پایان نامه رایگان درمورد امام صادق

دانلود پایان نامه ارشد

ابراهيم/40
آمرزش براي خود والدين و مومنان
رَبَّنَا اغْفِرْ لىِ وَ لِوَالِدَىَّ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ ابراهيم/41
مشاهده کيفيت رستاخيز
وَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِمُ رَبّ‏ِ أَرِنىِ كَيْفَ تُحْىِ الْمَوْتىَ‏ قَالَ أَ وَ لَمْ تُؤْمِن قَالَ بَلىَ‏ وَ لَاكِن لِّيَطْمَئنَّ قَلْبىِ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيرِْ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلىَ‏ كلُ‏ِّ جَبَلٍ مِّنهُْنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا وَ اعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ البقره/260
تمايل دل ها و افکار عمومي به خاندان ابراهيم
رَّبَّنَا إِنىّ‏ِ أَسْكَنتُ مِن ذُرِّيَّتىِ بِوَادٍ غَيرِْ ذِى زَرْعٍ عِندَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُواْ الصَّلَوةَ فَاجْعَلْ أَفِْدَةً مِّنَ النَّاسِ تهَْوِى إِلَيهِْمْ وَ ارْزُقْهُم مِّنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ ابراهيم/37
بهره مندي از انواع ثمرات
رَّبَّنَا إِنىّ‏ِ أَسْكَنتُ مِن ذُرِّيَّتىِ بِوَادٍ غَيرِْ ذِى زَرْعٍ عِندَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُواْ الصَّلَوةَ فَاجْعَلْ أَفِْدَةً مِّنَ النَّاسِ تهَْوِى إِلَيهِْمْ وَ ارْزُقْهُم مِّنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ ابراهيم/ 37
تسليم خدا بودن
إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبّ‏ِ الْعَالَمِينَ البقره/131
بخشايش
رَبّ‏ِ إِنهَُّنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ فَمَن تَبِعَنىِ فَإِنَّهُ مِنىّ‏ِ وَ مَنْ عَصَانىِ فَإِنَّكَ غَفُورٌرَّحِيمٌ ابراهيم/36
نيايش
رَبَّنَا إِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نخُْفِى وَ مَا نُعْلِنُ وَ مَا يخَْفَى‏ عَلىَ اللَّهِ مِن شىَ‏ْءٍ فىِ الْأَرْضِ وَ لَا فىِ السَّمَاءِ ابراهيم/38
حمد
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى وَهَبَ لىِ عَلىَ الْكِبرَِ إِسْمَاعِيلَ وَ إِسْحَاقَ إِنَّ رَبىّ‏ِ لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ ابراهيم/ 39

4-5-1-دعا ها و شرح
حضرت ابراهيم (ع):
ابراهيم خليل الله در ميان پيامبران عظام و اولوالعزم از مقام و مرتبه بلندي برخوردار است و اکثر دعاهاي او اجابت شده و خواسته هايش برآورده شده است و پيروي از زندگي عبادي و اجتماعي آن حضرت براي ما بسيار زيبنده و آموزنده است. “لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيهِمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ (الممتحنه/6)؛ قطعا براى شما در [پيروى از] آنان سرمشقى نيكوست [يعنى] براى كسى كه به خدا و روز بازپسين اميد مى‏بندد”. پيامبر با عظمتي که ايمان و اعتقادش به پروردگار عالم کامل بود به طوري که خداوند درباره اش مي فرمايد: “اِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ (الصافات/111)؛در حقيقت او از بندگان با ايمان ما بود”.
4-5-1-1- درخواست احياء اموات
حضرت ابراهيم به خداوند عرض مي کند: “رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن قَالَ بَلَى وَلَكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا وَاعْلَمْ أَنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (البقره/260)؛(پروردگارا، به من نشان ده‏؛چگونه مردگان را زنده مى‏كنى‏؟) فرمود: (مگر ايمان نياورده‏اى‏؟) گفت‏: (چرا، ولى تا دلم آرامش يابد.) فرمود: (پس‏، چهار پرنده برگير، و آنها را پيش خود، ريز ريز گردان‏؛سپس بر هر كوهى پاره‏اى از آنها را قرار ده‏؛آنگاه آنها را فرا خوان‏، شتابان به سوى تو مى‏آيند، و بدان كه خداوند توانا و حكيم است‏”.
تحليل‌ها‌يي از دعا و درخواست حضرت ابراهيم (ع)
در مورد آيه فوق 1- از امام صادق (ع) نقل شده که حضرت ابراهيم مرداري را ديد، درندگان زمين و هوا آن را پاره پاره کرده و مي خورند، از خداوند پرسيد مي دانم ذرات اين مردار را از شکم درندگان و پرندگان و حيوانات دريايي جمع آوري مي کني اما به من نشان بده چگونه آن ها را زنده مي کني تا با چشم سر مشاهده کنم. درخواست ابراهيم (ع) نزاعي بود که نمرود با او در مورد احياء اموات داشت و ادعا مي کرد من زنده مي کنم و مي ميرانم و از راه عوام فريبي و مغالطه يک زنداني محکوم به اعدام را آزاد کرد و يک نفر را بي جرم و گناه کشت. حضرت ابراهيم فرمود: اين احياء حقيقي نيست و عرض کرد پروردگارا به من بنمايان به چه کيفيت به مرده ها حيات مي بخشي ؟ تا نمرود اين حقيقت را ببيند. و روايت شده نمرود تهديد کرد که اگر خداوند مرده را طوري که او مشاهده کند زنده نکند او را خواهد کشت لذا از خداوند تقاضا کرد اين کا را انجام دهد تا مطمين شود نمرود او را نمي کشد. وجه سومي که مرحوم طبرسي در مجمع البيان فرموده و بهترين وجه است اينکه ابراهيم خليل الله هرچند از طريق استدلال و برهان مي دانست خداوند متعال قادر بر احياء اموات است علاقه داشت اين حقيقت معجزه آسا را عينا ببيند تا خطورات و وسوسه هاي شيطان از ذهن او برود، لذاخداوند هم به نحو استفهام تقريري براي اقرار و اعتراف گرفتن از حضرت ابراهيم پرسيد: آيا به اين کار ايمان نداري ؟ يعني تو که ايمان داري چرا مي پرسي جواب داد: (لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِي) نه اينکه از روي انکار و تعجب و يا شک و ترديد چنين چيزي گفته باشد. مرحوم طبرسي: “احب ان يريه الله تعالي احياء الموتي مشاهده ليحصل له العلم ضروره کما حصل العلم ولايه و لان العلم الاستدلالي ربما اعتورته الشبهه)يعني: حضرت دوست داشت خداوند عينا زنده کردن مردگان را به او نشان دهد تا علم ضروري و بديهي پيدا کند بعد از اينکه استدلالي به اين حقيقت داشت زيرا علوم غيرمحسوس در معرض شبهه و ترديد است” (طبرسي،1406،2/370).
دعاها و خواسته هاي ابراهيم در بناي کعبه: “وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَدًا آمِنًا وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ (البقره/126)؛و چون ابراهيم گفت پروردگارا اين [سرزمين] را شهرى امن گردان و مردمش را هر كس از آنان كه به خدا و روز بازپسين ايمان بياورد از فرآورده‏ها روزى بخش فرمود”. خواسته هاي ابراهيم خليل برآورده شد و خداوند اين سرزمين مقدس را کانون امن و امان قرار داد و آنان را که به خدا و روز قيامت ايمان آوردند از ثمرات گوناگون روزي بخشيد. مرحوم صدوق در کتاب علل الشرايع از حضرت رضا (ع) روايت نموده که: ” چون حضرت ابراهيم از خداوند طلب نمود که اهل مکه را از ميوه جات روزي فرمايد خداوند به قطعه اي از اردن که از بلاد شام بود امر فرمود از جاي خود حرکت کند و طواف خانه کعبه را به جاي آورد و در موضعي که الان معروف به طائف است قرار گيرد، آن سرزمين هم اطاعت نمود و با ميوه اش دور خانه خدا هفت مرتبه طواف نمود به اين جهت طائفش ناميدند”. (صدوق،1340،ص442).
جالب اينکه حضرت ابراهيم (ع) نخست تقاضاي “امنيت” و سپس درخواست “موهبت هاي اقتصادي و ثمرات خوراکي” مي کند و اين را مي فهماند که تا امنيت کامل در کشور يا شهري حکمفرما نباشد برقرار کردن يک اقتصاد سالم براي مردم ممکن نيست. حضرت ابراهيم تقاضاي روزي ثمرات را تنها براي مومنان به توحيد و روز جزا قرار داد شايد به خاطر اينکه از جمله “قَالَ لاَ يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ” ؛که خدا به وي فرمود: مقام امامت من به ستمکاران نمي رسد) در موضوع درخواست قرار دادن امامت در ذريه اش فهميد که بايد دعاي خود را مخصوص مومنان قرار دهد و نخواست خواهشي نمايد که احتمال برود قبول نشود، چون ممکن است وسعت رزق هم مثل منصب امامت مخصوص اهل ايمان باشد اما خداوند اين احتمال را دفع فرمود به اينکه رحمت رحمانيه او عام است و اينطور نيست که ثمرات و برکات را فقط براي مومنان قرار دهد. علي بن ابراهيم در تفسير خود از امام صادق (ع) روايت نمود که منظور از ثمرات در آيه شريفه “هي ثمرات القلوب؛ميوه دل هاست”. (ثقفي،1376، 1/171). اشاره به اينکه حضرت مي خواهد خداوند علاقه و محبت مردم را به اهل اين سرزمين جلب کند که مضمون آيه “فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ (ابراهيم/37)؛پس دلهاى برخى از مردم را به سوى آنان گرايش ده”. “قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلاً ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَى عَذَابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (البقره/126)؛و[لى] هر كس كفر بورزد اندكى برخوردارش مى‏كنم سپس او را با خوارى به سوى عذاب آتش [دوزخ] مى‏كشانم و چه بد سرانجامى است”. به هر حال خداوند در پاسخ تقاضاي ابراهيم (روزي دادن به اهل مکه و اختصاص آن به اهل ايمان) مي فرمايد دعاي تو مستجاب است مومنان را روزي مي دهيم اما آن ها را هم که راه کفر پيموده اند کمي از ثمرات را به آن ها در مدتي کوتاه در اين دنيا مي دهيم و به طور کامل محروم نخواهيم کرد اما در سراي آخرت آن ها را به عذاب آتش مي کشانيم و چه بد سرانجامي دارند.
4-5-1-2- نکته تربيتي
بهترين نکته تربيتي در اين دعا اين است که خداوند مي خواهد به ابراهيم بنمايد (استوسع رحمه الله) يعني رحمت خدا را توسعه بده و خير انديش باش و در مقام دعا و درخواست براي همه طلب روزي کن. امام صادق (ع) از پيامبر (ص) نقل مي کند: حضرت فرمودند: “اذا دعا احدکم فليعم فانه اوجب للدعاء؛وقتي يک نفر از شما در مقام دعا برآمد براي همه دعا کند زيرا اين کار بيشتر سبب برآورده شدن دعا مي شود”. (کليني،1344، 2/487).
4-5-1-3- درخواست پذيرش عمل و توبه و ارائه مناسک
“وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ * رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَآ إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ (البقره/128-127)؛و هنگامى كه ابراهيم و اسماعيل پايه‏هاى خانه [كعبه] را بالا مى‏بردند [مى‏گفتند] اى پروردگار ما از ما بپذير كه در حقيقت تو شنواى دانايى *پروردگارا ما را تسليم [فرمان] خود قرار ده و از نسل ما امتى فرمانبردار خود [پديد آر] و آداب دينى ما را به ما نشان ده و بر ما ببخشاى كه تويى توبه‏پذير مهربان”. بعد از اينکه حضرت ابراهيم به اتفاق فرزندش اسماعيل پايه ها و ديوارهاي خانه کعبه را بالا بردند دست به دعا برداشتند و بدون اينکه نامي از عمل بزرگشان ببرند با خضوع و حالت انقطاع عرض مي کنند: خدايا از ما بپذير تو خودت به راز دل ما آگاهي و سخن ما را مي شنوي،گويا آن ها در برابر عظمت و اراده حق مقهور بودند که کار بنا و ساختن کعبه، در نظرشان ناچيز بود و خدمت خود را ناقابل مي دانستند، لذا در مقام دعا نامي از آن نبردند. مرحوم طالقاني مي فرمايند: “پذيرش هر چيزي به اين است که پذيرا، آن چيز را جزء هستي خود نمايد و مقصود پيش آورنده را منظور دارد و در اين آيه مقصود از درخواست پذيرش با توجه به کلمه ربنا، گويا اين است که پروردگار، اين بنا را مشمول ربوبيت خود گرداند و سنگ و گلي که روي هم چيده و در معرض خدا است صورت بنا دهد و در پرتو صفت ربوبيتش مانند ثابتات عالم شود و منشا تربيت خلق گردد. اين درخواست که از ضمير سراسر اخلاص به حق و رحمت بر خلق برمي خواست، در پيشگاه خداوند پذيرفته شد چنانکه نه عصبيت جاهليت و نه رقابت قحطان و عدنان بنيان آن را متزلزل ساخت و نه تاريکي هاي شرک بر آن پرده نسيان پوشاند، بلکه پيوسته چراغ هدايت و رهنماي توحيد در ظلمت جاهليت عرب و جهان بود و پرتو آن در هر گوشه و کنار جهان مي تابيد و معابد و مساجدي به نام خدا و با دست هاي اخلاص تاسيس گرديد”

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد خداي، نزديک، پرستي Next Entries پایان نامه رایگان درمورد امام صادق، سوره بقره