پایان نامه ارشد درمورد امنیت غذایی، حقوق بین الملل، حقوق بشر، حقوق بین الملل بشر

دانلود پایان نامه ارشد

مبحث اول – مفهوم و ماهیت حق بر غذا 11
گفتار اول – مفهوم حق بر غذا 11
گفتار دوم – ماهیت حق بر غذا 14
بند اول – تحقق تدریجی 14
بند دوم – تحقق فوری 16
الف- رفع تبعیض 16
ب- تعهد به رعایت 16
ج- تعهد به تامین حداقل سطح امرار معاش 17
گفتار سوم – اهمیت حق بر غذا 18
گفتار چهارم – مفاهیم مرتبط با حق بر غذا 18
بند اول – امنیت غذایی 18
الف – تعریف امنیت غذایی 21
ب – مفاهیم اصلی امنیت غذایی 23
1- غذای کافی 23
2- دسترسی به غذا 24
3- امنیت 29
4- زمان 29
بند دوم – استقلال غذایی 30
بند سوم- ایمنی غذایی 32
مبحث دوم – حق بر غذا در حقوق بین الملل 33
گفتار اول – چیستی حق 33
بند اول – تحلیل مفهوم حق 33
بند دوم – حق – مطالبه /ادعا 36
گفتار دوم – محتوای هنجاری حق بر غذا در حقوق بین الملل 38
بند اول – حق برخورداری از معیارهای کافی برای زندگی 41
بند دوم – رهایی از گرسنگی و حق حیات 41
بند سوم – حمایت از گروه های خاص بشری 42
بند چهارم – عدم محرومیت از غذا و ابزار معاش 43
بند پنجم – ممنوعیت استفاده ابزاری از غذا برای مقاصد نظامی 43
بند ششم – تقبیح استفاده ابزاری از غذا برای مقاصد اقتصادی و سیاسی 44

فصل دوم : تجلی حق بر غذا در قوانین و سازمان های داخلی و بین المللی
مبحث اول – تجلی حق بر غذا در سطوح ملی، منطقه ای و جهانی 46
گفتار اول – ملی 46
گفتار دوم – فراملی 47
بند اول – منطقه ای 48
بند دوم – جهانی 48
الف – جایگاه حق بر غذا در نظام بین المللی حقوق بشر 49
1- حقوق معاهداتی 50
2 – رابطه حق غذا با سایر حقوق بشري 55
ب – حق دسترسی به غذا در نظام حقوق بین الملل بشردوستانه 56
پ – حق غذا در مفاد کنوانسیون هاي چهارگانه ژنو 57
ت- پروتکلهاي الحاقی به کنوانسیون چهارگانه ژنو مصوب 1949 59
ث – نقش نهادها و سازمان هاي تخصصی ملل متحد در برآورده نمودن حق بر غذا 67
1 – کمیته حقوق اقتصادي، اجتماعی و فرهنگی 68
2 – شورای حقوق بشر 70
3 – برنامه جهانی غذا 71
4 – صندوق بین المللی براي توسعه کشاورزي 72
5 – نقش سازمان خواربار و کشاورزي ملل متحد در تحقق حق بر غذا 73
مبحث سوم – جایگاه حق بر غذا در حقوق و سازمان های ایرانی 78
گفتار اول – وضعیت امنیت غذایی در ایران در مقایسه با دیگر کشورها 78
گفتار دوم – حق بر غذا در حقوق و سازمان های ایرانی 81
بند اول – قانون سازمان وزارت بهداري مصوب آذر ماه ١٣٢٤ 81
بند دوم- قانون بهداشت شهري مصوب ٢٩/11/1329 82
بند سوم- قانون مربوط به مقررات امور پزشكي و دارويي و مواد خوردني و آشاميدني مصوب ٢٩/2/1334 82
بند چهارم- قانون اجازه پرداخت حق السهم دولت ايران در برنامه غذايي جهاني مصوب 10/9/1347 83
بند پنجم- قانون اجازه تأسيس مؤسسه خواربار و تغذيه ايران مصوب ١٤/10/1343 83
بند ششم- قانون تشكيل انستيتوي علوم تغذيه و صنايع غذايي ايران مصوب 15/4/1345 83
بند هفتم – قانون مواد خوردني، آشاميدني، آرايشي و بهداشتي مصوب ٢٢/4/1346 83
بند هشتم- قانون اصلاح ماده ٢ مواد خوردني، آشاميدني، آرايشي و بهداشتي و تبصره آن 9/8/1347 84
بند نهم- قانون اصلاح بعضي از مواد قانون مواد خوردني، آشاميدني، آرايشي و بهداشتي 84
بند دهم – قانون اصلاح ماده ( ١٣ ) قانون مواد خوردني، آشاميدني، آرايشي و بهداشتی مصوب 13/9/1379 84
بند یازدهم- قانون تشكيل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي مصوب 9/7/1364 85
بند دوزادهم- قانون تشكيلات و وظايف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي مصوب 3/3/1367 85
بند سیزدهم- قانون تعزيرات حكومتي امور بهداشتي و درماني مصوب ٢٣/12/1367 85
بند چهاردهم- حق بر غذا در برنامه سوم توسعه كشور 86
بند پانزدهم – امنیت غذایی درسند چشم انداز، سیاستهای کلی نظام وقانون برنامه پنجم توسعه 91

فصل سوم : مسولیت های اجرا و نقض حق بر غذا
مبحث اول – ماهیت تعهدات ناشی از حق بر غذا از منظر حقوق بین الملل بشر 95
گفتار اول – تعهد به وسیله و نتیجه 96
گفتار دوم – تعهد به احترام، حمایت و ایفا 96
مبحث دوم – ماهیت تعهدات ناشی از حق بر غذا از منظر حقوق بین الملل بشردوستانه 97
گفتار اول – تعهد به احترام به حق غذا 97
گفتار دوم – تعهد به حمایت از حق غذا 98
گفتار سوم – تعهد به تسهیل حق غذا 98
گفتار چهارم – تعهد به فراهم کردن حق غذا 98
مبحث سوم – نقض حق بر غذا 99
گفتار اول – امکان رسیدگی به جنایات ارتکایی از نقض حق غذا 100
بند اول – دیوان کیفري بین المللی 100
بند دوم – رسیدگی در مراجع ملی سایر کشورها 102
بند سوم – تشکیل دادگاه کیفري بین المللی ویژه توسط شوراي امنیت 103
بند چهارم – دیوان دادگستري بین المللی 103
نتیجه گیری 104
منابع 111

چکیده
غذا يكي از اساسي ترين و ابتدايي ترين نيازهاي بشري و از عوامل اصلي در حفظ و استمرار حيات بشر مي باشد. پيدايش كشاورزي كه در حدود ده هزار سال پيش به وقوع پيوست مهم ترين كشف بشر براي تأمين اين نياز بوده و هم زمان با توسعه زندگي اجتماعي بشر، نقش و جايگاه آن نيز ابعاد جديدتري يافته است. غذا و تغذيه يكي از ابعاد اساسي زندگي، سلامت و همچنين رفاه جامعه است. از ديدگاه توسعه ملي، عدالت اجتماعي و رشد اقتصادي، تأمين غذاي كافي، كميت و كيفيت الگوي غذاي مصرفي و سلامت تغذيه‌اي افراد جامعه، محور اصلي و تعيين‌كننده در بستر حركت انسان محوري است و سوءتغذيه، نيروي بازدارنده مؤثر بر فرايند توسعه ملي محسوب مي‌شود و از سويي امنيت غذايي ارتباط كاملاً مستقيم با عدالت محوري دارد. امنیت غذایی یکی از معیارها و ابزارهای توسعه انسانی است. دسترسی به غذای کافی و سالم از محورهای اصلی توسعه، سلامت جامعه و زیرساخت‌های نسل آینده کشور است و دستیابی به آن از اهداف اصلی هر کشور است، در بحث توسعه انسان – محور، امنیت غذایی و تغذیه، نقش اصلی و تعیین‌کننده دارد و در کنار درآمد سرانه، توزیع عادلانه درآمد، نرخ اشتغال، حفظ محیط زیست و رعایت حقوق بشر در مجامع بین‌المللی به عنوان شاخص توسعه شناخته می‌شود. غذا علاوه بر كاركرد تغذيه اي براي حيات انسان در جامعه بين المللي (سطوح ملي، منطقه اي و جهاني)، واجد عملكرد اجتماعي، اقتصادي و سياسي شده است. نقش غذا در برنامه هاي اجتماعي، اقتصادي و سياسي كشورها به ويژه مشكلات پيچيده اي كه در زمينه تأمين و توزيع داشته است، سبب شده تا پس از تشكيل سازمان ملل متحد در كانون اقدامات و توجه آن نيز قرار گيرد. سازمان ملل متحد براي حفظ و صيانت جامعه بین‌المللي اقدامات مهمي را انجام داده است كه از جمله آن ها ايجاد نظام حقوقي بين المللي با تدوين و توسعه حقوق بين‌الملل مي باشد. وجود هشتصد ميليون گرسنه – علي رغم كفايت مواد غذايي- در جهان نشانه روشني بر اين واقعيت است كه غذا به عنوان اساسي ترين نياز انسان مورد تعدي و تهديد جدي قرار گرفته است و نظام بين المللي نتوانسته است اين بخش از حقوق اعضاي جامعه ملل را حفظ و صيانت نمايد. امنيت غذايي و دسترسي همگان به غذا در گرو سياست هاي اقتصادي و حقوقي جامعه جهاني است.

مقدمه
در حفظ حیات عوامل متعدد و گوناگونی دخالت دارند، در میان این عوامل، غذا اصلي ترين و مهم ترين عامل حفظ حيات است. تعاريف مختلفي از غذا ارائه شده است:
« غذا مجموعه ای از مواد خوراکی و آشامیدنی است که برای تامین نیاز فیزیولوژیکی به مصرف انسان مي رسد و براي نگهداشت و رشد بدن و تامين انرژي و عناصري براي حفظ جريان فعل و انفعال حیاتی ضروی است.»1
« غذا، خوراک، خوردنی، خورش، آنچه خورده شود، ماده ای که به نمو جسم کمک کند و انرژی لازم برای بدن به وجود آورد.»2
غذا و حيات آنچنان به هم پيوسته اند كه تصور حيات بدون غذا ممكن نيست. آدمي براي ادامه يك زندگي كارآمد و مفيد در هر روز از عمر به غذا نياز دارد، بطوريكه اين نياز دائمي و مستمر است و نمي‌توان تامين آن را به آينده و به فراهم شدن امكانات موكول كرد. فقدان آن حتي براي چند روز مشكل ايجاد مي كند و تحمل بيش از آن نيز مقدور نيست.
در قسمت اعظم دو ميليون سالي كه از پيدايش انسان مي گذرد، بقاي زندگي او بيشتر از راه شكار حيوانات و گردآوري ميوه ها، دانه ها و حبوبات صورت گرفته است. در شرايطي كه گرسنگي دائماً بشر را تهديد مي كرد، عمر انسان بيش از هر چيزي براي جستجو غذا سپري مي شد. از آنجا كه اين جستجو كاري دشوار بود، افزايش تعداد انسان ها را محدود مي كرد. در حدود 10000 سال پيش بود كه انسان آموخت حيوانات و گياهان را اهلي كند3 و به تدريج بشر به جاي اينكه در پي شكار برود- كه در هر حال كاري است نامطمئن- تلاش نمود از تغييرات ادواري آب و هوا بهره گيري نمايد و به كشاورزي بپردازد.
از زمان روي آوردن انسان نخستين به كشاورزي تاكنون، نوآوري هاي متعدد و رشد فن آوري، گسترشي عظيم در ظرفيت توليدي غذاي كره زمين پديد آورده است، بطوريكه به نظر مي رسد غذاي توليدي جهان براي جهانيان كافي خواهد بود. اما در پايان قرن بيستم و آغاز هزاره سوم و در بحبوحه دوراني كه از لحاظ پيشرفت و تمكن جهاني بي سابقه بوده است، گرسنگي هنوز مبتلا به گروه عظيمي از انسان ها مي باشد4 در حقيقت اميد به داشتن منابع غذايي كافي كه با كشف كشاورزي پيدا شد، هرگز محقق نگرديد.
كشاورزي اين امكان را براي بشر پديد آورد كه به شكلي مستمر ظرفيت توليدي غذاي كره زمين را افزايش دهد. اگرچه از زمان آغاز كشاورزي تا كنون توليد مواد غذايي چند صد برابر افزايش يافته است، اما، تعداد انسان هاي كره خاكي نيز همگام با آن و به صورت پيوسته رو به ازدياد بوده است، به طوري كه اين توليد اضافي به مصرف رسيده و انسان هميشه در دستيابي به غذا در تنگنا بوده است.
در چنين شرايطي، هر گونه كاهش ناگهاني و شديد در عرضه مواد غذايي در يك منطقه خاص، غالباً به گرسنگي و قحطي همه گير انجاميده است. البته تعداد قحطي هايي كه انسان كشاورز در طول قرون گذشته به خود ديده است به طور دقيق مشخص نيست، ولي از مدارك و شواهدي كه در دست مي‌باشد، مي توان نتيجه گرفت كه بشر شاهد قحطي هاي سخت و متعددي بوده است؛ به گونه اي كه اين امر در آثار فرهنگي ملت ها نيز متبلور و نمايان گشته است.
فقدان غذا و گرسنگي شديد، خواه به علل طبيعي پديد آمده باشد، و خواه نتيجه دخالت مستقيم بشر نظير جنگ هاي داخلي و بين المللي باشد، دردناك و وحشت آفرين است. هنگام بروز گرسنگي، نه تنها گروه هاي عظيمي از انسان ها رنج مي كشند و به شكلي رقت بار مي ميرند، بلكه بسياري از افراد در اثر آن، رفتارهاي ناهنجار از خود بروز مي دهند. مردمي كه از گرسنگي رو به مرگ هستند، علاوه بر دزدي و احتكار مواد غذايي، براي به دست آوردن پول خريد غذا دست به جنايت مي زنند و حتي فرزندان خود را مي فروشند. در قحطي سال 436 قبل از ميلاد، هزاران رومي خود را در رودخانه تيبر5 مي‌انداختند تا به عذاب طولاني و مرگ ناشي از گرسنگي دچار نشوند. همچنين، در قحطي سال 1291 ميلادي در هندوستان خانواده‌هاي زيادي خود را در رودخانه غرق مي‌كردند. آدمخواري نيز در قحطي‌ هاي قبل از قرن بيستم در انگلستان، اسكاتلند، ايرلند، ايتاليا، مصر، هندوستان و چين و حتي پس از آن در قحطي هاي قرن بيستم ديده شده است.6
از این موارد بسیار دیده شده است، در چند دهه اخير نیز، جهان چندين مورد كمبود شديد مواد غذايي ناشي از جنگ را شاهد بوده است. در واقع تا اين زمان دليل اساسي مرگ و ميرهاي ناشي از فقدان غذا، ناشي از بلاياي طبيعي نظير خشكسالي و سيل و … و يا عوامل ايجاد شده توسط بشر نظير جنگ هاي
داخلي و بين المللي بوده است. در حاليكه امروزه، كمبود غذا و گرسنگي معمولاً به طور يكنواخت در ميان فقراي دنيا ديده مي شود و ويژه مناطق خاصي نيست. بين سال

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درباره حقوق بین الملل، دیوان بین المللی، سازمان های بین المللی، تجارت بین الملل Next Entries پایان نامه ارشد درمورد حقوق بشر، حقوق بین الملل، سازمان های بین المللی، حقوق بشری