پایان نامه رایگان درمورد منافع عمومی، نام تجاری، کشورهای آفریقایی، حق ثبت اختراع

دانلود پایان نامه ارشد

نلفیناویر (تحت نام تجاری VIRACEPT که توسط شرکت دارویی رش173 به فروش می رسد)، وزیر بهداشت اعلام کرد که دولت برزیل برای تولید این دارو، لیسانس اجباری صادر خواهد کرد. در 31 ماه اوت، دولت و رش توافق کردند که رش دارو را با 40 درصد تخفیف اضافی در برزیل به فروش برساند. در عوض، دولت نیز لیسانس اجباری صادر نکرد.
در سال 2003، بعد از اعلامیه دوحه، وزارت بهداشت برزیل در خصوص داروهای ایدز اقداماتی اتخاذ کرد. دولت برزیل فرمانی صادر کرد که به موجب آن، تولید یا واردات داروهای ژنریک ضد ویروس ایدز بدون اجازه شرکت های دارنده حق اختراع این داروها، اجازه داده شد. وزیر بهداشت بیان کرد، این حکم به منظور استفاده از داروهای ضد ویروس بوده است؛ همچنین اعلام کرد که مذاکرات با شرکت های دارای نام تجاری برای کاهش بیش از 40 درصد قیمت بوده است، اما آنها حداکثر 7 .6 درصد، تخفیف داده اند. با این حال، در نهایت برزیل و مرک، یکی از شرکت های مذکور، به توافق رسیدند.
در سال 2005، وزیر بهداشت برای اختراع داروی (ریتوناویر + لوپیناویر)KALETRA ، در راستای منافع عمومی لیسانس اجباری صادرکرد. اما در نهایت، با ابوت دارنده حق اختراع، با کاهش 46 درصد قیمت به توافق رسید. در همان سال، در خصوص مجوز ساخت داروی تنوفوویر174 نیز، دولت صدور لیسانس اجباری را مورد بررسی قرار داد. اما در این مورد هم بعد از انجام مذاکراتی، گالید دارنده حق ثبت اختراع، توافق کرد که قیمت این محصول را در برزیل حدود 50 درصد کاهش دهد. مجددا در سال 2007، وزیر بهداشت وقت اعلام کرد که داروی اِفاویرنز جزء منافع عمومی است. بنابراین، در خصوص این دارو لیسانس اجباری صادر شد. اقدام برزیل درمورد این دارو، موجب اتخاذ تصمیم مشابهی توسط تایلند شد. لیسانس اجباری تایلند، رقابت با تولید کنندگان ژنریک را اجازه می داد، در نتیجه مرک مجبور به ارائه داروی اِفاویرنز با قیمتی بسیار پایین تر در تایلند شد.
بنابراین، استفاده از تهدید لیسانس اجباری در برزیل منجر به کاهش چشم گیر قیمت داروهای اِفاویرنز و نلفیناویر در سال 2001، داروی لوپیناویر در سال 2003، ترکیب لوپیناویر ریتوناویر در سال 2005 و داروی تنوفوویر در سال 2006 شد.
– شیلی: قوانین شیلی برای برخی از زمینه های صدور لیسانس اجباری، مانند اعمال ضد رقابتی _که در این اعمال فعالیت های صاحب حق اختراع در تضاد با رقابت آزاد است_ در رابطه با استفاده از اختراع مقرراتی ارائه کرده است. در سال 2004، شرکت اختراعات ضروری175 برای داروی گلیوک (ایماتینیب مسیلیت)،176 دارویی برای برخی از بیماریهای نادر سرطان، درخواست لیسانس اجباری کرد. زیرا قیمت این دارو برای کشورهای با درآمد کم از جمله شیلی بسیار زیاد بود و شرکت دارویی نوارتیس نیز از اعطای لیسانس اختیاری به تولید کنندگان ژنریک امتناع کرده بود.177 این درخواست به دنبال ترغیب شیلی برای استفاده از انعطاف در نظر گرفته شده در تصمیم سال 2003 شورای تریپس بود.
– اکوادور: قانون اختراعات اکوادور شامل مقررات مفصلی در رابطه با لیسانس اجباری می باشد؛ که در خصوص منافع عمومی برای حفظ امنیت ملی در شرایط ضروری صادر می شود. در سال 2003، درخواست صدور لیسانس اجباری توسط اکرومکس، تولید کننده داخلی، برای داروی (لامیوودین + زیدوودین)COMBIVIR 178 اعلام شد. این درخواست مورد امتناع قرار گرفت و پس تجدید نظرخواهی نیز مجددا رد شد.179 در سال 2009، اعلامیه ای در خصوص منافع عمومی صادر شد که بر دسترسی به داروهای مورد استفاده در درمان بیماری هایی که جمعیت اکوادور را تحت تأثیر قرار داده است، متمرکز بود. در سال 2010، موسسه مالکیت فکری اکوادور قطعنامه ای صادر کرد مبنی بر اینکه در شرایط مختلف، استفاده عمومی غیر تجاری و تجاری از اختراعات اجازه داده خواهد شد. اولین لیسانس اجباری در سال 2010، برای داروهای ضد ویروس اعطا شد که صاحب حق ثبت اختراع آن یک تولید کننده داروی آمریکایی بود.180 این لیسانس اعطا شد به یک شرکت تولید و توزیع کننده داخلی،181 برای یک شرکت داروسازی هندی داروهای ژنریک به نام سیپلا.182 بر این اساس، شرکت لیسانس گیرنده در اکوادور مطابق با شرایط لیسانس اجباری می بایست به صاحب حق اختراع حق الامتیاز بپردازد. لیسانس اجباری اعطا شده برای مدت باقی مانده برای اختراع بود، که این مدت تا 30 نوامبر 2014 ادامه داشت.183
– غنا: در بخش (1)47 قانون ثبت اختراع 1992 غنا بیان شده، ممکن است برای اختراعات ثبت شده در رابطه با برخی از محصولات یا فرآیندهای ساخت آن محصولات، که برای دفاع از منافع بهداشت عمومی یا اقتصاد غنا اهمیت حیاتی دارند، لیسانس اجباری صادر شود. در سال 2005، وزیر بهداشت به دلیل بیماری ایدز وضعیت اضطراری اعلام کرد و برای واردات داروهای ایدز ژنریک هندی، به کشور غنا، فقط برای استفاده دولت لیسانس اجباری صادر کرد.184
– موزامبیک: در سال 2004، معاون وزیر صنعت و تجارت برای حقوق مربوط به اختراعات دارویی ثبت شده از جمله لامیوودین،185 نویراپین،186 ستاوودین187 لیسانس اجباری صادر کرد. این لیسانس به یک شرکت دارویی188 تولید کننده داخلی برای ساخت داروهای مربوط به ویروس نقص ایمنی انسانی(HIV (189 اعطا شد، که حق الامتیاز آن بیش از 2 درصد فروش نبود.190
– آفریقای جنوبی: در سال 2001، سیپلا تولید کننده هندی دارو به طور رسمی از وزارت تجارت و صنعت صدور لیسانس اجباری را در خصوص اختراعات دارویی مربوط به ایدز از جمله لامیوودین، ستاوودین، نویراپین، اِفاویرنز، اباکاویر، ایندیناویر، دیدانوزین، زیدوودین درخواست کرد. در سال 2002، هایزل تاو،191 محقق مسائل بهداشتی، که با کمپین اقدامات درمانی192 همکاری می کرد، همراه با کمیسون رقابت آفریقای جنوبی و دوازده شاکی دیگر که به آنها پیوستند، علیه گلاکسو اسمیت کلاین و بوهرینگر اینگلهایم شکایت کردند. آنها شرکت های دارو سازی مذکور را به قیمت گذاری بیش از اندازه داروهای ریتوناویر، لامیوودین و نویراپین متهم کردند. در سال 2003، پس از بررسی های گسترده کمیسون رقابت آفریقای جنوبی دریافت که شرکت های داروسازی مذکور، از موقعیتشان در بازار داروهای مربوط به ویروس نقص ایمنی انسانی سوء استفاده می کردند. علاوه بر این، کمیسیون متوجه شد که این شرکت ها اقدامات محدود کننده ای از جمله منع دسترسی رقبا به امکانات اساسی و ضروری، قیمت گذاری بیش از حد و انجام اقدامات انحصاری، انجام می داده اند . چند ماه بعد، کمیسیون اعلام کرد که با گلاکسو اسمیت کلاین به توافق رسیده است. این توافق مستلزم چند شرط بود که وی باید آنها را می پذیرفت. اول اینکه، لیسانس اختیاری اعطا شده به شرکت داروسازی آفریقای جنوبی193 در سال 2001، در رابطه با بخش عمومی را گسترش دهد تا شامل بخش خصوصی نیز شود. دوم، سه لیسانس اختیاری دیگر با شرایط مطلوب اعطا کند و به لیسانس گیرنده برای صادرات داروهای مربوط به ویروس نقص ایمنی انسانی( (HIV به کشورهای جنوب صحرای آفریقا نیز اجازه دهد. سوم، اگر لیسانس گیرنده ظرفیت تولید در آنجا را نداشته باشد، اجازه واردات دارو برای توزیع در آفریقای جنوبی را بدهد. چهارم اینکه، به لیسانس گیرنده ها برای ترکیب داروهای مذکور مرتبط با سایر داروها در این زمینه اجازه دهد. و در نهایت، مطالبه حق الامتیازی که بیشتر از 5 درصد فروش خالص داروهای مربوط به ویروس نقص ایمنی انسانی نشود.194
– تایلند: در قوانین تایلند نیز مانند اغلب کشورها در صورتی که مشخص شود صاحب حق اختراع بدون هیچ دلیل موجهی، تا سه سال از تاریخ اعطای حق اختراع و یا تا چهار سال بعد از تقاضای ثبت، اختراع خود را تولید نکرده است و یا اگر تولید کرده آن را در هیچ بازار داخلی به فروش نرسانده است و یا در صورت فروش، آن محصول را با قیمت بسیار بالا فروخته است، لیسانس اجباری صادر می شود و صاحب حق اختراع فقط حق دریافت حق الامتیاز دارد. در سال 2006، وزارت بهداشت در زمینه استفاده دولتی برای واردات از هند و تولید داخلی اِفاویرنز تا سال 2011، لیسانس اجباری صادر کرد؛ و حق الامتیاز پیشنهاد شده نیز 5/0 درصد از قیمت محصول ژنریک بود.195 همچنین، در 25 ژانویه 2007، دولت دو لیسانس اجباری دیگر با پیشنهاد حق الامتیاز 5/0، در زمینه استفاده دولت در خصوص اختراعات داروی ایدز (ریتوناویر + لوپیناویر)KALETRA 196 و داروی (کلوپیدوگرل بی سولفات197) Plavix که مربوط به بیماری قلبی است،198 اعلام کرد. مجددا در 29 همان ماه، وزیر بهداشت حکمی صادر کرد در رابطه با استفاده از اختراعات دارویی و وسایل پزشکی توسط دولت برای ترکیب داروهای ریتوناویر و لوپیناویر، که با نام تجاری KALETRA توسط ابوت به بازار عرضه شده بودند.
– زامبیا: در سال 2004، وزیر صنعت و تجارت در خصوص داروهای لامیوودین، استاوودین و نویراپین برای یک شرکت تولید کننده داخلی دارو،199 لیسانس اجباری صادر کرد؛ تا یک ترکیب با دوز ثابت سه گانه، با حق الامتیاز حداکثر 5/2 درصد گردش مالی سالانه، تولید کند.200
– زیمبابوه: در سال 2002، در زیمباوه یک دوره وضعیت فوق العاده به منظور نادیده گرفتن حق ثبت اختراعات دارویی ضد ویروس، به مدت 6 ماه اعلام شد. این بیانیه شامل یک لیسانس اجباری در زمینه استفاده دولت برای ساخت، استفاده و یا واردات داروهای ژنریک ایدز، بود.201 در سال 2003، این دوره فوق العاده به مدت 5 سال، تا سال 2008 تمدید شد. زیمبابوه با کمک کشور هند تولید داخلی داروهای ضد ویروس202 را شروع کرد؛ هرچند که شرکت داروسازی ژنریک وریشم203 محدود بود.
در کشورهای آفریقایی، لیسانس اجباری برای رفع نیاز مربوط به یک محصول ثبت شده در بازار داخلی و به منظور افزایش رقابت از طریق کمک به رشد رقبای داخلی، همچنین به منظور تسهیل توسعه و یا ایجاد یک بازار داخلی، اهمیت زیادی دارد. اغلب کشورهای آفریقایی فاقد ظرفیت لازم تولید دارو برای استفاده موثر از لیسانس اجباری هستند. قابل ذکر است که چارچوب های موجود برای صدور لیسانس اجباری در اکثر کشورهای آفریقایی به طور کامل با موافقت نامه تریپس سازگار نیست. استثناً، فقط کشورهای غنا و روآندا به طور کامل مفاد کنوانسیون های بین المللی در قانون مالکیت فکری را که امضا کرده اند، با قوانین ملی خود ترکیب کرده اند. اکثر داروهای در دسترس در آفریقا از سایر کشورها وارد می شود، بنابراین کمک های خارجی نقش مهمی در دسترسی به داروها در آفریقا دارد و اگر روند کمک رسانی به این کشورها کاهش یابد در دسترس بودن داروها نیز کم خواهد شد.204

جدول 2-1: بررسی وضعیت و نتایج استفاده از لیسانس اجباری.
Impact Of Compulsory License
Type Of License & Name Of Medicine
Country & Date Of Issue
Price set by India’s Patent Controller will result in 97% reduction
Compulsory license to locally produce generic sorafenib tosylate to treat kidney cancer and liver cancer
India
March 2012

Resulted in patent holder reducing price of brand medicine by 70%
Compulsory license to import and, if necessary, locally produce generic ritonavir
Ecuador
April 2010
Projected aggregate price reductions of 96.8%
Government-use license for import of generic letrozole used to treat breast cancer
Thailand
January 2008
Resulted in a 71.8 % price reduction

Compulsory licence issued by Government to import generic efavirenz
Brazil
May 2007
Projected price reductions of 80.2% expected
Government-use order to import or locally produce generic
lopinavir/ritonavir
Thailand
January 2007
Resulted in price reduction of 53.3%
Government-use order to locally manufacture generic lamivudine, nevirapine
Indonesia
October 2004
Resulted in price reduction of 83%
Government-use order for the production of combination of generic stavudine + didonasine + nevirapine
Malaysia
November 2003

Source: United Nations

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد تجارت جهانی، شخص ثالث، سازمان تجارت جهانی، حقوق ایران Next Entries پایان نامه رایگان درمورد واردات موازی، مالکیت فکری، کشورهای درحال توسعه، حقوق مالکیت فکری