پایان نامه رایگان درمورد اوقات فراغت، بخش اقتصاد

دانلود پایان نامه ارشد

برخي از کشورهاي جهان سوم، شرکتها و کارخانهها مستقيماً براي بهرهبرداري از مزاياي ورزش حرفهاي در آن سرمايهگذاري ميکنند. ولي ورزش حرفهاي در اکثر کشورها بخش کوچکي از جمعيت هر کشور را در بر ميگيرد در نتيجه در بسياري از جوامع به خصوص در کشورهاي پيشرفته، سرمايهگذاري در ورزشهاي همگاني توسط دولتها براي افزايش سطح سلامت عمومي که منجر به افزايش توليد ملي و بهرهوري بهينه از نيروي کار خواهد شد، انجام ميگيرد. در کشورهاي در حال توسعه حتي در ورزشهاي حرفهاي هم بيشترين سهم سرمايهگذاري توسط دولت انجام ميگيرد. در ايران تلاشهايي براي همگاني نمودن ورزش از شيوههاي مختلف در حال انجام است ولي بدرستي جايگاه آن هنوز شناخته شده نيست. لازمه نگريستن به ورزش به عنوان يک کالاي سرمايهاي نياز به تغيير نگرش هم در سطح مسئولين و هم در سطح عموم مردم جامعه دارد تا با تغيير نگرش نسبت به ورزش به عنوان کالاي سرمايهاي از مزاياي آن بهره برداري گردد (پارسامهر، 1388، ص 218).
2-6 آثار اقتصادي ورزش
بطور كلي نقش اقتصادي ورزش را ميتوان در دو دسته تأثيرات مستقيم و غيرمستقيم اقتصادي تقسيم نمود. اثراتي چون توليد كالاها و خدمات ورزشي، صادرات و واردات‏، هزينههاي خانوار، ايجاد اماكن و تسهيلات، تبليغات، مشاركت در بورس، پوشش رسانهاي، اشتغال، جذب گردشگر و حاميان مالي در زمره اثرات مستقيم اقتصادي ورزش قرار ميگيرند. اثرات اقتصادي غيرمستقيم ورزش نيز در زمينههايي چون ارتقاء سطح سلامت جامعه، كاهش هزينههاي درمان و به تبع آن توسعه برنامههاي ملي سلامت، كاهش بزهكاريها، كاهش غيبت كاركنان و افزايش عملكرد و بهرهوري آنها و در نتيجه رشد و توسعه اقتصاد، ميباشد (ساندرسون، 2002).
کالاهايي که در زمينه ورزش مورد نياز هستند و حتي آنهايي که بطور غيرمستقيم در خدمت ورزش قرار ميگيرند، خواه ناخواه بايد تهيه و توليد شوند. در يک اقتصاد سرمايهداري، فعاليت ورزشي چه جنبه نمايشي داشته باشد يا نداشته باشد مصرف اموال و خدمات را ايجاب ميکند و به دنبالش به بازار صنعت و تجارت راه باز ميکند بدين ترتيب اعمال و تأثيرات اقتصاد در ورزش مشخص ميگردد (آندرف، 1380). ورزش و اقتصاد در تعامل با يکديگرند. از يک طرف دولتها و شرکتهاي خصوصي با سرمايهگذاري در ورزش ميتوانند از منابع بسيار بهرهمند شوند و از طرف ديگر ورزش در جنبههاي مختلف توسعه اقتصادي، ميتواند نقش مؤثري داشته باشد (اتقيا، 1381).
در عصر حاضر، ورزش به عنوان يک بخش اقتصادي از ابعاد مختلف، در توليد و مصرف کالاها و خدمات ورزشي و توسعه اقتصادي جوامع نقش اساسي دارد (آندرف، 1380). از دهه 1970، صنعت ورزش در تمام دنيا از رشد چشمگيري برخوردار بوده که از جمله موارد تأييدکننده اين موضوع ميتوان به رشد توليد پوشاک و تجهيزات ورزشي، افزايش تعداد باشگاهها و بازيکنان حرفهاي و افزايش درآمدهاي مختلف تلويزيوني و تبليغاتي اشاره نمود (عسکريان، 1383).
مجله علمي استريت و اسميت اسپورتز بيزينس (SBJ) در سال 2002 برآورد کرد که صنعت ورزش در آمريکا يک صنعت 195 ميليارد دلاري است (مارک جي، 1390). سهم ورزش از GDP در اين سال، حدود 2.1 درصد بود.
اين صنعت در سال 2012، حدود470 ميليارد دلار بوده است. با توجه به اينکه GDP آمريکا در اين سال، 15684.75 ميليارد دلار بود، لذا سهم ورزش از GDP حدود 2.9 درصد ميباشد (www.plunkettresearch.com).
جزئيات اين صنعت در جدول شماره (2-2) براي سال 2002 آمريکا آورده شده است.

جدول 2-2 برآورد اقتصادي ورزش در آمريکا
جزء مخارج
مبلغ به ميليارد دلار
تبليغات
27.43
اعلام پشتيبانيها
0.9
ساخت امکانات
2.48
شرط بندي
18.9
اينترنت
0.24
کالاهاي استاندارد و داراي گواهينامه
10.5
حقوق پخش رسانهاي
6.99
مخارج پزشکي
12.6
چند رسانهايها
2.02
مخارج عملياتي
22.98
خدمات حرفهاي
15.25
مخارج تماشاگران
26.17
بيمه
6.4
کالاهاي ورزشي
25.26
گردشگري
16.06
مجموع
194.64
منبع: اشنفلدر، 1390

در سال 2004 درآمد بدست آمده از طريق ورزش در استراليا در حدود 8.82 ميليارد دلار بوده است (ورزش در استراليا، 2004).
مطالعات مختلف نشان ميدهد که سهم ورزش از GDP کشورها بين 0.5 تا 3 درصد متغير است. سهم صنعت ورزش از توليد ناخالص داخلي در کشورهاي مختلف و سالهاي متفاوت در جدول (2-3) نشان داده شده است:

جدول 2-3 سهم ورزش از GDP در کشورهاي مختلف
کشور
سهم از GDP
سال برآورد
ايالات متحده آمريکا
2.1
2002
ايالات متحده آمريکا
2.9
2012
ايتاليا
2
1999
آفريقاي جنوبي
2
2000
اسکاتلند
1.9
2004
انگلستان
1.7
1995
هنگ کنگ
1.69
2000
کانادا
1.2
2004
استراليا
1.2
1994
نيوزلند
1
1996
ايران
0.39
2001
ايران
1.1
2005
آلمان
1.4
1998
منبع: با توجه به مطالعات کيان مرز، عسکريان، مارک جي، نانا، ورزش در آفريقا، پارکز و ساندرسون
نوشته شده است.
2-6-2 ورزش و بازرگاني
ورزش به خودي خود و در مقايسه با بازرگانيهاي ساير صنايع در سطح جهاني، به عنصر مهم در بازار اقتصادي جهان تبديل شده است. از ميان بسياري از بازرگانيهاي مرتبط با ورزش، ميتوان از شرکتهاي تهيه پوشاک، توليد کنندگان تجهيزات، شبکههاي رسانهاي، ميدانها و ورزشگاهها، شرکتهاي بازرگاني، بازيکنان تيمهاي ورزشي و مسابقات حرفهاي نام برد. همچنين ميتوان بازرگانيهاي خارج از صنعت ورزش ولي مرتبط با حيطه ورزش مانند حمايت شرکتها از رويدادهاي ورزشي، ساخت جايگاههاي ويژه توسط شرکتها، عقد قرارداد با بازيکنان مشهور، فروش کالاهاي ورزشي و کارتهاي بازيکنان و عقد قراردادهاي انحصاري پخش تلويزيوني رويدادهاي ورزشي را مشاهده کرد (زنگر و همکاران).
از امور بازرگاني مربوط به ورزش، درآمد زيادي بدست ميآيد. سه دسته از اين درآمدها عبارتند از: درآمد مستقيم، درآمد حاصل از حمايت و درآمد غيرمستقيم (همان).
الف) درآمد مستقيم: برخي از سازمانها بطور مستقيم به درآمدهايي دست مييابند که مستقيماً از برگزاري يک رويداد ورزشي حاصل ميشود. درآمدهايي مانند دريافت حق ورودي (فروش بليط)، درآمد حاصل از فروش حقوق پخش صوتي و تصويري و درآمدي که از طريق جلب حمايتها بدست ميآيد.
ب) درآمد حمايتي يا حاصل از حمايت28: صاحبان امتياز تيمها و افراد شاغل در باجههاي فروش سوغاتي، محل توقف خودروها و شرکتهاي برقراري نظم و امنيت، درآمد خود را طريق جلب حمايت شرکتها از برگزاري رويدادها و فعاليتهاي ورزشي تأمين ميکنند. در واقع باشگاه يا افراد با تبليغ محصولات شرکتها درآمد بدست ميآورند. اين نوع درآمد، درآمد حمايتي ناميده ميشود.
ج) درآمد غير مستقيم: سومين روش بازرگاني ورزشي براي کسب درآمد به شيوه غيرمستقيم است. تمامي شرکتهايي که در طبقه بندي شرکتهاي با درآمد مستقيم و حمايتي قرار نميگيرند، در اين دسته قرار ميگيرند. اين بازرگانيها بطور مستقيم به رويدادهاي ورزشي وابسته نيستند اما به شهرت رشتههاي ورزشي يا تيمهاي خاص بستگي دارند. اين قبيل بازرگانيها، آنهايي هستند که پوشاک ورزشي و وسايل ورزشي را ميفروشند و يا از طريق حمايت از برگزاري رويدادهاي ورزشي کسب درآمد ميکنند. در اين گونه بازرگانيها، حضور مردم به اندازه بازرگانيهاي حمايتي اهميت ندارد اما شهرت ورزش يا تيم وابسته به آن تا حدودي از اهميت بيشتري برخوردار است.
2-6-3 آثار اقتصادي مستقيم ورزش
2-6-3-1 مشارکت در ورزش و تأثير بر هزينه خانوار
گرايش به تندرستي، افزايش اوقات فراغت، رواج شرکت در فعاليتهاي ورزشي، افزايش نسبي درآمدهاي خانوار و گستردگي و تعميم ورزش حرفهاي، گرايش مردم را به ورزش بيشتر کرده است. ضمن آنکه نياز به مصرف تجهيزات و کالاهاي ورزشي و نيز خدمات ورزشي، اهميت اقتصادي صنعت ورزش را بيش از پيش نمايان کرده است (آندرف، 1380). جوامع پيشرفته تا حد زيادي وقت خود را به ورزش اختصاص ميدهند و از دو جنبه به آن ميپردازند که يکي حفظ تندرستي و ديگري فعاليتهاي تفريحي سالم. جدول شماره (2-4) درصد کلي شرکت کنندگان در ورزش در چند کشور منتخب را نشان ميدهد:
جدول 2-4 درصد کلي شرکت کنندگان در ورزش در چند کشور منتخب
کشور
شرکت کنندگان در فعاليتهاي ورزشي (%)
فلاند
85
سوئد
82
دانمارک
69
ايرلند
60
هلند
59
انگليس
55
فرانسه
54
بلژيک
51
آلمان
47
اتريش
45
اسپانيا
43
ايتاليا
33
يونان
32
پرتغال
27
استراليا
69
آمريکا
76
منبع: دانوارد و همکاران، 2009
در ايران، طبق بررسيهاي صورت گرفته، تعداد شرکت کنندگان ورزشي 6 ساله و بيشتر حدود 31.7 درصد جمعيت اعلام شده است (گزارش مرکز پژوهشهاي مجلس، 1389)
در طول سال 2010، خانوارهاي استراليايي براي انواع کالا و خدمات بطور ميانگين 1238.17 دلار در هفته هزينه کردهاند که از اين مقدار 18.94 دلار (1.5 درصد) براي محصولات ورزشي و فعاليتهاي تفريحي بوده است که از بين کالاها و خدمات ورزشي بيشترين هزينه مربوط به کرايه تجهيزات ورزشي (2.81 دلار در هفته)، بعد از آن هزينه آمادگي و سلامتي (2.71 دلار در هفته) و استخرهاي شنا (2.18 دلار در هفته)، ميباشد (ورزش در استرالیا، 2010).
جدول (2-5) ميزان هزينه ورزشي خانوارهاي استراليا را در سالهاي 1998، 2003 و 2010 نشان ميدهد (همان):
جدول 2-5 ميزان هزينه ورزشي خانوارهاي استراليا
سال
1998
(میلیون دلار)
2003
(میلیون دلار)
2010
(میلیون دلار)
نوع هزينه

دوچرخه
40.4
52.4
96.3
قايق و لوازم مربوطه
406.9
395.3
919.6
تجهيزات کمپ
111
133.1
302.2
تجهيزات ماهيگيري
141.2
185.5
245.22
تجهيزات گلف
80.7
80.7
197.05
کفش ورزشي
380.7
459.8
315.29
استخرهاي شنا
611.5
1375.4
954.62
ديگر تجهيزات ورزشي
363.1
818.8
840.77
کرايه تجهيزات ورزشي
60.4
24.2
30.65
هزينه آمادگي و سلامتي
276.9
580.8
1186.7
حق عضويت باشگاههاي ورزشي
483.1
419.5
652.5
وروديهها
349.3
294.4
407.2
کرايه تسهيلات ورزشي
1041.8
927.7
1230.5
آموزش ورزش
437.8
423.5
700.6
جمع
4784.9
6172.2
8293.8
منبع: ورزش در استرالیا، 2010

در انگليس، کل هزينههاي مربوط به ورزش در سال 2008، 16167 ميليون پوند بود که نسبت به سال 2000 (12460 ميليون پوند)، 29 درصد و نسبت به سال 1985 (6801 ميليون پوند) 137 درصد افزايش داشت. جدول (2-6) و (2-7) میزان هزینههای ورزشی خانوارهای انگلستان و اسکاتلند را نشان میدهد.
جدول 2-6 ميزان هزينه ورزشي خانوارهاي انگلستان
سال
1985
(میلیون پوند)
1990
(میلیون پوند)
1995
(میلیون پوند)
2000
(میلیون پوند)
2003
(میلیون پوند)
2005
(میلیون پوند)
2008
(میلیون پوند)
نوع هزينه

لباس و کفش ورزشي
647
1416
1685
2368
3115
3430
3888
تجهيزات ورزشي
476
469
559
762
1044
1243
1116
حق عضويت
1282
1486
2437
3283
2947
3333
2886
تماشاي رويدادها
215
466
656
673
629
648
486
شرط بندي ورزشي
1713
1933
2170
1769
2477
2952
2743
اجاره تلويزيون و حق اشتراک ماهواره

78
479
1176
1443
1462
1559
ديگر هزينههاي ورزشي
2468
2308
1937
2428
3000
3107
3449
جمع هزينههاي ورزشي
6801
8156
9942
12460
14655
16175
16167
منبع: اهميت اقتصاد در ورزش انگلستان، 2008

جدول 2-7 ميزان هزينه ورزشي خانوارهاي اسکاتلند
سال
1995
(میلیون پوند)
1998
(میلیون پوند)
2001
(میلیون پوند)
2004
(میلیون پوند)
نوع هزينه

حق عضويت و اشتراک
201
204
261
279
لباس و کفش ورزشي
209
246
277
336
تجهيزات ورزشي
75
78
124
132
اجاره تلویزیون و حق اشتراک ماهواره
35
83
124
167
شرط بندي ورزشي
193
168
173
312
ديگر هزينههاي ورزشي
222
240
304
365
جمع هزينههاي ورزشي
935
1019
1263
1591
منبع: ورزش در اسکاتلند، 2007
در برخي از کشورها، از جمله انگلستان و نيوزلند به

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد مصرف کننده، آموزش و پرورش، مشارکت مردم، سازمان ورزش Next Entries پایان نامه رایگان درمورد توسعه ورزش، حمل و نقل، توسعه شهر