پایان نامه رایگان درمورد مالکیت فکری، سلامت عمومی، حق ثبت اختراع، حقوق مالکیت

دانلود پایان نامه ارشد

رژیم خاتمه حق بین المللی امکان واردات موازی محصولات پزشکی را فراهم کنند. همچنین در تعیین زمینه صدور مجوز اجباری از جمله منافع عمومی نیز آزاد می باشند. لیسانس اجباری و مجوز استفاده دولتی برای واردات داروهای ژنریک ارزان تر و یا برای تولید داخلی آنها استفاده می شود. در این زمینه در سال 2003، اعضای سازمان تجارت جهانی برای ارائه یک انعطاف پذیری جدید توافق کردند. این انعطاف که با عنوان سیستم بند 6 شناخته شده است به منظور افزایش دسترسی به داروها با از بین بردن موانع برای کشورهای نیازمند به واردات دارو طراحی شده است. با این وجود، تصمیم مذکور به دلیل پیچیدگی هایی که دارد یک راه حل مناسب نمی باشد. ضروری است که سیستم ایجاد شده به موجب این تصمیم اصلاح شود تا امکان واردات آسان تر محصولات دارویی تولید شده به موجب لیسانس اجباری را فراهم کند. برای اینکه اعلامیه دوحه به نفع بیماران در کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته به کارگرفته شود و این کشورها بتوانند از حقوق مالکیت فکری در راستای ارتقای بهداشت عمومی استفاده کنند، باید در طراحی سیستم ملی مالکیت فکری خود برای در نظر گرفتن وضعیت اقتصادی، توسعه و بهداشت عمومی با استفاده از انعطاف های پیش بینی شده در موافقت نامه تریپس، مقررات مناسب و مقتضی را تصویب کنند. همچنین سیاست های ملی آنها باید با هدف فراهم کردن دسترسی به داروها برای همگان تنظیم و اجرا شود. علاوه بر این، کشورها باید در طرح هایی با هدف تشویق و پاداش دهی به نوآوری هایی که به طور موثر محصولات دارویی را در دسترس افراد نیازمند قرار می دهند توافق و سرمایه گذاری کنند.
با توجه به اینکه بیشتر داروهای ضروری به موجب حق ثبت اختراع حمایت نمی شوند ولی با این وجود دسترسی به آن ها در بسیاری از کشورها محدود می باشد، واضح است عوامل دیگری غیر از بحث اختراعات در محدود کردن دسترسی به داروها نقش دارد. بنابراین، در یک ارزیابی کامل در مورد موضوع اختراعات و سلامت باید همچنین دیگر عواملی که بر در دسترس بودن داروها تأثیر می گذارند نیز بررسی شود. نقش حق ثبت اختراع در دسترسی به داروها و تجهیزات پزشکی را نمی توان مطلق بیان کرد، زیرا از جهتی با ایجاد انگیزه در رشد نوآوری می تواند وسیله دسترسی به داروهای جدید را فراهم کند که این موضوع اغلب برای کشورهای پیشرفته صدق می کند؛ و از جهت دیگر با ایجاد حقوق انحصاری در اختراعات حوزه پزشکی در دسترس بودن آنها را به خصوص در کشورهای کم درآمد با مسائلی رو به رو می کند و مانع دسترسی راحت بیماران می شود.
بنابراین، با توجه به نقش اختراعات تنها به عنوان یکی از عوامل تأثیر گذار و نقش سایر عوامل بر در دسترس بودن تجهیزات پزشکی و دارویی، استفاده از انعطاف ها باید بسیار دقیق و کنترل شده باشد زیرا استفاده نا معقول از آنها به منظور تضمین دسترسی بهتر ممکن است نتایج نامطلوبی داشته باشد.
در کنار استفاده از انعطاف های موجود روش های دیگری نیز می تواند برای بهبود وضعیت سلامت عمومی مورد استفاده قرار بگیرد. در این زمینه علاوه بر موضوعاتی مانند استفاده مناسب از علامت تجاری، ایجاد تعادل در اجرای ضمانت اجرا و تشویق رقابت در بازار که در فصل سوم مورد بررسی قرار گرفت، موارد دیگری نیز پیشنهاد می شود. راهکار مهمی که می تواند برای کمک به کشورهای نیازمند به دارو و روش های درمانی مورد استفاده قرار بگیرد، گسترش خدمات بهداشتی با ادغام طب سنتی و مکمل با روش های جدید پزشکی می باشد. منابع طبیعی عظیم در کشورهای در حال توسعه و کمتر توسعه یافته که در قالب داروهای سنتی قابل بهره برداری هستند باید مورد توجه و بهره برداری قرار گیرند زیرا استفاده ی بهینه از این موارد برای تسریع توسعه ی روش های درمانی جدید اهمیت دارد. به عبارت دیگر با رواج روش های درمانی و داروهای سنتی، فشار بر سیستم سلامت عمومی کم خواهد شد و هزینه های درمانی کاهش خواهد یافت. به همین دلیل برای کشورها اهمیت زیادی دارد که طب سنتی و مکمل را به طور گسترده تری با سیستم بهداشتی خود ترکیب کنند. کشورها باید با توجه به سنت ها و آداب و رسوم خود از طب سنتی برای پیشگیری از بیماری ها، درمان و ارتقای سلامت استفاده کنند. همچنین باید کیفیت، ایمنی و اثر بخشی داروهای گیاهی قابل استفاده در کشور خود را به رسمیت بشناسند. گیاهان دارویی در حال حاضر یک پدیده بین المللی محسوب می شوند و اغلب در بخش های مختلف جهان مورد استفاده قرار می گیرند. ایجاد یک پایگاه اطلاعاتی برای معرفی و مدیریت طب سنتی و مکمل از طریق سیاست های ملی روش مناسبی برای ترویج این موضوع می باشد.
راه حل دیگر برای منطبق کردن موضوع بهداشت عمومی و حقوق مالکیت فکری این است که «حقوق پدید آورنده»، تحت عنوان حمایت از تلاش های خلاق فردی و یا گروه های تحقیقاتی درنظر گرفته شود نه به صورت منافع انحصاری. به عبارت دیگر، تغییر رژیم ثبت اختراع به سیستم مبتنی بر جایزه و پاداش برای ارائه داروهای جدید می تواند مفید باشد. لازمه این امر در نظر گرفتن بودجه مناسب تحت حمایت دولت برای پاداش دادن به نوآوران در برابر ارائه دانش جدید می باشد. در مقابل نیز آنها ملزم به تسلیم استفاده انحصاری از اختراع خود هستند. در واقع متقاضی حق اختراع باید در مقابل دریافت وجهی به عنوان پاداش، اطلاعات و نمونه های خود را به اشتراک بگذارد و نتایج ناشی از تحقیقات خود را به صورت منبع آزاد در اختیار همه قرار بدهد و از ادعای خود نسبت به حقوق ناشی از ثبت اختراع نیز صرف نظر کند. چنین سیستمی به کاهش قیمت دارو و افزایش دسترسی به آن کمک خواهد کرد و موجب تشویق تحقیق و پژوهش در زمینه پزشکی می شود. در حقیقت کشورها به طراحی راه های خلاقانه برای ارائه داروهای ضروری با قیمت پایین به بیماران نیاز دارند و این روش هزینه های ناشی از تحقیق و توسعه را از قیمت داروها منفصل می کند. بنابراین، کشورها باید زمینه های تحقیقاتی که نیازمند انگیزه هستند را شناسایی کنند و با هماهنگی و مشارکت سازمان های تجارتی و خیره یک صندوق حمایتی به منظور تأمین مالی پاداش های بزرگ ایجاد کنند. سازمان بهداشت جهانی نیز به استفاده از این روش اشاره کرده است. در واقع، نوع و سطح حمایت به موجب رژیم مالکیت فکری باید سبب تسهیل پیشرفت های علمی و مشارکت های فرهنگی شود تا منافع اعضای جامعه هم در سطح فردی و هم جمعی تأمین شود.
صدور لیسانس داوطلبانه نیز می تواند راهکار مناسبی در این زمینه باشد. چندین برنامه برای توسعه مفهوم صدور مجوزهای داوطلبانه به منظور ترویج رشد و توزیع دارو وجود دارد. برای مثال، طرح به اشتراک گذاری اختراعات.420 در این رابطه به منظور پیشرفت نوآوری، بهبود بهداشت عمومی و دسترسی به داروهای ارزان و مناسب برای مبتلایان به ایدز سازمانی تأسیس شده است.421 این سازمان با به اشتراک گذاری داوطلبانه حقوق مالکیت فکری توسط دارندگان حق ثبت اختراع از طریق لیسانس اختیاری فعالیت می کند. بر این اساس صاحبان حق اختراع به تولید کنندگان ژنریک برای ساخت دارو لیسانس اعطا می کنند. برای موفقیت در به کارگیری یک تکنولوژی مانند تولید دارو علاوه بر یافته های افشا شده مفصل در مورد اختراع ثبت شده، دانش و مهارت های تخصصی نیز لازم است. توسل به یک لیسانس اجباری و یا دیگر مکانیزم های غیر داوطلبانه، همکاری صاحب حق ثبت اختراع را به دست نمی آورد و لیسانس گیرنده ممکن است به راحتی قادر به تولید موفق دارو نباشد.
پیشنهاد دیگر در رابطه با این مسئله، در نظر گرفتن حق دولت برای استفاده از اختراع بدون رضایت دارنده حق اختراع در راستای اهداف بهداشت عمومی است. کشورهای درحال توسعه باید قواعد استفاده دولتی و غیر تجاری را در قانون ملی خود وارد کنند. برای مثال، تولید و یا واردات دارو و محصولات پزشکی بدون اجازه صاحب حق اختراع برای استفاده عمومی غیر تجاری می تواند موثر باشد.
از دیگر راه های مکمل، اختصاص بودجه جهانی و ایجاد صندوق های مالی است که توسط اهداءکنندگان خصوصی و دولت ها برای کمک به بیماری های خاص تأمین شود. این پول نه تنها باید برای پیشگیری از بیماری ها و درمان استفاده شود، بلکه برای ایجاد انگیزه به منظور ابداع دارو و واکسن های جدید نیز باید به کار گرفته شود. همچنین، اجرای برنامه هایی با هدف بهبود دسترسی که به موجب آن صاحبان حق اختراع به وسیله موافقت نامه های لیسانس غیر انحصاری با شرکت های دارویی، تولید و فروش داروهای با کیفیت بالا و ارزان خود را اجازه دهند. به موجب این طرح ها علاوه بر لیسانس اختراعات، انتقال تکنولوژی مربوط به فرآیند تولید نیز امکان پذیر می شود. سیستم ضمانت اجرا کشورها نیز باید به گونه ایی باشد که از ورود داروهای تقلبی و غیر استاندارد به بازار جلوگیری کند زیرا این داروها علاوه بر اینکه آثار زیان باری بر بیمارن می گذارند، در دسترس بودن داروهای اصلی را نیز با مشکل روبه رو می کنند و مردم قدرت تشخیص آنها از یکدیگر را ندارند.
افزایش طیف وسیعی از طرح های تشویقی برای تحقیق و توسعه از جمله بازپرداخت هزینه ها، توسعه ظرفیت های داخلی و ایجاد زیرساخت های لازم به منظور بهبود ارائه و دسترسی به داروهای با کیفیت تر و ارزان تر، مانند سیستم های ذخیره سازی و توزیع، ایجاد سیستم های نظارت بهداشت ملی برای اطمینان از کیفیت داروها، انجام اقداماتی برای جلوگیری از ایجاد مانع در تجارت مشروع داروها، اطمینان از عادلانه، غیر تبعیض آمیز و رقابتی بودن روش های خرید و فروش داروها، افزایش توسعه فناوری، انتقال داوطلبانه تکنولوژی به کشورهای نیازمند و استفاده کامل از مفاد موافقت نامه تریپس مواردی هستند که می توانند به عنوان راهکارهای اساسی و قابل توجهی در زمینه ی ارتقای سطح بهداشت و سلامت عمومی درنظر گرفته شوند. به عبارت دیگر، کشورهای در حال توسعه باید با عملی سازی این اهداف در جهت ارتقای سطح بهداشت حرکت کنند و سازمان های جهانی و کشورهای توسعه یافته نیز باید در این زمینه به کشورهای کمتر توسعه یافته ای که قدرت اجرایی کردن این اهداف را ندارند کمک و زمینه های این تحول را فراهم کنند. همه کشورها باید به سمت گسترش سلامت جهانی حرکت کنند و برای تضمین پایداری طرح حمایت از پوشش بهداشت جهانی سیستم تهیه و توزیع دارو را بهبود بخشند، استراتژی های قیمت گذاری را توسعه دهند و برای کنترل کاهش ناکارآمدی و کمبود در زنجیره تأمین دارو نظارت درستی اعمال کنند و این رویه را در سیستم ملی خود به عنوان یکی از ابزارهای موثر برای ترویج دسترسی به داروها برای همه قرار دهند. پوشش بهداشت جهانی به این معنی است که همه مردم قادر به دسترسی و استفاده از خدمات بهداشتی با کیفیت مطلوب و موثر باشند و استفاده از این خدمات مصرف کننده را با مشکلات مالی روبه رو نکند. برای فراگیر شدن سلامت عمومی و اطمینان از ارائه خدمات ارزان برای همه، نیاز به استفاده از فن آوری در سیستم بهداشت کشورها را افزایش می دهد. منظور از اصطلاح فن آوری سلامت، استفاده از دانش و مهارت های سازمان یافته در قالب دستگاه ها، داروها، واکسیناسیون، سیستم ها و روش های توسعه یافته برای حل مشکلات بهداشتی و بهبود کیفیت زندگی است. چالش اصلی سیستم های بهداشتی برای دستیابی به پوشش بهداشت جهانی به کارگیری برابری، کیفیت و بهره وری می باشد.
کشورهای توسعه یافته نیز در جهت حل این چالش می توانند نقش موثری ایفاء کنند، برای مثال از طریق انتقال تکنولوژی و آموزش های فنی و کمک های مالی به کشورهای توسعه نیافته، این کشورها را قادر به تأمین نیازهای پزشکی خود کنند. کشورها برای همکاری و کمک به انتقال تکنولوژی به کشورهای درحال توسعه و کمتر توسعه یافته به منظور تسهیل دسترسی بهتر به تجهیزات پزشکی و درمانی باید تشویق شوند. کمک های فنی و تکنیکی می تواند در موضوعات مختلف به ویژه در مورد استفاده از لیسانس اجباری و شرایط استفاده از آن، ارائه شود. علاوه بر این، در چارچوب توافق بین سازمان جهانی مالکیت فکری، سازمان بهداشت جهانی و سازمان تجارت جهانی، باید به کشورهای درحال

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد مصرف کنندگان، مواد غذایی، حقوق مالکیت، مالکیت فکری Next Entries پایان نامه رایگان درمورد and، of، visited:، Property