منبع پایان نامه ارشد درباره حمل و نقل، متصدی حمل، پروتکل الحاقی، حمل و نقل هوایی

دانلود پایان نامه ارشد

مقدمه 1
فصل اول : کلیات
مبحث اول : مفاهیم 7
گفتار اول: مفهوم قرارداد حمل و نقل و ماهیت آن 7
الف- مفهوم قرارداد حمل و نقل 7
1- تعریف 8
2- ماهیت 10
گفتار دوم: مفهوم تصدی به حمل و نقل 12
الف- مفهوم تصدی به حمل 12
ب- انواع متصدی حمل 13
1- متصدی حمل و نقل حرفه‌ای و غیر حرفه‌ای 13
2 – متصدی حمل ونقل قراردادی و عملی 14
3-حمل و نقل متوالي 14
4-حمل و نقل مركب 15
ج- وظایف متصدی حمل و نقل 16
گفتار سوم : مفهوم مسئولیت 19
الف- مفهوم 19
ب- ارکان مسئولیت 20
1-مفهوم ضرر و اقسام آن. 20
1-1-شرایط ضرری که قابل مطالبه است 22
1-1-1-ضرر باید مسلم باشد 22
1-1-2- ضرر باید مستقیم باشد 23
1-1-3- ضرر باید جبران نشده باشد 24
1-1-4-ضرر باید قابل پیش بینی باشد 24
1-1-5-ضرر باید ناشی از اقدام و کاهلی زیان دیده نباشد 25
2-ارتکاب فعل زیانبار 25
3- رابطه سببیت 26
ج- مباني مسئوليت در نظام هاي حقوقي 28
1-مسئوليت قرادادي 28
2-مسئوليت خارج از قرارداد 28
د- اقسام نظريات در زمينه مسئوليت 29
1-نظريه تقصير 29
2-نظريه خطر 30
ه- مسئولیت متصدی حمل و نقل نسبت به فعل دیگران 31
مبحث دوم: تاريخچه حمل و نقل هوايي 33
گفتار اول : حمل و نقل هوایی 33
الف) تعریف حقوق هوایی 33
ب) سابقه تاریخی حمل و نقل هوایی 34
ج- منابع حقوق هوایی 37
1-معاهدات بین المللی 37
2-عرف 37
3-دکترین 38
4-رويه قضايي 38
گفتار دوم : سازمان‌های حقوق هوایی 40
الف – سازمان بین المللی هواپیمایی کشوری(ایكائو) 40
ب- اتحادیه بین المللی حمل ونقل هوایی (یاتا) 43
ج- سازمان هاي منطقه ای 45
گفتار سوم : نگرشی به مقررات و کنوانسیون‌های مربوطه 47
الف- کنوانسیون ورشو1929 47
ب- پروتکل های کنوانسیون ورشو 48
1-پروتکل 1955 لاهه 48
2-پروتکل گواتمالا 1971 49
3- پروتکل های چهارگانه مونترال 1975 51
ج- موافقت نامه مونترال 52
د- کنوانسیون گوادالاخارا 1961 53
هـ – کنوانسیون مونترال 1999 54
فصل دوم: مسئوليت متصديان حمل و نقل هوايي در برابر مسافران
مبحث اول: مباني مسئوليت متصديان حمل و نقل هوايي 59
گفتار اول: شرايط تحقق مسئوليت متصديان حمل و نقل هوايي 59
عناصر تشكيل دهنده مسئوليت متصدي حمل و نقل. 59
ورود زیان 60
1-1-فوت مسافر 61
1-1-1-مفهوم حادثه 61
1-1-2-وقوع حادثه در خلال مدت معین 64
1-2-آسیب بدنی به مسافر 64
1-3-تاخیر در حمل مسافر 64
1-3-1-تمایز میان تأخیر و عدم اجرای قرارداد حمل و نقل 65
1-3-2-شرایط تحقق مسئولیت متصدی در حالت تاخیر 65
2- نقض عهد خوانده 67
2-1-نقض عهد خوانده(متصدی حمل هوایی) 67
2-1-1-تعهد به نتیجه و وسیله در سیستم ورشو 67
2-1-2-تعهد به وسیله و نتیجه در کنوانسیون مونترآل 1999 69
3-رابطه سببیت 70
3-1-رابطه سببیت بین انجام نشدن قرارداد و ورود ضرر 70
3-2-رابطه سببیت بین فعل مدیون و انجام نشدن قرارداد 71
گفتار دوم: حدود مسئوليت متصدي حمل و نقل هوايي 73
الف- معاهده ورشو 73
1-موضوع معاهده و قابلیت اجرا 74
2-مدارک حمل و نقل 76
2-1-بلیت مسافر 76
2-2-رسید لوازم شخصی 77
2-3-بارنامه هوایی 77
2-4-اعلام ارزش کالا 78
ب-مسئولیت محدود متصدیان حمل و نقل هوایی 78
1- کنوانسیون ورشو 78
2- پروتکل لاهه 79
3- پروتکل گواتمالا 80
4- پروتکل الحاقی مونترال 1975 80
4-1-پروتکل الحاقی شماره یک مونترال 1975 80
4-2-پروتکل الحاقی شماره دو مونترال 1975 81
4-3-پروتکل الحاقی شماره سه مونترال 1975 81
4-4-پروتکل الحاقی شماره 4 مونترال 1975 81
5- کنوانسیون 1999 مونترال 82
ج- مسئولیت نامحدود متصدی حمل و نقل 82
1-الزام به صدور اسناد حمل و نقل 82
2- خطای متصدی حمل در سیستم ورشو 83
3-ترکیب و ادغام کنوانسیون ها و پروتکل های پیشین در کنوانسیون مونترال 84
گفتارسوم: مسئوليت متصدي حمل و نقل هوايي در حقوق ایران 87
الف: مروري بر برخي از مهم ترين قوانين قابل اعمال در حمل و نقل هوايي در ايران 87
1- مطالبه خسارت ناشی از تأخیر پرواز در صورت عدم اجرای کنوانسیون ورشو 88
2-مطالبه خسارت ناشی از ابطال پرواز یا تأیید بلیت اضافه بر ظرفیت 90
3- مقررات شرکتهای هواپیمایی ایران 91
ب-رويه قضايي در خصوص تعيين ميزان خسارت در سوانح هوايي داخلي 91
مبحث دوم: شيوه جبران خسارت در سوانح هوايي 95
گفتار اول: خسارات معنوي – خسارات مازاد بر ديه- بيمه هاي هواپيمايي 95
الف: خسارت معنوی در حمل و نقل هوایی 95
1-آیا خسارت روحی و روانی قابل جبران هستند؟ 96
2-جبران خسارات روحی و روانی در حقوق هوايي 99
2-1-سیستم ورشو 99
2-2-كنوانسيون مونترآل 100
3-مخالفین درج عبارت صدمات روحی در ماده 17 100
4-موافقین درج عبارت صدمات روحی در ماده 17 101
ب-خسارات مازاد بر دیه در حقوق ايران 102
1-شروط تحقق خسارت زائد بر دیه  102
1-1- کفایت نبودن دیه برای جبران خسارت 102
1-2- قابل جبران بودن خسارات 103
2-دیدگاه‌های موجود در جبران خسارات مازاد بر دیه 103
2-1-دیدگاه اول: عدم مشروعیت اخذ خسارات زائد بر دیه 103
2-2- دیدگاه دوم: قبول جبران خسارات زائد بر دیه 104
2-2-1-  بناء عقلاء یا سیره عقلاء 104
2-2-2- قاعده لا ضرر 105
2-2-3- قاعده تسبیب 105
2-2-4-قاعده نفی حرج 105
3- موضع قانونگذار ایران 106
ج- بیمه‌هاي هواپیمایی 107
1-بیمه مسئولیت قانونی شركت هواپیمایی در قبال مسافر 108
2- بیمه مسئولیت هواپیما و روش‌های اتخاذی بیمه‌گران در تنظیم بیمه‌نامه‌های مسئولیت 109
2-1-مسئولیت در مقابل مسافران 110
2-2-مسئولیت در مقابل اشخاص دیگر 111
3-حدود مسئولیت قانونی (مسئولیت در مقابل مسافران) بر اساس موافقت نامه های بین المللی 112
3-1-سيستم ورشو 112
3-2-پروتکل 1955 لاهه 113
3-3-موافقت نامه 1966 مونترال 113
3-4-پروتکل 1971 گواتمالا 113
3-5- قوانین ملی 114
3-6-شرایط ویژه قرارداد 114
4-بیمه حوادث شخصی هواپیمایی 114
گفتار دوم: شروط قراردادي و معافيت متصدي حمل از مسئوليت 116
الف-كنوانسيون ورشو و پروتكل لاهه 116
1-توافق براي افزايش مسئوليت متصدي حمل 116
2-شروط قراردادي در كنوانسيون ورشو و پروتكل لاهه 116
3-مواردي كه ممكن است متصدي حمل از مسؤليت معاف باشد 117
4- مواردی که مسئولیت متصدی حمل بیش از میزان تعیین شده است 117
ب-کاهش یا سلب مسئولیت در کنوانسیون مونترال 1999 118
1- در رابطه با تأخیر، خسارت وارده به بار مسافر و کالا 118
2- در رابطه با مرگ یا صدمه بدنی مسافران 119
گفتار سوم: دارندگان حق اقامه دعوی علیه متصدیان حمل و نقل بین المللی هوایی 121
الف-دارندگان حق اقامه دعوی 121
1- خواهان دعوی در دعاوی حمل و نقل بین المللی هوایی 122
1-1-خواهان در خسارت و صدمات وارده به مسافر 122
1-2-خواهان در خسارت وارده به لوازم شخصی (توشه همراه) مسافر 122
2-خوانده دعوی در دعاوی حمل و نقل بین المللی هوایی 123
2-1-خوانده دعوی در حمل ساده 123
2-2-خوانده دعوی در حمل متوالی 124
2-3-خوانده دعوی در حمل مرکب 124
ب- مراجع حل اختلاف صلاحیت‌دار 126
1- مراجع صلاحیت‌دار با توجه به کنوانسیون ورشو و اصلاحیه ها ومتمم ها 126
1-1-مراجع صلاحیت‌دار در کنوانسیون 1929 ورشو و اصلاحیه 1955 پروتکل لاهه 126
1-2-دادگاه صلاحیتدار بر اساس پروتکل گواتمالا 127
1-3-دادگاه صلاحيت دار بر اساس كنوانسيون مونترال 129
نتيجه گيري 131
پيشنهادات 135
منابع 136

مقدمه
امروزه وسايل نقليه علي رغم فوايد بسياري كه براي بشريت داشته اند، حوادث و زيانهاي بسياري نيز براي او به ارمغان آورده اند. با اينكه هواپيما يكي از مهم ترين و گسترده ترين وسايل حمل و نقل به حساب مي آيد، ليكن سوانح هوايي از جملة مخاطرات مهم براي اين نوع ترانزيت تلقي مي‌شود.آمار تلفات انسان ها نيز ساليانه در دنيا ناشي از سوانح هوايي در اذهان مردم تاثير مخربي بر جاي گذارده است، لذا اين امر لزوم پرداختن به مباحث تعهدات و مسئوليت هاي استفاده از اين وسيله‌ي سريع حمل و نقل را دو چندان مي‌نمايد. محدوديت منابع علمي منسجم و همچنين فقد پژوهش راجع به نظام مسئوليت به ويژه در زمينه مسافر و توسعه روز افزون مخاطرات هوايي در كشورمان نگارنده را مصمم بر تدوين مجموعه‌اي با راهنمايي اساتيد محترم مطابق با آخرين مقررات هوايي، نمود. طبيعتا اولين گام در هر امري با كاستي‌هاي خاص خود همراه است. لكن به هر حال تحليل و بررسي و مطالعه در موضوعات جديد حقوقي، ضمن قابليت استفاده براي حقوقدانان، محاكم دادگستري را نيز جهت استنباط صحيح از مقررات هواپيمايي ياري مي‌رساند.
موضوع نوشتارحاضر«شيوه جبران خسارات وارده بر مسافران در سوانح هوايي در حقوق ايران با مطالعه تطبيقي در كنوانسيون هاي بين المللي» مي‌باشد. متصدي حمل در برابر لوازم شخصي همراه مسافر و نيز كالاهايي كه فرستنده به او مي‌دهد متعهد و مسئول است و از طرفي ممكن است در برخي موارد مسئوليت در برابر اشخاص ثالث به وجود آيد. در سال‌هاي نخست استفاده از هواپيما فقدان قوانين و مقررات متحدالشكل در سطح بين المللي در خصوص حمل و نقل هوايي مورد توجه مجامع بين المللي قرار گرفت. مشكلات فراواني به چشم مي‌خورد، زيرا كشور‌هاي مختلف هر كدام قوانين و مقررات مختلفي داشتند و اين امر موجب سرگرداني مسافراني مي‌شد كه از كشوري به كشور ديگر مسافرت مي‌كردند. اين امر به خصوص وقتي اهميت پيدا مي‌كرد كه مسافري مجبور بود در پرواز از مبدا به مقصد، از كشور ثالثي عبور كند و در آن كشور فرود آيد. در سال1925 به ابتكار و دعوت دولت فرانسه كنفرانسي با عنوان«حقوق خصوصي هوا»در پاريس تشكيل شد. شركت‌كنندگان در اين كنفرانس تصيم گرفتند كميته بين‌المللي متخصصان حقوق هوايي را تشكيل دهند. اين كميته در ايجاد و توسعه حقوق هوايي، به خصوص حقوق حمل و نقل هوايي بسيار موثر بود. در تاريخ12اكتبر1929 طي تصويب كنوانسيون يكسان كردن برخي از مقررات حمل و نقل هوايي بين‌المللي نخستين مباحث مسئوليت مدني متصدي حمل و نقل هوايي در ورشوي لهستان پديدار گشت. اين مقررات به جهت عدم وجود سابقه در اين زمينه با نواقصي رو به‌رو بود. دولت‌هاي تصويب كننده كنوانسيون معروف به ورشو به لحاظ جلوگيري از ورشكستگي شركت‌هاي نوبنياد هواپيمايي با پايين قرار دادن سقف مسئوليت متصديان حمل و نقل حمايت بيشتري از صنعت هواپيمايي نمودند. پس از سال‌ها به لحاظ پيشرفت صنايع هواپيمايي و افزايش مسافرت‌هاي هواپيمايي مقررات كنوانسيون ورشو دچار تغيير و اصلاح گرديد. اولين اصلاحيه توسط پروتكل 1955لاهه صورت پذيرفت. از ديگر اصلاحيه ها پروتكل 1971گواتمالاسيتي مي‌باشد كه سقف مسئوليت متصدي را افزايش داده است. ايران تا قبل از سال1354در مورد مسئوليت متصدي به قوانين تجارت و مدني استناد مي‌ورزيد، كه در تاريخ22خرداد1354به لحاظ مشكلات عديده ناشي از عدم وجود مقررات يكسان به كنوانسيون ورشو و اصلاحيه‌هاي بعدي آن پيوست.
سرانجام ناكارآمدي سيستم ورشو و عدم انسجام احكام و ابهامات قانوني موجب شد تا سازمان بين‌المللي هواپيمايي كشوري(ايكائو)با دعوت از دولت‌هاي عضو اين سازمان، كنوانسيون راجع به يكنواخت كردن برخي مقررات حمل و نقل هوايي بين المللي را در شهر مونترال كانادا در تاريخ28 مي 1999به تصويب رساند تا در عرصه حمل و نقل هوايي يكنواختي لازم وجود داشته باشد.

بيان مساله
چیزی که برای یك شركت هواپیمایی در هنگام بروز سانحه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است‏، تصفیه خسارات وارد به مسافران در اسرع وقت، به منظور جلوگیری از ایجاد حساسیت‌های اجتماعی، تصفیه خسارت با اشخاص ثالث و جوابگویی به افراد ثالث و زیان‌دیده و در نهایت جبران خسارت وارد به هواپیما به‌ منظور عملیاتی ساختن هرچه سریع‌تر هواپیما و یا تامین هواپیمای جدید برای پاسخگویی به نیازهای شركت هواپیمایی است.
در زمینه مقررات حاکم بر مسئولیت متصدی حمل و نقل هوایی قوانین پراکنده‌ای وجود دارند که در حقوق داخلی قوانینی مثل قانون مدنی، قانون تجارت، قـانـون تعيـين حـدود مـسئوليت

پایان نامه
Previous Entries منبع مقاله درباره کتاب مقدس، قرآن کریم، منابع فارسی، منابع عربی Next Entries منبع پایان نامه ارشد درباره حمل و نقل، متصدی حمل، حمل و نقل هوایی، حقوق ایران