پایان نامه رایگان درمورد نیروهای مسلح، حقوق بین الملل، کنوانسیون ژنو، غیر نظامیان

دانلود پایان نامه ارشد

عضو این قرارداد نباشد دول متخاصم دیگر که در این قرارداد شرکت دارند، در روابط متقابل خود تابع این قرارداد خواهندبود، چنانچه آن دولت مقررات این قرارداد را قبول و اجرا کند، در مقابل او نیز ملزم به اجرای این قرارداد خواهند بود.
طبق ماده ۳ کنوانسیون اعمال زیر در جنگ ممنوع اعلام شده است:
۱- لطمه به حیات و تمامیت بدنی من‌جمله قتل به تمام اشکال آن زخم زدن، رفتار بیرحمانه، شکنجه و آزار
۲- اخذ گروگان
۳- لطمه به حیثیت اشخاص من‌جمله تحقیر و تخفیف
۴- محکومیت بدون دادگاه قانونی و تصمیمات قضایی
مضافا اینکه در جنگ نبایستی به افرادی که در جنگ شرکت نداشته اند یا مجروحان و کسانی که اسلحه خودرا به زمین گذاشته اند با تبعیض برخورد یا خلاف اصولی غیر از اصول انسانیت رفتار کرد.درصورت جنگ بین نیرو‌های زمینی و دریایی مقررات این کنوانسیون فقط درباره نیروهای دریا نشین اجرا خواهد شد، همچنین است وظیفه دولتهای بی‌طرف که زخمداران و غریقان را نگهداری یا درمان می‌نمایند. دولتهای متعاهد می‌توانند درجهت اجرای این کنوانسیون قراردادهای اختصاص فی‌مابین خود منعقد نمایند، مشروط بر آنکه حقوق مکتسبه قرارداد حاضر را زیر پا نگذارند، نیز مطابق ماده ۷ کنوانسیون زخمداران، بیماران و کارکنان بهداری حق سلب حقوق مکتسبه کنوانسیون را از خود ندارند و در ماده ۹ این قرارداد پیش بینی نموده که بتوان از کمک سایر دولی که بعنوان دول حامی در جنگ نامیده میشوند جهت حسن اجرای کنوانسیون بهره برد.همچنین به کمیته صلیب سرخ جهانی یا سایر دستگاههای بشر دوستانه بیطرف اجازه داده که جهت حمایت زخمداران و بیماران و افراد بهداری مذهبی اقدمات خود را به انجام رسانند، ضمن آنکه در قرارداد پیش بینی شده که بتوان دول حامی که مجری قرارداد تلقی می‌شوند تعویض شوند این تعویض ممکن است به یک کمیته بین‌الملل واگذار شود و نیز ممکن است یکی از سایر کشورهای بیطرف اقدامات لازم را صورت دهد، دولتی که عهده دار وظایف اجرایی قرارداد میشوند باید توانایی لازم را دارا بوده و تضمینات کافی هم برای حسن اجرای آن بدهد.درصورتیکه دول حامی از لحاظ منافع اشخاص تحت الحمایه مفید بدانند، منجمله درصورت بروز اختلاف بین دول متخاصم در موضوع اجرایا تفسیر برای آن حل اختلاف نیز مساعدت خواهد کرد و برای این منظور از طرفین جهت تشکیل جلسه ای در خاک خود یا کشور بیطرف دیگر دعوت بعمل می‌آورد و ممکن است یک سازمان بین المللی یا یک شخصیت بین‌المللی برای تقویت هم دخالت نماید.

3-1-3- عهدنامه مربوط به طرز رفتار با اسيران جنگي.
‌ نمايندگان مختار دولت هاي شرکت کننده درکنفرانس سياسي که در شهر ژنو از تاريخ ٢١ آوريل تا تاريخ ١٢ اوت ١٩۴٩به منظور تجديدنظر در قرارداد ژنو مورخ ٢٧ ژوئيه ١٩٢٩ راجع به معامله با اسيران جنگي تشكيل گرديده عهدنامه مربوط به طرز رفتار با اسيران جنگي را در شش باب زیر امضاء نمودند:
باب اول: ‌مقررات عمومی
‌باب دوم : حمایت کلی اسیران جنگی
‌باب سوم:‌ اسارت ‌بخش اول
‌باب چهارم: ‌پایان اسارت
‌باب پنجم: ‌دفتر اطلاعات و جمعیتهای تعاونی مربوط به اسیران جنگی
‌باب ششم: ‌اجرای قرارداد ‌بخش اول ‌مقررات عمومی
در این معاهده در باب دوم راجع به حمایت کلس از اسیران جنگی آمده است:
‌ماده 12 – اسیران جنگی در اختیار دولت دشمن می‌باشند نه در اختیار اشخاص یا نیروهایی که آنها را اسیر کرده‌اند. قطع نظر از مسئولیت‌های شخصی‌که ممکن است موجود باشد دولت بازداشت‌کننده مسئول معامله‌ای است که با اسیران مزبور می‌شود.
‌دولت بازداشت‌کننده نمی‌تواند اسیران جنگی را به دولت دیگری انتقال دهد مگر آن که آن دولت عضو قرارداد باشد آنهم پس از آن که مطمئن شود که‌دولت مزبور مایل و قادر به اجرای قرارداد است.
‌وقتی که اسیران به دین طریق انتقال یابند مسئولیت اجرای قرارداد در تمام مدتی که اسیران سپرده به دولت مزبورند به عهده آن دولت خواهد بود.
‌معهذا در صورتی که دولت مزبور از تعهد خود در اجرای مقررات قرارداد در هر قسمت مهم آن تخلف کند دولتی که اسیران جنگی را انتقال داده یابد به‌وصول اخطار دولت حامی اقدامات مؤثری برای اصلاح وضع به عمل آورد و یا اعاده اسیران جنگی را تقاضا کند چنین تقاضای حتمی‌الاجراست.
‌ماده 13 – با اسیران جنگی باید در هر زمان با انسانیت رفتار شود. هر عمل یا غفلت غیر موجه از طرف دولت بازداشت‌کننده که موجب فوت یک اسیر‌جنگی شود یا سلامت او را شدیداً در خطر اندازد، ممنوع است و در حکم تخلف مهم از این قرارداد شمرده خواهد شد.
مخصوصاً هیچ اسیر جنگی را‌نمی‌توان مورد جرح جسمانی یا آزمایش طبی یا علمی از هر قبیل که مجوز آن معالجه طبی اسیر مزبور نبوده و به نفع وی نباشد قرار داد.
‌همچنین اسیران جنگی باید در هر زمان بالاخص در مقابل هر گونه عمل خشونت‌آمیز یا تهدید و در مقابل ناسزا و کنجکاوی مردم حمایت شوند.‌اقدامات قصاصی بر علیه آنان ممنوع است.
‌ماده 14 – اسیران جنگی در همه احوال ذیحق به حرمت شخص و شرافت خویش می‌باشند. ‌با زنان باید با کلیه احتراماتی که لازمه جنس آنان است رفتار شود و در هر حال باید از همان معامله مساعدی که در حق مردان اعطاء می‌شود برخوردار‌گردند.
‌اسیران جنگی استعداد کشوری خود را به نحوی که هنگام اسارت موجود بوده حفظ می‌کنند و دولت بازداشت‌کننده نباید اعمال استعداد مزبور را در‌خاک خود یا در خارج محدودسازد مگر در حدودی که اسارت اقتضا کند.
‌ماده 15 – دولت بازداشت‌کننده اسیران جنگی مکلف است نگاهداری آنان را به رایگانفراهم آورد و معالجات طبی را که وضع مزاجی آنها اقتضا دارد‌مجاناً تأمین کند.
‌ماده 16 – با رعایت مقررات این قرارداد راجع به درجه و جنس اسیران و با قید هرگونه معامله ممتازه که در حق اسیران جنگی به علت وضع مزاجی و‌سن و استعداد حرفه‌ایآنها اعطاء می‌شود دولت بازداشت‌کننده باید با اسیران جنگی عموماً به یک نحو و بدونهیچ گونه تفاوت ناشیه از نژاد. ملیت.‌مذهب. عقیده سیاسی. یا هر تفاوت دیگری که مبنی بر نظائر علل مزبور باشد رفتار کند.

3-1-4- عهدنامه مربوط به حمايت از افراد غير نظامي در زمان جنگ.
اعمال جنگی را هر کس نمی تواند انجام دهد. حقوق بین الملل (بشر) بین رزمندگان و غیر رزمندگان تفاوت قائل شده است. به موجب حقوق بین الملل فقط رزمندگان برای اعمال خصمانه (جنگی) صاحب صلاحیت هستند و طرف مقابل در برابر حمله حریف می باشد، شکی نیست که رزمندگان در قبال این وضع از حقوق مربوط به زندانیان جنگی در صورت اسارت بهره مند می گردند. اما غیر نظامیان باید ازاعمال خصمانه (جنگی) خودداری نمایند و چون درجنگ شرکت ندارند، دشمن باید حقوق انان را محترم شمارد و در غیر این صورت، یعنی در صورت اقدام به عملیات خصمانه به مجازاتهای تعیین شده در قانون جزا محکوم خواهند شد.
تفکیک مذکور در حقوق قراردادی تصریح شده است. مقدمه عهد نامه 4 لاهه مورخ 8 اکتبر 1907 یاداور می گردد که چنانچه مقررات مجری بین طرفهای درگیر و این عهدنامه چیزی پیش بینی ننموده باشد اهالی غیر نظامی و متخاصمین تحت حمایت و حاکمیت اصول حقوق بشر انطور که از عادات معمول بین ملل متمدن و قوانین بشری و اقتضائات وجدان عمومی مستفاد می شود قرار خواهند گرفت. اصول فوق الذکر( تفکیک بین رزمندگان و غیر ان ) الهام بخش کنوانسیون ژنو مورخ 12 اوت 1949 راجع به حمایت از افراد غیر نظامی در زمان جنگ نیز بوده است.
می توان موضوع افراد مبارز و غیر مبارز را تحت سه عنوان تشریح کرد: مبارزان منظم ، مبارزان غیر منظم ، افراد غیر نظامی.
عاملین مخاصمات مسلحانه اصولا اتباع غیر عضو نیروهای مسلح کشورهای متخاصم هستند. نتیجتا وابستگی و عضویت انان به نیروهای مسلح باید به طور کامل احراز و استقرار یابد تا از دید حقوق بین الملل توصیف عنوان «مبارزان منظم» برای انها صحیح باشد.
مواد 13 اولین و دومین عهدنامه و بند الف ماده 4 سومین عهدنامه ژنو که موید ماده اول الحاقی به عهدنامه چهارم 1907 لاهه است خصیصه مبارز را به جز اعضای نیروهای مسلح کشورهای متخاصم برای مبارزان غیر منظم به رسمیت می شناسد که عبارتند از اعضای چریکها ، گروههای داوطلب که جزو نیروهای مسلح هستند، سایر گروههای داوطلب ،اعضای جنبش های مقاومت سازمان یافته ، پارتیزان ها و بسیج ها.
اصل اساسی حاکم بر موضوع این است که نه جمعیت غیر نظامی و نه افراد غیر نظامی نباید هدف حملات قرار گیرند (بند 2 ماده 51 پروتکل شماره یک و بند 2 ماده 12 پروتکل شماره 2) ، در مقابل انها نیز نباید در مخاصمات شرکت کنند در غیر این صورت خصیصه غیر نظامی بودن خود را از دست می دهند. غیر نظامیانی که در مخاصمات شرکت نداشته باشند تحت حمایت حقوق بین الملل قرار می گیرند.
انواع حمایت های صورت گرفته از غیرنظامیان یه شرح ذیل می باشد:
حمایت فنی از افراد غیر نظامی : حمایت از افراد غیر نظامی در مرحله اول می تواند به وسیله ابزار و وسائل فنی تضمین شود: توزیع ماسکهای ضد گاز ، ساختن پناهگاه ها در برابر تهاجمات هوایی یا بمباران اتمی ، انتقال افراد به مناطق دور از نبرد و حتی یک کشور بی طرف. اما این روشها ناکافی است و تنها یک تاثیر محدود دارد. دلیل این امران است که اولا ماهیت حمله دشمن غیر قابل پیش بینی است ثانیا نوع وسائط حمل ونقلی که جهت تردد نظامی اختصاص یابد و در اولویت قرار گیرد احتمالا مشخص نیست.
حمایت حقوقی: مقررات 1899 و 1907 لاهه هر چند قواعدی در زمینه حمایت از افراد غیر نظامی است اما این قواعد کافی نیست .وقوع جنگ های جهانی اول و دوم و عملیات وحشیانه ای که در طی این جنگ ها علیه افراد غیر نظامی صورت گرفت جامعه جهانی را بلافاصله پس از جنگ بر ان داشت تا موضوع حمایت از اینگونه افراد را به طور جدی مد نظر قرار دهد. بدین منظو ر کنفرانسی در سال 1949 در ژنو تحت عنوان «کنفرانس دیپلماتیک» تشکیل شد و عهد نامه چهارم از عهدنامه های چهارگانه ژنو مصوب اوت همان سال به حمایت از افراد غیر نظامی اختصاص یافت. این عهدنامه که مشتمل بر 159 ماده است ، اکثر مواد ان در زمینه تعیین وضعیت جمیت غیر نظامی در سرزمین های اشغالی است (مواد 47 تا 135 )اما اصول بنیادین ان ازچهارچوب اشغال نظامی فراتر می رود : اجرای عهد نامه «در صورت بروز جنگ اعلان شده یا هر گونه مخاصمه مسلحانه دیگر » (بند 1 ماده 2 )، حتی اگر یکی از طرفین متخاصم به عهدنامه ملحق نشده باشد (بند 3 ماده 2 ). ممنوع بودن افراد تحت حمایت به رد تمام یا بخشی از حقوقی که عهدنامه برای انها تضمین کرده است (ماده 8 ) به عبارت دیگر اشخاص تحت حمایت به هیچ وجه نمی توانند تمام یا بخشی از حقوقی که عهدنامه برای انها تضمین کرده است را از خود سلب و ساقط کنند. نظارت بر اجرای عهدنامه از سوی یک یا چند قدرت حامی (ماده 9 ) یا ازجانب یک سازمان بین المللی تخصصی که به این منظور تشکیل شده است (ماده 11 ). اشکال حمایت تضمین شده جهت افراد غیر نظامی شامل تاسیس مناطق و اماکن بهداشتی و تامینی ( ماده 14 ) و نیز مناطقی است که مجروحان ، بیماران ، معلولین ، سالخوردگان ، کودکان ، زنان باردار ، مادران ، کودکان نوپا از اثار جنگ در امان مانند.
حمایت عام: حمایت عام از افراد غیر نظامی در مقابل اثار مخاصمات مشتمل بر چندین قاعده درباره حمایت غیر نظامی است ( از جمله ماده 51 پروتکل شماره یک ). مقصود از حمایت غیر نظامی کلیه امور ، وظایف و کارهای بشر دوستانه ای است که هدفش حمایت از جمعیت غیر نظامی رد برابر خطرات مخاصمه و کمک به انان به منظور از بین بردن اثار غیر مستقیم انها و نیز تامین شرایط لازم جهت زیست بعدی انهاست. از جمله : اعلام خطر ، تخلیه ، مبارزه در مقابل اتش ، گند زدائی ، اسکان دادن ، برقراری مجدد و فوری خدمات مفید و لازم دولتی.حمایت عام را می توان تحت دو مبحث بررسی کرد: احترام به فرد انسانی و حمایت خاص از برخی طبقات افراد غیر نظامی
ماده 27 چهارمین کنوانسیون ژنومبتنی است بر احترام به فرد انسانی و خصیصه غیر قابل انتقال حقوق بنیادی او. با هر فردی باید رد هر زمان با انسانست رفتار شود و مخصوصا در برابر هر گونه عمل قاهرانه یا

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد اعلان جنگ، اولتیماتوم، حقوق بین‌الملل، حقوق بین الملل Next Entries پایان نامه رایگان درمورد حقوق بشر، حقوق بشر دوستانه، حقوق بین الملل، حقوق بین الملل بشر