پایان نامه رایگان درمورد ثبت اختراعات، حق ثبت اختراع، منافع عمومی، اتحادیه اروپا

دانلود پایان نامه ارشد

271 نقضی صورت بگیرد، در این صورت مفاد مواد 281، 284 و 285 نباید علیه پزشک و یا یک موسسه حمایت از مراقبت های پزشکی در رابطه با چنین فعالیت های پزشکی به کار گرفته شود. این مواد شامل پرداخت حق الوکاله وکیل، جبران خسارت، دستور بازداشت و دادن غرامت می باشد. با این وجود، بخش اول قسمت دوم بند 3 ماده 287 برای این قاعده استثنائی بیان کرده است. بدین ترتیب که این حمایت شامل استفاده از دستگاه های ثبت شده، اقلام تولید شده، اختراعات بیوتکنولوژیکی نمی شود. به طور خلاصه، اگرچه آمریکا به روش های پزشکی حق ثبت اختراع اعطا کرده است، اما قلمرو چنین اختراعاتی را به نفع پزشکان که از چنین روش های استفاده می کنند، محدود کرده است.
کانادا: هیچ منع قانونی خاصی برای ثبت روش های پزشکی در کانادا وجود ندارد، و این مسئله تا حد زیادی به دادگاه ها واگذار شده است. دادگاه های کانادا تایید کرده اند که روش های استفاده از وسایل جراحی ذاتاً غیر قابل ثبت هستند، اما خود ابزارها و دستگاه های طراحی شده به خودی خود قابل ثبت می باشند. برای اینکه یک روش، روش درمان پزشکی محسوب شود باید درمان یا پیشگیری کند و یا سبب بهبود بیماری شود یا اختلالات فیزیکی را از طریق فیزیوتراپی یا جراحی درمان کند.244
ژاپن: ماده 29 قانون اختراعات ژاپن در مورد قابلیت ثبت اختراعات می باشد. بند 1 این ماده، بیان می کند یک اختراع برای اینکه قابلیت ثبت داشته باشد باید دارای کاربرد صنعتی باشد.245 به موجب بند 1 ماده 2 دستورالعمل بررسی اختراع و روش های سودمند در ژاپن، روش های درمان پزشکی، کاربرد صنعتی ندارند.246 اصطلاح روش های پزشکی، شامل روش های تشخیص، درمان و جراحی می باشد. روش های درمان انسان از طریق جراحی از جمله عمل جراحی، خون گرفتن برای دیالیز و یا کشت بافت، روش های زیبایی در عمل جراحی که هدف آنها تشخیص و یا درمان نیست و درمان های مقدماتی برای جراحی مانند بیهوشی؛ دارای کاربرد صنعتی نمی باشند، درنتیجه قابل ثبت نیستند. همچنین روش های معالجه و درمان از جمله دادن یا تزریق دارو و یا درمان های فیزیکی برای درمان و یا مصونیت از بیماری، روش های گذاشتن اندام مصنوعی و روشهایی برای حفظ سلامت جسمی و جلوگیری از بیماری؛ این روش ها نیز قابل ثبت نمی باشند. روش های تشخیص نیز به معنای روش جمع آوری انواع مختلف داده های اندازه گیری ساختار یا عملکرد ارگان های بدن انسان توسط پزشک می باشد، که با هدف تشخیص بیماری یا بررسی وضعیت فیزیکی بدن و یا بررسی وضعیت بیماری صورت می گیرد. در مقابل، روش های درمان نمونه هایی که از بدن انسان خارج می شود و روش های جمع آوری اطلاعات در این زمینه، روش درمان محسوب نمی شوند و بنابراین از قابلیت ثبت اختراع استثناء نمی شوند.247
هند: بند 9 بخش 3 قانون اختراعات 1970 هند،248 موضوعات غیر قابل ثبت را بیان کرده است. این ماده هرگونه فرآیند پزشکی جراحی، درمانی و پیشگیری برای درمان انسان و هرگونه فرآیند برای درمان مشابه حیوان و گیاه برای رفع بیماری و یا برای بالا بردن ارزش اقتصادی آنها و یا محصولاتشان را از ثبت شدن به عنوان اختراع، استثناء کرده است. این ماده قابلیت ثبت روش های مورد استفاده برای درمان نه تنها انسان بلکه حیوان و گیاه را ممنوع کرده است. کلمه «درمان» بسیار وسیع است و شامل «جراحی»، «پیشگیری»، «معالجه» و یا هر اقدام دیگری در این زمینه می شود. بنابراین این محدودیت قلمرو گسترده ای دارد. این مسئله توسط دادگاه های هند تفسیر نشده است اما دفتر ثبت اختراعات هند در موارد مختلفی این موضوع را تفسیر کرده است.
برزیل: ماده 10 قانون اختراعات برزیل،249 مواردی که به عنوان اختراع قابلیت ثبت ندارند را بیان کرده است. از جمله این موارد روش ها و تکنیک های عمل جراحی، تشخیص و یا درمان انسان یا حیوان می باشد.
آفریقا: اغلب کشورهای آفریقایی نیز ثبت روش های درمان، تشخیص و جراحی انسان و حیوان را ممنوع کرده اند. برای مثال، مراکش و آفریقای جنوبی روش های درمان پزشکی را فاقد کاربرد صنعتی دانسته اند. قانون اختراعات سازمان مالکیت فکری آفریقا،250 به موجب پیمان بانجی می باشد. بند 5 ماده 6 موافقت نامه بانجی، اعطای حق ثبت اختراع به روش های درمان، تشخیص و جراحی انسان و حیوان را منع کرده است.251 با وجود این، نیجریه یک استثناء است و ثبت روش های درمان پزشکی ذکر شده را رد نمی کند.
در حقوق ایران، اگر چه ماده 28 قانون ثبت علایم تجاری و اختراعات مصوب 1310، موارد غیر قابل ثبت را بیان کرده، اما اسمی از استثناء شدن روش های درمان پزشکی از ثبت شدن به عنوان اختراع نبرده است، و تنها در بند 3 ماده 28، فرمول ها و ترتیبات دوایی از قابلیت ثبت جدا شده اند. زیرا اجزاء، مواد تشکیل دهنده و فرم دوزاژ داروها نمی تواند انحصاری باشد و باید استثناء شوند، اما محصولات و فرآیندهای دارویی قابل ثبت می باشند. قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386، ماده 4 بیان می کند «موارد زير از حيطه حمايت از اختراع خارج است : …. ج) روش های تشخیص و معالجه بیماری های انسان یا حیوان. این بند شامل فرآورده های منطبق با تعریف اختراع و مورد استفاده در روش های مزبور نمی شود».
در نهایت، باید گفت که مستثنیات حق اختراع یکی از بخش های قابل توجه در نظام اختراعات می باشد، که هم در قوانین داخلی و هم در قوانین بین المللی بدان پرداخته شده و گسترش دامنه آن نیز در مواردی مفید و لازم است. زیرا به موجب امتیاز انحصاری حق اختراع هرگونه بهره برداری از قبیل تولید، استفاده و فروش صرفا باید با اجازه صاحب حق انجام شود. در خصوص روش های درمان پزشکی، در فرض قابل ثبت دانستن آنها، اگر ورقه های اختراع به اختراعاتی که شایسته حمایت نیستند اعطا شود، جامعه منافع حاصل از پیشرفت تکنولوژی را دریافت نخواهد کرد و این ممکن است موجب مشکلات زیادی شود. بدین جهت وارد کردن برخی از مستثنیات در حوزه قوانین اختراعات به منظور قاعده مند کردن سیستم ثبت اختراع، همچنین برای جلوگیری از به انحصار درآمدن برخی اختراعات ضروری و مفید است. منتها رویکرد کشورها در این زمینه متفاوت می باشد، دلایل این تفاوت ممکن است میزان پیشرفت و توسعه، اعتقادات حاکم بر جامعه، مصالح ملی، منافع عمومی و سیاست های خارجی هر کشوری باشد؛ همچنین عدم تعریف اختراع در کنوانسیون تریپس نیز ممکن است از دیگر دلایل این نا هماهنگی باشد؛ زیرا این اختیار را به کشورهای عضو داده است که آنها بتوانند اختراع و استثنائات آن را بر اساس گرایشات خاص خود تعیین کنند. بنابراین، هر کشوری در این راستا به گونه ای متفاوت عمل کرده است.
گفتار چهارم: استثناء اقدام پیش از موعد (بولار)
تقریباً همه قوانین اختراعات استثنائاتی را نسبت به حقوق انحصاری اعطا شده به واسطه اختراع، در نظر گرفته اند؛ هرچند که محتوا و قلمرو این مقررات در هر کشوری متفاوت است. استثناء نسبت به حقوق اختراعات مبتنی بر این فرض است که حقوق اعطا شده مطلق نیستند و در برخی شرایط خاص استفاده از اختراع توسط شخص ثالث برای دستیابی به اهداف سیاست ها و منافع عمومی از جمله انتشار دانش، تشویق به نوآوری، افزایش تحصیلات و بهبود وضع سلامت عمومی، لازم است.
موافقت نامه تریپس اعمال استثنائات محدودی را نسبت به حقوق انحصاری اعطا شده به واسطه اختراع اجازه داده است. تریپس ماهیت و گستره این استثنائات را تعریف نکرده، اما شرایط عمومی را برای این استثنائات در نظر گرفته است. ماده 30 بیان می کند «اعضا می توانند استثنائات محدودی را در مورد حقوق انحصاری ناشی از ثبت اختراع قائل شوند، مشروط بر اینکه استثنائات مذبور مغایرتی غیرمعقول با استفاده معمولی از اختراع ثبت شده نداشته باشد و به منافع مشروع مالک اختراع ثبت شده، با توجه به منافع مشروع اشخاص ثالث، لطمه ای غیر معقول وارد نیاورد». در این ماده سه شرط قید شده است که هریک باید به طور جداگانه رعایت شوند. اعلامیه دوحه نیز در بند 1 پاراگراف 5 بیان کرده است که انعطاف ها باید در راستای اصول و اهداف تریپس تفسیر و اجرا شوند، بنابراین کشورها باید در اعمال استثنائات به این رهنمود توجه کنند.
تا زمانی که مدت اعتبار ورقه اختراع به پایان نرسیده است، امکان اقدامات تجاری در خصوص آن اختراع، منوط به اجازه صاحب حق بوده و الا نقض حق محسوب می شود. بنابراین، شخصی که قصد انجام این اقدامات را دارد یا باید رضایت صاحب حق را به دست آورد یا تا زمان انقضای مدت حمایت منتظر بماند. این قاعده کلی در خصوص کلیه اختراعات صادق است؛ اما در مورد اختراعات دارویی قاعده مزبور یک استثناء خورده است، که استثناء اقدام پیش از موعد یا بررسی نظارتی نام دارد و با عنوان «استثناء بولار»، معروف می باشد. این استثناء برای اولین بار در آمریکا به رسمیت شناخته شد. مبدأ آن پرونده مشهور 1984، «شرکت محصولات رش» علیه «شرکت دارو سازی بولار» می باشد.252 در این پرونده خواهان مدعی بود که شرکت بولار بدون کسب اجازه از او و قبل از انقضاء مدت حمایت، برای اخذ تأییدیه جهت ورود داروی ژنریک ثبت شده او، اقدام کرده است. دادگاه فدرال حکم داد که استثناء علمی و پژوهشی، اقدامات بولار در زمینه انجام آزمایش های معادل برای تصویب قانونی داروهای ژنریک، قبل از انقضاء حق ثبت اختراع متعلق به رش را پوشش نمی دهد. رأی دادگاه سبب ایجاد نگرانی برای کنگره آمریکا شد. کنگره استدلال کرد که جلوگیری از تولیدکنندگان داروهای ژنریک از شروع به آماده سازی و کسب مجوز قانونی برای محصولات ژنریک، درست نیست. زیرا این امر ورود داروهای ژنریک به بازار را برای مدت قابل توجهی به تأخیر می اندازد. بنابراین، دادگاه فدرال آمریکا با رد ادعای نقض حق، استدلال کرد که چون اقدام خوانده، تنها اقدامات مقدماتی بوده و لطمه ای غیر معقول به حقوق خواهان وارد نساخته است، ضمن آنکه بهره برداری تجاری از دارو به زمان بعد از انقضاء مدت حمایت موکول شده است، بنابراین نمی توان اقدام شرکت بولار را مصداق نغض حق دانست. در نتیجه، یک استثناء در قانون ثبت اختراع ایالات متحده آمریکا ایجاد شد.
علاوه بر این، این استثناء به واسطه تصمیم پانل سازمان تجارت جهانی در خصوص پرونده اختراعات دارویی کانادا در سال 2000، نیز مورد قبول قرار گرفت. 253 در این دعوا اتحادیه اروپا قانونی بودن مقررات کانادا را مورد اعتراض قرار داد. اتحادیه اروپا معتقد بود که کانادا قبل از انقضاء مدت حمایت 20 ساله، بدون اجازه از صاحب حق، اقدام به تولید و انبار کردن داروهای مشمول حمایت کرده است و از این طریق، ورود داروهای مشمول حمایت به حوزه عمومی را تسریع می کند در حالی که این اقدام با هیچ یک از استثنائات مقرر در تریپس منطبق نیست. به عبارت دیگر، قانون ثبت اختراعات کانادا نه تنها این امکان را به شرکت های داروسازی داده است که شش ماه قبل از انقضاء مدت حمایت داروها مورد آزمایش قرار بگیرند، بلکه اجازه تولید و انبار محصولات ژنریک را نیز داده است که به محض انقضاء حق ثبت فوراً عرضه شوند. بنابراین مدت حمایت از دارو در قانون کانادا، نوزده سال و نیم است که از حداقل مدت حمایت مقرر در تریپس کمتر بوده و از این حیث با تریپس مغایرت دارد. در مقام دفاع، کانادا مدعی شد که اقدام او در راستای استثناء مذکور در ماده 30 تریپس است، زیرا اولاً در ماده مذبور هرچند به استفاده های علمی از موضوعات مشمول حمایت تصریح نشده است، اما از آن جا که اقدام کانادا به تولید و انبار دارو، در راستای بهره برداری تجاری از دارو در مدت حمایت نبوده و حتی این امکان وجود دارد که در فرآیند تولید دارو و در زمان انجام آزمایش های لازم، داروهای موجود تکمیل شود، لذا حقوق مالکیت فکری نه تنها نقض نشده است، بلکه اقدام این کشور می تواند در راستای حمایت از بهداشت عمومی تفسیر شود. دوم اینکه، ماده 30 تریپس، بهره برداری تجاری از اختراع را که به منافع مخترع لطمه غیر معقولی وارد آورد را ممنوع کرده است، در حالی که کانادا بعد از تولید دارو، آن را انبار کرده و تا زمان انقضاء

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد واردات موازی، مالکیت فکری، کشورهای درحال توسعه، حقوق مالکیت فکری Next Entries پایان نامه رایگان درمورد حق ثبت اختراع، بازاریابی، جاری سازی، تجاری سازی