پایان نامه رایگان درمورد تسهیم دانش، هیأت علمی، اعضای هیأت علمی، دانشگاه شیراز

دانلود پایان نامه ارشد

ب مهارتهاي مورد نياز پس از دانش آموختگي فراهم ميکند. اشتراك دانش فرصتهایی را براي به حداکثر رساندن توان سازمان براي برآورده کردن نیازها ایجاد میکند و افزایش کارایی براي حل مسائل و رسیدن به مزیت رقابتی را فراهم مینماید (انارکی و نوشین فرد، 1393).
مکانیزمهای راهبری دانش تاثیر معناداری بر فرصتهای تسهیم دانش دارد (هوانگ، شیو، لی،2013)؛ به طور خلاصه راهبری دانش، مفهومی اساسی از حوزه مدیریت دانش است که در آن تنها از طریق مکانیزم های راهبری دانش اثربخش و کارآمد می توان انتظار داشت که دانش متمرکز در اعضای سازمانی به راحتی جریان یابد و تسهیم گردد. درانجام این کار، اثربخشی و کارایی ترکیب و تبادل دانش در سازمان ترویج داده خواهد شد. براین اساس خلق دانش و استفاده از دانش سازمانی به شدت تسهیل بخشیده خواهد شد. ولی باید تصریح کرد که بدون طراحی راهبری دانش، فعالیت کارا و اثربخش در خلق دانش کمتر در یک شرکت اتفاق خواهد افتاد. از این رو، برای بررسی خلق دانش سازمانی از طریق دیدگاه راهبری دانش، اهمیت و توجیه نظری آن ضرورت می یابد. در نتیجه این تعامل و بواسطه ی گسترش دانش انباشته، می توان خلق و توسعه ی نوآوری را در دانشگاه انتظار داشت. شبکه های نوآورانه که هم می تواند شامل اعضای رقابتی باشد و هم اعضای غیر رقابتی شرایطی را فراهم می آورد که به موجب آن اعضا دیدگاههای خود را به اشتراک میگذارند و توسعه می دهند. در نتیجه حرکت در مسیر مکانیزم های راهبری دانش و استفاده از فرصتهای تسهیم دانش برای خلق و توسعه انواع شبکه های نوآوری ضرورتی برای دانشگاهها تلقی می شود که به موجب آن شکاف بین وضعیت موجود دانش اعضای هیات علمی و وضعیت مطلوبی که دانشگاه را به محیطی پویا با رتبه ی علمی معتبر تبدیل می نماید ضرورتی انکار ناپذیر است.

1-4 اهداف پژوهش

1-4-1هدف کلی
هدف کلی از این پژوهش بررسی رابطه بین راهبری دانش و انواع شبکههای نوآوری با نقش واسطهگری تسهیم دانش بین اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز میباشد.

1-4-2اهداف جزئی
-بررسی توان مکانیزم های راهبری دانش در پیش بینی انواع شبکه های نوآوری اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز
– بررسی توان مکانیزم های راهبری دانش در پیش بینی تسهیم دانش اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز
– بررسی توان تسهیم دانش در پیش بینی انواع شبکه های نوآوری اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز با کنترل مکانیزم های راهبری دانش در آنان.
-تعیین مکانیزم غالب راهبری دانش اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز
-تعیین بعد غالب تسهیم دانش اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز
-شناسایی نوع غالب شبکه های نوآوری اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز

1-5 پرسش های پژوهش

– آیا مکانیزمهای راهبری دانش پیشبینیکننده معنادار انواع شبکههای نوآوری اعضای هیأتعلمی دانشگاه شیراز می باشد؟
– آیا مکانیزمهای راهبری دانش پیشبینیکننده معنادار تسهیم دانش در بین اعضای هیأتعلمی دانشگاه شیراز می باشد؟
-آیا تسهیم دانش در بین اعضای هیأتعلمی با کنترل مکانیزمهای راهبری دانش پیشبینیکننده معنادار انواع شبکههای نوآوری آنان می باشد؟
– مکانیزم غالب راهبری دانش در بین اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز کدام است؟
– بعد غالب تسهیم دانش در بین اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز کدام است؟
– نوع غالب شبکههای نوآوری در بین اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز کدام است؟

1-6 تعاریف متغیرها

1-6-1تعریف مفهومی متغیرها
1-6-1-1 راهبری دانش
راهبری دانش یک سیستم مدیریتی برای توسعه ی دانش معنادار است. براین اساس استراتژی دانش، کارکردهای هدایت گر راهبری دانش و مدیریت امنیت اطلاعات تلقی می شود. تعریف ما از مکانیزم های راهبری دانش، ترتیبات سازمانی است که شامل فعالیت های خلق دانش و تبادل دانش است از جمله ارتباطات، مذاکره، پیکربندی و یا ترکیب مجدد دانش. با در نظرگرفتن ترتیبات راهبری دانش، تجربه و دانش جدید انباشته شده در طول زمان، مخزن دانش سازمانی را تقویت می کند که مکانیزم های آن عبارتند از مکانیزم های تشویقی، شناسایی سازمان، اعتماد، کانالهای ارتباطی غیر رسمی و یادگیری سازمانی (فانگ، هوانگ و لی، 2004).

1-6-1-2 تسهیم دانش
كليه فعاليت هاي مربوط به انتقال يا توزيع دانش از يك فرد يا سازمان به فرد، گروه يا سازمان ديگر، فرآيند انتشار يا تسهيم دانش ناميده ميشود (لی17، 2001).
تسهیم دانش را می توان فعالیتی نظام مند به منظور انتقال و مبادله دانش و تجربه میان اعضای یک گروه یا سازمان با یک هدف مشترک تعریف نمود. به عبارت دیگر، تسهیم دانش به عنوان فرایند شناسایی، توزیع و بهره برداری از دانش موجود به منظور حل مطلوب تر مسایل نسبت به گذشته تعبیر می شود. هدف تسهیم دانش می تواند خلق دانش جدید از طریق ترکیب های مختلف دانش موجود یا بهره برداری بهتر از آن باشد. به منظور ایجاد یک فرایند تسهیم دانش اثربخش افراد باید از تمایل و توانایی سطح بالایی برخوردار باشند. تحقیقات انجام شده حاکی از آن است که وجود کارکنانی که تمایل به تسهیم دانش و تجربه دارند موجب می شود این فرایند به طور خودکار آغاز شده و گسترش یابد (هولتد18، 2007). تسهیم دانش ترتیبی، تسهیم دانش آشکار، تسهیم دانش پنهان، تسهیم دانش استراتژیک و تسهیم دانش کارشناسی از انواع تسهیم دانش به شمار می روند (دیکسون، 2001).

1-6-1-3 شبکه های نوآوری
شبکه های نوآوری می تواند به عنوان یک سازمان درک شود که در آن اهداف دو یا چند شرکت مستقل در پژوهش، توسعه و یا گسترش نوآوری به هم متصل می شود. در چنین همکاری نسبتا پایدار و مشارکتی، همکاران شرکتها حمایت لازم در یک یا چند فعالیت مربوط به نوآوری را دریافت می کنند که این حمایت باعث افزایش عملکرد نوآورانه ی آنها می شود. ارتباط شرکت های نوآورانه با شرکای خود در شبکه ها مبتنی بر توسعه و انتقال دانش است که در فرایند های نوآوری مورد استفاده قرار می گیرد. با توسعه نوآوری در شبکه، دانش و منابع دیگر گسترش می یابند (دالینسکا19، 2012). این شبکه ها عبارت است از شبکه ی نوآوری ساختار محور، شبکه ی نوآوری کاربرد محور و شبکه ی نوآوری فناوری محور (ویزمن و یوزر، 1991).

1-6-2 تعریف عملیاتی متغیرها
1-6-2-1 راهبری دانش
مکانیزم های راهبری دانش اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز عبارت است از نمره ای که اعضای هیأت علمی براساس مکانیزم های راهبری دانش (فانگ،هوانگ و لی،2004) در مقیاس محقق ساخته راهبری دانش کسب می نمایند.

1-6-2-2 تسهیم دانش
تسهیم دانش اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز عبارت است از نمره ای که اعضای هیأت علمی براساس ابعاد تسهیم دانش در مقیاس دیکسون (2001)کسب می نمایند.

1-6-2-3 انواع شبکه های نوآوری
انواع شبکه های نوآوری اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز عبارت است از نمره ای که اعضای هیأت علمی براساس انواع شبکه های نوآوری (ویزمن و یوزر، 1991) ئر مقیاس محقق ساخته شبکه های نوآوری کسب می نمایند.

فصل دوم

پیشینه پژوهش

2-1 راهبری دانش

2-1-1تعاریف
“رویکرد راهبری دانش” رویکردی متمایز و در حال ظهور است که سراسر زمینه های مدیریت دانش، مطالعات سازمانی، استراتژی، منابع انسانی (فوس و همکاران، 2010) نوآوری و خط مشی های رقابتی (بورلاماکی20، 2010)، را تحت پوشش قرار می دهد.راهبری دانش با چگونگی تاثیر استقرار مکانیزم راهبری بر فرایند های دانش مانند تسهیم، حفظ و خلق دانش آغاز شده است که بر مبانی رفتاری تاکید دارد. همچنین راهبری دانش چشم اندازی صرفه جویانه را اتخاذ می نماید و به بررسی ارتباط بین واحدهای دانش محور تجزیه و تحلیل با ویژگی های متنوع و مکانیزم راهبری با قابلیت های متنوع اداره این تراکنش ها می پردازد (فوس و همکاران، 2010 ؛ بورلاماکی، 2010).
راهبری دانش یک مفهوم گسترده است که دربردارنده ی انواع مختلف مکانیزم های راهبری است که تحت تاثیر تولید، انطباق پذیری، و تسهیم دانش است (بورلاماکی، 2010). “رویکرد راهبری دانش” رویکردی متمایز و در حال ظهور است که سراسر زمینه های مدیریت دانش، مطالعات سازمانی، استراتژی، منابع انسانی (فوس و همکاران، 2010 ) نوآوری و خط مشی های رقابتی (بورلاماکی21، 2010)، را تحت پوشش قرار می دهد. راهبری دانش با چگونگی تاثیر استقرار مکانیزم راهبری بر فرایند های دانش مانند تسهیم، حفظ و خلق دانش آغاز شده است که بر مبانی رفتاری تاکید دارد. همچنین راهبری دانش چشم اندازی صرفه جویانه را اتخاذ می نماید و به بررسی ارتباط بین واحدهای دانش محور تجزیه و تحلیل با ویژگی های متنوع و مکانیزم راهبری با قابلیت های متنوع اداره این تراکنش ها می پردازد (فوس و همکاران، 2010 ؛ بورلاماکی، 2010).
راهبری دانش یک سیستم مدیریتی برای توسعه ی دانش معنادار است. براین اساس استراتژی دانش، کارکردهای هدایت گر راهبری دانش و مدیریت امنیت اطلاعات تلقی می شود (فانگ، هوانگ و لی، 2004).
بنابراین، مادامی که اعضای سازمانی مجموع وظایف محول شده را انجام می دهند، این مکانیزم های راهبری دانش است که دانش پراکنده و تعبیه شده در حاملهای مختلف را سازماندهی می کند و به آن برای یکپارچگی دانش و کاربرد دانش کمک می کند (گراندوری، 2001).
به طور دقیق، تعریف ما از مکانیزم های راهبری دانش، ترتیبات سازمانی است که شامل فعالیت های خلق دانش و تبادل دانش است از جمله ارتباطات، مذاکره، پیکربندی و یا ترکیب مجدد دانش. با در نظرگرفتن ترتیبات راهبری دانش، تجربه و دانش جدید انباشته شده در طول زمان، مخزن دانش سازمانی را تقویت می کند. بعلاوه، مادامی که خلق دانش سازمانی یک فرایند پویاست که شامل مراحل چند شاخه ای مثل جریان دانش، انتقال دانش، یکپارچه سازی دانش، یادگیری دانش و کاربرد دانش است؛ یک مکانیزم مناسب برای راهبری این فعالیت های دانش محور ضروری خواهد بود. این امر بدین معناست که طراحی مناسب مکانیزمهای راهبری دانش، منجر به تسهیل جریان دانش و تسهیم دانش (گراندوری، 2001؛ شولتز، 2001؛ مادسون، ماساکوزکی و زاهیر، 2002؛ پوسترل، 2002)؛ به حداکثر رساندن یادگیری مناسب و به حداقل رساندن یادگیری نامناسب (موهر، 2002)؛ سرعت بخشیدن در ایجاد و کاربرد دانش سازمانی (شولتز، 2001؛ فوت، ماتسون، ویس و ونگر، 2002)؛ تقویت بیشتر مخزن دانش سازمانی و در نهایت تبدیل حافظه سازمانی به شالوده قابلیت های رقابتی سازمانی (تیکو، پیسانو و شان، 1997؛ هاسن، 1999؛ پوسترل، 2002؛ آرگوته، مک اویلی و ریگانز، 2003) می شود.
به طور خلاصه راهبری دانش، مفهومی اساسی از حوزه مدیریت دانش است که در آن تنها از طریق مکانیزم های راهبری دانش اثربخش و کارآمد می توان انتظار داشت که دانش متمرکز ذر اعضای سازمانی به راحتی جریان یابد و تسهیم گردد. درانجام این کار، اثربخشی و کارایی ترکیب و تبادل دانش در سازمان ترویج داده خواهد شد. براین اساس خلق دانش و استفاده از دانش سازمانی به شدت تسهیل بخشیده خواهد شد. ولی باید تصریح کرد که بدون طراحی راهبری دانش، فعالیت کارا و اثربخش در خلق دانش کمتر در یک شرکت اتفاق خواهد افتاد (فانگ، هوانگ و لی، 2004).
مفهوم راهبری دانش می تواند به سال 1960 زمانیکه پیتر دراکر از تفکر مدیریت الهام بخش دیگری حمایت می کرد یعنی کارکنان دانش برگردد. در سالهای اخیر، بسیاری از محققان بر تقسیم دانش و درهم تنیدگی دانش سازمانی تاکید دارند. تلاش مرکزی این مفاهیم متنوع مشخص می کند که مدیران سازمان باید دانش را به عنوان ارزش مرکزی مدیریت سازمانشان در نظر بگیرند. تنها از طریق طراحی سازمان، دانش پراکنده و متمرکز در حاملهای مختلف سازمان می تواند به صورت اثربخش به هم پیوند خورده و مورد استفاده قرار گیرد. در انجام این کار، منابع دانش باید به صورت مناسب و شایسته به اعضا و وظایف درخور و

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد تسهیم دانش، اعضای هیأت علمی، هیأت علمی، دانشگاهها Next Entries پایان نامه رایگان درمورد سلسله مراتبی، سلسله مراتب، دانش سازمانی، تسهیم دانش