تحقیق رایگان درباره خودپنداره، فعالیت بدنی، پیش آزمون، عزت نفس

دانلود پایان نامه ارشد

فهرست جداول
صفحه
جدول4-1 اطلاعات توصیفی سن، قد، وزن، درصد چربی و شاخص توده بدنی آزمودنی ها
57
جدول 4-2 نمرات خود پنداره مرتبط با توانایی و ظاهر بدنی در گروه های تجربی و کنترل در پیش آزمون و پس آزمون
58
جدول4-3 میانگین و انحراف معیار درصد چربی در گروههای تجربی و کنترل در پیش آزمون و پس آزمون
59
جدول4-4 نتایج حاصل از آزمون t به منظور مقایسه خودپنداره مرتبط با توانایی بدنی گروه مقاومتی
60
جدول4-5 نتایج حاصل از آزمون t به منظور مقایسه خودپنداره مرتبط با ظاهر بدنی گروه مقاومتی
61
جدول4-6 نتایج حاصل از آزمون t به منظور مقایسه خودپنداره مرتبط با توانایی بدنی گروه هوازی
61
جدول4-7 نتایج حاصل از آزمون t به منظور مقایسه خودپنداره مرتبط با ظاهربدنی گروه هوازی
62
جدول4-8 نتایج حاصل از آزمون t به منظور مقایسه خودپنداره مرتبط با توانایی بدنی گروه ترکیبی
63
جدول4-9 نتایج حاصل از آزمون t به منظور مقایسه خودپنداره مرتبط با ظاهر بدنی گروه ترکیبی
64
جدول 4-10 نتایج حاصل از واریانس یک طرفه به منظور مقایسه پس آزمون خودپنداره مربوط به توانایی بدنی بین گروههای تجربی و کنترل
65
جدول 4-11 نتایج حاصل از آزمون تعقیبی شفه
66
جدول4-12 نتایج حاصل از واریانس یک طرفه به منظور مقایسه پس آزمون خودپنداره مربوط به ظاهر بدنی بین گروههای تجربی و کنترل
67
جدول 4-13 مقایسه میانگین درصد چربی در گروههای تجربی و کنترل در پیش آزمون و پس آزمون
68
جدول 4-14 نتایج حاصل از تحلیل واریانس یک طرفه به منظور مقایسه میانگین درصد چربی در گروههای تجربی و کنترل در پیش آزمون و پس آزمون
69

فهرست نمودارها
صفحه
شکل 1-1 رابطه خود پنداره بدنی با فعالیت بدنی
5
شكل 2-1 مدل‌هاي ساختاري خودپنداره كه از مدل‌هاي توانايي و هوش اقتباس شده است
21
شكل 2-2 سه مدل ارائه شده درمورد ارتباط بين ابعاد چندگانه خودپنداره بدني و اجزاي آمادگي جسماني
25
شكل 2-3 مدل رواني شركت در فعاليت‌هاي بدني
31
شكل 2-4 مدل تمرينات بدني و عزت نفس
32
شكل2-5 راه حل بهنجار يك مدل گسترش يافته
33
نمودار4-1 میانگین خودپنداره بدنی آزمودنی های گروههای تجربی و کنترل در پیش آزمون و پس آزمون
59

فصل اول:

طرح تحقیق

1-1 مقدمه
خود پنداره نقش تعیین کننده ای در تکامل شناختی و عاطفی فرد دارد. خود پنداره، مجموعه ی ویژگی هایی است که فرد برای توصیف خویش به کار می برد (1). خود پنداره دارای یک ساختار چند بعدی است که می توان آن را به دو سطح تحصیلی و غیر تحصیلی تقسیم کرد. خود پنداره تحصیلی مربوط به زمینه های تحصیلی مانند ریاضی و زبان انگلیسی می باشد. خود پنداره غیر تحصیلی به سطوح اجتماعی، عاطفی و بدنی تقسیم می شود که هر کدام به نوبه خود دارای زیر مجموعه هایی می باشند. به عنوان مثال خود پنداره بدنی یکی از ابعاد خود پنداره ی غیر تحصیلی، نگرش فرد را نسبت به ابعاد بدنی، توانایی ها و مهارت های بدنی خود نشان می دهد(15).
محققین علوم رفتاری معتقدند که خود پنداره بدنی، می تواند تحت تاثیر برنامه های مداخله ای چون ورزش، تمرین بدنی و برنامه های کاهش وزن قرار گیرد(2). کالوگیانیس (2006) در بررسی نقش ورزش و تربیت بدنی در توسعه خود پنداره به این نتایج دست یافت که تدریس مناسب خود پنداره می تواند به کودکان و نوجوانان در شکل دادن یک تصویر عینی از خود جسمانی شان و به دست آوردن عزت نفس بدنی مثبت کمک کند(39).
مدلی بر اساس ارزش‌های جامعه ایران، توسط عبدالملکی (1389) ساختار یابی شده است که با مداخله در عناصر این رابطه از جمله ارتباط فعالیت بدنی با خودپنداره بدنی، می‌توان اثر آن را بر خودپنداره بدنی مورد آزمایش قرار داد تا دستیابی به این مدل نظری را بصورت تجربی، مورد آزمایش قرار دهد(17).
بنابراین با توجه به نقش مهم بهبود خودپنداره بدنی بر سلامت جسمانی، روانی و اجتماعی، این تحقیق بر آن است تا اثر فعالیت بدنی، شامل تمرینات مقاومتی، تمرینات هوازی و ترکیبی را بر خودپنداره بدنی پسران نوجوان در ایران مورد آزمایش قرار دهد.

1- 2 بیان مسئله
شاولسون و همکارانش (1976) خودپنداره را به عنوان ادراک فرد از خود که از طریق تجربه و تفسیر او از محیطش شکل می گیرد، تعریف نموده اند. آنها خاطر نشان کردند که خودپنداره هم به عنوان یک نتیجه و هم به عنوان یک متغیر تعدیل کننده برای کمک به تبیین سایر نتایج نقش مهمی دارد. در این راستا شاولسون و همکاران (1976) یک الگوی چندگانه سلسله مراتبی1 از خودپنداره پیشنهاد کرده‌اند که در این الگو، خودپنداره به صورت یک سلسله مراتب است که در سطح یک خودپنداره کلی قرار دارد که مجموعه ای است از باور‌هایی که شخص در مورد خود دارد و تغییر آن نسبتا دشوار است. در سطح دوم دو قلمرو تحصیلی2 و غیر تحصیلی وجود دارد. خودپنداره تحصیلی یا علمی مربوط به زمینه‌های درسی می‌شود و خودپنداره غیر تحصیلی به صور احساسی، اجتماعی و بدنی تقسیم می‌شود(43). بر این اساس خودپنداره بدني كه در متون مختلف با واژه‌هايي چون، ادراک بدنی3، تصوير بدني4 و مفهوم بدني5 مترادف با هم به كار برده شده است، که بطور کلی، نگرش فرد نسبت به بدن خویش تعریف شده است (49).
مارش (1994) با اقتباس از مدل چند بعدی سلسله مراتبی که توسط وی و شاولسون ارائه شد، پرسشنامه خود توصیفی بدنی (PSDQ) را تدوین نموده و بخوبی نشان داد که خودپنداره بدنی نیز از ماهیت چند بعدی برخوردار است. این پرسشنامه شامل 70 سوال جهت اندازه گیری 9 مولفه خاص از خودپنداره بدنی (سلامتی، هماهنگی، فعالیت بدنی، چربی بدنی، شایستگی ورزشی، ظاهر و انعطاف پذیری) و دو مولفه خودپنداره بدنی کلی و عزت بدنی کلی است که مارش و ردماین (1994) بین خرده مقیاس‌های پرسشنامه خود توصیفی بدنی (PSDQ) با عوامل آمادگی بدنی مشابه و همخوان، ارتباط بالایی را نشان دادند (43) این در حالسیت که مدل‌های ارائه شده توسط شاولسون و همکاران (1976) و فاکس(1999) نتوانستند با ابزار مناسبی حیطه‌های علمی، اجتماعی و بدنی خودپنداره را از هم جدا نمایند (43و 33).
خودپنداره بدنی تحت تاثیر عوامل زیستی و محیطی مختلف مانند سن، جنسیت، ترکیب بدنی و فعالیت بدنی قرار می‌گیرد و در زمان‌هایی از زندگی دچار نوسان و تغییرات بیشتری می‌شود (1).
دوره نوجوانی زمان حساسی از لحاظ تغییرات رشدی در تمام حیطه های انسان می باشد که از نظر تحول خودپنداره یکی از بحرانی ترین دوره های زندگی است، به طوریکه خودپنداره بدنی از حالت خودپنداره کودکی به خودپنداره بزرگسالی تغییر می یابد(15).
مطابق با “مدل روانشناختی مشارکت ورزشی”6 شرکت در فعالیت‌های بدنی سبب افزایش توانایی بدنی شده که دارای منافع روانی از جمله افزایش عزت نفس می‌شود. بدین صورت که عزت نفس تحت تاثیر تمرین و افزایش آمادگی، به میانجی گری ” بر آورد بدنی” (خود پنداره بدنی) قرار می‌گیرد. بنابراین افزایش آمادگی منجر به افزایش لیاقت بدنی ادراک شده و در نهایت افزایش خودپنداره به ویژه خودپنداره بدنی مرتبط با توانایی بدنی می‌شود (49).
بر اساس تحقیق عبدالملکی (1389) که با استفاده از پرسشنامه خود توصیفی بدنی (PSDQ) مارش (1994) در جامعه دختران نوجوان ایرانی انجام شده است، فعالیت بدنی با خودپنداره بدنی مرتبط با ظاهر ارتباط دارد، اما رابطه فعالیت بدنی با خودپنداره مرتبط با توانایی بدنی بیشتر می‌باشد(17)، و این بدان معناست که احتمالا شرکت در فعالیت‌های بدنی، بخصوص منظم بر خودپنداره بدنی مرتبط با ظاهر تاثیر خواهد داشت، ولی این اثر بر خودپنداره مرتبط با توانایی بدنی بیشتر خواهد بود (شکل1).

شکل1-1: رابطه خود پنداره بدنی با فعالیت بدنی
با توجه به مبانی ذکر شده در مورد رابطه بین فعالیت بدنی و خودپنداره بدنی، نوع فعالیت بدنی در بین محققین مورد توجه بوده است و از آنجاییکه فعالیت بدنی یکی از راه‌های پیشبرد جنبه‌های سلامت جسمانی و روانی است، تحقیقات آزمایشی سعی بر یافتن بهترین روش جهت رسیدن به فواید تمرین منظم بر سلامت روانی را دارند (21).
هودی و همکارانش (1990) در بررسی تصویر بدنی دانشجویان دختر و پسر از یک برنامه 14 هفته ای تمرینات با وزنه استفاده نمودند یافته های تحقیق اثرات مثبت فعالیت بدنی بر خودپنداره را تایید نمودند (34). در صورتی که مارش و همکارانش (1986) در تحقیقی به بررسی اثرات یک تمرین مقاومتی 26 روزه بر خودپنداره پرداختند و به این نتیجه رسیدند که تمرینات مقاومتی حتی در دوره های کوتاه مدت بر روی خودپنداره بدنی اثر مثبت دارد (47).
جیسی و همکارانش (1987) در تحقیقی به بررسی تاثیر فعالیت های بدنی بر خودپنداره بدنی پرداختند نتایج به وضوح نشان دهنده ی ارجحیت و تاثیر فعالیتهای هوازی بر رشد و تکامل خودپنداره در مقایسه با سایر برنامه های درسی تربیت بدنی و غیر تربیت بدنی می باشد (35).
همچنین بر اساس پیشنهادات برخاسته از مطالعات مرتبط با سلامت و آمادگی جسمانی نوجوانان، تمرینات هوازی باید با تمرینات مقاومتی جفت شوند تا به هدف سلامتی عمومی‌(روانی، جسمانی) دست یابند (19). بنابراین ترکیبی از تمرینات مقاومتی و هوازی، جهت افزایش خودپنداره بدنی در پسران نوجوان قابل بررسی است که کمتر تحقیقی به مطالعه در این زمینه پرداخته است.
هدف اصلی تحقیق حاضر آزمایش اثر فعالیت بدنی بر خودپنداره بدنی است که در تحقیق عبدالملکی(1389)، بصورت رابطه تائید شده است. همچنین کمتر تحقیقی به مقایسه روش‌های مختلف تمرینی پرداخته است، تا مشخص شود که کدام روش اثر بیشتری نسبت به دیگری دارد. کالوگیانیس (2006) در بررسی نقش ورزش و تربیت بدنی در توسعه خود پنداره به این نتایج دست یافت که تدریس مناسب خود پنداره می تواند به کودکان و نوجوانان در شکل دادن یک تصویر عینی از خود جسمانی شان و به دست آوردن عزت نفس بدنی مثبت کمک کند(39).
بنابراین هدف از انجام این تحقیق بررسی اثر فعالیت بدنی بر خودپنداره بدنی پسران نوجوان غیر فعال، از طریق تمرینات مقاومتی، هوازی و ترکیبی است.
1-3 اهمیت و ضرورت تحقیق
اغلب صاحبنظران عقیده دارند که خودپنداره بهترین شاخص برای قضاوتهای کلی عاطفی است. در طول سالهای طولانی محققان ثابت کرده اند که احساس بی ارزشی با بیماری های روانی همراه است، به همین علت اهداف اولیه اغلب مراکز مشاوره درمانی بهبود خودپنداره می باشد (15).
گرچه مطالعات زیادی تاثیر فعالبت بدنی بر خودپنداره بدنی را نشان داده اند اما میزان این تاثیر متفاوت و گاهاً متناقض گزارش شده است (3،10 و 18).
تحقیقات بیشتری در زمینه اثر تمرین بر خودپنداره بدنی نوجوانان غیر فعال که بطور قابل ملاحظه ای در معرض خطرات از جمله اضافه وزن و چاقی قرار دارند لازم است انجام شود.
تعیین تاثیر تمرین بر خودپنداره بدنی زمانی موثر است که تمرین به تنهایی بکار رود، وقتی روش های دیگری مانند اثر تغذیه در کنار تمرین قرار گیرد، اثر تمرین بر خودپنداره بدنی ناشناخته خواهد بود(3 و 10).
همچنین نتایج تحقیقات در زمینه تاثیر نوع تمرین بر خودپنداره بدنی متفاوت است (18). بر اساس مدل عبدالملکی (1389) که نشان دهنده ارتباط بین فعالیت بدنی و خودپنداره بدنی در بین دختران نوجوان ایرانی می باشد تاکنون در ایران اثر فعالیت بدنی بر این متغیر و دامنه سنی بررسی نشده است. بنابراین ضرورت دارد تا بر اساس رابطه موجود در مدل، به دلیل فواید ذکر شده در رابطه با بهبود خودپنداره بدنی، اثر فعالیت بدنی بر خودپنداره بدنی پسران نوجوان، بصورت آزمایشی مورد بررسی قرار بگیرد.
همچنین بر اساس مطالعات در زمینه سلامت عمومی‌نوجوانان، اجرای برنامه‌های مقاومتی و هوازی بصورت ترکیبی، جهت توسعه سلامت نوجوانان، پیشنهاد گردیده است (19). تحقیقاتی که از طرح تجربی استفاده کرده اند، روی اثرات کوتاه

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد برنامه چهارم توسعه، توسعه ورزش، آموزش و پرورش، تربیت بدنی Next Entries تحقیق رایگان درباره خودپنداره، پسران نوجوان، تمرین هوازی، فعالیت بدنی