پایان نامه رایگان درمورد ثبت اختراعات، قانون مجازات، مصرف کننده، اشخاص ثالث

دانلود پایان نامه ارشد

شرکت مزبور در واقع در صورتي است که نتوان سهم هر يک را در اثر پديد آمده مجزا کرد و الا هر کدام از آنان سهم خود را خواهند داشت . البته گاه ميتوان نسبت سهم هر شخص را عليرغم اينکه نميتوان بخش انجام شده توسط هر يک را جدا کرد ، تعيين نمود ، در اينصورت آن شخص به همين نسبت وبه طور مشاع در حقوق مربوط سهيم خواهد بود.(ماده 9 قانون مصوب 48 )365.

چهارم : موارد مجاز نقض حق پديد آورندگان

عليرغم توجه به حمايت از حقوق پديد آورندگان هر جا صحبت از نفع عموميجامعه است اجازه نقض حقوق ايشان داده شده است هر چند اين موارد بسيار محدود است . ماده 7 قانون حمايت از حقوق مؤلفان 48 بيان ميدارد ،نقل از اثرهايي که انتشار يافته است ، استناد به آنها جهت مقاصد ادبي ، علمي و فني و آموزش و تربيتي و انتقاد با ذکر مأخذ در حدود متعارف مجاز است . همچنين ماده 11 ضبط برنامههاي راديو و تلويزيوني را در صورتي که براي استفاده شخصي و غير انتفاعي باشد مجاز ميداند. همچنين به نظر ميرسد که مي توان بدون اجاره مؤلف از اثر شفاهي وي و سخنرانيها بدون مقاصد سود جويانه استفاده کرد.366 البته در بعضي از کشورها چون فرانسه آثار شفاهي چون کنفرانسها ، خطابهها ، نطق ها و دفاعيات وکلا، صريحاً مورد حمايت قانون قرار گرفته است. 367اين امر در طرح نمونه حق مولف که به وسيله سازمان جهاني مالکيت معنوي در سال 1974 به کشورهاي در حال توسعه پيشنهاد شده است نيز قيد شده است .368
همچنين بر اساس طرح پيشنهادي يونسکو در مورد حمايت از حق مؤلف آمده است که به منظور گزارش خبر مربوط به حادثه جاري مشروط براينکه براي مقاصد خبري و اطلاعاتي باشد ميتوان فيلمبرداري و عکاسي کرد . در اين طرح همچنين در مورد تکثير آثار هنري ، تجسمي و معماري توليد پخش تلويزيوني يا عرضه آثار تکثير شده براي عموم بيان ميدارد “در صورتيکه آن آثار در محلي قرار گيرد که در معرض ديد همگان باشد يا در فيلم يا پخش تلويزيوني تنها به صورت دور نمايي به کار رود يا به عنوان امري فرعي در کنار امور اصلي باشد، پخش مجاز است “و بالاخره اينکه استناد به مقالات و
نوشتههاي مندرج در مطبوعات در برنامههاي راديو و تلويزيوني مجاز است مگر آنکه در نوشته قرينهاي باشد که استفاده از آن را ممنوع کرده باشد .369

ز ) نقض علائم تجاري

يکي از دامنههاي مهم حقوق مالکيت فکري، حقوق دارندگان علائم تجاري و مالکيت صنعتي است امروز توسعه فنآوري ارتباطات ديجتيال بوسيله شبکه جهاني وب، تحولاتي را در خصوص علائم تجاري و اختلافات ناشي از آن ايجاد نموده است. اينترنت يک بازار مجازي را ايجاد نموده است که مي تواند محل تعارضات و اختلافات مربوط به علائم تجاري باشد. بويژه که اين تحول در ارتباطات ديجيتال و
رسانههاي صوتي و تصويري امکان حصول اطلاع سريع از سوء استفادههاي صورت گرفته در مورد علائم تجاري تجار و بازرگانان را فراهم نموده و در نتيجه آمار دعاوي مربوط به اين نوع اختلافات افزايش
مييابد. فرضي را تصور کنيد که يک تاجري که دارنده علامت تجاري معيني در خصوص کالاهاي مشخص است ممکن است از طريق مشاهده آگهيهاي تبليغاتي در برنامههاي تلويزيوني يا ماهوارهاي يا سايتهاي اينترنتي سوء استفاده از علامت تجاري خود توسط يک تاجر ديگر در يک نقطه ديگر از کشور يا دنيا را مشاهده نموده و در مقام طرح دعوي برآيد که عمدتاً اين دعاوي دعاوي مسئوليت مدني خواهد بود. لذا براي روشنتر شدن موارد نقض علائم تجاري در ادامه به تعريف علائم تجاري و شرائط تحقق نقض علائم تجاري در محيط ديجيتال مي پردازيم .

اول: تعريف علائم تجاري

علامت تجاري و علامت صنعتي اغلب مترادف استعمال شده و به انگليسي TRADE MARK ناميده
مي شوند . علامت تجاري اصولاً جنبه عمومي داشته و براي معرفي کالاهاي مختلف يک تجارتخانه است ، در صورتيکه علامت صنعتي براي مشخص کردن نوعي از محصول به کار مي رود.370 بعضاً علامت تجاري را شامل يک کلمه،علامت،طرح يا حرفي که در عالم تجارت جهت تعيين هويت يک محصول خاص و تميز آن از ساير محصولات استفاده مي شود دانسته اند.371
1-بنابراين علامت تجاري علامتي است که با استفاده از آن ، تعدادي از کالاها از ديگر کالاها ، تمايز داده مي شود . براي اينکه يک علامت تجاري از اعتبار برخوردار باشد ، بايد به ثبت برسد . براساس قانون علائم تجاري1994 انگلستان هر گونه علامتي که به طور وضوح قابل تشخيص بوده و بتواند نوعي از کالاها و خدمات را از انواع ديگر متمايز سازد، علامت تجاري ناميده مي شود .بنابراين علامت تجاري نشانه اي است که کالاهاي توليد شده يا خدمات ارائه شده توسط يک شخص يا بنگاه اقتصادي را از کالاها يا خدمات شخص يا بنگاه اقتصادي ديگر متمايز مي سازد و مصرف کننده به وسيله ان علامت مي تواند کالا را از ساير توليدات مشابه تشخيص دهد.372
برطبق اين قانون علامت تجاري ممکن است ، به صورت يکي از اشکال زير باشد :
2- عبارات ، از جمله نام شخص
3-طراحي ها
4- علائم يا حروف
5- شماره يا اعداد
6-شکل کالاها يا عدل بندي آنها به جز آنهايي که منحصراً مشتمل است ،بر شکلي که از ماهيت خود کالا نشأت مي گيرد يا آنهايي که براي کسب يک نتيجه ي فني و علمي ،ضروريو لازم است يا آنهايي که به کالا ها ارزش متنابهي بدهند .
در خواست ثبت علائم تجاري مطابق با قانون مذکور بايد از ثبت کننده ي علائم تجاري صورت گيرد. ثبت علائم تجاري در ابتدا براي مدت 10 سال صورت مي گيرد ، امامي توان آن را براي 10 سال ديگر نيز تمديد کرد.
در ايران نخستين بار در سال 1304 قانوني براي ثبت حمايت از علائم تجاري و صنعتي تصويب گرديد که بعداً در سال 1310 مورد تجديد نظر قرار گرفت . علاوه بر قانون مزبور و آيين نامه ي اجرايي آن ،
ماده ي 249 قانون مجازات عمومي نيز مواردي را براي حمايت علائم تجاري ثبت شده پيش بيني نموده
بود . بنابراين علامت تجاري وسيله اي است که به تاجر يا توليد کنندهي جنس اجازه مي دهد اجناس خود را از اجناس ديگر مشخص سازد .373 قانون الحاق دولت ايران به معاهده پاريس براي حمايت از مالکيت صنعتي مصوب 1337، قانون الحاق ايران به موافقتنامه مادريد مراجع به ثبت بين المللي علائم و پروتکل مربوط به آن مصوب 1380، قانون تجارت الکترونيک مصوب 1382 و نهايتاً قانون ثبت اختراعات ، طرحهاي صنعتي ، علائم و نامهاي تجاري مصوب 1386 از ديگر قوانيني است که در اين زمينه تصويب شده است .
ماده ي يک قانون ثبت علائم تجاري و اختراعات مصوب 1310 در تعريف علائم تجاري تعريف زير را ارائه داده است :
“علامت تجاري عبارت از هر قسم علامتي است ، اعم از نقش ، تصوير ، رقم تجارتي و … براي تشخيص محصول جماعتي از زارعين ارباب صنعت يا تجار يا محصول يک شهر يا يک ناحيه از مملکت اختيار شود.”
ماده 30 قانون ثبت اختراعات طرحهاي صنعتي و علائم تجاري مصوب 1386 به تعريف علامت، علامت جمعي و نام تجاري پرداخته است . به اين صورت که :
“الف – علامت يعني هر نشان قابل رؤيتي که بتواند کالاها يا خدمات اشخاص حقيقي يا حقوقي را از هم متمايز سازد .
ب- علامت جمعي هرنشان قابل رؤيتي که با عنوان علامت جمعي در اظهارنامه ثبت معرفي مي شود و بتواند مبداء و يا هرگونه خصوصيات ديگر مانند کيفيت کالا يا خدمات اشخاص حقيقي و حقوقي را که از اين نشان تحت نظاراستفاده مي کنند متمايز سازد .
ج- نام تجاري معيني اسم يا عنواني که معرف و مشخص کننده مشخص حقيقي يا حقوقي باشد.”
خصوصيات علامت تجاري اصولاً بدين شرح است :374
1-علامت تجاري بايد تازگي داشته، براي جنسي که بکار مي رود جديد باشد.
2- علامت بايد وجه تمايز داشته باشد و ابتکاري باشد.
3-علامت نبايد گمراه کننده باشد .

ماده 31 قانون مذکور حق استفاده انحصاري از يک علامت را به کسي اختصاص داده که آن علامت طبق آن قانون به ثبت رسيده باشد.
بند د ماده 40، مدت اعتبار علامت را ده سال دانسته که اين مدت در دوره هاي متوالي ده ساله قابل تمديد خواهد بود. ماده 37 اين قانون اشعار دارد : “با رعايت قوانين و مقررات ثبت اجباري نامهاي تجاري، اين قبيل نامها حتي بدون ثبت ، در برابر عمل خلاف قانون اشخاص ثالث حمايت مي شوند” . موسسات تجاري جز در مواردي که دولت آن را الزامي کند اجباري به ثبت علامت تجاري ندارند ، ولي حق استعمال انحصاري علامت براي آنها مشروط و منوط به ثبت آن علامت است ؛به اينمعني که اشخاصيکه علامت خود را به ثبت نرسانند ، نمي توانند از استفادهي اشخاص ديگر از آن علامت جلوگيري کنند و به اين سبب کليهي تجار و موسسات تجارتي براي حفظ علامت خود از تقليد و تقلب ، علائم خود را به ثبت
مي رسانند.375

دوم:تعريف نام هاي دامنه

اينترنت به عنوان يک فضاي جديد و مجازي براي توسعه روابط اجتماعي ،فرهنگي،سياسي و اقتصادي انسانها در دهه هاي اخير ظهور نمود و هر روز در حال توسعه بيشتر از جهت کمي و کيفي است ضمن اينکه نوع ارتباطات نيز از طريق اينترنت هر روز در حال توسعه است.به نحوي که ارتباطات از دامنه
پيام هاي متني به دامنه کلامي و در سالهاي اخير به دامنه ارتباطات ديداري و نهايتاً ارتباطات رسانه اي تحول يافته است .بي ترديد اين دنياي جديد نيز تابع ضوابط و مقرراتي خاص در مورد عبور و مرور و بويژه شناخت نشاني هاي اشخاص در بخشها و نواحي و مناطق مختلف دنيا و قلمرو پهناور و رو به توسعه و گسترش جهاني آن است . همانطور که در دنياي واقعي و فيزيکي مراجعه يک شخص به محل اقامتي يا واحد اداري يا آموزشي نظير دانشکده حقوق يک دانشگاه مستلزم در دست داشتن يک نشاني و آدرس دقيق پستي است .در دنياي مجازي نيز مراجعه به يک واحد يا مرکز اداري يا تجاري مستلزم دانستن نشاني آن است .لذا به هر رايانه اي که به اين شبکه جهان گستر وصل است يک”نشاني الکترونيکي منحصر به فرد”376داده مي شود که در اصطلاح فني آنرا نشاني پروتکل اينترنت (IP)377 مي نامند که از اين نشاني جهت مسيريابي داده پيام ها از يک رايانه ميزبان به يک رايانه ديگر استفاده مي شود.378 سازمانهاي خصوصي غيرانتفاعي تحت نام اختصاري (ICANN)379 وجود دارد که مديريت نشانه هاي IP ،اسامي نواحي سرورهاي ريشه380 و موارد فني اينترنت را همچون مديريت پارامترهاي مربوط به هر پروتکل IP بر عهده دارند.381
هرنام دامنه متشکل از دو بخش است.يک نام دامنه سطح بالا (TLD) و ديگري دامنه سطح دوم.382به عنوان مثال درنشاني اينترنتي”Microsoft.com”واژه com نام دامنه سطح بالا (TLD) و واژه “Microsoft”نام دامنه سطح دوم است.383
امروزه بيش از 150 ثبت کننده جهاني نام هاي دامنه اينترنتي وجود دارد .دولتها به برخي شرکتها اجازه فعاليت به عنوان ثبت کننده 384 مي دهند تا نسبت به فروش نام هاي دامنه اينترنتي به اشخاص اقدام نمايند.
بنابراين نام هاي دامنه راههايي هستند که از طريق آن اشخاص و شرکتها مي توانند خود را در شبکه جهاني اينترنت معرفي نمايند .به عبارت ديگر نام هاي دامنه نشاني هايي براي وب سايتهايي هستند که متضمن فايلهاي اطلاعات رايانه اي از قبيل اسامي ،واژگان،پيام ها،تصاوير،صداها و پيوندهايي به ساير اطلاعات مي باشند .استفاده از نام دامنه ،کاربرد اينترنتي را مستقيماً به وب سايت يا سرور خاصي که مد نظر دارد هدايت کرده و مي برد.385

سوم: تفاوت علائم تجاري با نام هاي دامنه

همانطور که دربالا ديديم نامهاي دامنه نشانه هاي “الفباي-عددي”386منحصر به فردي هستند که نشاني عددي منحصر به فرد(TP)يک سروردر اينترنت تعييين مي کنند.به عنوان مثال شرکت مايکروسافت يک دامنه تحت عنوان “Microsoft.com”دارد که در واقع بيانگر نشاني اينترنتي منحصر آن به صورت “Http://WWW.Microsoft.com”است.
اما نام هاي دامنه رادر شمار انواع مالکيت معنوي محسوب نمي کنند.387 چرا که نام هاي دامنه در نتيجه انعقاد قرارداد شخص با يک مرجع ثبت نام دامنه تحصيل شده و موقت و تابع قرارداد است.لذا هرگونه حقوق دارنده آن ناشي از قرارداد است.388 اصولاً در ارتباطات الکترونيک و رسانه هاي

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد جبران خسارات، مطالبه خسارت، جبران خسارت، طرح و نقش Next Entries پایان نامه رایگان درمورد نقض حقوق، جبران خسارت، قانون مجازات، عرضه کنندگان