پایان نامه با موضوع سلامت روان، سلامت روانی، امید به زندگی، توزیع فراوانی

دانلود پایان نامه ارشد

فهرست جداول
عنوان
صفحه
جدول 4-1 توزیع فراوانی و درصد آزمودنیها به تفکیک مقطع تحصیلی …………………………………………….
69
جدول 4-2 توزیع فراوانی و درصد آزمودنیها به تفکیک سن ……………………………………………………………..
70
جدول4-3 توزیع فراوانی و درصد آزمودنیها به تفکیک نوع سرطان …………………………………………………..
70
جدول 4-4 توزیع فراوانی و درصد آزمودنیها بر اساس سابقه سرطان در خانواده ……………………………….
71
جدول 4-5 میانگین نمرات تاباوری دو گروه کنترل و آزمایش قبل و بعد از مداخله ………………………..
72
جدول 4-6 میانگین نمرات امید به زندگی دو گروه کنترل و آزمایش قبل و پس از مداخله ……………
74
جدول 4-7 میانگین نمرات تفکر عامل در دو گروه قبل و بعد از مداخله …………………………………………..
75
جدول 4-8 میانگین نمرات راهبرد در دو گروه قبل و بعد از مداخله …………………………………………………
77

فهرست نمودار
عنوان
صفحه
نمودار 2-1 یوگا در یک نگاه ……………………………………………………………………………………………………………
35
نمودار 4-1 تأثیر نوع مداخله بر تابآوری………………………………………………………………………………………….
61
نمودار 4-2 تأثیر نوع مداخله بر امید به زندگی…………………………………………………………………………………
63
نمودار 4-3 تأثیر نوع مداخله بر تفکر عامل……………………………………………………………………………………….
64
نمودار 4-4 تأثیر نوع مداخله بر راهبرد……………………………………………………………………………………………..
66
نمودار 4-5 اثر تعاملی مداخله و تحصیلات بر نمرات پسآزمون تابآوری………………………………………
68
نمودار 4-6 اثر تعاملی مداخله و سن بر نمرات پسآزمون تابآوری………………………………………………..
69
نمودار 4-7 اثر تعاملی مداخله و نوع سرطان بر نمرات پسآزمون تابآوری……………………………………
70
نمودار 4-8 اثر تعاملی مداخله و تحصیلات بر نمرات پسآزمون امید به زندگی……………………………..
71
نمودار 4-9 اثر تعاملی مداخله و سن بر نمرات پسآزمون امید به زندگی……………………………………….
73
نمودار 4-10 اثر تعاملی مداخله و نوع سرطان بر نمرات پسآزمون امید به زندگی…………………………
74

فصل اول

طرح پژوهش

1-1 مقدمه:
سرطان1یکی از بیماریهای شایع مزمن2 و غیر واگیر3 است. تمام اشکال سرطان 9 درصد از مرگ و میرها را در سراسر جهان تشکیل میدهند. سرطان در کشورهای پیشرفتۀ جهان، پس از بیماریهای قلبی- عروقی، دومین علت و در کشورهای درحال توسعه، چهارمین علت مرگ به شمار میآید.سرطان در ایران سومین عامل مرگ و میر میباشد(شجاعی تهرانی،1382). جراحی، اشعهدرمانی و شیمی درمانی، روشهای درمانی سرطان هستند که میتوانند موجب تغییراتی در شکل وظاهر بدن شوند. معالجه، مدت زیادی به طول میانجامد و عوارض جانبی آن میتواند به صورت تهوع، ریزش مو، خستگی، دردهای عضلانی، سوختگیهای پوستی، تغییرات وزن و مشکلات روحی و روانی بروز کند و توانایی لذت بردن از جنبههای مختلف زندگی را از بیمار سلب کند. بستری شدنهای متعدد به منظور درمان میتواند مانع از ادامۀ یک زندگی طبیعی شود(کونر،2001). شایعترین سرطانهای مشترک در خانمها، سرطان پستان و بعد از آن سرطانهای کولورکتال4، ریه و رحم میباشد. بیشتر این سرطانهای نهفته در نقاط مختلف بدن اگر به موقع تشخیص داده شوند، به خوبی به درمان جواب میدهند(خوشنویس،1386).
اولین هدف درمان سرطان، ریشهکنی بیماری است. در صورتیکه این هدف اولیه را نتوان تأمین نمود، هدف بعدی تسکین علائم وحفظ کیفیت زندگی در مدت باقیمانده از طول عمر بیمار است(ریچاردسون و همکاران،2007).با استفاده از روشهای فعلی درمان، یک سوم از بیماران با معیارهای موضعی(جراحی- رادیوتراپی) بهبود مییابند، این معیارها در صورتیکه تومور در زمان درمان، متاستاز پیدا نکرده باشد کاملا مؤثر خواهد بود، اما در مابقی موارد شیمیدرمانی جهت معالجۀ مؤثر سرطان لازم خواهد بود(اسمیلتز و همکاران،2008).با وجود اینکه شیمیدرمانی یک روش درمان مهم در بیماران سرطانی است ولی عوارض جانبی آن بر روی سطح عملکرد جسمانی، روانی و اجتماعی بیمار و عدم پذیرش وی جهت تکمیل دورۀ درمان تأثیر میگذارد(کیم و کیم،2005).مطالعات نشان داده است که واکنشهای روانی به سرطان به عوامل متعددی از جمله خود بیماری(مرحله بیماری، محل و اندازۀ تومور)، وضعیت بیمار(وضعیت اجتماعی و فرهنگی، نوع نگرش به بیماری،سیستمهای حمایتی، ویژگیهای شخصیتی، مکانیسمهای تطابقی و بیماریهای جسمی و روحی زمینهای) بستگی دارد(چاینتامانی و همکاران،2011). بسیاری از زنان پس از اطلاع از ابتلاء به سرطان دچار عوارض روحی مانند افسردگی،یأس و ناامیدی،فرسودگی و اضطراب میشوند و انجام درمانهای سخت همچون جراحی،رادیوتراپی و شیمیدرمانی که هر یک با عوارض خاص خود همراه است،این عوارض روحی را تشدید میکند(ملکیان وهمکاران،1386).بیماران مبتلا به سرطان کیفیت زندگی فیزیکی و روانی ضعیف و استرسهای زندگی شدیدی دارند.این بیماران با مشکلات روانی بسیاری روبرو هستند.اضطراب، افسردگی و یأس و ناامیدی شایعترین مشکل روانی در این بیماران است.ترس و اضطراب ناشی از تشخیص سرطان، روشهای درمانی تهاجمی،مشکلات ثانویۀ جسمانی و جنسی و عوارض شیمیدرمانی رایجترین مسائلی هستند که سبب ایجاد این علائم میشوند(رائو و همکاران،2004).شواهد حاکی از آن است که استفاده از روشهای غیر دارویی مانند روشهای آرامسازی،موسیقیدرمانی، لمسدرمانی، طب سوزنی و یوگا در مبتلایان به سرطان سبب بهبود خلق،سازگاری و کاهش علائم استرسزا و افزایش امید به زندگی میشود. این روشها موجب استقلال بیمار شده و میتواند توسط خود بیماران و با ابزار ساده انجام گیرد. بهعلاوه پذیرش آسان و همکاری خوب از طرف همۀ بیماران را به همراه دارد. همچنین عوارض و پیامدهای منفی و نامطلوب مداخلات دارویی را نیز به همراه ندارند(رنگاوندرا و همکاران،2007؛ بارنس و همکاران،2004).در پژوهشی که توسط شارما وهمکاران(2012)انجام شده،نتایج نشان میدهد که میزان اضطراب در بیماران مبتلا به سرطان بیشتر بوده و همچنین از سطح کیفیت زندگی پایینی برخوردارند.آنها در این تحقیق نشان دادند که برنامههای افزایش تابآوری موجب افزایش تابآوری و کاهش استرس و اضطراب در این بیماران شده است.
بنابراین با توجه به مطالب بیان شده، در این پژوهش سعی برآن است تا تأثیر تمرینات یوگا بر کاهش مشکلات روانشناختی بیماران سرطانی بهبود یافته از جمله افزایش امید به زندگی و افزایش تابآوری سنجیده شود. با امید به اینکه این پژوهش زمینه پژوهشهای گسترده تر بعدی در این حیطه باشد و سرآغاز راهی جهت ایجاد سلامت روانی و جسمانی بیماران بهخصوص بیماران سرطانی قرار گیرد.

1-2 بیان مسئله:
فعالیت ورزشی منظم نهتنها در پیشگیری از انواع سرطانها مؤثر میباشد بلکه دردرمان آن نیز بسیار مفید است.در این میان میتوان به نقش مؤثر یوگا اشاره نمود. اگرچه این ورزش بهعنوان یک فلسفه روحانی در طول تاریخ مطرح بوده است، اما بهعنوان درمان و مداخلات بالینی نیز به کار گرفته شده و در سه دهۀ اخیر استفاده از آن افزایش روزافزونی داشته است.امروزه یوگا از مراکز تندرستی و تناسب اندام به مراکز سرطان نیز راه یافته است. بر اساس اطلاعات گزارش شده از دانشگاه استنفورد،حدود 25 درصد از مراکز بزرگ سرطان در ایالات متحده، کلاسهای یوگا برگزار میکنند. تمرینهای یوگا با افزایش توان سازگاری دستگاههای روانی، عصبی، ایمنی، شناختی و تعدیل سیستم عصبی خودکار و افزایش پایداری جسمی و مقاومت بدن وهمچنین تعدیل سیستم ایمنی میتواند بر احساس سلامت عمومی بدن تأثیرگذار باشد(دیوتا،1998).
بسیاری از محققان بین تابآوری و مشکلات روانشناختی رابطهای معنادار و منفی را گزارش کردهاند و چنین بیان میدارند که این سازه میتواند بهعنوان عامل میانجی بین سلامت روانی و بسیاری دیگر از متغیرها قرار گیرد و با ارتقای تابآوری فرد میتواند در برابر عوامل استرسزا، اضطرابآور و همچنین عواملی که سبب به وجود آمدن بسیاری از مشکلات روانشناختی آنها میشود از خود مقاومت نشان داده و بر آنها غلبه نمایند (آگایبی،2005).سلامت روانی افرادی که تحت تأثیر استرس، اضطراب و افسردگی قرار میگیرند به خطر میافتد. بنابراین تابآوری با تعدیل و کمرنگترکردن این عوامل سلامت روانی افراد را تضمین میکند (رابینسون،1983).
تابآوری عبارت است از توانایی یا قدرت بازگشت به حالت یا موقعیت اولیه، بعد از خمیده شدن، فشرده یا کشیده شدن، اما در اصطلاح روانشناختی، توانایی بهبود سریع بعد از بیماری، افسردگی و ناخوشی است (پاترسون و بلوم ، 1966).در اصطلاح زبانشناسی واژۀ تابآوری به توانایی یک شیء برای بازیابی شکل و ساختار اصلی خود – پس از آنکه تحت تأثیر نیروهای خارجی تغییر شکل یافته باشد – اشاره می کند. بنابراین، اصطلاح تابآوری ممکن است به پدیدههای رفتاری در مهندسی، فیزیولوژی، محیط زیست و رفتار آدمی در دامنه وسیعی از موقعیتها اطلاق شود (آگایبی، 2005). در زمینه رفتار انسانی، تابآوری اغلب به عنوان یک ویژگی مرتبط با منش، شخصیت و توانایی مقابله در نظر گرفته میشود. فعالیتهای عالمانه و اولیه افرادی چون گارمزی، راتر و ورنر، موجب پیشبرد مطالعه در حوزه تابآوری شد (گارمزی ، 1991. ورنر و اسمیت 1992).
تابآوری یعنی اینکه افراد چگونه میتوانند مشکلات زندگی خود را درعین داشتن استرس و فشار با موفقیت سپری کنند. این سازه بر اساس رویکرد مبتنی بر نقاط قوت بنا نهاده شده و حاکی از قابلیت افراد در کنار آمدن با مشکلات و خطرات میباشد(گیترمن و جرمین، 2008). افراد با تابآوری بالا میپذیرند که موانع بخشی از زندگی هر انسان است، دارای منبع کنترل درونی هستند، از مهارتهای حلّ مسئله برخوردارند و از راهبرهای مقابلهای مطلوب استفاده میکنند که به آنها کمک میکند تا با شرایط اضطرابزا به طور مؤثر مقابله کنند(تاگر و فردریکسون،2007). به عبارت دیگر افراد تابآور توانایی برگشتن و بهبود یافتن، خوشبینی و مهارتهای فکری انعطافپذیر، جستجو کردن مشکلات به عنوان فرصتی برای یادگیری و رشد، توانایی پشتکار و استقامت داشتن، عزت نفس سالم، توانایی تعیین اهداف قابل دسترس، آشکار و واقعی، داشتن شبکه حمایتی سالم، توانایی رشد قابلیتهای عاطفی و فرا طبیعی، توانایی استقلال رأی، حس شوخ طبعی، توانایی درگیری و ارتباط معنادار با افراد، توانایی رفتار کردن با احترام با خود و دیگران، توانایی حل کردن مشکلات و مهارتهای حلّ تعارض را دارند( حسینی قمی و سلیمی، 1390).کارلتون و همکاران (2006) و گاتجار (2007) با اجرای برنامه تابآوری روی کودکان و نوجوانان به این نتیجه رسیدهاند که بین تابآوری و سلامت روانی رابطۀ مثبت وجود دارد و آموزش مهارتها و سبکهای تفکر تابآورانه باعث بهبود تابآوری و سلامت روانی میشود .همچنین صالحی نژاد و بشارت(1389) با انجام دادن پژوهشی بر روی دانشجویان ورزشکار به این نتیجه رسیدهاند که بین تابآوری و بهزیستی روانشناختی رابطه مثبت معنی دار و بین تابآوری و درماندگی روانشناختی رابطه منفی معنی دار وجود دارد. علاوه بر آن در پژوهش آزادی و آزاد (1390) رابطۀ بین تابآوری و سلامت روانی

پایان نامه
Previous Entries منبع پایان نامه ارشد درباره AGRP83-132، دريافت، كمتر، AGRP Next Entries پایان نامه با موضوع امید به زندگی، کیفیت زندگی، بیماران سرطانی، فعالیت بدنی