تحقیق درباره دعوای اصلی، دعوای طاری، آیین دادرسی

دانلود پایان نامه ارشد

الف) قانون شورای حل اختلاف مصوب 1387 21
ب) قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1392 22

فصل دوم: مبانی، شرایط وتشریفات اقامه دعوای جلب ثالث
مبحث اول: مبانی جلب شخص ثالث 24
گفتار اول : جلوگیری ازصدور احکام متعارض 24
گفتار دوم : صرفه جویی دروقت و هزینه ها 26
گفتار سوم : جلوگیری ازتکرار دعاوی 27
مبحث دوم :شرایط اقامه ی دعوای جلب ثالث 28
گفتار اول : شرایط عمومی اقامه ی دعوا 28
بند اول : نفع 28
بند دوم : سمت 30
بند سوم : اهلیت 32
گفتار دوم : شرایط اختصاصی اقامه ی دعوای جلب ثالث 32
بند اول : وجود دعوای اصلی 33
بند دوم : ارتباط دعوای اصلی و جلب ثالث 34
بند سوم : رعایت مهلت اقدام 36
الف : مرحله ی بدوی 36
ب) مرحله شکایت از رأی 43
1) درطرق شکایت عادی 43
اول : واخواهی 43
دوم : مرحله ی تجدیدنظر 45
2) درطرق شکایت فوق العاده 48
اول : فرجام و اعاده دادرسی 48
دوم : اعتراض شخص ثالث 49
مبحث سوم:تشریفات اقامه دعوای جلب ثالث ومرجع صالح دررسیدگی به دعوا 49
گفتار دوم : مرجع صالح دررسیدگی به دعوای جلب ثالث : 57
بند اول : ازحیث صلاحیت ذاتی 57
بند دوم : ازحیث صلاحیت محلی 59

فصل سوم: رسیدگی به دعوای جلب ثالث، صدور رأی واعتراض به آن
مبحث اول : ترتیب رسیدگی به دعوای جلب ثالث 62
گفتار اول : لزوم رسیدگی توأمان به دعوای اصلی وجلب ثالث 62
گفتار دوم : تفکیک دعوای جلب ثالث ازدعوای اصلی درشرایط خاص 63
گفتار سوم : تأثیر امور اتفاقی دعوای اصلی بردعوای جلب ثالث 68
بند اول : توقیف دادرسی 69
بند دوم: زوال دعوا یا دادرسی 69
گفتار چهارم : حقوق وتکالیف مجلوب ثالث : 70
بند دوم : مجلوب ثالث تقویتی 72
مبحث دوم : صدور رأی واعتراض نسبت به آن : 72
گفتار اول : صدور رأی نسبت به دعوای جلب ثالث 73
بند اول : صدورحکم 73
بند دوم : صدور قرارهای قاطع دعوا 76
گفتار دوم : شکایت ازرأی صادره دردعوای جلب ثالث 82
بند اول : شکایت به طرق عادی 82
بند دوم : شکایت به طرق فوق العاده 83
نتیجه گیری 89

فهرست منابع و مآخذ 92
الف) کتابها 92
ب) مقالات 95
ج) پایان نامه 96
د) فرهنگ ها 96

مقدمه

به موجب ماده17ق.آ.د.م :«هردعوایی که دراثنای رسیدگی به دعوای دیگرازطرف خواهان یاخوانده یا شخص ثالث یاازطرف متداعیین اصلی برثالث اقامه شود، دعوای طاری نامیده می شود. این دعوااگر با دعوای اصلی مرتبط یادارای یک منشا باشد، دردادگاهی اقامه می شود که دعوای اصلی درآنجا اقامه شده است. بنابراین دعوای طاری ممکن است ازسوی خوانده ی دعوای اصلی علیه خواهان آن اقامه شود(دعوای متقابل) ویاخواهان علیه خوانده اقامه نماید(دعوای اضافی) ویاشخص ثالثی علیه هریک از اصحاب دعوای اصلی اقامه نماید(دعوای ورود شخص ثالث) ویاهریک ازاصحاب دعوای اصلی علیه ثالثی اقامه نماید(دعوای جلب ثالث).
چنانچه هریک ازاصحاب دعوا، حضورشخص ثالثی رادردعوای خود ضروری بداند، به عبارتی جلب شخص ثالثی رالازم بداند تا شخص مذکور در دادرسی دخالت داده شودو مشمول حکم دادگاه قرار بگیرد، می تواندبا ذکر جهات ودلایل خود، ظرف سه روز پس ازجلسه اول باتقدیم دادخواست ازدادگاه درخواست جلب اورابنماید. شخصی که اقدام به جلب می نماید، جالب وکسی که جلب می شود، مجلوب ثالث میگویند.احکام راجع به جلب ثالث ازجمله چگونگی طرح دعوا، شرایط وجریان دادرسی، دادخواست وموعدطرح دعوا، همچنین حقوق وتکالیف طرفین دعوا درقانون آیین دادرسی مدنی به اختصاربیان شده است ودرمواد قانونی موجود نیزابهاماتی وجود دارد. ازطرف دیگربه علت مزایایی که در رسیدگی توامان دعوای جلب ثالث ودعوای اصلی وجود دارد شایسته است احکام وشرایط این دعوا مفصل وگویا بیان شود. مهمترین اثری که رسیدگی توأمان به دعوای اصلی وجلب ثالث ازخود به جامی گذارد، جلوگیری از صدورآراء معارض می باشد. همچنین رسیدگی به این دعوا ضمن دعوای اصلی باعث صرفه جویی درهزینه وزمان برای اصحاب دعوا ودادگاه می شود. درعمل مواردی وجود دارد که اگر فرد ازحقوق خود مطلع باشد وضمن دعوای اصلی، اقدام به جلب ثالث نماید، به مراتب نتیجه ای بهترنسبت به زمانی که درصدداقامه دعوای مستقل است، کسب می نمایدودیگر نیازی به اقامه مجدد دعوا نیست، به همین دلیل تلاش شده است دراین تحقیق موارد مبهم این مبحث بررسی شود. که مبانی وشرایط اقامه دعوای جلب ثالث کدامند؟
سئوالات فرعی تحقیق نیزبه شرح زیر قابل طرح می باشند :
1) آیا جلب شخص ثالث می تواند وسیله ای برای جبران اشتباه خواهان درکیفیت اقامه ی دعوای اصلی باشد؟
2) آیا علی رغم سکوت قانون آیین دادرسی مدنی، می توان جلب ثالث را بردو نوع اصلی و تقویتی دانست؟
3) آیاهمه ی مقررات مربوط به خوانده را می توان درمورد مجلوب ثالث تقویتی اجراکرد؟برای مثال آیا مجلوب ثالث تقویتی الزامی به حضور در دادرسی دارد؟
4) آیا باتوجه به قطعی بودن آراء دادگاه تجدیدنظر، پیش بینی امکان جلب ثالث دراین مرحله در تعارض با اصول دادرسی نیست؟
تقریباً تمام کتب حقوقی تدوین شده درزمینه آیین دادرسی مدنی، جلب ثالث رادریکی ازمباحث کتاب خود بررسی نموده اند، اما تحلیل وتوصیف آنها ازجلب ثالث دربیشتر موارد محدودبه مواد بیان شده درقانون می باشد.ومی توان گفت اکثرنویسندگان به بیان حداقل مطلب دراین مورداکتفا نموده اند.ازطرف دیگربه دلیل خاص بودن جلب ثالث، درعمل مصداقی برای فرض های مختلفی که به ذهن می رسد، به وجود نیامده است. اما شایدبتوان با کمک گرفتن از قواعد عمومی آیین دادرسی مدنی، موارد مبهم این موضوع را تحلیل نمود. البته در این راستا باید به حقوق اصحاب دعوا، اصل تناظر، حفظ نظم درروندرسیدگی ومواردی ازاین قبیل توجه نمود. باید دید اهمیت این دعوا برکدام یک از اصول دادرسی مدنی برتری دارد ودربرابر کدامیک ازاین اصول، بهتراست که نادیده گرفته شود.دراین تحقیق سعی شده است به سوالات فوق جواب منطقی ومتناسب باماهیت وفلسفه وجودی جلب ثالث داده شود. موضوع این تحقیق ریشه فقهی نداردوصرفاًدرحقوق ایران بررسی شده است.به همین دلیل ازمنابع فقهی وخارجی استفاده نشده است.ازکتب تاثیرگذار وموثربر پایان نامه حاضر می توان به کتبی چون کتب دکترشمس،کتب دکتر علی مهاجری، کتب دکتر علی عباس حیاتی، کتاب مباحث دشوار آیین دادرسی مدنی تالیف دکترقهرمانی وکتب دکترزراعت وکتاب دعاوی طاری وشرایط اقامه آن تالیف دکتررسول مقصودپور نام برد.
روش تحقیق پایان نامه حاضر توصیفی- تحلیلی است وسعی شده ازکتاب ها، مقالات وپایان نامه ها و همچنین ازنظر قضات ووکلا دراین جهت استفاده شود. ضمناً درمواردی به رویه قضایی هم استناد شده است.
مطالب پایان نامه به سه فصل تقسیم شده است. درفصل اول کلیات که شامل تعاریف وسابقه قانونگذاری وانواع جلب ثالث می باشد بیان شده است. فصل دوم اختصاص به بیان شرایط عمومی واختصاصی اقامه ی دعوای جلب ثالث درمراحل مختلف دارد. وفصل سوم رسیدگی به دعوای جلب ثالث، صدور رای واعتراض به آن رادربر می گیرد.

فصل اول

کلیات

دراین فصل ابتدا به تعریف دعوای طاری وانواع آن پرداخته شده است. درادامه به تعریف جلب ثالث و اقسام آن وهمچنین سابقه قانونگذاری درمورد جلب ثالث وبررسی آن دربعضی مقررات مبادرت شده است.

مبحث اول : بررسی مفاهیم

دراین مبحث به دلیل اینکه دعوای جلب ثالث یکی ازانواع دعاوی طاری است، ابتدابه تعریف دعوای طاری واقسام آن پرداخته می شود، سپس جلب شخص ثالث و اقسام آن توضیح داده می شود.

گفتار اول : مفهوم وانواع دعوای طاری
بند اول : مفهوم دعوای طاری
طاری ازدیدگاه لغوی به معنای”ناگاه درآینده،ناگاه روی داده وعارض”می باشد.1دعوای طاری دعوایی است که درحین رسیدگی به دعوای اصلی وبه تبع دعوای اصلی شکل می گیرد. همانطورکه از معنای لغوی آن پیداست دعوای طاری بردعوای اصلی عارض می شود.برخی دعوای طاری راچنین تعریف می نمایند:«دعوای طاری دعوایی است که دراثناء رسیدگی به دعوای دیگرازطرف اصحاب دعوا یاثالث اقامه می شود، خواه دعوای طاری رااصحاب دعوا بریکدیگر یابرثالث اقامه کنند و یا ثالث بر یکی از اصحاب دعوا اقامه نماید. دعوای طاری مصداقی ازدعوای فرعی است.»2 ماده17ق.آ.د.م دعوای طاری رابه همراه اقسام آن چنین تعریف می نماید:« هردعوایی که دراثنای رسیدگی به دعوای دیگر ازطرف خواهان یاخوانده یاشخص ثالث یاازطرف متداعیین اصلی برثالث اقامه شود، دعوای طاری نامیده می شود. این دعوا اگربادعوای اصلی مرتبط یادارای یک منشا باشد، دردادگاهی اقامه می شود که دعوای اصلی درآنجا اقامه شده است.»

بند دوم : انواع دعاوی طاری
دعوای طاری دارای اقسامی است که در ابتدا ماده17ق.آ.د.م به بیان آنهاپرداخته است:هردعوایی که دراثنای رسیدگی به دعوای دیگر ازطرف خواهان یاخوانده یاشخص ثالث یااز طرف متداعیین اصلی برثالث اقامه شود، دعوای طاری نامیده می شود. دعوایی که ضمن دعوای اصلی از طرف خواهان اقامه شود، دعوای اضافی گویند. البته مقنن درهیچ یک از مواد قانونی واژه«دعوای اضافی»رابکار نبرده و مقررات خاص و ویژه ای برای آن درنظر نگرفته است وبیشتردرکتب حقوقی به تعریف دعوای اضافی وشرایط آن پرداخته شده است.دعوایی که درحین رسیدگی به دعوای اصلی ازطرف خوانده اقامه شود، دعوای متقابل نامیده می شود ودعوایی که توسط شخص ثالث به طرفیت اصحاب دعوای اصلی طرح شود، دعوای ورود ثالث می‌باشد. قسم چهارم دعوای طاری،دعوای جلب ثالث است که ازطرف متداعیین اصلی بر شخص ثالثی اقامه می شود. برخلاف دعوای اضافی، مقنن سه دعوای اخیر راباذکر شرایط و مقررات خاص تعریف نموده است. امادراین تحقیق فقط به بررسی دعوای جلب ثالث پرداخته می شود.

گفتار دوم : مفهوم وانواع جلب شخص ثالث
بند اول : مفهوم جلب شخص ثالث
جلب درلغت به معنای کشیدن و آوردن آمده است.3وثالث درلغت به معنای سوم، شخص سوم می باشد.4
«شخص ثالث به معنای شخص سوم است. چون غالباً دعاوی توسط یک شخص به طرفیت شخص دیگر مطرح می گردد، اصطلاحاً طرفین دعوا دوشخص تلقی می گردند واشخاص غیرازطرفین دعوا عرفاً”شخص ثالث “نامیده می شود. ممکن است دریک دعواخواهان حتی دهها نفر باشدو خوانده نیز دهها نفردیگر، اما در این صورت به عنوان مثال خواهان ردیف سوم یا خوانده ردیف دوم شخص ثالث محسوب نمی شود بلکه تمام خواهانها به عنوان یک شخص مجازی وتمام خواندگان نیز یک شخص دیگر مجازی تلقی می شوند. به عبارت روشن ترخواهان یا خواهانها به عنوان شخص اول، خوانده یا خواندگان بعنوان شخص ثانی دعوا و اشخاص غیر از اینها شخص ثالث تلقی می شوندکه معنی اصطلاحی شخص ثالث بامعنی لغوی وعرفی آن اندکی فاصله گرفته است.»5
به عقیده برخی ازحقوقدانان هنگامی که دعوایی دریکی ازمحاکم مدنی مطرح می شود، جز خواهان وخوانده که نامشان دردادخواست آمده است،هرشخص دیگری نسبت به آن پرونده، بیگانه وبه اصطلاح قانونی «شخص ثالث» نامیده می شود.6
درتعریف اصطلاحی جلب ثالث چنین آمده است:«دعوایی ازدعاوی متفرع بر دعوای دیگر است که درآن هریک ازاصحاب دعوا در مراحل نخستین و پژوهش، می توانند ثالث را جلب به دعوا کنند،یعنی اورا طلب کنند و ثالث مذکور عنوان اصحاب دعوا را خواهد داشت و مجلوب ثالث نامیده می شود.»7
ماده135قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی وانقلاب در امور مدنی دراین خصوص مقرر می دارد: «هریک ازاصحاب دعوا که جلب شخص ثالثی را لازم بداند می تواند تاپایان جلسه اول دادرسی جهات و دلایل خودرا اظهار کرده وظرف سه روز پس ازجلسه با تقدیم دادخواست از دادگاه درخواست جلب او رابنماید. چه دعوا در مرحله نخستین باشدیا تجدیدنظر.»
باتوجه به ماده فوق شایدبتوان دعوای جلب ثالث راچنین تعریف نمود:هرگاه هریک ازطرفین دعوای اصلی حضور شخص سومی راکه ازاصحاب دعوا نمی باشد، در دعوای طرح شده لازم بدانند می توانند اقامه دعوای جلب ثالث نمایند. مثلاً«شخصی به اشتباه بدهی خودرا به غیربستانکارادانموده ودرنتیجه بستانکارواقعی علیه اوبه خواسته طلب مزبوراقامه دعوامی

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه ارشد با موضوع داده ها و اطلاعات، اطلاعات بازار، عصر اطلاعات Next Entries پایان نامه ارشد با موضوع سلسله مراتب، پردازش اطلاعات، عرضه و تقاضا