پایان نامه رایگان درمورد تسهیم دانش، اعضای هیأت علمی، هیأت علمی، دانشگاهها

دانلود پایان نامه ارشد

دانش حياتي و مهم هنگامي به جريان ميافتد كه افراد تمايل به همكاري و اشتراك دانش داشته باشند و افزون برآن تمهيدات و سازوكارهاي مؤثري همچون نهادينه نمودن برنامه ها و سياستهاي تسهیم دانش در كنار فراهمآوري بسترها و كانالهاي انتقال دانش، مورد توجه سازمانها قرارگيرد. اعضاي هیأت علمي با توجه به ماهيت حرفهشان كه بر فراهمآوري، ذخيره، سازماندهي و اشاعه دانش مبتني است از يك سو و فعاليتهاي آموزشي و پژوهشي از سوي ديگر، ميتوانند از جمله موجّهترين افراد براي تسهیم دانش و انتقال اطلاعات بهشمار آيند.
آنچه مسلم است دانش موجود در یک محیط آموزشی صرف نظر از آن چیزی است که تحت عنوان دانش مکتوب در قالب گزارشها، پایاننامهها و مقالات علمی میتوان از آنها نام برد. دانش ضمنی افراد، دانشی است که ریشه در تجارب، ایده ها، ارزشها و عواطف افراد دارد و بیان آن دشوار و تنها از طریق تسهیم آن است که توسعه مییابد. دانش قبل از بهرهبرداري در سطوح مختلف باید ابتدا در درون سازمان به اشتراك گذاشته شود (حمیدزاده1، 2010). تسهيم دانش يك امرحياتي براي سازمانهاست (سو2، 2008؛ هانگ3، 2009)؛ زيرا كه آنها را براي توسعه مهارتها و شايستگيها، ارزشها و تداوم مزيتهاي رقابتي توانا ميسازد (جی و همکاران4، 2009؛ وانگ و نوو5، 2010).
در واقع ميتوان اين طور بيان كرد كه امروزه، منافعي كه نصيب يك سازمان ميشود، به دانش موجود، بستگي دارد. بنابراين سازمان هايي در جهان متحول و پيچيده قرن حاضر موفق خواهند بود كه بتوانند فرآيند يادگيري و كسب دانش را، با استفاده از سازوكارهاي فناوري اطلاعات به سمت دانش جمعي و گروهي سوقداده و بستر و فضايي را خلق نمايند كه كاركنان، دانش ضمني خود را كه حاصل تجربه و اندوخته هاي شخصي است، به اشتراك گذارده و با توسعه و يكپارچه نمودن آن به ايجاد مزيت رقابتي و نهايتاً خلق ثروت مبادرت ورزند (آتشك و ماه زاده، 1386). در این میان، یکی از موثر ترین سازوکارهایی که منجر به تسهیل جریان دانش و تسهیم دانش می شود، راهبری دانش است. (گراندوری، 2001؛ شولتز، 2001؛ مادسون، ماساکوزکی و زاهیر، 2002؛ پوسترل، 2002).
راهبری دانش یک مفهوم گسترده است که دربردارندهی انواع مختلف مکانیزمهای راهبری است که تحت تاثیر تولید، انطباق پذیری، و اشاعه ی دانش است. راهبری دانش با چگونگی تاثیر استقرار مکانیزم راهبری بر فرایندهای دانش مانند تسهیم، حفظ و خلق دانش آغاز شده است که بر مبانی رفتاری تاکید دارد. همچنین راهبری دانش چشم اندازی صرفهجویانه را اتخاذ مینماید و به بررسی ارتباط بین واحدهای دانش محور تجزیه و تحلیل با ویژگی های متنوع و مکانیزم راهبری با قابلیت های متنوع اداره این تراکنش ها می پردازد (فوس و همکاران، 2010؛ بورلاماکی، 2010).
در این میان، نوآوری همواره در سیستم های اجتماعی ایجاد می شود، جاییکه تسهیم و خلق دانش از طریق به اشتراکگذاری دانش در گروهها اتفاق میافتد (لانکیلا و همکاران، 2005). استمرار و تداوم مزیت رقابتی سازمانها نیز در داشتن نیروی کار دانش گرا، خلاق و نوآور است. نیروی کاری که به طور مداوم از طریق خلاقیت و نوآوری می توانند با اصلاح یا تغییر آگاهانه در مورد محصولات، خدمات و فرایندها مزیت پایدار برای سازمان خود خلق نمایند. یافتههای مرکزی در ادبیات نوآوری این است که یک سازمان در انزوا به نوآوری دست نمییابد. بلکه نوآوری آن بستگی به تعامل با محیط اطرافش دارد. مفاهیم مختلفی برای افزایش درک ما از این پدیده معرفی شده است که بسیاری از آنها شامل عبارت “شبکه” است (فاگربرگ6، 2006) شبکه های نوآوری با هدف ارتقاء عملکرد سازمانها ایجاد میشوند و باعث دسترسی به موقعیت بازار می شود (فاریا ماچادو7، 2012). علاوه بر این شبکه های نوآوری می تواند به منظور دسترسی به فناوری های بیشتر و دانش بازار مورد استفاده قرار بگیرد تا از این طریق توسعه همکارانهی استانداردها، ایجاد حداقل های اندازه برای یک پروژه و تسهیم هزینه ها و تهدیدهای نوآوری تحققیابد (انکل و گسمن، 2005). شبکهها(مثل شرکت ها، دانشگاه ها، سازمانهای دولتی) ، سازمانهای به هم مرتبطی هستند که دانش و مهارتهای متنوع لازم برای خلق فن آوری های پیچیده را خلق، پیدا و یکپارچه می کنند.
به طور کلی با تکیه بر موارد فوق، از آنجاکه راهبری دانش، با خلق و پیشبرد مکانیزم های خود میتواند بستری برای تسهیم دانش دربین اعضای هیأت علمی فراهم آورد و این جریان همکاری بین فردی جهت تسهیم دانش به نوبه ی خود، منجر به خلق و توسعه ی انواع شبکه های مبتنی بر نوآوری میشود؛ لذا مسئلهی اساسی در پایان نامه حاضر بررسی رابطه بین راهبری دانش و خلق و توسعه ی انواع شبکه های نوآوری با درنظرگرفتن نقش واسطه ای فرصت‌های تسهیم دانش اعضای هیأت علمی در دانشگاه شیراز میباشد.

1-2 بیان مسأله

موسسات آموزش عالی و دانشگاه ها در نقش سازمانهای دانش محور عمدتا فعالیت های اصلی را معطوف به یادگیری، خلق و نشر دانش می کنند. دانشگاه به عنوان یک سازمان آموزشی، بخش عظیمی از فعالیتهای مربوط به دانش را انجام میدهد. موفقیت هر نهادی به ویژه دانشگاه، تا حد زیادی به کارایی و اثربخشی اعضا بستگی دارد (رجایی پور و رحیمی،1387). اعضای هیأت علمی یکی از ارکان اصلی نظام آموزش عالی هر کشور محسوب می شوند و با آموزشهای خود نقش ارزنده ای در تربیت نیروهای متخصص مورد نیاز هرکشور و در نتیجه پیشرفت آن دارند (حیدری عبدی،1380). به بیان دیگر، دانشگاه ها به عنوان مراکز فعالیتهای علمی و پژوهشی و اعضای هیأت علمی از مهمترین عناصر توسعه و انتقال دانش به شمار می روند.
دانشگاه شيراز نیز با پيشينه بيش از نيم قرن، که يكي از بزرگترين و مهمترین دانشگاه هاي کشور است از این قاعده مستثنی نیست. 846 عضو هيأت علمي و بيش از 19000 دانشجو و 16 دانشکده این دانشگاه را به یکی از شاخص ترین دانشگاههای کشور تبدیل نموده است.
امروزه کیفیت و سرعت هماهنگی با تغییرات محیط پیرامون، موفقیت دانشگاهها را رقم میزند و تسهیم دانش و تجربه به آنان یاری می رساند تا از طریق یادگیری و باز تولید مداوم دانش، تغییرات را شناسایی نموده و بدان واکنش مناسب و بهموقع نشان دهند. تأکید بر خلق و بازشناسی دانش ضمنی و تسهیم دانش صریح از طریق مهندسی مجدد فرهنگ درون سازمانی و بهرهگیری از فناوریهای پیشرفته و ضرورت توجه به رهبری خلاق و کارآمد، رموز موفقیت دانشگاهها را در بازارهای رقابتی کنونی تشکیل میدهند. تعامل علمی حاصل از پذیرش فرهنگ تسهیم دانش و تجربه توسط اعضای هیأت علمی و دانشجویان، امکان ایجاد آموزش کارآمد و یادگیری اثربخش در محیط دانشگاه را فراهم نموده و دانشجویان را به فرضیهسازی، مفهومسازی، شناخت بیشتر رشته تخصصی خویش و کسب مهارتهای مورد نیاز پساز دانشآموختگی قادر میسازد. آنان میتوانند با فراگیری مجموعه ای از مهارتها، نقاط قوت و ضعف خود را شناسایی نموده و خود را هرچهبهتر به جامعه و محیط شغلی عرضه نمایند (هاوارد8، 2000). در واقع، تسهیم دانش یک امر حیاتی برای سازمانهاست (سو9، 2008؛ هانگ10،2009). زیرا که آنها را برای توسعه مهارتها و شایستگی ها، ارزشها و تداوم مزیت های رقابتی توانا می سازد (وانگ و نور11، 2010).
تسهیم دانش عبارت است از فعالیتهای انتقال و توزیع دانش (ضمنی و صریح) از یک شخص، گروه و یا سازمان به شخص، گروه یا سازمانی دیگر (خاکپور و همکاران، 1388)؛ ایجاد سهولت در یادگیری از طریق اشتراکگذاریدانش برای رسیدن به ایده ها، محصولات و فرایندهای قابل استفاده (لیندسی12، 2006) و رفتار انتقال دانش سازمانی13 به همکاران در فرایند ارتباطات درون یا برون سازمانی (جی و همکاران14، 2009).
امر مهم اين است كه براي كسب، حفظ، باز توليد، انتقال و توسعه دانش تخصصي موجود در بخش آموزش عالي، نياز به بستري مناسب براي انتقال دانش وتجارب موجود در درون و ميان گروههاي آموزشي وجود دارد. پژوهشها نشان ميدهد، دانش وقتي كه به وسيله افراد در سازمان جمع آوري و نگهداري ميشود فقط وقتي داراي ارزش استراتژيك است كه تسهيم، تركيب و استفاده از آن در يك مسير منحصر به فرد انجام شود (زهرا، نیویبم و لارانتا15، 2007). طراحی مناسب مکانیزم های راهبری دانش، منجر به تسهیل جریان دانش و تسهیم دانش می شود (گراندوری، 2001؛ شولتز، 2001؛ مادسون، ماساکوزکی و زاهیر، 2002؛ پوسترل، 2002). راهبری دانش عبارت است از مکانیزم ها و ترتیباتی جهت تولید، انطباق پذیری و تسهیم دانش (فوس و همکاران، 2010 و بورلاماکی، 2010)؛ یک سیستم مدیریتی برای توسعه دانش معنادار (فانگ، هوانگ و لی، 2004)؛ و رویکردی جهت مبارزه با مسائل و مشکلات ناشی از تلاقی سازمان و فرایندهای دانشی سازمان (فوس و همکاران، 2010). در این میان، نوآوری همواره در سیستم های اجتماعی ایجاد میشود، جاییکه تسهیم و خلق دانش از طریق به اشتراک گذاری دانش در گروهها اتفاق میافتد (لانکیلا و همکاران، 2005). در نتیجه لزوم چهارچوبها و فرصتهایی برای تبادل ایده ها و دانش ضمنی جهت افزایش اثربخشی در حفظ مزیت رقابتی در دانشگاه ها بیش از پیش ضرورت می یابد. شبکه های نوآوری شبکه هایی هستند که شامل ارتباطات متقابل افراد، ایده ها و سازمانها برای خلق فن آوری های نوین عملی، محصولات تجاری قابل دستیابی، فرایند ها و ساختارهای سازمانی است (آروایلر و کین، 2013)
شبکه های نوآوری عبارت است از پیوند اهداف سازمانهای مستقل در پژوهش، توسعه و گسترش نوآوری در قالب یک سازمان (دالینسکا، 2012)؛ شبکه های مشارکتی با هدف تسهیم منابع در میان سازمان (فاریا ماچادو، 2012)؛ همکاری های اقتصادی بین فعالیت های نوآورانه (داشک، 2002)؛ و شبکه هایی با هدف دسترسی به فناوری های بیشتر و دانش بازار از طریق توسعه ی همکارانه ی استانداردها، ایجاد حداقل های اندازه برای یک پروژه و تسهیم هزینه ها و تهدید های نوآوری است (انگل و گسمن، 2005).
با توجه به آنچه گفته شد؛ لزوم راهبری دانش و به جریان انداختن دانش از طریق تسهیم دانش بواسطه ی اعضای هیأت علمی در دانشگاه ها و خلق و توسعه ی انواع شبکه هایی که به واسطه ی آن دانش به طور مداوم تولید، توسعه و انتشار یابد و منجر به اثربخشی روزافزون محیط های آکادمیک گردد قابل تامل است. براین اساس انجام پژوهش هایی از این دست در دانشگاههای بزرگ از جمله دانشگاه شیراز، میتواند به نتایجی منجر شود که به موجب آن شاهد نوعی اشتراک مساعی و تعامل علمی اعضای هیأت علمی و هم‌نیروافزایی دانش آنان جهت ارتقاء علمی دانشگاه خواهد بود و به تبع این دانش توسعهیافته، رشد و توسعه دانشگاه در سایربخشها نیز قابل پیش بینی است. براساس موارد فوق این پژوهش توصیفی – همبستگی به دنبال بررسی نقش واسطه ای تسهیم دانش در رابطه بین راهبری دانش و خلق و توسعه انواع شبکه های نوآوری در بین اعضای هیأت علمی دانشگاه شیراز است.

1-3 اهمیت و ضرورت پژوهش

جامعه دانش محور کنونی پیچیده، پویا و بسیار متغیر است. عصری که با وجود شرایط مهیا برای علمآموزی و کسب دانش، سرعت تولید علم به قدری زیاد است که دانش پژوهندگان و علم آموزان از مهار آن فاصله میگیرند. در نتیجه پای در رکاب علم پیشرونده به سادگی آنچه به نظر می رسد میسر نیست و به تنهایی اتفاق نمی افتد؛ مگر با تشریک مساعی.
اشتراک دانش در هر سازمان و بخشی از آن که بیش از یک نفر مشغول به کار هستند، اهمیت دارد (عصمتی، 1390). به اعتقاد کینگ (2008) تسهیم دانش در کارگروهی بسیار موثر است. به عبارتی دیگر ضرورت تسهیم دانش در میان اعضای هیأت علمی که رکن اساسی و مرکز ثقل دانشگاهها وشالوده‌ی پویایی مراکز علمی به شمار می روند همواره امری بدیهی بوده است. در صورتي كه فرهنگ بهاشتراکگذاري دانش در محيط دانشگاهي پذيرفته شود، تعامل علمي حاصل از پذيرش اين فرهنگ توسط اعضاي هيأت علمي ، امكان ايجاد آموزش كارآمد و يادگيري اثربخش را در محيط دانشگاه فراهم نموده (کیم و جوو16، 2008). و حتي زمينه را براي دانشجويان جهت فرضيهسازي، مفهومسازي و شناخت بيشتر رشته تخصصي خود و كس

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد تسهیم دانش، هیأت علمی، دانشگاه شیراز، اعضای هیأت علمی Next Entries پایان نامه رایگان درمورد تسهیم دانش، هیأت علمی، اعضای هیأت علمی، دانشگاه شیراز