پایان نامه رایگان درمورد مرکز فشار، سرعت راه رفتن، مفصل زانو

دانلود پایان نامه ارشد

پا نمايان ميشود، پاشنه به وضعيت واروس در ميآيد و ساق چرخش خارجي پيدا ميکند. اگر اين علايم به هنگام انجام آزمون ظاهر شد، صافي کف پاي فرد از نوع منعطف ميباشد (Jacobs, 2010).

شکل 2- 6. تست جک براي تشخيص کف پاي صاف منعطف.

اختلالات راه رفتن و استقامت پايين از ويژگي هاي اين نوع صافي کف پا هستند. يافته هاي مبتني بر آزمايش نشان دهنده سر بر جسته استخوانهاي قاپ، چرخش سطح داخل پاشنه به خارج و سفتي تاندون آشيل ميباشد. ساير يافتهها در زمينه آسيب شناسي پاهاي صاف شامل اورژن بيش از حد پاشنه، ناپايداري مفصل قاپي-ناوي، تاندون آشيل سفت و کوتاه و اختلالات راه رفتن مي باشد. طي ساليان متمادي گستره وسيعي از تمرينات اصلاحي، استفاده از توکفشي و پا پوشهاي متنوع براي درمان صافي کف پا تجويز شده است. اما ونگر و همکاران31، طي مطالعهاي نشان دادند که پاي صاف منعطف کودکان با گذشت زمان بهبود پيدا ميکند. استفاده از تمرينات اصلاحي، توکفشيهاي مختلف و کفشهاي طبي روند طبيعي اين بهبود را تغيير نميدهند(Wenger et al., 1989). در بين افراد داراي بينظميهاي ارتوپديکي، صافي کف پا با چاقي در رابطه است. بهطوريکه چاقي يکي از عوامل ايجاد کف پاي صاف ميباشد (Jacobs, 2010).
جدول 2-1 عوامل ايجاد کف پاي صاف در گروه هاي مختلف سني.

2-7-2. کف پاي صاف غير منعطف(سخت)
اين نوع صافي کف پا يکي از يافتههاي پاتولوژيک است که در آن قوس داخلي پا هرگز ظاهر نميشود، خواه فرد روي نوک انگشتان پاي خود ايستاده باشد و يا انگشت شست پاي خود را اکستنشن کرده باشد. دليل ايجاد اين عارضه بايد شناسايي شده و براي درمان آن اقدامات لازم را انجام داد. دلايل ايجاد اين ناهنجاري شامل بينظميهاي آناتوميکي از قبيل بد جوش خوردگيهاي استخوانهاي کف پايي يا شرايط دردناک ناشي از اسپاسمهاي عضلاني مانند عفونت هاي عضلاني و آرتريت جوانان ميباشد. بنابراين براي رسيدگي و شناسايي کامل به اين عارضه بايد از اشعه ايکس، سي تي اسکن و آزمايش خون استفاده کرد تا تعيين کنيم که چه نوع درمان براي اين عارضه مناسب ميباشد. براي درمان اين عارضه نميتوان از تمرينات اصلاحي يا استفاده از وسايل کمکي مانند کفش و توکفشي استفاده کرد و درمان اين عارضه شامل درمان دارويي و جراحي ميباشد (Jacobs, 2010).
2-8. عوارض ناشي از صافي کف پا:
فقدان حالت فنري پا که باعث ايجاد عدم مهارت و کشيدن پا به زمين به هنگام راه رفتن مي شود.
فقدان عمل متناسب جذب شوک و بارگيري، که پا را نسبت به زخمها و آرتروز مستعد ميکند.
وارد آمدن فشار به عروق و اعصاب کف پا: فشار وارده به محل ارتباط اعصاب کف پايي داخلي و خارجي سبب درد هاي عصبي در ناحيه جلوي پا مي شود. فشار وارده بر عروق ممکن است سبب پارگي عروق انگشتان شود.
خستگي زودرس.
استهلاک و از بين رفتن سريعتر کفش: به علت وارد شدن فشار هاي اضافي بر برخي قسمت هاي کفش، کفش از سمت داخلي بد شکل شده و سريعتر خراب ميشود.
تاثيرات ثانويه روي زانو و کمر: اين افراد معمولا دچار دردهاي قسمت داخلي زانو (به علت کشيدگي بافت هاي نرم) و درد در قسمت خارجي زانو (به علت فشرده شدن استخوان ها روي هم و همچنين درد کمر مي شوند.
درد قسمت داخلي و خارجي مچ پا.
درد قسمت داخلي و خارجي زانو.
کوتاهي ظاهري پا در سمت صاف شده.
افتادگي لگن در سمت صاف شده.
انحراف طرفي ستون فقرات.
درد لبه داخلي پا.
افزايش آسيب پذيري پا.
استرس فراکچر درشت ني.
2-9. راه رفتن
2-9-1. اصطلاح شناسي راه رفتن
زمان و مسافت دو پارامتر اصلي حرکت هستند، و اندازهگيري اين متغيرها يک توصيف پايهاي از راه رفتن فراهم ميکند. متغيرهاي زماني32 شامل زمان استانس33، زمان حمايت يک گانه34 و دو گانه35، زمان نوسان36،زمان استپ37و استرايد38، کدنس39 و سرعت ميباشد (Drillis,1985; Finley,1970; Goodwin,1968). متغيرهاي مسافت40 شامل طول استرايد41، طول42 و پهناي استپ43، و زاويهي پنجه پا44 ميباشد. اين متغيرها، از تحقيقات پيشين در طي 30 سال گذشته مشتق شده است، که اطلاعاتي ضروري براي راه رفتن فرد را فراهم ميکند و بايد براي توصيف راه رفتن در نظر گرفته شوند (Finley,1970). محققان مشخص کردهاند که تفاوتهاي چشمگيري در ويژگيهاي استپ و استرايد بين افراد و حتي بين تلاشهاي مختلف از يک فرد وجود دارد Owings,2004; Lemke et al,2000) Chen et al,2003;). عليرغم اين اختلافات طبيعي، اين ويژگيها به ما اين امکان را ميدهد که تفاوتهاي بين افراد بيمار و سالم را تشخيص دهيم (Wall,2000).
بهطور کلي راه رفتن يعني بازيابي سطح اتکاي جديد براي جلوگيري از سقوطهاي پي در پي. هدف از راه رفتن انتقال بدون خطر و کارآمد بدن روي زمين در مسيرهاي افقي و مسطح، رو به بالا (سراشيبي) و رو به پايين (سرازيري) ميباشد. زمانيکه فرد راه ميرود، حرکت او بهصورت حرکتي انتقالي مشاهده ميشود که حاصل حرکات چرخشي اندامهاي مختلف بدن ميباشد. تعريف گيت، آسانتر از تعريف راه رفتن نميباشد. بسياري از لغت نامهها از آن بهعنوان واژهاي در ارتباط با حرکت اسبها ميپردازند، که اينگونه قابل فهم ميباشد؛ از آنجا که حيوانات چهار پا داراي حرکات طبيعي از قبيل يورتمه، چهار نعل، تاختن و … ميباشند و اغلب اين لغات براي حرکت حيوانات چهار پا بهجاي يکديگر به کار برده ميشوند، بسياري از مردم تمايل دارند که کلمات گيت و راه رفتن را بهجاي يکديگر بهکار ببرند. با اين حال بين مفهوم واژههاي راه رفتن و گيت تفاوت وجود دارد. واژه گيت، روش، شيوه و سبک راه رفتن را بيان ميکند، اين موضوع در حالي است که راه رفتن، به بيان عمل و انجام فعل حرکت کردن، ميپردازد. بنابراين، براي صحبت کردن در مورد تفاوت در راه رفتن دو نفر تجزيه و تحليل گيت تفاوت را بهتر و محسوستر بيان ميکند تا تجزيه و تحليل راه رفتن. در واقع گيت به توصيف نحوه راه رفتن فرد ميپردازد (Whittle, 2007). براي اينکه بدن انسان بدون خطر حرکت کند، سيستم کنترل عصبي-عضلاني بايد فرآيند جذب شوک را بهطور مناسبي انجام دهد تا از واماندگي و نگهداري تعادل اندام فوقاني جلوگيري نمايد تا مسير مورد نظر بهطور امن و بدون خطر طي شود (Winter, 1991).
2-9-2 بيومکانيک راه رفتن
راه رفتن به چند مرحله تقسيم شده است تا توصيف، فهميدن، و آناليز رويدادهايي که رخ مي‌دهد امکان پذير شود. يک چرخه راه رفتن فاصله بين دو رويداد موفق از يک اندام است، به برخورد اوليه45 پا با سطح اتکا، برخورد پاشنه46 يا ضربه پاشنه47 گفته مي‌شود. در طي يک چرخه راه رفتن هر پا از دو مرحله اصلي عبور مي‌کند: مرحله استانس48، هنگامي که قسمتي از پا در تماس با سطح است، که حدود 60% چرخه راه رفتن را تشکيل مي‌دهد و مرحله نوسان49، هنگامي که پا در تماس با سطح نيست، که 40% باقيمانده را تشکيل مي‌دهد (شکل2-8) (Neumann, 2002 ; Levangie & Norkin,2005;Oatis,2009). راه رفتن فعاليتي عضلاني و مستمر است که در آن نيروها بين بدن انسان و زمين منتقل ميشود. تغييرات در راستاي اين نيروها و مبادلات انرژي در مفاصل مختلف و حرکات مختلف چرخشي مفاصل در راه رفتن باعث ايجاد و توليد حرکت ميشود که اين حرکات بهطور متناوب بوده و ما را به هدف مورد نظر ميرساند.آغاز راه رفتن را ميتوان بهعنوان فعاليتي کليشهاي توصيف نمود که شامل يکسري وقايع يا توالياي از وقايع ميباشد که از آغاز حرکت تا شروع چرخه راه رفتن اتفاق ميافتد. آغاز راه رفتن در وضعيت ايستاده قائم و بدون حرکت، با فعاليت عضله درشت نئي قدامي و پهن خارجي همراه با مهار عضله دوقلو شروع ميشود. انقباض درونگراي دوطرفه عضله درشت نئي قدامي (اعمال کشش روي استخوان درشت ني) منجر به توليد گشتاور در صفحه ساجيتال شده که بدن را از مفصل مچ به سمت جلو ميکشد. در ابتدا مرکز فشار به سمت عقب و خارج سمت پاييکه براي برداشتن اولين گام آماده ميشود (به حالت نوسان آماده ميشود)، تغيير مکان ميدهد، يا به سمت عقب و داخل پايي که به حالت اتکا باقي ميماند تغيير مکان ميدهد (Hesse et al., 1997). دقيقا همزمان با انقباضات عضله درشت نئي قدامي و پهن خارجي، در مفصل ران ابداکشن اتفاق ميافتد و با ايجاد يک گشتاور در صفحه فرونتال، بدن به سمت اندام تکيهگاه سوق پيدا ميکند (Hesse et al., 1997). مطابق با نظر Elbe و همکاران مفصل زانو و مفصل ران سمت اندام تکيهگاه چند درجهاي (3-10 درجه) خم شده و در اين وضعيت مرکز فشار به طرف جلو و داخل اندام تکيهگاه حرکت ميکند (Elbe et al., 1996). اين جابجايي مرکز فشار به سمت قدامي و داخلي، اندام در حال نوسان را آزاد نموده تا اينکه بتواند از زمين جدا شود. فعاليت راه رفتن با بلند شدن اندام نوسان کننده از زمين آغاز شده و با برخورد پاشنه با زمين پايان ميپذيرد. کل زمان مرحله آغاز راه رفتن حدود 62/0 ثانيه طول ميکشد (RLA, 2001). افراد سالم ممکن است راه رفتن را با با پاي چپ يا راست آغاز کنند که اين امر تغييري در الگوي راه رفتن ايجاد نخواهد کرد.مطابق با نظر وينتر (Winter, 1991)، بههنگام راه رفتن 5 عمل اصلي داريم که ما را در فرآيند حرکت رو به جلو کمک ميکنند که شامل موارد زير ميباشند:
1. حفظ اتکاء سر، تنه و بازوها؛ يعني جلوگيري از کولاپس اندام تحتاني.
2. حفظ پاسچر قائم و تعادل بدن.
3. کنترل مسير حرکت پا؛ يعني هنگام حرکت پا در فضا، پا به صورتي ايمن از زمين دور نگهداشته شود و موقع تماس اندام با زمين، پاشنه و انگشتان به ملايمت پايين آورده ميشود.
4. توليد انرژي مکانيکي جهت حفظ يا افزايش سرعت حرکت رو به جلوي بدن.
5. جذب انرژي مکانيکي به منظور جذب شوک و ثبات و يا کاهش سرعت حرکت رو به جلوي بدن
مرکز توانبخشي ملي Rancho Los Amigus سه وظيفه اصلي حين راه رفتن برشمرده است:
1. پذيرش وزن بدن.
2. اتکاء روي يک پا.
3. پيشروي اندام در حال نوسان.
مشخصههاي اصلي راه رفتن درست مانند صدا و اثر انگشت منحصر به فرد هستند، گرچه بخشهاي اصلي يک سيکل کامل راه رفتن براي بيشتر افراد يکسان است اما اختلافاتي در بررسي نقطه به نقطه براي هر فرد وجود دارد. در واقع هر شخصي مشخصات و الگوي خاصي در راه رفتن را بهکار ميگيرد. تنوع الگوها به عوامل بسياري از قبيل وضعيت سلامتي، شخصيت، شغل، سن و جنسيت دارد. صرف نظر از مشخصههاي فردي، الگوهاي راه رفتن در روزهاي مختلف بسته به کيفيت زندگي تفاوت دارد. بهطور مثال گاهي اوقات الگو به حالت دفاعي و گاهي به شکل تهاجمي در ميآيد. دليل تفاوت اين الگوها به خواص معيني از قبيل ساختار استخوانها، وضعيت و عملکرد ساختار عصبي-عضلاني و همچنين عملکرد مفاصل دارد (عزيزپور، 1390).
2-10. سيکل راه رفتن
سيکل يا چرخه راه رفتن از فعاليتهايي که از نقطه تماس اوليه (همچنين تماس پاشنه با زمين يا برخورد پاشنه نيز ناميده ميشود) يک اندام تحتاني تا نقطهاي که همان اندام دوباره با زمين تماس پيدا ميکند تشکيل شده است (شکل 2-8). در طول يک سيکل راه رفتن هر اندام دو مرحله را طي ميکند، يک مرحله نوسان و يک مرحله استانس. در طول مرحله استانس همواره بخشي از پا در تماس با سطح اتکا ميباشد که اين مرحله حدود 60 درصد سيکل راه رفتن را شامل ميشود. در مرحله نوسان پا هيچ تماسي با بدن ندارد و اين مرحله حدود 40 درصد باقيمانده سيکل راه رفتن را تشکيل ميدهد.

شکل 2- 7. مراحل مختلف راه رفتن: يک چرخه راه رفتن، دورهاي بين برخورد اوليه پاي مرجع (راست) و برخورد موفق همان پا را پوشش ميدهد. اين تصوير، چرخه راه رفتن را با رويدادهاي اصلي آن نمايش ميدهد. مراحل استانس و نوسان براي هر پا و دورههاي حمايت يک گانه و دوگانه نشان داده شده است. مرحله استانس تا 60% چرخه راه رفتن ادامه پيدا ميکند، و مرحله نوسان 40% چرخه را در سرعت نرمال تشکيل ميدهد. افزايش يا کاهش سرعت راه رفتن، درصد زمان صرف شده براي هر مرحله را تغيير ميدهد (;Neumann, 2002Levangie & Norkin,2005;Oatis,2009).

در سيکل راه رفتن دو دوره از حمايت دوگانه50 وجود دارد. اين مرحله بين زماني که يک عضو در تماس ابتدايي و عضو ديگر در حال ترک زمين است (در حال جدا شدن پنجه از زمين است)، رخ

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد سرعت راه رفتن، مفصل زانو Next Entries پایان نامه رایگان درمورد مفصل زانو، سرعت راه رفتن، روش پژوهش