پایان نامه رایگان درمورد اشخاص ثالث، کردستان عراق، اعتبار صادرات

دانلود پایان نامه ارشد

پروژه بستگي دارد.
5- نظارت و کنترل ريسک ها31: کنترل ريسک هاي موجود در پروژه، مشخص کردن ريسک هاي جديد، اجراي طرح هاي کاهنده ي ريسک ها و ارزيابي تاثيرات آنها در طول چرخه ي پروژه در اين مرحله صورت مي گيرد. ريسک ها ممکن است واقع شوند يا اصلا به وقوع نپيوندند. ريسک هايي که واقع مي شوند بايد مورد ارزيابي قرار گيرند. کنترل ريسک ممکن است تاثير يا احتمال وقوع ريسک هاي شناسايي شده را کاهش دهد. در اين مرحله ريسک هاي يک پروژه را دوباره مورد ارزيابي قرار مي هند از اين راه ريسک هاي جديد و مهم را به طور کامل تحت کنترل در مي آورند و ريسک هايي را که واقع نمي شوند را در طرح پاسخگويي به ريسک حذف مي کنند.32
پس از انجام فرآيندهاي مذکور، طرحي براي پاسخگويي به ريسک هاي يک پروژه، تعريف مي شود که به آن، طرح پاسخگويي به ريسک33 مي گويند. في الواقع برون داد مديريت ريسک بايد داراي سه ويژگي مهم باشد تا بتوانيم پس از آناليز ريسک هاي پروژه که در واقع نهاده ها يا درون داد مديريت ريسک است با ضريب اطمينان بالاتري ريسک ها را کنترل کنيم. “استراتژي کارآمد”، “فرآيندها و پروژه هاي کارآ” و “عمليات کارآمد” سه ويژگي مهم طرح مديريت ريسک بايد باشد.34 به واسطه ي اين طرح، گزينه ها و فعاليت هايي براي افزايش فرصت ها و کاهش تهديدهاي پروژه مد نظر قرار مي گيرد35 و يکي از راهکارهاي زير بسته به شرايط انتخاب مي شود:
1. اجتناب از ريسک36: در صورت انتخاب اين گزينه، فعاليت داراي ريسک را انجام نمي دهيم يا به طريق ديگري انجام مي دهيم. در اين صورت خطر در مرحله ي طراحي پروژه حذف مي شود. اگرچه تيم پروژه نمي تواند تمام رويدادهاي واجد ريسک را حذف نمايد اما مي توان از برخي فعاليت ها اجتناب ورزيد.37
برخي از رويدادهاي موجد ريسک که خيلي زود در پروژه ظاهر مي شوند را مي توان به وسيله ي روشن نمودن الزامات و مقررات، افزايش اطلاعات، ارتقاي ارتباطات يا ارجاع به کارشناس حل نمود. همچنين براي اجتناب از فعاليت هاي پر ريسک مي توان با افزودن به منابع مالي يا زمان، پذيرش رويکرد متعارف به جاي نوآوري يا سپردن کارها به پيمانکاران زبده و آشنا، فعاليت هاي پر ريسک را تحت کنترل درآورد.38
2. کاهش ريسک39: کاهش ريسک يکي از راهکارهاي شايع مديريت ريسک هاي يک پروژه است. به وسيله ي اين راهکار، اقداماتي را براي کاهش احتمال يا کاهش تاثيرات ريسک هاي يک پروژه صورت مي دهيم. البته با توجه به ويژگي هاي ريسک مي توان هر دو رويکرد(کاهش وقوع و تاثيرات ريسک) را مورد استفاده قرار داد. با اتخاذ اين راهکار، مدير پروژه، ريسک را حذف نمي کند بلکه احتمال وقوع آن و يا تاثيرات وقوع آن را به حداقل ممکن کاهش مي دهد.40
3. انتقال ريسک41: به وسيله ي راهکار انتقال ريسک، نتايج وقوع ريسک يا مسئوليت ناشي از آن را به شخص ديگري منتقل مي کنيم. اين روش به ندرت براي حذف ريسک هاي يک پروژه مورد استفاده قرار مي گيرد. ريسک ها ممکن است به اشخاص مختلف درون يا خارج از پروژه منتقل شود مانند بيمه گر، پيمانکار دست دوم، شرکا و…42
اصول بنياني انتقال و تخصيص ريسک عبارت است از: ريسکها بايد به طرفي منتقل شود که بر قسمتي از فرآيند پروژه که ايجادکنندهي ريسک است، کنترل و نظارت مستقيم دارد. زماني که هيچ يک از طرفين قرارداد نظارت مستقيمي بر منبع موجد ريسک ندارد، ريسک بايد به طرفي منتقل شود که توانايي بيشتري براي مقابله با وقايع و ضررهاي احتمالي وارده دارد.43
3-1. اخذ پوشش بيمهاي: برخي از پژوهشگران، بيمه ي ريسک44 را از انتقال ريسک تفکيک مي کنند بدين ترتيب روش ديگري براي مديريت ريسک وجود دارد که عبارت است از اخذ پوشش بيمه اي.45 اما به نظر مي رسد که اخذ پوشش بيمه اي نيز مصداقي از انتقال ريسک است زيرا ريسک هاي موجود در پروژه را مطابق شرايطي به بيمه گر انتقال مي دهيم.
بيمه از اين جهت که منجر به انتقال ريسک از بيمه گذار به بيمه گر مي شود مي تواند نقش مهمي را در مديريت ريسک بازي کند. بسياري از ريسک هاي پروژه مانند مسئوليت ناشي از مرگ يا آسيب کارگران، خسارت به اشخاص ثالث و اموال آنها، ورود خسارت به اموال مربوط به عمليات، حوادثي نظير آتش سوزي، انفجار و…، قصور در طراحي يا نظارت قراردادي ضعيف، قابليت بيمه کردن را دارد زيرا احتمال وقوع و تاثيرات آنها در زمان انعقاد قرارداد بيمه قابل محاسبه است و مي توان حق بيمه متناسب را مشخص نمود. با وجود اين، بسياري از پژوهشگران بر اين باورند که بيمه کردن نيازي به قابليت اندازه گيري احتمال وقوع و اثرات آن ندارد و مي توان حادثه اي را بيمه کرد که در رابطه با احتمال وقوع آن اطلاع چنداني نداريم.46
بسياري از ريسک هاي مرتبط با تاسيسات را مي توان با اخذ پوشش بيمه اي به بيمه گر منتقل کرد. اما بايد خاطر نشان کرد که بيمه جانشين مديريت ريسکِ موثر نيست. بيمه تنها در رابطه با ريسک هاي قابل اندازه گيري يا شناخته شده مي تواند استفاده شود. بيمه نمي تواند در مورد عدم قطعيت کاري انجام دهد و نمي تواند مانع از وقوع حادثه و ورود ضرر شود.47 در قراردادهاي نفتي اغلب پيمانکار را ملزم مي کنند تا براي عمليات پروژه اقدام به اخذ پوشش بيمه اي کند.
مطابق ماده 35.6 “نمونه قرارداد مشارکت در توليد براي اکتشاف و توليد نفت خام در کردستان عراق”48: “پيمانکار موظف است مطابق قوانين کردستان عراق و در صورت صلاحديد کميته ي مديريت اقدام به اخذ پوشش بيمه اي نمايد. بيمه ي مورد نظر بايد چنين مواردي را پوشش دهد:
الف) خسارت به اموال مورد استفاده در عمليات نفتي يا اتلاف آنها؛
ب) آسيب به پرسنل، ورود خسارت به اشخاص ثالث و ريسک هاي آلودگي که ناشي از عمليات نفتي خواهد بود”.
مطابق ماده 22.02 “نمونه قرارداد خدماتي فيليپين”49: “برنامه ي پيمانکار جهت اخذ پوشش بيمه اي شامل:
الف) ايراد خسارت به تجهيزات مربوط به حفاري و اموال مرتبط با عمليات نفتي که در مالکيت پيمانکار اصلي است؛
ب) خسارات وارده به تجهيزات يا تاسيسات مربوط به توليد، نگه داري و انتقال…؛
ج) ورود خسارت به تاسيسات و تجهيزات توليد نفت خام و گاز و لوله هاي انتقال آنها؛
د) مسئوليت در برابر اشخاص ثالث؛
ه) مسئوليت در برابر آلودگي هاي ناشي از حفاري و عمليات مربوط به توليد و هزينه هاي مربوط به پاکسازي آنها…”.
در قراردادهاي عمليات مشترک، شريک عامل موظف به اخذ پوشش بيمه اي براي اموال مشترک و عمليات مشترک است. حق بيمه ي قابل پرداخت بر اساس سهم مشارکت50 شرکا محاسبه مي شود.51 ماده 7.2 “پيش نويس نمونه قرارداد عمليات مشترک نفتي52 استراليا”(2009) شريک عامل را موظف مي کند تا مطابق قانون و صلاحديد کميته عمليات اقدام به اخذ پوشش بيمه اي براي اموال مشترک و عمليات مشترک نمايد و مشارکت کنندگان در قرارداد عمليات مشترک بايد بر اساس سهم خود حق بيمه را بپردازند.
در مقابل براي برخي از ريسک ها نمي توان پوشش بيمه اي اخذ کرد زيرا بازار بيمه اي به دلايل زير براي آنها وجود ندارد:
1. اطلاعات مخفي53: بيمه گران نمي توانند به درستي ميان گروه داراي ريسک هاي بالا و گروه داراي ريسک هاي پايين تفاوت قائل شوند و بنابراين تمايل دارند در اين موارد يک حق بيمه ي يکسان دريافت کنند. در اين صورت ممکن است گروه هاي داراي ريسک پايين به دليل حق بيمه ي بالا تمايلي به اخذ پوشش بيمه اي نداشته باشند. در مقابل گروه هاي داراي ريسک بالا به دليل اين که اطلاعات بيشتري نسبت به بيمه گران از وضعيت خود دارند اقدام به اخذ پوشش بيمه اي مي کنند در نتيجه ميزان وقوع ريسک ها و پرداخت خسارت از سوي بيمه گر افزايش مي يابد. در اين صورت ممکن است بيمه گر براي دفعات بعدي از بيمه کردن چنين ريسک ها و گروه هايي صرف نظر کند.
2. کژي هاي اخلاقي54: بيمه گذار مي تواند بيمه گر را در مورد حوادثي که مي توانست از وقوع آنها يا ورود ضرر جلوگيري کند، فريب دهد. زماني که بيمه گذار بي مبالات است بيمه گر وي را مجازات مي کند و حق بيمه هاي بالايي را مطالبه مي کند، بدين ترتيب با افزايش حق بيمه ممکن است بيمه گذار تمايلي به اخذ پوشش بيمه اي نداشته باشد و در اين صورت ريسک بدون پوشش بيمه باقي مي ماند.
3. ريسک هاي سياسي: سلب مالکيت، قابليت تسعير ارز، نقض يکجانبه ي قرارداد و لغو مجوز از جمله ريسک هايي هستند که هنوز بازار بيمه ي پر رونقي براي آنها وجود ندارد.55
در رابطه با ريسک هاي سياسي و اقتصادي که قابليت اخذ پوشش بيمه اي را ندارند، نيز بايد خاطر نشان کرد که با وجود تصويب قوانيني مرتبط با پرداخت غرامت از سوي کشورهاي در حال توسعه و تصويب معاهده هايي چون منشور انرژي يا معاهدات حمايت سرمايه گذاري دوجانبه، همچنان ابهام هايي به ويژه در رابطه با سلب مالکيت و عدم پرداخت غرامت کامل وجود دارد.
به همين منظور برخي از “آژانس هاي اعتبار صادراتي”56 اقدام به ارايه ي پوشش بيمه اي براي حفاظت از سرمايه گذاران خارجي در برابر ريسک هاي سياسي مي کنند. همچنين “آژانس چندجانبه ي تضمين سرمايه گذاري”57(ميگا) نيز از سرمايه گذاران خارجي با ارايه ي بيمه حمايت مي کند. اين آژانس زير مجموعه ي بانک جهاني است و تفاوت آن با موسسات بيمه در اين است که ميگا اقدام به ارايه ي بيمه هايي مي کند که بازاري براي آنها وجود ندارد. به عنوان نمونه در صورتي که در کشوري قابليت انتقال ارز يا تبديل آن غير ممکن شود ميگا اين امکان را به وجود مي آورد. همچنين ريسک سلب مالکيت غير مشروع نيز به وسيله ي ميگا قابليت بيمه شدن را دارد.58
4. پذيرش و نگهداري ريسک59: به ريسک هايي که پس از استفاده از تکنيک هاي مذکور همچنان باقي مي مانند، ريسک هاي باقيمانده60 مي گويند. ريسک هاي کوچک و نه چندان مهم نيز در اين مقوله قرار مي گيرند. تيم پروژه اغلب از تکنيک پذيرش و نگهداري آنها استفاده مي کند. اين تکنيک نشان مي دهد که تيم پروژه تصميم به تغيير طرح پروژه ندارد يا ناتوان از اجراي استراتژي مناسب براي پاسخگويي به ريسک است، بنابراين هزينه و زمان اضافي قبل از عمليات پروژه به صورت احتمالي در نظر مي گيرد. لازم به يادآوري است که ريسک هاي غير قابل بيمه شدن نيز بايد در اين مرحله مد نظر قرار بگيرد و براي آنها بودجه اي در نظر گرفته شود.61
پذيرش و نگهداري ريسک را مي توان به دو بخش تقسيم نمود:
1- پذيرش منفعل62: بدين ترتيب ريسک پروژه پذيرفته مي شود بدون آن که هيچ عملي براي رفع، حل يا مديريت ريسک در نظر گرفته شود. تنها عملي که در پذيرش منفعل صورت مي گيرد مستند سازي و تصديق ريسک است که به وسيله ي آن، سازمان يا شرکت پروژه حاضر به تحمل نتايج و تاثيرات ريسک است.
2- پذيرش فعال63: ريسک را به مانند پذيرش منفعل، قبول مي کند با اين تفاوت که مستلزم توسعه ي طرح هاي احتمالي است و در برخي موارد عقب نشيني از طرح ها است. طرح هاي احتمالي مرتبط با ريسک ها زماني به اجرا در مي آيد که رويدادهاي واجد ريسک اتفاق بيفتند. اين طرح ها مي تواند شامل دستورالعمل هاي مفصلي شود مبني بر اين که چطور ريسک ها را مديريت نماييم تا ريسک هاي واقع شده نيز مشمول آن گردند يا بودجه ي احتمالي و اضافي را براي پروژه در نظر بگيريم.64
طرح هاي عقب نشيني65 براي مديريت ريسک هاي پذيرفته شده به کار مي رود و در صورتي که طرح هاي احتمالي ناکارآمد باشند از آنها استفاده مي شود. طرح هاي عقب نشيني براي اطمينان از اين که تمام پروژه با شکست مواجه نخواهد شد به کار مي رود.
طرح پاسخگويي به ريسک اغلب در توافق هاي قراردادي طرفين پروژه نيز مورد توجه قرار مي گيرد؛ به عنوان نمونه مسئوليت هر يک از طرفين در مقابل ريسک هاي مختلف پروژه، اخذ پوشش بيمه اي براي آنها يا ساير خدماتي که براي کاهش يا اجتناب از ريسک يک پروژه نياز است را در قرارداد ذکر مي نمايند. همچنين نتايج طرح پاسخگويي به ريسک بايد در طرح پروژه تاثير بگذارد تا اطمينان حاصل کنيم که فعاليت ها و تعهدات ناشي از قرارداد به اجرا در مي آيند و پروژه به پيشرفت خود ادامه مي دهد.
استفاده از تکنيک هاي تحليل و مديريت ريسک نه تنها موجب حفظ

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد حق الزحمه، حل و فصل اختلافات، افغانستان Next Entries پایان نامه رایگان درمورد حل و فصل اختلافات