پایان نامه رایگان درمورد ورزشکاران، درآمد سرانه، اقتصاد ورزش، سلسله مراتب

دانلود پایان نامه ارشد

داير، ملور، ميستيليس و مولز44 (2000)، مهمترين نقش رويدادهاي ورزشي را جذب گردشگر و پوشش رسانهاي معرفي ميکنند. ولي علاوه بر آن، به نقل و انتقالات بازيکنان، صدور مربي، فروش بليط و تبليغات، ايحاد امکانات و تأسيسات ورزشي، شرط بنديها و جذب حاميان مالي که ازجمله ديگر دستاوردهاي رويدادهاي ورزشي به عنوان اصليترين محصول اين صنعت است، نيز ميتوان اشاره کرد. به عنوان مثال، مسابقات بزرگي مانند المپيک تابستاني و زمستاني يک پديده جهاني است که ميلياردها دلار ارزش دارد و وسيلهاي براي تولد تازه يک شهر و يا کشور ميباشد
ليوکيان هوانگ (2011)، در مقالهای، به مطالعه در مورد اثرات المپيک پکن به رشد و توسعه اقتصادي چين پرداخته است. در اين مقاله ابتدا به مباحث نظري در مورد المپيک و نقش آن در توسعه کشور ميزبان پرداخته و سپس چند دوره از المپيک و رشد اقتصادي کشورهاي ميزبان را مورد بررسي قرار داده و سپس به نقش اين رويداد مهم و جهاني ( المپيک 2008 چين) بر اقتصاد چين اشاره کرده است. از المپيک 1964 توکيو تا المپيک 2008 پکن (12 دوره)، فقط در 7 دوره رشد اقتصادي نسبت به سال گذشته رويداد، افزايش يافته و در بقيه موارد کاهش يافته است:

جدول 3-2 نرخ رشد GDP کشورهاي مختلف ميزبان المپيک
سال
شهر ميزبان
کشور ميزبان
دوره
نرخ رشد يک سال قبل از رويداد
نرخ رشد سال جاري رويداد
نرخ رشد بعد از سال رويداد
1964
توکيو
ژاپن
18
8.8
11.2
5.7
1968
مکزيکوسيتي
مکزيک
19
5.9
9.4
3.4
1972
مونيخ
آلمان
20
3
4.3
4.8
1976
مونترال
کانادا
21
1.8
5.2
3.4
1980
مسکو
شوروي
22
1.7
4.3
2
1984
لوس آنجلس
آمريکا
23
4.5
7.2
4.1
1988
سئول
کره جنوبي
24
11.1
10.6
6.7
1992
بارسلونا
اسپانيا
25
2.5
0.9
1-
1996
آتلانتا
آمريکا
26
2.5
3.7
4.5
2000
سيدني
استراليا
27
3.8
2.1
3.9
2004
آتن
يونان
28
4.8
4.7
3.7
2008
پکن
چين
29
11.3
9
8.7
منبع: هوانگ، 2011
هوانگ نتيجه گرفته که مهمترين بخشهايي که المپيک 2008 بر اقتصاد چين گذاشته عبارتند از: 1- صنعت کالاهاي ورزشي.
2- صنعت توريسم ورزشي.
3- صنعت ورزش فراغتي.
4- استانداردهاي مصرف ورزشي و غيره.
جورجيوس کاوتسوس و استفان زمانسکي45 (2010) در مقاله خود تحت عنوان “احساس خوب داشتن و رويدادهاي ورزشي بينالمللي” به اين موضوع پرداخته است که سرمايهگذاري در ورزش و رويدادهاي ورزشي علاوه بر اينکه بر رشد اقتصادي اثر دارد، داراي اثرات ديگري نيز هست. کاوتسوس و همکارش اسم اين اثر را “احساس خوب داشتن46” ناميدهاند. با استفاده از اطلاعات آماري 12 کشور اروپايي اثر ميزباني يک رويداد ورزشي و موفقيت ورزشي را بر خرسندي47 سنجيدهاند و به اين نتيجه رسيدهاند که رويداد ورزشي مثل فوتبال و موفقيتهاي ورزشي ورزشکاران اين کشورها، اثر مثبت و معنيداري بر خرسندي به عنوان يک شاخص توسعه داشته است.
کواتس و هامفريز48 (2002) ” تأثير ورزش حرفهاي بر روي درآمد و اشتغال در بخش خدمات و خرده فروشي در شهرهاي آمريکا” را مورد بررسي قرار دادهاند. در اين مطالعه که سه ورزش حرفهاي آمريکا (فوتبال، بسکتبال و بيسبال) مورد بررسي قرار گرفته است، بيان ميشود که پروژههاي ساخت ورزشگاهها و سالنهاي ورزشهاي حرفهاي از دولت يارانه دريافت ميکنند و افزايش بالقوهاي در اشتغال و درآمد جهت توجيه اين يارانهها در نظر ميگيرند و در واقع سود اقتصادي براي ساخت اين ورزشگاهها و سالنها محاسبه ميکنند. براي مثال موافقين ساخت اين ورزشگاهها بيان ميکنند که خرج کردن پول توسط مردم براي رستوران و نوشيدني و هتل و مسافرخانه و … اثرات اقتصادي اين کار ميباشد. اما مخالفين ساخت ورزشگاه و سالن ورزشي با استفاده از يارانه دولتي بيان ميکنند که مصرف و ايجاد درآمد اين ورزشها خيلي محدود است. اگر پولي توسط دولت براي چنين ورزشهايي ميشود در واقع جايگزين ديگر تفريحات، کالاها و خدمات ميشود. کواتس و همکارش نتيجه ميگيرند که ورزش حرفهاي درآمد محلي را کاهش ميدهد دليلش هم اين است که مخارج بر روي چنين ورزشهايي جايگزين ساير سرگرميها، کالاها و خدمات ميشود. در اين مقاله مدلي ارائه شده است که از پانل ديتاي پويا استفاده شده است:

: نشان دهنده متغيرهاي وابسته در شهرهاي مختلف در سالهاي مختلف ميباشد که اين متغيرها عبارتند از دستمزد در بخش خدمات، خرده فروشي، هتل، سرگرمي و نوشيدني و اشتغال در بخش خدمات و خرده فروشي.
: نشاندهنده شرايط عمومي اقتصادي است
: نشان دهنده شرايط ورزش حرفهاي در شهرهاي مختلف ميباشد.
کواتس نتيجه ميگيرد که ورزش حرفهاي اثر مثبت کمي بر روي درآمد در بخش سرگرمي و تفريحات دارد و اين اثر مثبت با کاهش درآمد و اشتغال در بخشهاي ديگر اقتصاد جبران ميشود.

مطالعه بعدي توسط رابرت باد49 (1994) انجام شده است. اين مقاله با عنوان ” استاديوم، ورزش حرفهاي و توسعه اقتصادي: ارزيابي واقعي” بيان ميکند که ورزش حرفهاي در زندگي مردم آمريکا از جايگاه ويژهاي برخوردار است و بر روي رشد اقتصادي شهرها و کشور اثر معنيداري دارد. با اين استدلال که استاديوم و تيمهاي حرفهاي از فعاليتهاي داراي درآمد50 هستند که اقتصاد را گسترش داده و باعث ميشوند که سرمايهگذاري عمومي در ساير بخشهاي اساسي صورت گيرد. هدف اين مقاله استفاده از نظريه و تکنيکهاي تجربي براي ارزيابي سهم ورزش حرفهاي در توسعه اقتصادي شهرها ميباشد. در اين مقاله ابتدا مروري بر ادبيات اقتصادي بر روي ورزش حرفهاي و توسعه اقتصادي شهرها صورت گرفته و سپس در مورد راههايي که ورزش حرفهاي ميتواند اثر اقتصادي بر توسعه شهرها داشته باشد بحث ميشود و سپس مدلي ارائه ميشود تا رابطه بين ورزش و فعاليتهاي اقتصادي آزموده شود. مدل شامل رشد درآمد سرانه 36 شهر آمريکا از سالهاي 1958 الي 1987 و اطلاعات 4 ورزش حرفهاي فوتبال، بسکتبال، بيسبال و هاکي ميباشد.

: نشان دهنده درآمد سرانه در شهر i در زمان t ميباشد.
: نشان دهنده تعداد شهرها ميباشد.
: تعداد ليگهاي مهم و حرفهاي فوتبال، بسکتبال، بيسبال و هاکي ميباشد.
: تعداد ورزشگاهها و سالنهاي ورزشي در 10 سال اخير در شهر i در زمان t ميباشد.
نتيجهگيري اين است که تيمهاي ورزشي حرفهاي اثر معنيداري بر روي اقتصاد شهرها ندارد.

جوزه ويزو51 (2000) در مقاله خود تحت عنوان ” تعيين نياز اقتصادي ورزش ” بيان مي کند که ورزش مستثني از مخارج نيست و فعاليتهاي جسمي و ورزشي نياز به صرف مخارجي دارد. براي مثال لباس ورزشي ، کفش ورزشي ، لوازم ورزشي يا هزينههاي باشگاه، همه اينها مخارج است و تحت تأثير مسائل اقتصادي قرار ميگيرد. همچنين بيان کرده که حضور تماشاچيان در مسابقات نياز به سرمايهگذاري بسياري دارد. او در تحقيق خود به تعيين نياز اقتصادي و غير اقتصادي ورزش پرداخته است. از نظر وي، نيازهاي اقتصادي ورزش با بودجههاي ورزشي ارتباط دارد. او بيان کرده که نيازهاي اقتصادي ورزش توسط مواردي مانند درآمد، ثروت شخصي، تندرستي و هزينه کالاها و اقلام ورزشي تحت تأثير قرار ميگيرند اما نيازهاي غير اقتصادي ورزش توسط مواردي مانند سن، مدرسه، جنس و حرفه تحت تأثير قرار ميگيرند. همچنين تأثيرات داخلي مانند توانايي ورزشي، اجراي ورزشي و تأثيرات خارجي مانند آسيب ديدگي ورزشي يا موقعيت آب و هوا در اين طيف قرار دارد.
گراتون و تيلور52 (2002) در کتاب خود تحت عنوان ” اقتصاد ورزش و تفريح” به تجزيه و تحليل اقتصادي بازار ورزش مي پردازد. او ورزش را به عنوان يک مورد شناخته شده و به عنوان يک بخش مهم از فعاليتهاي اقتصادي و رو به رشد صنايع تفريحي ميداند. در اين کتاب عنوان شده که هنگامي که سخن از اقتصاد ورزش به ميان ميآيد به جذب پول از طريق اسپانسر، پرداخت براي امتياز پخش مسابقات و يا هزينه اي که تماشاگران براي ديدن مسابقه مي پردازند، توجه ميشود. هر چند که پول توليد شده از طريق مسابقات تخصصي، رقابتهاي ورزشي بينالمللي و رخدادهاي ورزشي اصلي در تلويزيون يک مسأله اساسي و در حال افزايش است اما در عين حال يک قسمت کوچک از بازار ورزشي است.
شکل زير طبيعت سلسله مراتبي بازار ورزشي را با يک گروه نسبتا کوچک ورزشکاران رده بالا در بالاي هرم و يک گروه بزرگ از ورزشکاران معمولي و غير حرفهاي (آماتور) در پايين هرم نشان مي دهد:

نمودار 3-2 بازار ورزش
منبع: (گراتون و تيلور ،2002)

در قسمت بالاي هرم، پول از طريق حاميان ورزشي، پرداخت توسط تماشاگران، بختآزماييهاي ملي و شبکههاي تلويزيوني که براي نمايش اين سطح بالاي مسابقات مشتاق هستند، تزريق ميشود. عليرغم اين که بازارهاي ورزشي ممتاز به عنوان يک بخش اساسي تجاري مطرح ميشود، اين قسمت توسط دولت ها پشتيباني ميشوند.
هر کشور علاقه زيادي دارد ورزشکاران زن و مرد خود را در مسابقات بينالمللي موفق ببيند. به همين دليل دولتها امکانات مالي لازم را براي ايجاد موفقيتهاي ورزشي در سطح بينالمللي و تفريحات ورزشي از طريق پرداخت مستقيم فراهم مينمايند.
در قسمت پاييني هرم، ورزشهاي همگاني وجود دارد. افراد به منظور لذت، تفريح، سلامتي و تناسب اندام در اين بخش فعاليت ميکنند. يارانههاي دولتي به اين بخش نيز تعلق ميگيرد. دولت يارانه را براي تأسيسات و اماکن ورزشي و به وجود آوردن تسهيلات در نظر ميگيرد. ميتوان گفت که يارانهاي که دولت به اين بخش ميدهد، خيلي بيشتر از بخش ورزش حرفهاي است که اين يارانهها، ميتواند محرکي براي مشارکت بيشتر افراد در ورزش باشد.
ساندرسن و همکاران53 (2000) در تحقيق خود با عنوان ” فوايد اقتصادي ورزش” بيان ميکند از آنجا که افزايش هرگونه سرمايهگذاري در بخش ورزش، سرمايهگذاري در افزايش سلامتي جامعه و کاهش هزينههاي درمان محسوب ميشود، بنابراين ايجاد تسهيلات لازم براي ترغيب بخش خصوصي در اين زمينه بسيار ضروري به نظر ميرسد. او واردات و صادرات کالاهاي ورزشي را 04/0 تا 2/0 درصد از توليد ناخالص داخلي کشورها عنوان ميکند. همچنين بيان ميکند که مخارج ورزشي خانوار و ميزان مشارکت ورزشي تا حد زيادي به هم وابستهاند. او مخارج ورزشي خانوار انگليسي را نسبت به کل هزينههاي خانوار 2 درصد اعلام کرد.
ساندرسن و همکاران (2002) در يک مقاله ديگر با عنوان” اثرات اقتصادي ورزش” به تخمين و ارزيابي اثرات اقتصادي ورزش در هنگ کنگ پرداخته است. آنها اظهار داشتند که ورزش و فعاليت بدني از لحاظ فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي اهميت بسيار زيادي دارد. همچنين ذکر شده که در کشورهايي که داراي ميانگين درآمد بالاتري هستند به علت رفاه بيشتر، گرايش مردم به ورزش و تفريحات سالم نيز بيشتر و در نتيجه هزينههاي ورزشي خانوار بيشتر است. آنها، در اين تحقيق سهم ورزش را از توليد ناخالص داخلي مورد بررسي قرار داده و اثرات اقتصادي مستقيم و غير مستقيم ورزش را توضيح میدهند.
نتايج بدست آمده نشان ميدهد که:
1- اثرات اقتصادي مستقيم ورزش 21 ميليون دلار در هر سال است که معادل 5/1 درصد از توليد ناخالص داخلي ميباشد.
2- ورزش در هنگکنگ 61000 شغل ايجاد کرده که معادل 2 درصد اشتغال ميباشد.
3- اثرات غيرمستقيم ورزش، شامل کاهش هزينههاي مراقبتهاي بهداشتي و افزايش بهرهوري ميباشد.
باراجاس54 (2005) در تحقيق خود تحت عنوان ” آيا ورزش روي درآمدهاي بودجهاي اثر دارد و آيا اثرات اقتصادي روي فوتبال اسپانيا دارد؟ ” بيان کرده که فوتبال انگليس نسبت به اسپانيا، به مقدار زيادي سمت و سوي تجاري پيدا کرده است.
همچنين تحقيقاتي درباره اثرات ثروت يک باشگاه روي عملکرد ورزشي آنها يا اثرات موقعيت ورزشي يک باشگاه روي مسائل مالي آنها انجام شده است.
چپلت55 (2005)، در مقاله خود تحت عنوان ” ورزش و توسعه اقتصادي” بيان ميکند که در
گذشته هاي دور، ورزش به عنوان يک فعاليت گذران اوقات فراغت، توسط تعداد زيادي از مردم عادي انجام ميشد اما در قرن بيستم و بيست و يکم، ورزش به يک پديده اجتماعي براي توده مردم مبدل شده است. در کشورهاي صنعتي

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد توسعه ورزش، اقتصاد کشور، ارزش افزوده، مدت استفاده Next Entries پایان نامه رایگان درمورد ورزشکاران، برنامه پنجم توسعه، برنامه چهارم توسعه، برنامه سوم توسعه