش عراق در قالب مأموریت‌های محوله ناتو است. گفتنی است سیاست منطقه‌ای عراق جدید با فرمول امنیتی از نوع دفاع جمعی و بعد امنیت دسته‌جمعی، با ارتش کوچک و حرفه‌ای، امنیت ملی آن کشور را تأمین می‌کند و مانع از میلیتاریستی شدن جامعه سیاسی عراق می‌شود، نظامیان قدرت را به طور کامل قبضه خواهند کرد و عراق از گروه کشورهای کودتاگر منطقه خارج می‌گردد.
5- خسروی، غلامرضا.1389. مؤلفه‌های داخلی پایدار و مؤثر بر سیاست خارجی

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع تلفن همراه Next Entries پایان نامه ارشد رایگان با موضوع هویت دینی، میزان استفاده، انحراف معیار