پایان نامه رایگان درمورد ویژگیهای شخصیتی، یژگیهای شخصیتی، ویژگیهای شخصیت، امیرالمومنین

دانلود پایان نامه ارشد

محمد(ص) با لباسها و طرز ایستادنی که یادآور سبک رومی است، با سربند سبز، لباس سفید و هالهی تقدس دور سر، دست حضرت علی(ع) را گرفته و بالا برده است. حضرت علی(ع) کمی بالاتر از ایشان با لباسهایی به همان رنگ ولی به سبک عربیتر قرار دارند. جمعیت عظیمی در سکوت کامل، پیرامون آنها حلقه زده و همه سرها را بالا برده و به آنها نگاه میکنند، حلقهی این جمعیت به شکلی است که نقاش عدهای زیادی را پشت به مخاطب تابلو، نقاشی کرده است.
آسمان بالای تابلو به رنگ آبی روشن بوده و درختان نخل فقط به واسطهی تنههایشان قابل تشخیص هستند. در پایین تابلو پنج نفر که احتمالاً از مخالفان میباشند، رو به مخاطب تابلو، پشت به سایرین کرده و نشستهاند و در حال گفتگو و نزاع میباشند. امضای هنرمند به رنگ مشکی، در پایین تابلو سمت راست قرار دارد. با در نظر گرفتن تمامی موارد بیان شده و مرکزیت توجه بر پیامبر و امام، نقاش این تابلو توانسته در کمال آرامش و نظم، ولایت حضرت علی(ع) مولای متقیان و اعطای جانشینی به ایشان را در روز غدیر خم به خوبی تصویر کند.
4-5- نقاشیهای قهوهخانهای با موضوع همدردی و کمکرسانی حضرت علی(ع) به مردم و ضعفا
در بسیاری از نقاشیهای قهوهخانهای مربوط به زندگی حضرت علی(ع) یتیمنوازی و کمک به ضعفا و اعمال خالصانهی ایشان در راه خدا، به تصویر کشیده شده است. و نقاشان در آثارشان از آیات، اشعار و جملاتی که پیرامون این موضوع وجود داشته به خوبی بهره بردهاند. در بخشی که پیش روی دارید، به شرح تابلوهایی با این موضوعات پرداخته میشود. در ابتدا لازم است توضیحاتی پیرامون صفات و ویژگیهای حضرت علی(ع) در مورد بخشندگی، کمکرسانی به محرومین، ضعفا و ایتام و ماجرای داستانهایی که در این نقاشیها به تصویر کشیده شده، داده شود. در ادامه با توجه به این توضیحات هر یک از تابلوها مورد بررسی قرار گیرند.
علی بن ابیطالب(ع) همواره می‏کوشیدند تا نیازهای مردم را برآورند. در حال ركوع انگشتری خود را صدقه دادن آري بهآساني ميتوان صدقه داد، اما آن خلوص علي(ع)، آن صفاي نفس، طهارت قلب، و تقواي بينظير علي(ع) است كه عملش را از ديگران ممتاز ميسازد و زبان وحي فقط او و كار او را ميستايد. از ديگر مصاديق مشهور بخشش علي(ع) همان امري است كه به سبب آن آيات 7 تا 9 سورهی مباركهی انسان در شأن ايشان نازل شد. داستان از اين قرار بود؛ مقداري نان جو نزد اهل بيت آن حضرت بود كه سه شب متوالي به ترتيب آن را به مسكين و يتيم و اسيري در هنگام افطار بخشيدند و هر سه شب علي(ع) و خانوادهاش با وجود آنكه روزه بودند، تنها خوراك خود را به نيازمندان دادند و خود با آب افطار كردند، پروردگار اين ايثار را ستود تا يادش همواره زنده بماند. خداوند دربارهی اين بخشندگي میفرمايد: «به پاس دوستي خدا بينوا و يتيم و اسير را خوراك ميدادند»(صرفی، 1379، 300).
آنچه براى مردان خدا حائز اهمیت است، خشنودى ذات پاك اوست، و امیرمومنان امام على(ع) مردى كه براى رضاى خدا چنان در جبهه جنگ شمشیر مىزند و پایمردى نشان مىدهد كه هیچ پهلوانى را یاراى مقاومتش نیست، در نیمه‏هاى شب چنان اشك مى‏ریزد و به درگاه خداوند زارى و سرانجام به حالت اغماء مىافتد، گوئى كه ترسوتر از او یافت نمىشود و به گفته شاعر عرب: «صفات متضاد در شخص تو ـ امیرالمومنین على(ع) ـ جمع شده.» یکی از مهمترین ویژگیهای شخصیتی حضرت علی(ع) یتیم نوازی و یاری به بیوه‏زنان بوده است. ایشان میفرمایند: «هر کس رعایت حال یتیمان کند، حال فرزندانش رعایت خواهد شد.» همچنین در مقابل میفرماید: « هر کس به یتیمی ظلم کند، قطع احسان از اولاد خود کرده است و عاقبت به فرزندانش ظلم میشود»(فجری، 1388، 76).
حضرت علی(ع) در واپسین وصیتهایش پس از ضرب خوردن در وصیتنامه باشکوه خود میفرماید: «خدا را خدا را دربارهی یتیمان؛ نکند آنان گاهی سیر و گاهی گرسنه بمانند و حقوقشان ضایع شود». مولای پیشوایان جهان که در قول و عمل به فکر یتیمان است، هر شب با دست خود به یتیمان غذا میرساند تا آنجا که او را ابوالیتامی لقب داده بودند. شخصی میگوید در شب تاریکی در میان کوچههای مکه میرفتم. زنی را دیدم که چند بچه را اطراف خود نشانده و کنار در خانه نشسته بود؛مثل اینکه انتظار کسی را میکشید. سبب نشستن او را کنار کوچه در آن شب پرسیدم. گفت: «آقایی است که هر شب میآید و به بچههای من مهربانی میکند. منتظر اویم؛ چون قدری دیر کرده است.» در این حال بود که یکی از بچههای گفت: «یا اماه جاء ابوالایتام؛ مادر! پدر یتیمان آمد.» ناگهان دیدم امیرمؤمنان (ع) آمد و یکایک بچهها را روی دامنش نشاند. لقمههای نان را در دهان آنها نهاد و آنها را نوازش کرد.19
قنبر مىگوید: روزى امام على(ع) از حال زار یتیمانى آگاه شد، به خانه برگشت و برنج و خرما و روغن فراهم كرده در حالى كه آن را خود به دوش كشید، مرا اجازه حمل نداد، وقتى به خانه یتیمان رفتیم غذاهاى خوش طعمى درست كرد و به آنان خورانید تا سیر شدند.سپس بر روى زانوها و دو دست راه مىرفت و بچهها را با تقلید از صداى بَع بَع گوسفند مىخنداند، بچّهها نیز چنان مىكردند و فراوان خندیدند. سپس از منزل خارج شدیم. گفتم: مولاى من، امروز دو چیز براى من مشكل بود.
اوّل: آنكه غذاى آنها را خود بر دوش مبارك حمل كردید.
دوم: آنكه با صداى تقلید از گوسفند بچّه ها را مىخنداندید.
امام على(ع) فرمود: «اوّلى براى رسیدن به پاداش، دوّمى براى آن بود كه وقتى وارد خانه یتیمان شدم آنها گریه مى كردند، خواستم وقتى خارج مى شوم، آنها هم سیر باشند و هم خندان.»20
علی بن ابیطالب(ع) بر رسیدگی به وضع یتیمان بسیار تأکید می‏کردند تا مبادا از ناحیه نداشتن سرپرست دچار کمبودهای مادی و معنوی شوند. بر این اساس در بسیاری از مواقع آن حضرت را می‏دیدند که بچه‏های یتیم را در آغوش گرفته، به آن‏ها محبّت می‏کنند. «ابن طفیل» نقل می‏کند: علی بن ابیطالب(ع) کودکان یتیم را دور خود جمع می‏کردند و با دست خود غذا در دهان آن‏ها می‏گذاشتند و آن قدر به نوازش آن‏ها می‏پرداختند که ح

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد پیامبر اسلام(ص)، میراث فرهنگی، رضا عباسی، تصویرسازی Next Entries پایان نامه با کلید واژه های رتبه بندی، دسترسی به خدمات، تحلیل عاملی، تحلیل عامل