پایان نامه رایگان درمورد نقض حقوق، کودک و نوجوان، اصل عدم مداخله، مدت استفاده

دانلود پایان نامه ارشد

همچون محترم شمردن حق حاکميت دولت ها و عدم دخالت در امور داخلي آنها ،احترام به ارزش ها و هنجارهاي ملي و… گرچه ممکن است در عرضه ملي مطرح باشد اما در عرصه هاي بين المللي ويژگي هاي خاص پيدا مي کند.کما اينکه در قطعنامه اصول حاکم بر استفاده کشورها از ماهواره هاي مصنوعي زميني براي پخش بين المللي مستقيم تلويزيوني مصوب 1982 مجمع عمومي سازمان ملل آمده است : “فعاليت ها در زمينه ي پخش بين المللي مستقيم تلويزيوني با ماهواره بايد در وضعيت سازگار با حقوق حاکميت کشورها به علاوه اصل عدم مداخله ،به همراه حق هرکس براي جستجو، دريافت و پخش اطلاعات و افکار که در اسناد
مربوطه ي ملل متحد محترم شناخته شده است ،صورت گيرد.”408 ولذا ملاحظه مي گردد که مفهوم ضرر در رسانه هاي صوتي و تصويري معنايي پيچيده مي يابد که با ماهيت و کارکرد اين رسانه ها مرتبط است.و صرفاً نمي توان به معناي عرفي و سنتي ضرر در اين خصوص بسنده کرد.

گفتاردوم : اقسام ضرر
بند 1 : ضرر مادي

ضرر مادي که از آن به عنوان مفهوم خاص ضرر و خسارت و از جبران آن به عنوان هدف قديمي
نظريه ي مسؤوليت مدني ياد شده409، عبارت است از تفاوت بين دارايي کنوني زيان ديده و دارايي او به فرض عدم وقوع عمل زيان آور ؛ از ديگر تعاريف آن مي توان به موارد زير اشاره کرد :
– اخلال در مصلحت واجد قيمت مالي410
– هرگاه آنچه از دست رفته قابل ارزيابي به پول باشد وصدمه به حقوق مالي برسد، ضرر مالي است 411.
– لطمه به منافع مالي و اقتصادي ضرر مادي ناميده مي شود و412 …
ضرر مادي در فعاليت رسانه هاي همگاني به 2 گونه محقق مي شود ؛ نخست هنگاميکه نفس عمل رسانه ، نوعي تعرض به حقوق مادي و مالي افراد است و دوم ، هنگاميکه عمل رسانه مقدمه و زمينه ساز يا سبب وقوع ضرر مي باشد . بارزترين مصداق نقض حقوق مادي در رسانه ها نقض حقوق مادي پديد آورندگان آثار هنري ، ادبي و علمي است413، که در ادامه به آنها اشاره مي کنيم .

الف) ضرر ناشي از تجاوز به حق نشر و تکثير

منظور از اين حقوق هرگونه تصرف در اثر است که متضمن استفاده مالي باشد چه آنکه پديدآورنده داراي حق انحصاري هرگونه بهره برداري مالي اثر خود است.414 يکي از حقوق متعلق به پديد آورنده اثر حق نشر و تکثير است که در مواد مختلف قانوني به آن پرداخته شده . ماده سوم قانون حمايت از حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان مصوب 1348 مقرر مي دارد) “حقوق پديد آورنده شامل حق انحصاري نشرو پخش و عرضه و اجراي اثر و حق بهره برداري مادي و معنوي از نام و اثر اوست.” ماده يک قانون ترجمه و تکثير کتب و نشريات و آثار صوتي مصوب 1352 مقرر مي دارد ؛ ” حق تکثير ياتجديد چاپ و بهره برداري و نشر و پخش هر ترجمه اي با مترجم يا وارث قانوني اوست مدت استفاده از اين حقوق که به وراث منتقل مي شود ، از تاريخ مرگ سي سال است . حقوق مذکوردر اين ماده قابل انتقال به غير است و انتقال گيرنده از نظر استفاده از اين حقوق قائم مقام انتقال دهنده براي استفاده ازبقيه مدت از اين حق خواهد بود … ” تعرض رسانه ها به اين حق مي تواند موجب ضرر مادي پديد آورنده و مسؤوليت رسانه متعرض شود . نکته اي که بايد به آن توجه نمود آن است که هر نوع استفاده اي از يک اثر تجاوز به حق نشر و تکثير نيست، بلکه بايد ثابت شود که رسانه کل يا بخش عمده اي از اثر را منتشر ساخته است .415 از اين رو در استفاده هاي جزئي تعدي نسبت به اين حق محقق نمي شود . در عين حال در خصوص استفاده هاي جزئي هم بايد ميان آثار منتشر شده و آثار غير منتشرشده تفکيک قائل شد ، زيرا هرگاه به نحو جزئي نيز از اثري منتشرنشده و بدون کسب مجوز از پديد آورنده ي آنها بهره برداري صورت گيرد اين امر مي تواند مسؤوليت آور تلقي گردد .
مسأله در خور توجه در نقض حق نشر و تکثير”استفاده هاي اتفاقي” از آثار است ، به اين معنا که اگر اثري به طور اتفاقي در ضمن اثري ديگري انتشار يابد ، بايد ديد آيا حق نشر و تکثير پديد آورنده آن اثر نقض شده است يا خير؟
مثلا اگر قطعه اي از موسيقي يک موسيقيدان بدون اجازه او بر بخشي از يک مستند درزمينه ي حيوانات گذارده شود ، آيا اين امرنقض حق نشر و تکثير است ؟ در اين مورد منظور اصلي نمايش مستندي از حيوانات بوده اما در ضمن اين امر اتفاقي چه عمد و چه سهواً آثار هنري بدون اجازه ي پديد آورنده نشان داده شده است.به نظرمي رسد اتفاقي يا غير اتفاقي بودن نشرو تکثير هيچ گونه مدخليتي در موضوع مورد بحث ندارد يعني اگر اثر بدون اجازهي پديد آورنده نشر و تکثير شود حتي اگر به طور اتفاقي باشد حق نشر و تکثير پديد آورنده ناديده انگاشته شده است.هر گاه اين امرسهواً حادث شده باشد با شرايطي که در ماده ي4 قانون مسؤوليت مدني آمده، خوانده بايد از تخفيفات قانوني بر خوردار گردد . در اين زمينه استثنائاتي ذکر کرده اند. مثلا ماده 8 قانون حمايت از حقوق مؤلفان ، منصفان و هنرمندان و تبصره ي آن ، به نخستين استثنائات در اين زمينه اشاره دارد :
” نقل ازاثرهايي که انتشار يافته است و استناد به آنها به مقاصد ادبي و علمي و فني وآموزشي و تربيتي و به صورت انتقاد و تقريظ با ذکر مآخذ در حدود متعارف مجاز است . تبصره – ذکر مآخذ در مورد
جزوه هايي که براي تدريس در مؤسسات آموزشي توسط معلمان آنها تهيه و تکثير مي شود ، الزامي نيست ، مشروط بر اينکه جنبه انتقادي نداشته باشد .” بر اساس اين ماده تنها با لحاظ اين شرائط مي توان استفاده از آثار را تعدي به حق نشر و تکثير به شمار نياورد)
1-اثر انتشار يافته باشد.
2-استفاده از اثر با مقاصد ادبي و علمي و فني و آموزشي و تربيتي صورت پذيرد.
3-استفاده به صورت انتقاد و تقريظ باشد.
4-مآخذ ذکر شود(جز در مورد جزوات اشاره شده در تبصره ي ماده ، با رعايت شرط غير انتفاعي بودن استفاده ).
5-استفاده در حد متعارف انجام شود.
از ديگر استثنائات اين مورد ماده ي 8 و 11 اين قانون است. ماده ي 22 قانون حمايت از مؤلفان ، مصنفان و هنرمندان اين حمايت را شامل آثاري دانسته که براي نخستين بار در ايران چاپ يا پخش يا نشر يا اجرا شده و قبلاً در هيچ کشوري عرضه نشده باشند.
فصل سوم اين قانون به مدت حمايت از حق پديد آورنده و حمايت هاي قانوني ديگر اختصاص يافته و بر اساس مواد مندرج در آن ، اين حقوق قابل وصيت و وراثت بوده تا که در اصلاحات سال 89 تا پنجاه سال پس از فوت آخرين پديدآورنده به وصي له يا وارث او منتقل مي شود.(ماده 12) ضمن آنکه حقوق مادي آثار سفارشي حداکثر به مدت سي سال متعلق به سفارش دهنده است ( ماده 13) همچنين انتقال گيرنده آثار نيز حداکثر ظرف سي سال از حقوق مادي اثر برخوردار مي باشد (ماده 14). ماده 16 نيز حقوق مادي پديد آورنده ي آثار سينمايي يا عکاسي و نيز آثار متعلق به اشخاص حقوقي را يا آثاري را که حق استفاده از آنها به شخص حقوقي واگذار شده است ، به مدت سي سال از تاريخ نشر يا عرضه مورد حمايت قرار مي دهد. 416 با اين توضيح که نمي توان اصلاح ماده12 را در خصوص افزايش سي سال به پنجاه سال به ساير مواد تعميم داد.

ب) ضرر ناشي از تجاوز به حق ترجمه

ماده پنجم قانون حمايت حقوق مؤلفان،مصنفان وهنرمندان در اين باره صحبت کرده است حق
ترجمه ي اثر در يک زبان خارجي و بهره برداري از آن نيز ويژه پديد آورنده است و قابل واگذاري به ديگران است. ترجمه اثر و نشر آن منبع درآمد محسوب شده و بايد از انجام آن بدون اجارهي پديد آورنده جلوگيري گردد.اگر رسانه مرتکب چنين عملي گردد به حقوق مادي مؤلف صدمه زده و مسؤول جبران خسارت است.

ج) ضرر ناشي از تجاوز به حق اقتباس و تبديل اثر

در بند هاي 6 و 7 ماده ي 5 قانون حمايت حقوق مؤلفان ، منصنفان و هنرمندان بر ذکر موارد واگذاري استفاده از حقوق مادي آثار پرداخته شده است استفاده از اثر در کارهاي مختلف ادبي ، هنري و … و به کاربران اثر در فراهم کردن يا پديدآوردن اثر هاي ديگري که در ماده ي دوم اين قانون درج شده ، به
پديد آورنده اختصاص داده شده است . در ماده 19 اين قانون مقرر داشته ” هر گونه تغيير يا تحريف در
اثرهاي مورد حمايت اين قانون و نشر آن ، بدون اجازه پديد آورنده ممنوع است . ” بعضي نويسندگان حقوقي تصريح کرده اند که هر گاه فکر واحدي مورد استفاده مؤلف يا هنرمند قرار گيرد ، بدون آنکه مؤلف يا هنرمند دوم از ترکيب ها يا تعابير يا کلاً از اثر مؤلف يا هنرمند نخست استفاده کرده باشد ، اقتباسي غير مجاز واقع نشده است ، زيرا حق پديد آورنده به شکل و نحوه ي بيان فکر تعلق مي گيرد ، نه به فکر صرف که همگان حق برخورداري از آن را دارند . 417به اين ترتيب در عين حال توجه به ماده ي هفت قانون مذکور و تبصره ي آن در مستثنيات اين حق لازم است. در ضمن اقتباسي از اثر به نحوي که القاي شبهه نمايد ، ممنوع است در ماده 17 قانون فوق آمده است : ” نام و عنوان و نشانه ويژه اي که معرف اثر است از حمايت اين قانون برخوردار خواهد بود و هيچکس نمي تواند آنها را براي اثر ديگري از همان نوع يا مانند آن به ترتيبي که القاي شبهه کند،بکار برد.”

د) ضرر ناشي ازتوليد و پخش آثار راديوئي و تلويزيوني

همانگونه که قبلاً در بحث تقصير رسانه هاي صوتي و تصويري اشاره گرديد،به مصاديق مختلفي از ضررهاي ناشي از توليد و پخش آثار راديويي و تلويزيوني مي توان اشاره نمود که يکي از آنها تهيه خبر و گزارش از وقايع و رويدادهاي مختلف و انتقال آن به مخاطبين است و نه تنها خبر دروغ مي تواند منشأ ضرر باشد بلکه حتي خبر صحيح نيز بعضاً مي تواند منشاً خساراتي به اشخاص حقيقي و حقوقي باشد. البته در کشور ما با فقدان يک قانون خاص در مورد راديو و تلويزيون ناگزيريم از منابع ديگر قانوني استفاده کنيم از جمله وحدت ملاک از ماده 23 الي36 قانون مطبوعات .بعضاً در توليد پخش برنامه هاي تبليغاتي از جمله تبليغات تجاري و حتي انتخاباتي مصاديق مختلفي از ضرر را مي توان ملاحظه نمود.
در موضوع برنامه هاي ويژه کودک و نوجوان و يا فيلمهاي سينمايي ،سريالها و…که به دليل اينکه مصاديق آن در قسمتهاي مختلف اين رساله مورد بحث واقع شده از تکرار مکررات خودداري مي گردد.

ه) ضرر ناشي از توليد و پخش آثار موسيقي

پخش آثار موسيقي براي مردم از طريق راديو و تلويزيون و ديگر وسايل ارتباط جمعي بدون رضايت پديد آورنده آن مجاز نيست که اين مورد نيز در ماده ي 3 قانون حمايت حقوق مؤلفان ، منصفان و هنرمندان مورد تصريح قرار گرفته است طبق ماده ي 5 اين قانون پديد آورنده مي تواند حقوقي را به ديگران منتقل نمايد ؛ مثل حق ضبط تصويري يا صوتي اثر بر روي صفحه يا نوار يا هر وسيله ديگر-حق پخش از راديو و تلويزيون و وسايل ديگر – حق ترجمه و نشر و تکثير و عرضه اثر از راه چاپ و نقاشي و … .
بايد توجه نمودکه انتقال حق اجرا و عرضه اثر مستلزم انتقال حق تکثير و نشر و نسخه برداري از اثر نيست و بالعکس418 مثلاً اگر نويسنده اي با عرضه ي کتاب خود به صورت نمايشنامه موافقت نمايد عرضه کننده نمي تواند به استناد اين موافقت کتاب را نشر و تکثير نمايد . 419

و) ضررناشي از عدم النفع

در خصوص عدم النفع تعاريف مختلفي به عمل آمده است.بعضاً آن را تفويت منفعت دانسته اند بدين معني که ممکن است بر اثر واقعه اي ، مالي از دارايي شخص از ميان برود يا شخص از منفعتي که برحسب جريان عادي امور و به احتمال قوي بايد کسب کند محروم شود.420 ويا آنرا از بين رفتن اموالي مي دانند که جزء موجود دارايي نيست به عبارت ديگر عدم النفع را سلب سود مالي مي دانند که در آينده به دست
مي آيد.421
در فقه نيز به مصاديق مختلفي اشاره شده از جمله زنداني کردن صنعتگر يا کارگرکسوب422.
به استناد اينکه اين کار موجب ضرر بزرگ است و فاعل تبهکار و تجاوز کار به شمار مي آيد ان را موجب ضمان دانسته اند.423
البته مرز ظريفي بين تلف منفعت و عدم النفع وجود دارد .تلف منفعت ،تلف منفعتي است که به تدريج از اعيان تراوش مي کند و اندازه آن به اندازه اجرت المثل مال است ولي عدم

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد نقض حقوق، جبران خسارت، قانون مجازات، عرضه کنندگان Next Entries پایان نامه رایگان درمورد جبران خسارت، حقوق فرانسه، ارتکاب جرم، ورزشکاران