پایان نامه رایگان درمورد شهرستان رشت، استان مازندران، شهرستان رودبار، انقلاب مشروطه

دانلود پایان نامه ارشد

زمانی که تاریخ‌نگاران یونان ،گوشه‌هایی از تاریخ ایران را روشن کرده‌اند، تاریک و مبهم است و تنها با تکیه بر پاره‌ای کاوش‌های باستان‌شناختی می‌توان گوشه‌هایی از آن را روشن کرد. گیلان یکی از کهن‌ترین استان‌های کشور است که جاذبه‌های طبیعی، تاریخی، مذهبی کم‌نظیر و در برخی موارد بی‌نظیر آن موجب می‌شود سالانه میلیون‌ها گردشگر داخلی و خارجی از آن دیدن کنند .صنایع کشاورزی،نساجی،شیلات و مرکبات و…. هریک نمادی از شهرهایی چون لاهیجان،انزلی،لنگرود، فومن،رشت،رودبار،تالش،آستارا،املش،سیاهکل و…… هستند و همه این پتانسیل‌ها بر عوامل جاذبه گیلان افزوده است همچنین باید گفت: گیلان که تکثر مناطق دیدنی آن مختص نقطه خاصی نیست و در همه‌جا یافت می‌شود دارای روستاهای قدیمی با معماری‌های حیرت‌انگیز ،چشمه‌های آب‌معدنی شفابخش،نقاط جنگلی بکر ،آب‌وهوای بی‌همتا و فولکلوری که ریشه در تاریخ چند هزارساله این سرزمین دارد از جمله مواردی است که قابل برشمردن است.

2-9-4- تاریخچه گردشگری در لاهیجان
لاهیجان از قدیمی‌ترین شهرهای گیلان است به‌طوری‌که در زمان اشکانیان دژی در ۶کیلومتری شهر به نام کهندژ وجود داشته است.این دژ تا زمان حمله‌ی مغولان در قرن هفتم پابرجا بود که بعد آن رو به ویرانی نهاد.پیش از اسلام‌شهر از سه بخش کهندژ، شهرستان و بازار تشکیل می‌شد که در سال ۷۰۹ه.ق(یا در ۷۰۵ه.ق) با حمله اولجایتو ویران گشته و ۲۰ سال بعد در سال ۷۲۹ه.ق از نو بنا شد. تا قرن چهارم بیه پیش (سرزمین شرق گیلان که لاهیجان را شامل می‌شود) تابع سلسله‌های دیلم بود که زمانی بر منطقه حکم می‌راندند. تازه از اول قرن چهارم هجری بود که مرکزیت منطقه از کوه به جلگه منتقل شد. سپس لاهیجان به قلمرو خاندان کوتم (در منطقه رانکوه)، که بنیان‌گذارش ناصرالدین حسن بن علی اطروش (متوفی به ۳۰۴)، شیعه زیدی را به بیه پیش آورد پیوست (بیه پس، غرب سفیدرود سنی ماند). متعاقباً شاخه‌ای از یک خاندان محلی، ناصروند، بود که بر شهر حکم راند و علیه قوای الجایتوی ایلخانی در ۷۰۶ مقاومتی بی‌ثمر را ترتیب داد. به‌هرحال این خاندان پس از سقوطش با دختر یک سردار مغول وصلت کرد و بر دیگر امرای گیلان سروری یافت. در این زمان لاهیجان به همراه فومن، در غرب، شهر اصلی گیلان بود. شهری بود با اندازه قابل‌توجه؛ ابریشم زیادی در آن تولید می‌شد و برنج و ذرت و همچنین پرتقال و مرکبات در آن کشت می‌شد
دومین دوره طلایی لاهیجان در نیمه دوم قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شروع شد. توسعه نوغانداری و تجارت ابریشم و کشت چای منجر به تجدید حیات شهر شد. در این دوره این شهر مرکز تجارت ابریشم و دارای چندین ساختمان با سقف فلزی برای خشک‌کردن پیله‌ها بود در ۱۹۰۲ در لاهیجان بود که اولین کشت چای به ابتکار کاشف السلطنه کنسول وقت ایران آغاز شد. زان پس تپه‌های لاهیجان تدریجاً از باغات چای پوشیده شد و کارخانه‌ها برای فراوری چای در شهر و حومه‌اش تأسیس شدند (اولین کارخانه در ۱۹۳۲ تأسیس شد). چای لاهیجان، که به خاطر تندی و عطرش شناخته می‌شود نوشیدنی محبوب ایرانیان شده است. لاهیجان در جریان نهضت جنگل که در پی انقلاب مشروطه گیلان را شعله‌ور کرد نیز  مرکزی برای خیزش سیاسی شد.

فصل سوم
مشخصات جغرافیائی شهر لاهیجان

3-1- موقعيت جغرافيايي و تقسيمات سياسي استان گيلان و شهرستان لاهيجان
استان گيلان با مساحت 14711 کیلومترمربع در ميان رشته‌کوه‌های البرز و تالش در شمال ايران جاي گرفته است . اين استان به واحد جغرافيايي جنوب درياي مازندران تعلق دارد و با استان‌های اردبيل در غرب، مازندران در شرق، زنجان و زنجان در جنوب و كشور آذربايجان و درياي خزر در شمال هم‌مرز و همسايه است . استان گيلان بين 36 درجه و 36 دقيقه تا 38 درجه و 27 دقیقه عرض شمالي و 48 درجه و 25 دقيقه تا 50 درجه و 34 دقیقه طول شرقي از نصف‌النهار گرينويچ قرار دارد و رود سفيد تمشك كه بين چابكسر و رامسر جاري است، آن را از استان مازندران جدا می‌کند .
بر اساس تقسيمات كشوري سال 1385 ، اين استان به مركزيت رشت، 16 شهرستان، 45 شهر، 40 بخش، 98 دهستان و2743 آبادي دارد . شهرستان استان عبارت‌اند از : آستارا، آستانه‌اشرفیه، املش، بندر انزلي، تالش ، رشت، رضوانشهر، رودبار، رودسر، سياهكل، شفت، صومعه‌سرا،، فومن، لنگرود لاهيجان و ماسال . شهرستان لاهيجان داراي 2 بخش، 7دهستان و 94 آبادي است(مركز آمار ايران 1385)

شکل 3-1- تقسيمات كشوري
(مركز آمار ايران 1385)

شکل 3-2- محدوده شهرستان در استان
(مركز آمار ايران 1385)

شکل 3-3- بخش‌های شهرستان لاهيجان
(معاونت مديريت و برنامه‌ریزی استانداري گيلان 1385)
3-2- مشخصات محیط طبیعی
3-2-1- دماي هوا
ميانگين سالانه دماي هوا در لاهيجان 16,1 درجه سانتي گراد است ميانگين حداكثر سالان ه دما 21,2 درجه و ميانگين حداقل سالانه آن 11,1 درجه می‌باشد . اختلاف حداكثر و حداقل دماي سالانه 10,1 درجه است ميانگين دما در سردترين ماه يعني ژانويه و فوريه 7,6 درجه و در گرم‌ترین ماه يعني اوت 24,9 درجه سانتي گراد می‌باشد ميانگين دماي فصلي در بهار 18,4 درجه، در تابستان 23,9 ، در پاييز 13,9 و در زمستان 9,3 درجه مي باشد. حداقل دماي گزارش‌شده 9- درجه در 10 فوريه 1972 و حداكثر دماي گزارش‌شده 39,5 درجه در 30 سپتامبر 1996 می‌باشد .نمودار 3-1 ميانگين دماي ماهانه لاهيجان طي دوره آماري(2005-1965) و نمودار 3-2 ميانگين دماي فصلي و نمودار 3-3 روند تغييرات سالانه دماي لاهيجان را طي همان سال‌ها به نمايش می‌گذارد(سازمان هواشناسي استان گيلان 1385).

نمودار 3-1- تغييرات ماهانه دماي ميانگين لاهيجان

نمودار 3-2- تغييرات فصلي دماي لاهيجان

نمودار 3-3- روند تغييرات سالانه دماي لاهيجان

3-2-2-رطوبت نسبي هوا
ميانگين سالانه رطوبت نسبي در لاهيجان 77,3 درصد است . ميانگين رطوبت نسبي در زمستان 78,7 درصد، در بهار 74,3 در تابستان 75,7 و در پاييز 80,3 درصد می‌باشد. مرطوب‌ترین ماه در لاهيجان، اكتبر با 82 درصد و خشک‌ترین ماه آن ژوئن و ژوئيه با 72 درصد رطوبت نسبي است، با اختلاف رطوبت 10 درصد. نمودار 3-4 ميانگين ماهانه رطوبت نسبي لاهيجان طي دوره آماري موردمطالعه و نمودار 3-5 ميانگين فصلي رطوبت نسبي لاهيجان را به نمايش می‌گذارد(سازمان هواشناسي استان گيلان 1385).

نمودار 3-4- ميانگين ماهانه رطوبت نسبي لاهيجان

نمودار 3-5- ميانگين فصلي رطوبت نسبي لاهيجان

3-2-3- بارندگي
ميانگين سالانه بارندگي در لاهيجان 1455,2 میلی‌متر می‌باشد.كم باران‌ترین سال طي 45 سال اخير در لاهيجان سال 1971با 864,5 میلی‌متر و پرباران‌ترین سال طي اين مدت سال 1993 با 2236 میلی‌متر بارندگي می‌باشد.ميانگين بارندگي فصلی این شهر در فصل بهار 193,6 ، در تابستان 297,6 ، در پاييز 573,6 و در زمستان 366,7 میلی‌متر است . لذا فصل پاییز پرباران‌ترین و فصل بهار كم باران‌ترین فصول اين شهر را تشكيل می‌دهند. پرباران‌ترین ماه در لاهيجان، اكتبر با میانگین ماهانه 236,8 میلی‌متر و كم باران‌ترین ماه آن ژوئيه با 49 میلی‌متر بارش می‌باشد. تعداد روزهاي بارندگي در لاهيجان 136روز می‌باشد. ماه اكتبر با ميانگين 12 روز بارندگي بيشترين تعداد روز و ماه ژوئيه با ميانگين 4 روز بارندگي کمترین تعداد روزهاي باراني را طي سال دارا می‌باشند.حداكثر بارندگي 24 ساعته لاهيجان، 204 میلی‌متر در تاريخ 11 اكتبر1985 ثبت‌شده است . نمودار 3-6 ماهانه بارندگي لاهيجان طي دوره آماري موردمطالعه و نمودار 3-7 روند تغييرات سالانه بارندگي نشان می‌دهد (سازمان هواشناسي استان گيلان 1385).

نمودار 3-6- ميانگين ماهانه بارندگي لاهيجان

نمودار 3-7- روند تغييرات مجموع بارندگي سالانه لاهيجان

3-2-4- تعداد روزهاي يخبندان
تعداد روزهاي يخبندان در لاهيجان 17 روز در سال می‌باشد كه در چهار ماه سرد سال از دسامبر الي مارس اتفاق می‌افتد. ژانويه با 7 روز يخبندان در سال و فوريه با 5 روز بيشترين تعداد روزهاي همراه با يخبندان را دارا می‌باشند(سازمان هواشناسي استان گيلان 1385).

3-3-مشخصات اجتماعی و جمعیتی
3-3-1- نحوه توزيع جمعيت در منطقه گيلان
طبق آخرين تقسيمات سياسي، شهرستان لاهيجان از نظر موقعيت اداري – سياسي در استان گيلان واقع‌شده است .بنابراين با توجه به تأثیرات متقابل شهرستان با استان می‌توان استان گيلان را به‌عنوان منطقه در نظر گرفت . جمعيت استان گيلان در سال 1385 حدود 2404861 نفر بوده است.1295751 نفر از جمعيت استان در نقاط شهري و بقيه در نقاط روستايي آن زندگي می‌کردند.
می‌توان نتيجه گرفت كه در مقايسه با سطح ملي، شهرنشيني در اين استان پایین‌تر است و الگوي زيست در اين استان همچنان شهري – روستايي است. پرجمعیت‌ترین شهرستان استان در سال 1385 شهرستان رشت با رقمي حدود 858 هزار نفر جمعيت و کم‌جمعیت‌ترین آن‌ها شهرستان آستارا با رقمي نزديك به 80 هزار است. بالاترين ميزان شهرنشيني مربوط به شهرستان بندر انزلي با 83 درصد و كمترين ميزان شهرنشيني در شهرستان شفت با ميزان 13 درصد بوده است . متوسط رشد سالانه جمعيت استان طي سال‌های 85-1375 حدود 0.6 درصد بوده است كه در مقايسه با متوسط رشد سالانه جمعيت كشور طي اين سال‌ها (1.2 درصد) كمتر است . متوسط رشد سالانه جمعيت شهرستان لاهيجان در طي اين سال‌ها حدود 0.5 درصد بوده است كه از رشد جمعيت استان كمتر است . شهرستان رودبار وسیع‌ترین و شهرستان لنگرود کوچک‌ترین شهرستان استان است. حدود یک‌سوم از جمعيت استان در شهرستان رشت ساكن هستند.
شهرستان‌های رشت و لنگرود در سال 1385 بيشترين تراكم جمعيت را بين شهرستان‌های استان داشته‌اند . درعین‌حال در ردیف يكي از متراکم‌ترین شهرستان‌های كشور نيز قرار دارد . شهرستان لاهيجان از نظر تعداد جمعيت در مرتبه سوم، از نظر ميزان شهرنشيني در مرتبه ششم، از نظر وسعت در مرتبه ششم و از نظر تراكم در مرتبه چهارم قرار دارد(مركز آمار ایران 1385).

شهرستان
جمعيت در سال 1385
ميزان شهرنشيني
مساحت
(درصد)
تراكم نفر در
کیلومترمربع در سال 1385
كل استان
2404861
53/9
100
163/5
آستارا
79874
54/4
2/3
236
آستانه‌اشرفیه
109092
46
2/6
285/2
املش
46398
34/6
1/9
105/1
بندر انزلي
133134
83/1
3
476/3
تالش
180480
27/9
15/1
81/2
رشت
857606
70/4
10/0
583
رضوانشهر
64574
31/5
5
87/8
رودبار
104102
59/2
18/7
37/8
رودسر
146057
43/3
10/5
94/6
سياهكل
47787
35/8
6/4
50/8
شفت
63604
13/3
4/9
88/2
صومعه‌سرا
130802
37
4/2
211/7
فومن
97400
29/3
5/9
112/2
لاهيجان
162898
47
3/3
335/5
لنگرود
133956
58/6
1/3
700/6
ماسال
48091
31/2
4/9
66/7
جدول 3-1- توزيع جمعيت استان گيلان، نسبت شهرنشيني، مساحت، تمركز و تراكم جمعيت در شهرستان‌های استان (مركز آمار ایران 1385)

3-3-2- ميزان جمعيت شهر لاهيجان
بر پايه اولين سرشماري عمومي نفوس و مسكن سال 1335 جمعيت شهر لاهيجان نزديك 20 هزار نفر بوده است . جمعيت آن طي دوره 50 ساله 85-1335 حدود 3.75 برابر رشد كرده كه رشد سالانه برابر 2.7 درصد را در فاصله اين سال‌ها نشان می‌دهد. مقايسه رشد جمعيت اين شهر با رشد جمعيت شهري استان ،4.1 درصد، تفاوت محسوسي را نشان می‌دهد كه البته بخشي از اين تفاوت ناشي از به وجود آمدن شهرهاي جديد در محدوده استان است ، چنانكه با حذف جمعيت شهرهاي جدید طي اين دوره، رشد جمعيت شهرهايي كه در همين محدوده استان در سال 1335 وجود داشته‌اند به 3.4 درصد می‌رسد. اين تفاوت نشان می‌دهد كه جمعيت شهر لاهيجان به‌موازات جمعيت شهري استان رشد نكرده است(مركز آمار ایران 1385).

گروه‌های عمده سني
شهر لاهيجان
نقاط شهري استان گيلان
نقاط شهري

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد اوقات فراغت، دوران باستان، امپراتوری روم، جنگ جهانی دوم Next Entries پایان نامه رایگان درمورد اوقات فراغت، آموزش مهارت، دوره قاجار، شبیه‌سازی