پایان نامه رایگان درمورد شرکت مخابرات، توسعه منطقه، سلسله مراتب

دانلود پایان نامه ارشد

مطالعه شرايط کشاورزي مي کاهد ولي به طور کلي هرکدام از ده منطقه معرفي شده داراي الگوي مشخصي از لحاظ توليدات کشاورزي که بيشتر تحت تاثير ميزان وتوزيع برندگي سالانه وطول وشدت زمستان قرار گرفته اند،مي باشد .
در برخي موارد تحت مناطق مجاور داراي خصوصيات کشاورزي مشابهي هستند،ولي چون در مناطق متفاوتي واقع هستند ،به طور جداگانه آمده اند .اين تقسيم بندي از لحاظ اداري براي اجراي يک برنامه کشت لازم است،زيرا فرض شده است اين برنامه توسط سازمان هاي محلي دولتي به اجرا درخواهدآمد .94
2-3-2-2-6 . منطقه بندي طرح جامع توليد وتوزيع پروتئين
“مهندسين مشاور اف-ام-سي طرف قرارداد وزارت کشاورزي در سال 1351 به منظورتهيه طرح جامع تامين وتوسعه پروتئين کشور را به 14 منطقه تقسيم نمود . هدف کلي طرح،توليد حداکثر پروتئين ممکن با توجه به عوامل زمين ،آب ،مرتع در دسترس ،توليد علوفه وخوراک دام بوده است .در اين طرح براي ارزيابي وتعيين استراتژي مطلوب توسعه وتوليد پروتئين حيواني يک مدل برنامه ريزي خطي کامپيوتري به کارگرفته شده است .در اين طرح ايران به چهارده منطقه تقسيم شده است ،دوره برنامه ريزي 20ساله وبه سه دوره برنامه ريزي يعني دو دوره پنج ساله ويک دوره ده ساله تقسيم شده است .
در طرح جامع پروتئين توليد مطلوب براي سالهاي 1359 ،1364،1374 تعيين گرديد وپس از به دست آوردن نتايج تحليل کامپيوتري يک طرح نهايي براي سالهاي 1360تا1364 ويک طرح کلي براي سالهاي 1360 تا 1374 بسط داده شده است .در سال 1975م.(1353ه ش)قراردادي بين وزارت کشاورزي وشرکت “بوکرز” (خدمات فني کشاورزي )و”شرکت هانتينگ” (خدمات فني ) منعقدگرديد .دوره اين طرح 15 ساله وافق آن در 1371 بود است .اين منطقه بندي شباهت زيادي به کاربتل دارد اما تقسيمات آن اندکي بيشتر است .
کلان منطقه هاي پيشنهادي به شرح زير مي باشد :
استانهاي تهران ومرکزي وسمنان وقم
استان گيلان
استان مازندران
استان آذربايجان شرقي وزنجان واردبيل
استان آذربايجان غربي
استان کردستان
استان هاي همدان ،باختران وايلام
استان فارس
استان هاي خوزستان لرستان وکهگيلويه وبويراحمد
استان کرمان
استان خراسان
استان هاي اصفهان ،يزد وچهار محال وبختياري
سيستان وبلوچستان
هرمزگان وبوشهر .” (زياري،250:1387)
.7-2-2-3-2منطقه بندي شرکت مخابرات
“شرکت مخابرات ايران کشور رابه چهار منطقه تقسيم نموده است ،در اين تقسيم بندي توزيع متعادل استان ها وفراهم بودن امکان کنترل پروژه ها وطرح ها اساس کار قرار گرفته است .
منطقه 1 – شامل استان هاي اصفهان، يزد، کرمان، هرمزگان، فارس، کهگيلويه وبوير احمد، چهارمحال وبختياري، بوشهر وسواحل خليج فارس ودو ناحيه از تهران .
منطقه 2 – شامل استان هاي خوزستان،ايلام،لرستان،همدان،باختران،کردستان ودو ناحيه از تهران .
منطقه 3 – استانهاي زنجان،گيلان،آذربايجان شرقي،آذر بايجان غربي ويک ناحيه از حومه تهران .
منطقه 4 – استانهاي خراسان،سمنان،مازندران،سيستان وبلوچستان،مرکزي ودوناحيه از تهران .
توضيح اينکه استان تهران از 7 ناحيه تشکيل شده است.”(مجموعه گزارشهاي طرح مطالعه جامع حمل ونقل،3:1371)
-2-2-3-28 . منطقه بندي وزارت نيرو
“وزارت نيرو منطقه بندي 12 گانه اي از کشور ارائه کرده است :
سازمان آب وبرق خوزستان شامل :استان هاي خوزستان،کهگيلويه وبوير احمد .
سازمان آب وبرق تهران شامل :استانهاي تهران،زنجان،سمنان،مرکزي .
سازمان آب وبرق فارس :استان هاي فارس وبوشهر .
سازمان آب وبرق اصفهان سامل :استانهاي اصفهان،يزد،چهارمحال وبختياري .
سازمان آب و برق خراسان شامل :استان خراسان
سازمان آب و برق آذربايجان شامل :استانهاي آذربايجان غربي وشرقي .
سازمان آب و برق غرب شامل :استان هاي باختران،همدان،ايلام،لرستان،کردستان .
سازمان آب و برق کرمان شامل :استان کرمان.
سازمان آب و برق سيستان وبلوچستان شامل :استان هرمزگان .
سازمان آب و برق مازندران شامل :استان مازندران .
سازمان آب و برق هرمزگان شامل :استان هرمزگان .
سازمان آب و برق گيلان شامل :استان گيلان.”.(مجموعه گزارشهاي طرح مطالعه جامع حمل ونقل،5:1371)
3-2-2-3. منطقه بندي به منظور تعيين مناطق برنامه ريزي
3-2-2-3-1. منطقه بندي بتل
در سال 1351 موسسه بتل طي قراردادي با سازمان برنامه وبودجه ايران متعهد شد تا نخستين برنامه منطقه اي سراسري را در کشور تهيه کند .قرار بود اين برنامه زيربناي فصل عمران مناطق برنامه عمراني قبل از انقلاب باشد. بتل ايران را به 11 کلان منطقه تقسيم کرد .گزارش ارائه شده توسط بتل به دو بخش مجزا تقسيم شده است .1. چارچوب برنامه توسعه منطقه اي 2.برنامه هاي مشخص براي هرکدام از مناطق 11 گانه .در قسمت اول برنامه هاي توسعه منطقه اي با تاکيد عمده بر روي روابط بين مناطق وتاثير اين روابط بر روي توسعه اقتصار منطقه اي وملي مورد بحث قرارگرفته است .اهداف کمي که توسط سازمان برنامه براي رشد اقتصاد ملي تعيين شده بود اساس تجزيه وتحليل اقتصاد کلي منطقه اي را تشکيل داده است .
فرضيه اي که توسعه مناطق برآن استوار است اين است که سرمايه گذاريهاي زيربنايي ميتواند در يک دوره درازمدت مشوق عمده اي براي رشد توليدات منطقه اي باشد .در اين طرح تعيين سهم مناطق مختلف از ميزان سرمايه گذاري دولتي وتخصيص اعتبارات از بودجه ملي در قالب مناطق تعيين شده صورت مي گيرد .اين نحوه تخصيص بودجه در راستاي تقويت مکانيسم برنامه ريزي منطقه اي وعدم تمرکز بخشيدن به آن مي باشد.يکي از مهمترين مسائلي که در برنامه مناطق مطرح مي باشد مسئله داوري بين دو موضوع متناقض و رسيدن به اهداف اجتماعي از يک طرف وسرعت دادن هرچه بيشتر به رشد اقتصاد ملي از طرف ديگر مي باشد .الگوي موجود تمايل به سرمايه گذاري ومتمرکز کردن عوامل توسعه در مناطق پيشرفته داشته است .95
“تقسيم بندي اين گروه نيز مانند تقسيم بندي منطقه اي سازمان مسکن بود که بر اساس اهداف زير اتخاذ شده بود :
1.اشتغال به عنوان الويت اساسي براي اهداف اجتماعي 2.تقليل اختلاف درآمد وکم کردن شکاف بين نواحي
3.تحقق هدف هاي ملي برنامه پنجم همراه با تحقق هدف کلي يعني :
الف)تسريع توسعه روستايي وصنايع کوچک با توجه به افزايش اشتغال؛
ب)افزايش خدمات اجتماعي به سطح حداقل استاندارد وتقليل نابرابريها؛
ج)افزايش مشارکت مقامات محلي در اجراي برنامه هاي دولتي؛
د)تجهيز وعدم تمرکز سيستم برنامه ريزي منطقه اي.”(وثوقي ،1370)
3-2-2-3-2. منطقه بندي طرح کالبدي ملي
“طرح هايي که در ايران به طرح هاي کالبدي معروف شده اند نخستين بار طي گزارشي تحت عنوان “طرح ريزي کالبدي ملي ومنطقه اي : چارچوب نظري وشرح خدمات ” در سال 1369 به وسيله وزارت مسکن وشهرسازي با همکاري مهندسين مشاور کاواب ومهرازان مطرح گرديدند .پس از اين گزارش مقدماتي وامکان سنجي بود که ضرورت تهيه طرح هاي کالبدي در ايران در “سمينار بين المللي طرح هاي کالبدي”که در اصفهان در بهار سال 1370 برگزار شد به تصويب رسيد .سپس اين طرح ها از همان سال در دستور کار وزارت مسکن وشهرسازي قرار گرفت .”(عظيمي،1382)
شالوده نظري اين طرح ها در ايران اساسا بر مفهومي بنا شده است که در آن توسعه اقتصادي اجتماعي ناظر برتخريب وناپايداري سرزمين نباشد. در واقع انديشه تهيه طرح هاي کالبدي نيز درآغاز در پي رويارويي با نگراني ها ودشواري هايي چنين هشداردهنده پديدار شد که مهمترين آنها از ديد طرح کالبدي ملي ايران عبارت بودند از :”رشد انفجاري جمعيت شهري،گستردگي نياز به شهرسازي جديد( ومشخصا شهرجديد)، نارسايي گسترش خود به خودي (ارتجالي شهرها)،فقدان مطالعات بالا دست طرح هاي جامع شهري، فقدان مطالعات پايه براي شهرسازي وفقدان نقشه هاي کاربري ومقررات احداث بنا براي زمين هاي کشور” وبراي حل اين دشواريها در نخستين گام سه هدف اصلي براي طرح کالبدي ملي در نظرگرفته شد :
1. مکان يابي براي گسترش آينده شهرهاي موجود وايجادشهرهاو شهرک هاي جديد ؛
2.پيشنهاد شبکه شهري آينده کشور،يعني اندازه شهرها وچگونگي استقرارآنها در پهنه کشوروسلسله مراتب ميان شهرها به منظور تسهيل مديريت سرزمين وامر خدمات رساني به مردم ؛ و
3.پيشنهاد چارچوب مقررات ساخت وساز در کاربريهاي مجاز زمين هاي سراسر کشور .96
يکي از نخستين اقدامات طرح کالبدي ملي ،تقسيم بندي کشور به مناطق برنامه ريزي بود .اين منطقه بندي با تاکيد بر چهار معيار زير انجام شد :
– تقسيمات کشوري (استان ها) رعايت شود ،يعني هر منطقه از يک يا چند استان تشکيل شود .
– استان هاي تشکيل دهنده منطقه درمجاورت يکديگر باشند .
– حتي المقدور استان هاي يک منطقه شبيه يکديگر باشند .
– تاجاييکه ممکن است منطقه ها از نظر وسعت وجمعيت همسنگ باشند .97
“برپايه اين چهار معيار ،کشور به 10 کلان منطقه کالبدي به شرح زير تقسيم شد :
آذربايجان : آذربايجان شرقي وغربي،اردبيل ؛
زاگرس :همدان،ملاير،کردستان،ايلام،کرمانشاه،لرستان ؛
خوزستان : خوزستاو کهگيلويه وبوير احمد ؛
فارس : فارس ؛
البرز جنوبي(تهران) : تهزان،مرکزي سمنان وزنجان؛
مرکزي: اصفهان،چهارمحال وبختياري ويزد؛
جنوب شرقي : کرمان وسيستان وبلوچستان ؛
ساحلي شمال : گيلان ومازندران ؛
ياحلي جنوب : بوشهر وهرمزگان ؛
خراسان :خراسان ؛
علاوه بر تقسيم سرزمين به کلان منطقه ها ،در طرح کالبدي ملي ،مطالعاتي تحت عنوان “تقسيمات فرعي سرزمين” انجام گرفت که در آن هرکدام از مناطق به واحدهاي کوچکتري به نام “ناحيه برنامه ريزي” تقسيم شدند .در اين ناحيه بندي سراسر سرزمين به 85 ناحيه کالبدي تقسيم گرديد .محدوده اين ناحيه ها به عنوان محدوده مطالعاتي طرح هاي جامع توسعه وعمران ناحيه در وزارت مسکن وشهرسازي مبناي کار قرار گرفت و هم اکنون نيز طرح هاي جامع ناحيه اي بر همين اساس تهيه مي شوند .”(عظيمي 1382)
3-2-2-3-3. منطقه بندي ستيران
“از جمله تجارب چند دهه اخير در زمينه منطقه بندي ايران ،پزوهشي است که توسط گروه مهندسين مشاور ستيران در سال 1355 صورت گرفته است. اساس اين منطقه بندي که در واقع آن را نوعي حوزه مي توان ناميد، برپايه اهداف زير استوار بود :
ايجاد شبکه بندي چندگانه از حوزه هاي روستايي ؛
متنوع کردن فعاليت هاي غيرکشاورزي؛
توسعه شهرهاي کوچک ؛
سازمان نواحي پيرامون شهرها ؛
پيشبرد شناخت جامعه روستايي ؛
کمک به نواحي حاشيه اي ؛
سياستهاي لازم در بخشها ؛
توصيه هاي مربوط به نهادها ؛
بر اساس اهداف فوق وبه ويژه اهداف اول، سوم وششم نظام سلسله مراتب مراکز خدماتي در سطوح مختلف از نظر ستيران ترسيم شده است ودر اين جهت لازم گرديد قلمروهاي روستايي بر حسب شرايط جغرافيايي وتراکمهاي جمعيتي گوناگون به حوزه هاي روستايي مشخصي تقسيم شوند .طي اين مرحله چهارنوع شبکه بندي اصلي که شرايط دسترسي به خدمات ،فاصله وفراواني نيازهاي خدماتي متفاوت در آنها رعايت شده اند ،پيشنهاد گرديد .”(وثوقي ،1370)
مناطق معرفي شده در منطقه بندي ستيران به شرح زير مي باشند :
استان مرکزي: تهران،مرکزي وقم ؛
خزر : گيلان ومازندران ؛
آذربايجان : آذربايجان شرقي وغربي،اردبيل ؛
زاگرس : همدان،باختران،لرستان،کردستان،ايلام وزنجان ؛
مرکز :اصفهان وچهارمحال وبختياري
خوزستان : خوزستان ؛
شرق :خراسان وسمنان ؛
جنوب : هرمزگان ،بوشهر،يزد، سيستان وبلوچستان،کهگيلويه وبويراحمد،فارس وکرمان
3-2-2-3-4 . منطقه بندي کلان کشور
اولين مطالعه در زمينه منطقه بندي مناطق مختلف کشور، از ابعاد عمراني واجراي نظام برنامه ريزي در سال 1350 توسط وزارت آباداني ومسکن صورت گرفت . نتايج اين مطالعات در چهار جلد درج گرديد که در تدوين وترسيم برنامه عمراني پنجم کشور از آن استفاده شد.اين منطقه بندي همان منطقه بندي مي باشد که در قالب”اطلس برنامه ريزي شهري منطقه اي کشور” منتشر شد.”در اين مطالعه ايران با توجه به معيارهاي زير تفکيک گرديد :
1) منطقه کلان 2) منطقه مياني 3) منطقه خرد
در اين مطالعه ،11

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد کانون توجه، حوزه نفوذ، بندر عباس Next Entries پایان نامه رایگان درمورد شاخص توسعه، مشارکت مردم، درآمد سرانه