پایان نامه رایگان درمورد مالکیت فکری، حقوق مالکیت، حقوق مالکیت فکری، حق ثبت اختراع

دانلود پایان نامه ارشد

حمایت از حقوق مالکیت فکری و اجرای این حقوق باید به توسعه ابداعات تکنولوژیک، انتقال و گسترش فن آوری و استفاده متقابل تولیدکنندگان و مصرف کنندگان دانش فنی کمک کند و به گونه ای صورت گیرد که به رفاه اقتصادی و اجتماعی و توازن میان حقوق و تعهدات منجر شود. همچنین به گونه ای که در مقدمه آن بیان شده است، تریپس به دنبال کاهش انحرافات و موانع تجارت بین المللی و افزایش حمایت موثر و مناسب از حقوق مالکیت فکری بوده و تضمین می کند که اقدامات و روش های اجرای حقوق مالکیت فکری، خود مانع تجارت مشروع نشوند.
بند دوم: موافقت نامه هاي آزاد تجاري
موافقت نامه های آزاد تجاری86 عمدتاً دربردارنده مقررات تریپس پلاس87 هستند، قوانینی فراتر از حداقل استانداردهای درنظر گرفته شده در تریپس. این مقررات سطح بالاتری از حمایت را برای اختراعات تحمیل می کنند.
به موجب ماده 1 تریپس،88 کشورها می توانند از حقوق مالکیت فکری حمایت بیشتری نسبت به آنچه که در موافقت نامه تریپس آمده است، کنند. به موجب این ماده می توان استنباط کرد که تریپس تنها حداقل استانداردهای حمایتی را بیان کرده است و کشورها آزادندکه این استانداردها را گسترش دهند. این موضوع پایه های شکل گیری روند تریپس پلاس در موافقت نامه های آزاد تجاری را ایجاد کرده است. گرایش به مطرح کردن تعهدات تریپس پلاس در موافقت نامه های آزاد تجاری، توسط کشورهای توسعه یافته از جمله ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپا صورت گرفته است. این روند در نتیجه نارضایتی دارندگان حقوق مالکیت فکری از استانداردهای تریپس می باشد، زیرا آنها معتقدند که این استانداردها برای حمایت از منافع آنها کافی نیست. در نتیجه این کشورها به دنبال گسترش حمایت از مالکیت فکری از طریق موافقت نامه های دوجانبه، حذف و یا کاهش انعطافهای تریپس و بالابردن سطح استانداردهای حمایتی مالکیت فکری در کشورهای درحال توسعه بودند. آنها با استفاده از موافقت نامه های آزاد تجاری کشورهای درحال توسعه را برای پذیرش حمایت بیشتر از حقوق مالکیت فکری تحت فشار قرار می دهند.89
کشورهای توسعه یافته قصد دارند که از این طریق، منافع بیشتری نسبت به آنچه که در تریپس در نظرگرفته شده است کسب کنند. زیرا صاحبان اصلی اختراعات کشورهای توسعه یافته می باشند و درمقابل کشورهای درحال توسعه وارد کننده اختراعات هستند. بنابراین، کشورهای صنعتی با گسترش حمایت از اختراعات می توانند منافع شرکت های خود را افزایش دهند؛ اما کشورهای درحال توسعه که وارد کننده فن آوری می باشند از گسترش حمایت از اختراعات متضرر می شوند. کشورهای توسعه یافته معتقد اند که اهداف توسعه ای مستلزم همراهی با سیاست های حقوق مالکیت فکری می باشد. به عبارت دیگر، لازمه توسعه اهداف بهداشتی، صنعتی و کشاورزی، پیشرفت در قوانین نظام مالکیت فکری است. 90 با این حال، زمانی که این مقررات به طور گسترده ای تعهدات کشورها در زمینه حمایت از حقوق مالکیت فکری را افزایش داد، و مانع کشورها برای به کارگیری انعطافهای اعطا شده به آنها در تریپس شد، تضاد بین قوانین تریپس پلاس و تریپس مورد توجه قرار گرفت.
مقررات مالکیت فکری به ویژه قوانین مرتبط با بهداشت عمومی، در موافقت نامه های آزاد تجاری اغلب مورد انتقاد شدید قرار گرفته است. آنچه مسلم است، این موافقت نامه ها به دلیل تضادی که با انعطاف های تریپس دارند و همچنین به دلیل آثار منفی احتمالی که بر دسترسی به داروها در کشورهای در حال توسعه خواهند داشت، مورد بحث می باشند. به سبب ماهیت تعهدات ناشی از این موافقت نامه ها تلاش هایی که در اعلامیه دوحه برای تقویت انعطاف های تریپس در جهت ارتقای بهداشت عمومی انجام گرفته، تحلیل رفته است و به نظر می رسد که افزایش موافقت نامه های آزاد تجاری در سال های اخیر موجب بی اثر شدن اقدامات اعلامیه دوحه و چه بسا تشدید تضاد بین حمایت از اختراعات و دسترسی به داروها شده است.91
برخی از مقررات تریپس پلاس که می تواند انعطاف های موجود برای تسهیل دسترسی کشورها به داروها را محدود کند، عبارت اند از:
1- گسترش حق ثبت اختراع: برای ایجاد مقرراتی که اجازه بدهد اشکال و کاربردهای جدید از مواد شناخته شده، در قالب اختراع ثبت شوند، تلاش هایی صورت گرفته است. این امر پدیده تهدیدآمیز احیای مجدد اختراع92 در زمینه داروسازی را ایجاد می کند. این پدیده، حمایت از حق ثبت اختراع را با تغییر اجزایی که به طور قابل توجهی اثر درمانی دارو را بهبود نمی بخشد، توسعه می دهد؛ یا در مورد استفاده جدید از مواد شناخته شده، خواستار حمایت از حق ثبت اختراع برای کشف کاربرد های جدید است تا نوآوری واقعی.93 در حالی که موافقتنامه تریپس، مستلزم حمایت از حق ثبت اختراع کاربرد و یا شکل جدید از اشیا شناخته شده نمی باشد.
2- محدود کردن موانع حق ثبت اختراع: موانع حق ثبت اختراع، ابزاری است برای جلوگیری از تقاضا نامه هایی که شرایط تعیین شده در قوانین ملی برای اعطای حق ثبت را رعایت نکرده اند. به موجب تریپس، اختراعات باید جدید دارای گام ابتکاری و کاربرد صنعتی باشند. برخی از موافقت نامه های آزاد تجاری، توانایی کشورها را برای ایجاد مانع پیش از ثبت اختراع محدود کرده اند.94
3- افزایش مدت حق ثبت اختراع: افزایش مدت حق ثبت اختراع یکی از مقررات تریپس پلاس است که انحصار حق اختراع را طولانی و از ورود رقبای ژنریک به بازار جلوگیری می کند. در موافقت نامه های منعقد شده توسط آمریکا، کشورهای طرف امضا ملزم به افزایش مدت حمایت از اختراعات شده اند.95 برای مثال، موافقت نامه آمریکا و اردن.96 با این استدلال که تاخیرهایی که در مدت بررسی تقاضا نامه ثبت اختراع برای اعطای حق ثبت و همچنین در مدت کسب مجوز بازاریابی محصولات دارویی توسط ماموران نظارتی صورت می گیرد، جبران شود.97 در حالی که هیچ دلیلی برای افزایش مدت حمایت از اختراعات آنگونه که در موافقت نامه های آزاد تجاری لازم دانسته شده است، وجود ندارد. زیرا در مورد داروهای تجاری موفق هزینه تحقیق و توسعه ممکن است دوباره از طریق چند ماه فروش به دست آید. دوم اینکه زمان لازم برای تطبیق با روش های مجوز بازاریابی کوتاه است. افزایش مدت حق ثبت اختراع آثار زیان باری بر دسترسی بیماران به داروها دارد. تخمین زده شده است که سه سال افزایش مدت حمایت از حق ثبت اختراع در موافقت نامه آمریکا و کره جنوبی98 هزینه ای برابر 5. 504 بیلیون دلار و چهار سال تمدید مدت حمایت هزینه ای برابر 5. 722 بیلیون دلار خواهد داشت. در نتیجه فشار زیادی را بر سیستم بیمه بهداشت و درمان کره جنوبی تحمیل می کند.99
4- ایجاد انحصار برای داده های آزمایشگاهی: یکی از موضوعات در رابطه با مقررات تریپس پلاس در موافقت نامه های آزاد تجاری، در مورد محصولات دارویی، حمایت از اطلاعات افشا نشده از جمله داده های آزمایشگاهی می باشد. قبل از آنکه شرکت های دارویی بخواهند داروی جدید خود را وارد بازار کنند باید اطلاعات آزمایشگاهی مبنی بر موثر و ایمن بودن دارو را به مقامات نظارتی ارائه دهند. اما تولید کنندگان ژنریک برای دریافت مجوز بازاریابی نیازی به ارائه اطلاعات جدید در خصوص دارو ندارند و بر اساس داده های داروی اصلی به آن ها مجوز داده می شود. این امر ورود داروهای ژنریک به بازار را سرعت می بخشد. در حالی که انحصار اطلاعات از اعطای مجوز مبتنی بر داده های نسخه قبل جلوگیری می کند و در نتیجه تقاضای ثبت محصولات ژنریک به دلیل در بر داشتن داده های متعلق به صاحبان اصلی، غیر ممکن می شود. تولید کننده ژنریک نیز مجبور به صرف زمان طولانی و هزینه زیاد برای کسب اطلاعات جدید می شود. این امر ورود داروهای ژنریک به بازار را به تاخیر می اندازد. علاوه بر این، انحصار داده ها در برخی موارد سبب ایجاد مشکلات اساسی برای دسترسی به داروها می شود. برای مثال، زمانی که مدت حمایت از داده ها به اندازه تمام طول عمر حق ثبت اختراع باشد و یا زمانی که انحصار داده ها، از حمایت از اختراع جدا باشد. این حالت به شرکت های دارویی امکان می دهد که حقوق انحصاری خود را در مورد اختراعات غیر قابل ثبت و یا مواردی که اختراع محسوب نمی شوند، حفظ کنند.100 اگرچه موافقت نامه تریپس در ماده 39 حمایت از اطلاعات افشا نشده از جمله داده های آزمایشگاهی را ذکر کرده اما کشورها را ملزم به اتخاذ انحصار داده ها نکرده است و صرفاً از کشورها خواسته است که از چنین داده های در مقابل رقابت غیر منصفانه حمایت کنند101 و چگونگی حمایت از داده ها نیز بر عهده کشورها گذاشته شده است. بنابراین، استفاده از داده های مربوط به نسخه قبلی برای تایید نسخه ژنریک استفاده غیر منصفانه نمی باشد. با وجود این، بعضی ازموافقت نامه های آزاد تجاری لازم دانسته اندکه کشورها اقداماتی را در این زمینه تنظیم و اجرا کنند. برای مثال، موافقت نامه آزاد تجاری آمریکا و مراکش انحصار داده ها را لازم دانسته است.102 همچنین، موافقت نامه آزاد تجاری اتحادیه اروپا و لبنان نیز انحصار داده ها را به مدت 6 سال لازم دانسته است.103 اغلب موافقت نامه های آزاد تجاری آمریکا، معمولا یک دوره پنج ساله انحصار برای داده های آزمایشگاهی اصلی در مورد یک محصول دارویی، در نظر گرفته اند. بنابراین، رقبای تولیدکننده محصولات دارویی ژنریک از استفاده از داده های مشابه در تولید دارو، برای دریافت مجوز بازاریابی برای نسخه ژنریک از همان داروها، در طول این پنج سال محروم می باشند. در این حالت حتی داروهایی که به عنوان اختراع ثبت نشده اند، ممکن است موضوع حقوق انحصاری قرار بگیرند.104
5- ارتباط بین ثبت اختراعات: برخی ازموافقت نامه های آزاد تجاری دربردارنده مقرراتی درمورد ارتباط بین ثبت اختراعات هستند، تا از ثبت داروهای جدیدی که ممکن است به اختراعات موجود تعرض کنند، توسط مقامات نظارتی ملی جلوگیری شود. براین اساس، مقامات بهداشت عمومی زمانی که یک اختراع دارویی پابرجا است باید از بازاریابی محصول ژنریک آن دارو خودداری کنند؛ مگر با رضایت دارنده حق اختراع. همچنین باید به دارنده حق اختراع درخصوص تقاضای ثبت محصولات ژنریک نیز اطلاع داد. با این چنین مقرراتی ممکن است حتی زمانی که هیچ مدرکی مبنی بر ناقض بودن اختراع وجود ندارد، اختراع ثبت نشود. این روند می تواند بر بهداشت عمومی اثر منفی بگذارد. تأثیر مضر و خطرناک این امر در کشورهایی که شیوع ایدز در آنجا زیاد است، مانند اکراین، محرز شده است.105
6- ضمانت اجرای حقوق مالکیت فکری: تعدادی از موافقت نامه های آزاد تجاری منعقد شده، مقرراتی در مورد ضمانت اجرای حقوق مالکیت فکری دربر دارند که از حداقل ضمانت اجراهای درنظر گرفته شده در تریپس فراتر می روند. نمونه عملی اینکه چگونه افزایش ضمانت اجرای حقوق مالکیت فکری توانست مانع دسترسی به درمان شود، تصرف داروهای ضروری توسط مقامات گمرکی اروپا در سال 2008-2009 بود؛ زمانی که داروها از هند به کشورهای درحال توسعه، از طریق اتحادیه اروپا ترانزیت می شدند.106
اثر موافقت نامه های آزاد تجاری بر بهداشت عمومی توسط جامعه بین المللی مورد توجه قرار گرفته است. برای مثال، در اعلامیه سیاسی سازمان ملل در سال 2011 درمورد ایدز، که نقش انعطاف های تریپس در رابطه با بهداشت عمومی را به رسمیت شناخت، از اعضای سازمان ملل خواسته شد «تضمین کنند که قواعد حقوق مالکیت فکری در موافقت نامه های تجاری، انعطاف های موجود را از بین نبرد».107 برای حفظ فواید انعطاف های موجود در تریپس، کشورها باید از ورود به موافقت نامه های آزاد تجاری که دربر دارنده قواعد تریپس پلاس می باشند و بر قیمت داروها و دسترسی به آنها تأثیر می گذارد، خودداری کنند. در مواردی نیز که کشورها این تعهدات را پذیرفته اند، باید تلاش کنند اثر منفی این تعهدات بر دسترسی به درمان را از بین ببرند.

فصل دوم
انعطاف‌های موجود در نظام مالکیت فکری در زمینه بهداشت و حق بر سلامت

اصولاً تمامی کشورها و کنوانسیون های مهم بین المللی، حق ثبت و اعطای گواهی اختراع و حقوق مادی و معنوی را

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد مالکیت فکری، حقوق مالکیت، حقوق مالکیت فکری، کشورهای درحال توسعه Next Entries پایان نامه رایگان درمورد مالکیت فکری، حقوق مالکیت فکری، حقوق مالکیت، انعطاف پذیری