پایان نامه رایگان درمورد مالکیت فکری، حقوق رقابت، حقوق مالکیت، حقوق مالکیت فکری

دانلود پایان نامه ارشد

داروها شود. در نتیجه، سیاست های رقابتی می تواند زمانی که حقوق مالکیت فکری مانع رقابت و در نتیجه مانع نوآوری و دسترسی می شود، به عنوان یک ابزار اصلاحی بکار گرفته شود و نقش مهمی در جلوگیری از تبانی میان تامین کنندگان تکنولوژی های پزشکی داشته باشد.
بند اول: پیشینه حقوق رقابت
حقوق رقابت دارای سابقه طولانی است. قدمت آن حداقل به قانون انحصارات بریتانیا در سال 1623 بر می گردد. استفاده از رقابت287 در اواخر سال 1800 در ایالات متحده آمریکا، در قالب مقامات نظارتی دولتی و دادگاه ها به منظور کنترل برخی از رویه های کسب و کار مضر و محدود کردن قدرت «تراست»، که بخش قابل توجهی از اقتصاد آمریکا را تحت سلطه قرار داده بود، ظهور کرد. اصول حقوق رقابت بعد از جنگ جهانی دوم برای بازسازی و تجدید ساختار اقتصاد اروپا مهم شناخته شد، زیرا قبل آن اقتصاد اروپا توسط اتحادیه بزرگ صنعتی تحت سلطه قرار گرفته بود. معاهده کمیسیون اروپا، حقوق رقابت و ضمانت اجرای آن را به عنوان یک عنصر بنیادی قانون و سیاست های اتحادیه اروپا تأسیس کرد. عمدتاً به دلیل سابقه طولانی استفاده و توسعه حقوق رقابت در آمریکا و اروپا این کشورها سرچشمه اجرای حقوق رقابت می باشند. در سال های اخیر، کشورهای کم درآمد و با درآمد متوسط نیز به اجرای حقوق رقابت در قوانین خود روی آورده اند. بر این اساس، بسیاری از این کشورها اقداماتی برای خصوصی سازی اقتصاد با هدف ایجاد فرصت های بیشتر برای اعمال ضد رقابتی توسط عاملان خصوصی انجام داده اند.288
بند دوم: بررسی مواد مرتبط با حقوق رقابت در موافقت نامه تریپس
حقوق رقابت برای حمایت از مالکیت فکری چارچوب قانونی ارائه داده است که در آن توافقنامه های بین المللی و قوانین مالکیت فکری ملی، نقش سیاست های رقابتی را در کنترل و توازن حقوق مالکیت فکری به رسمیت شناخته اند. مقررات حقوقی در مورد رقابت را می توان بخش جدا ناپذیر قوانین حمایت از مالکیت فکری در نظر گرفت. در سطح بین المللی، ارتباط سیاست های رقابتی در طراحی قواعد حمایت از مالکیت فکری مدت زیادی است که توسط کنوانسیون پاریس به عنوان زمینه ای برای اعطای لیسانس اجباری برای جلوگیری از سوء استفاده از حقوق مالکیت فکری شناخته شده است.289 همچنین در چندین ماده موافقت نامه تریپس نیز منعکس شده، اما رسیدگی به رفتار ضد رقابتی به مقامات ملی واگذار شده است. برخی از مواد از جمله مواد 6 ، بند 2 ماده 8 ، بند 11 ماده 31 و ماده 40 در رابطه با تنظیم رفتار ضد رقابتی می باشند. برای مثال، بند 2 ماده 8 بیان می کند که به منظور جلوگیری از سوء استفاده دارندگان حقوق مالکیت فکری از این حق و پرهیز از توسل به روش هایی که به گونه ای غیر معقول تجارت را محدود می سازند یا بر انتقال بین المللی فن آوری اثر منفی دارند، ممکن است اتخاذ اقدامات مقتضی، به شرط مطابقت با مقررات موافقت نامه حاضر، ضرورت یابد. بر این اساس، رفتارهایی از جمله قیمت گذاری بیش از حد، امتناع از اعطای لیسانس و شرط الزام به خرید محصولات معین در قراردادهای لیسانس، سوء استفاده از حقوق مالکیت فکری محسوب می شوند که می تواند موضوع رویه های ضد رقابتی نیز قرار بگیرند. مورد دیگری که در بند 2 ماده 8 ذکر شده است و می تواند در ارتباط با حقوق رقابت باشد، روش هایی است که به گونه ای غیر معقول تجارت را محدود می سازند، که رقابت غیر منصفانه مصداق بارز محدودیت در تجارت است. بند 11 ماده 31 نیز یکی از موارد صدور لیسانس اجباری را جبران اعمال ضد رقابتی دانسته است.290 به عبارت دیگر، در برخی از کشورها لیسانس اجباری توسط مقامات رقابتی برای بازگرداندن رقابت و جبران رویه های ضد رقابتی مورد استفاده قرار می گیرد. علاوه بر این، بند 1 ماده 40 نیز بیان می کند اعضا توافق دارند که برخی از رویه ها یا شرایط صدور پروانه راجع به حقوق مالکیت فکری که رقابت را محدود می سازد ممکن است بر تجارت اثر سوء داشته و مانع انتقال و انتشار فن آوری شود. در خصوص این نگرانی بند 2 ماده 40 به کشورهای عضو سازمان تجارت جهانی حق داده است که برای جلوگیری از سوء استفاده های ضد رقابتی از حقوق مالکیت فکری اقداماتی انجام دهند. در بسیاری از کشورها، نقش سیاست رقابت در رابطه با حقوق مالکیت فکری به رسمیت شناخته شده است، که با بکارگرفتن چارچوب های سیاسی و قانونی حقوق رقابت و اجرای آنها با مکانیزم ضمانت اجرایی قوی، فرصت مناسبی برای کشورها برای دستیابی به کاهش قیمت فناوری های بهداشتی و پزشکی فراهم می شود.
همان طور که اشاره شد، سیاست های رقابتی (ضد انحصار)291، در ترویج نوآوری و تضمین دسترسی به فن آوری های پزشکی اهمیت بسیاری دارند و با تمام مراحل و عناصر درگیر در فرآیند تهیه تکنولوژی پزشکی برای بیماران از توسعه و ساخت گرفته تا فروش و تحویل آنها، مرتبط می باشند. هنگامی که دارویی عرضه می شود یکی از عوامل اصلی دسترسی، قدرت خرید است. قیمت های مورد مطالبه توسط تولیدکنندگان، عامل مهمی در تعیین قیمت نهایی می باشد که رقابت بین تولیدکنندگان مختلف اثر مفیدی بر قیمت و در نتیجه دسترسی به داروها می گذارد. بازار دارو به طور کلی مستعد دو نوع رقابت می باشد. اول، رقابت بین محصولات ثبت شده است. در این حالت رقابت بین داروهای دارای نام تجاری مختلف است که برای درمان بیماری های یکسان ایجاد شده اند و در یک رده درمانی کاربرد دارند. دوم، رقابت بین شرکت های اصلی و تولیدکنندگان محصولات ژنریک است که معمولاً پس از انقضاء حق ثبت اختراع صورت می گیرد. همچنین بین شرکت های ژنریک نیز رقابت وجود دارد. هر دو نوع رقابت با کاهش قیمت ها و ایجاد انگیزه به نفع جامعه می باشد.
علاوه بر رقابت میان تولیدکنندگان محصولات پزشکی به ویژه شرکت های دارویی، رقابت در زمینه توزیع نیز در دسترسی به داروها و سایر محصولات بهداشتی و پزشکی تأثیر دارد. داروها از لحاظ شرایط عرضه و تقاضا محصولات خاصی هستند. از این رو برای تضمین در دسترس بودن و مقرون به صرفه بودن، توزیع آنها از تولیدکنندگان تا مصرف کنندگان نهایی کنترل شده می باشد. با وجود لزوم نظارت های قانونی، رقابت نیز باید به منظور تضمین کارایی بازار در توزیع دارو نقش داشته باشد به نحوی که مصرف کنندگان بتوانند از کیفیت بالاتر، انتخاب، تنوع و نوآوری بیشتر و قیمت های پایین تر منتفع شوند. در واقع، توزیع دارو یکی از بخش های اساسی تلاش برای ارائه داروهای موثر، سالم و ارزان قیمت به بیماران است. توزیع کارآمد داروها ابزاری برای تضمین دسترسی به موقع بیماران به دارو، اجتناب از کمبود، حفظ کیفیت مطلوب محصولات دارویی و یکپارچگی زنجیره تأمین دارو برای جلوگیری از ارائه داروهای جعلی می باشد. علاوه بر رقابت میان توزیع کنندگان محصولات دارویی و نتایج آن از نظر هزینه و کیفیت، روشی که طبق آن داروها توزیع می شوند نیز بر رقابت میان تولیدکنندگان دارویی تأثیر دارد. ساختار توزیع دارو در کشورها متفاوت است و داروهای تولید شده از طریق کانال های متفاوتی بین بیماران توزیع می شوند. توزیع ممکن است به صورت عمده فروشی و یا خرده فروشی باشد. در حالی که عمده فروشان ارائه دهندگان اصلی دارو به داروخانه ها و دیگر خرده فروشان هستند، اما تولید کنندگان دارو تمایل دارند که محصولات خود را به طور مستقیم بین بیماران توزیع کنند؛ زیرا توزیع کنندگان قصد دارند که داروها را به قیمت بیشتر بفروشند؛ همچنین محدودیت رقابت در کانال های توزیعی می تواند آثار بسیار مخربی بر دسترسی به فن آوری های پزشکی داشته باشد. اگر در نهایت بیماران خدمات بهتر با هزینه کمتر دریافت کنند بهره وری بیشتری در توزیع داروها به دست خواهد آمد.292
در زمینه نوآوری نیز اهداف و آثار حمایت از مالکیت فکری و سیاست رقابت می تواند مکمل هم باشد. هدف هر دو پرورش نوآوری از طریق ایجاد انگیزه به منظور توسعه محصولات جدید است. حمایت از مالکیت فکری در زمینه فناوری های جدید پزشکی، ابزار مهمی برای افزایش سرمایه گذاری در بخش تحقیق و توسعه تکنولوژی های جدید می باشد. این امر منجر به رقابت بین شرکت های مختلف برای توسعه فناوری های جدید و در نتیجه تولید سریع تر و افزایش دسترسی می شود. سیاست رقابت همچنین با تنظیم ساختار بازار و انجام اقداماتی در مقابل رفتار ضد رقابتی به حفظ پتانسیل های خلاقانه در صنعت کمک می کند. علاوه بر این، مقامات نظارتی بر ادغام شرکت های داروسازی نظارت دارند و ممکن است برای افزایش رقابت در جهت توسعه تکنولوژی های پزشکی، شرکت های تولید کننده را از ترک تحقیق و پژوهش در این زمینه منع و از ادغام آنها جلوگیری کنند. با این حال، اگرچه هدف حقوق مالکیت فکری تحریک نوآوری است، در شرایط خاص ممکن است از رقابت در مرحله تولید جلوگیری کند یا آن را کاهش دهد، زیرا رقبا از استفاده از فناوری های پزشکی ثبت شده ممنوع می باشند. البته در این خصوص میزان در دسترس بودن محصولات ژنریک اهمیت دارد، زیرا زمانی که محصولات جایگزین رقابتی در دسترس باشند، حقوق مالکیت فکری منجر به انحصار اقتصادی نمی شود. بنابراین، سیاست گذاران باید بین اجرای حقوق مالکیت فکری و تحریک نوآوری و جلوگیری از رفتارهای ضد رقابتی تعادل ایجاد کنند، زیرا لازم است به انگیزه تولیدکنندگان مبتکر که به سرمایه گذری آنها برای توسعه محصولات ابتکاری جدید نیاز است، توجه شود.293 ورود شرکت های ژنریک نه تنها سبب کاهش قیمت داروهای موجود می شود، بلکه شرکت های دارویی اصلی را به نوآوری و توسعه داورهای جدید تحریک می کند. بنابراین، می توان گفت که رویه های ضد رقابتی بر نوآوری تأثیر می گذارد، مانند وقتی که شرکت های صاحب حق اختراع برای کنترل بازار با یکدیگر ادغام می شوند. این موارد با کاهش اهداف و فرصت های بالقوه تحقیق و توسعه، نوآوری در بازار را تحت تأثیر قرار می دهند.
گفتار دوم: بررسی برخی از مطالعات انجام شده در خصوص نتایج مثبت اقدامات رقابتی بر کاهش قیمت داروها و محصولات پزشکی
سازمان همکاری اقتصادی و توسعه294 در خصوص اثر متقابل بین سیاست های رقابتی و مقررات بهداشتی مطالعات بسیاری داشته است. چنین اثر متقابلی هماهنگی بین مقامات رقابتی و سازمان های تنظیم کننده قیمت محصولات پزشکی و بخش بهداشت و درمان را پرورش می دهد. مطالعه سال 2003 در خصوص مزایای فرآیند اقدامات رقابتی، بیانگر این مسائل بوده است: 1- صرفه جویی 43 درصدی در هزینه خرید دارو در گواتمالا، و کاهش قابل توجه در بودجه هزینه های داروسازی در نیکاراگوئه.295 در مطالعات مختلفی که توسط این سازمان، کشورهای توسعه یافته از جمله کانادا، کشورهای عضو اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا انجام شده است، اثر رویه های رقابتی بر قیمت دارو و سایر محصولات پزشکی پس از انقضاء حق ثبت اختراع بسیار برجسته بوده است. به طور کلی، این مطالعات نشان داده اند کاهش قیمت ناشی از رقابت های ژنریک بسیار قابل توجه می باشد. در فوریه سال 2014 نیز سیزدهمین نشست کمیته جهانی رقابت سازمان همکاری اقتصادی و توسعه برگزار شده است، و مباحثی در خصوص مبارزه با رویه های ضد رقابتی، بازارهای توزیع دارو، ترویج رقابت و مسائل مربوط به رقابت در توزیع دارو مطرح، و برای شناسایی مشکلات اصلی در این زمینه یک تصویر کلی از نحوه کار رقابت در بازار ارائه شده است. همچنین در این نشست کمیته رقابت، استراتژی های ضد رقابتی شکل گرفته و این مسئله که چگونه اجرای حقوق رقابت می تواند در بخش داروسازی نقش موثر داشته باشد را مورد توجه و بررسی قرار داد. از نتایج این نشست می توان به این موارد اشاره کرد: سیاست گذاران و مجریان برای اقدام در بخش دارو نیاز به درک کامل ویژگی های متمایز اقتصادی این بخش دارند؛ اجرای بهتر قوانین و مقررات حقوق رقابت و اطلاعات بیشتر مصرف کنندگان می تواند توزیع داروها در کشورهای کمتر توسعه یافته را بهبود بخشد؛ مکانیزم های مورد استفاده برای تنظیم قیمت دارو می تواند آثار مختلفی بر رقابت داشته باشد و مقامات رقابتی مسئول راهنمایی برای انتخاب مناسب ترین آنها هستند؛ مقررات تنظیم کننده قیمت دارو و مدت محدود حق

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد مالکیت فکری، حقوق مالکیت، حقوق مالکیت فکری، حقوق رقابت Next Entries پایان نامه رایگان درمورد حق ثبت اختراع، مصرف کنندگان، مالکیت فکری، کشورهای درحال توسعه