پایان نامه رایگان درباره مجنی علیه، اصل عدم تداخل، قانون مجازات، مجازات اسلامی

دانلود پایان نامه ارشد

الف) محکوم سالم است و تحمل اجرای حکم را دارد .
ب) محکوم بیمار است و تحمل اجرای حکم را دارد .
ج) محکوم بیمار است ولی بیماری وی گذرا و موقتی است وی پس از بازگشت سلامتی تحمل اجرای حکم را خواهد داشت . در این مورد بهتر است محکوم را قبل از اجرای حکم مجدداً معاینه کرد .
پس شخصی که محکوم به قطع عضو زبان می باشد سه حالت ممکن است وجود داشته باشد :
1. امکان اجرای قصاص زبان در صورتی که جانی سالم باشد .
در صورتی که جانی سالم باشد حکم قابل اجرا بوده و هنگام اجرای حکم باید پزشک قانونی حضور داشته تا به محکوم صدمه بیشتری وارد نشود .
اصولاً در قصاص عضو باید پزشکان قانونی مماثلت و مساوات را تایید نماید ولی در کندن کامل زبان این امکان وجود ندارد به هر حال پزشک قانونی باید تمجید و پیش بینی لازم را بنماید و یک آمبولانس مجهز با جراح و کادر جراحی را از نزدیکترین بیمارستان در محل مستقر نماید تا بلافاصله بعد از اجرای حکم محکوم را تحت درمان های اولیه قرار داده و او را به سرعت برای درمان های تکمیلی به بیمارستان منتقل کند .
اجرای حد و قصاص با صاحب حق ( مجنی علیه ) است ولی آنها می توانند به ماموران دادگستری وکالت دهند تا اقدام به اجرای حکم نماند .
شایان ذکر است بعد از اجرای حکم ، محکوم دیگر آزاد است و با آمبولانسی که در محل حاضر است ضمن پانسمان و جلوگیری از خونریزی به بیمارستان برده می شود و در آنجا اگر پیوند انجام گیرد اشکالی ندارد .

2. عدم امکان اجرای قصاص بدلیل بیماری یا خطر مرگ جانی
هنگامی که جانی بیمار یا بدلیل خطر مرگ قصاص قابل اجرا نمی باشد که در گذشته بدان اشاره گردید.
3-4-2- دیه
بعد از قصاص در صورت وجود شرایط خاص که در ذیل به آنها اشاره خواهیم کرد دومین راه جبران خسارت های وارده بر زبان ، دیه است .
در فقه اسلامی هم اعم از امامیه و عامه تدارک و ترمیم خسارات جسمانی از طریق دیه و ارش است در اصل این حکم هیچ فرقی بین مذاهب مختلف نیست . اختلاف در مقدار دیه است .
اما نکته ای که باید در اینجا بدان اشاره نمود این است که تاسیس حقوقی نظام دیات برای صدمات جسمانی مخصوصاً زبان ، از جهتی دارای حسن بوده و از جهاتی نیز قابل انتقاد به نظر می رسد . حسن آن در این است که دیه مقطوع بوده و لذا قاضی در عمل به سهولت می تواند قضاوت نماید و پس از اینکه نوع زیان و صدمه جسمی برای قاضی مشخص شد ، دیگر تکلیفی برای ارزیابی آن به دوش قاضی سنگینی نمی کند و براحتی حکم نماید . اما نظام دیه از جهاتی نیز قابل انتقاد می باشد :
1- معمولا میزان دیه از نظر هزینه درمان و محروم ماندن از کار مطابقتی با میزان ضرر ندارد .
2- دیه در مورد تمامی افراد یکسان است که دراین مورد مفصلاً در بخش بعدی بحث خواهد شد .
3-4-2-1- شروط تحقق دیه زبان
شروط تحقق دیه با بررسی مواد قانونی راجع به دیات در قانون مجازات اسلامی که در فصل گذشته به آن اشاره شد و همچنین آراء و روایات و احادایث می توان شروط و اسباب کلی و عمومی برای تحقق دیه زبان قائل شده را این شروط را می توان در چهار قسم زیر خلاصه نمود.
شرایط وجوب دیه زبان عبارت اند از :
1. فعل نامشروع باشد .
2. فعل نامشروع از غیر حادث باشد .
3. فعل نامشروع موجب ضرر شده باشد .
4. بین فعل نامشروع و ضرر ایجاد شده رابطه علیتی93 برقرار باشد .
فعل در صورتی غیر مشروع می شود که یا فاعل ، از حدود مقرر شده تجاوز نماید که به آن تعدی گویند که نمونه آن فعل خطایی ایجابی است و یا آن که فاعل رعایت عرف و عادت متداول را نکند که نمونه آن خطای سلبی است . 94 به عنوان مثال اجرای حدود هیچ گاه موجب برقراری دیه نمی شود مگر در صورت تعدی .
ضرر موجب دیه یا باید باعث نقص عضو ، یعنی نقائص جسمی دائمی شود ( مانند نواقص تشریحی ، نواقص عملکردی و یا نواقص ساختار زیبایی) یا منجر به آسیب موقت شود .
گاهی میزان دیه بعد از گذشت مدت زمان مشخص ( بر اساس نظر کارشناس ) از نظر ایجاد ثابت ( عیب یا نقص ) برای مجنی علیه بررسی می شود تعریف فوق با نحوه بررسی نقص عضوی در مکاتب غربی تطابق دارد که بررسی نقص عضوی ناشی از هر ضایعه ای تنها بعد از رسیدن به حداکثر میزان بهبودی یا (MMI) امکان پذیر است . و این نشان می دهد در نظام حقوق اسلامی به وضعیت غیر استاتیک و دینامیک ضایعات توجه شده است . از طرفی هر گاه نتوان زمانی را مشخص کرد که ضایعه ی ( زبان ) طی آن بهبود یابد ، ضروری است بر اساس شرایط زمان معاینه ارزیابی نقص عضو انجام شود . 95
3-4-2-2- اصول کلی بررسی و تعیین دیه زبان در پزشکی قانونی و قانون مجازات اسلامی
چهار اصل کلی در بررسی و تعیین دیه زبان عبارت اند از :
1. اصل صحت مجنی علیه
2. اصلی برائت جانی
3. اصل عدم تداخل اسباب
4. اصل عدم تداخل ضایعات و منافع

* اصل صحت مجنی علیه و اصل برائت جانی :
در نظام حقوق اسلامی حفظ سلامت و جبران سلامت از دست رفته افراد جامعه در اولویت نخست قرار دارد و اصل صحت مجنی علیه بر اساس برائت جانی ارجح است . به عبارت دیگر در صدمات جسمی اصل بر سالم بودن مجنی علیه قبل از صدمه است . در نظام حقوق اسلامی صحت مجنی علیه چنان اهمیت فوق العاده ای دارد که اگر جانی قادر به جبران صدمات وارده شده به مجنی علیه نباشد ، تحت شرایط خاص عاقله وی یا بیت المال موظف به جبران صدمات خواهند بود .
* اصل عدم تداخل اسباب
اصل عدم تداخل اسباب ، تاکیدی است بر این موضوع که کلیه ضایعات ناشی از یک ضربه ، به صورت واحد در نظر گرفته می شوند .
* اصل عدم تداخل ضایعات و منافع
اصل عدم تداخل ضایعات و منافع ، بیان کننده این مطلب است که اگر بر اثر یک ضربه ضایعات متعدد ایجاد شوند و یا منافع متعددی از دست برود ، دیه تمام ضایعات و منافع همگی به تفکیک خواهند شد .

3-4-2-3- انواع دیه زبان
دیه زبان را زا لحاظ اعتباری می توان به دیه اصلی و بدلی تقسیم کرد :
دیه اصلی زبان دیه ای است که با نقص عضو شبه عمد یا خطاء محض بر روی زبان یا به صورت غیرمستقیم بر زبان ، اصالتاً ثابت می شود به تعبیر دیگر ، دیه در این مورد ، دیه اصلی جنایت بر زبان محسوب می شود .
دیه بدلی ، همان دیه بدل از قصاص به شمار می آید ؛ یعنی در جایی که حکم اصلی و اولویت قصاص است ، اما به دلیل فقدان یکی از شرایط قصاص و یا به دلیل توافق جانی و اولیای دم ، دیه پرداخت شود .
دیه بدلی به دو دیه تقسیم می شود:
1- دیه بدلی اختیاری زبان
2- دیه بدلی قهری زبان
دیه بدلی اختیاری زبان در موردی است که مجنی علیه از قصاص صرف نظر می کنند و به دریافت دیه به جانی به توافق می رسند .
دیه بدلی قهری ، دیه است که به جای قصاص در مواردی ثابت می شود که دو طرف توافقی نکرده باشند و عوامل و اسباب خارج از توافق دو طرف ، در کار باشد . 96
3-4-2-4- موارد تعلیق دیه زبان
اگر جنایتی بر زبان انسان وارد شود شرع مقدس برای تنبیه متجاور و دلجویی از مضروب و مجنی علیه مواردی را به عنوان دیه معین فرمودند که به شرح ذیل می باشد :
الف ) مواردی که اصالتاً دیه پرداخت می شود . در این ارتباط شهید ثانی می فرماید دیه در اصل در دو مورد ثابت می گردد :
1- در خطاء محض : مثل اینکه به طرف حیوانی تیری بیاندارد پس به انسانی اصابت کند (و خسارتی بر زبان او وارد شود) و یا شخص معینی را هدف قرار داده ولی به دیگری برخورد نماید .
2- در خطاء شبه عمد . 97
ب) مواردی که دیه بالعوض پرداخت می شود :
1- جاهایی که در جنایت عمدی قصاص در آنها جایز نیست و به دلیل امکان قصاصا مجنی علیه ناچار باید دریافت دارد .
2- مواقعی که مجنی علیه و یا اولیاء دم در ضرب و جرح بر زبان یا قتل حسب مورد به گرفتن دیه راضی شوند و از قصاص صرف نظر نمایند .
سوالی که در اینجا مطرح است اینکه در موردی که قصاص ثابت است مانند جرحی که بر زبان وارد سازند که امکان قصاص باشد و اولیای دم یا مجنی علیه راضی به گرفتن دیه باشند ولی جانی ، راضی به پرداخت دیه نبوده و آماده قصاص باشد ، آیا مورد از موارد تعلیق دیه زبان است یا اینکه باید قصاص شوند ؟ در این زمینه دو نظر عمده وجود دارد که مجال صحبت درباره این موضوع در این پایان نامه نمی باشد .
تعلیق مختص جرایم تعزیری است
تعلیق، مشمول جرایم تعزیری است و جرایم مربوط به حدود و قصاص و با توجه به تبصره ماده 115 قانون مجازات اسلامی، تعزیرات شرعی، از شمول موارد تعلیق استثنا شده‌اند.
مجازات‌های قابل تعلیق، مربوط به مجازات‌های درجه 3 تا 8 می شود که در مقایسه با مقررات تعویق صدور حکم که درجات 6 تا 8 را در بر می‌گرفت، گستره مجازات‌های قابل تعلیق بیشتر است.

3-4-2-5- مسئول پرداخت دیه زبان
در خصوص جنایت های بر روی زبان صورت می گیرد چنانچه از نوع عمد و شبه عمد باشد خود جانی مسئول پرداخت دیه می باشد و در مورد جنایت های خطای محض نیز تا موضحه خود جانی مسئول پرداخت می باشد و بالاتر از آن به عهده عاقله او می باشد در برخی موارد نیز پرداخت دیه به عهده بیت المال است .
3-4-2-6- زمان پرداخت دیه زبان
تکلیف جانی یا عاقله او به پرداخت دیه وقتی است که فعل ارتکابی به زبان به طور معین و مشخص و ثابت منجر شده باشد . زیرا بر اساس ماده 15 قانون مجازات اسلانمی 1370 میزان دیه قبلاً از طرف شارع تعیین شده است. بنابراین تا زمانی که نوع و میزان جرح و نقص بر روی زبان مشخص نگردیده باشد نمی توان میزان دیه را تعیین و جانی یا عاقله او را مکلف به پرداخت آن نمود .
در پاره ای از موارد استقرار دیه به طور قطعی از زمان جنایت حاصل می شود یعنی هم احتمال برگشت به وضعیت قبل از جنایت و هم امکان توسعه ی دامنه جرح و نقص عضو منتفی است از این رو دیه از حین وقوع جنایت بر عهده جانی یا عاقله حسب مورد قرار می گیرد . 98
ولی در برخی موارد دیگر از زمان حدوث جنایت مستقر نمی شود مانند جنایت بر حس چشایی 99 که احتمال برگشت به وضع سابق منتفی نیست .
در این گونه موارد دیه بلافاصله پس از ارتکاب جنایت بر عهده جانی یا عاقله واقع نمی شود . بلکه باید مدتی را که اهل خبره برای برگشت به حالت اولیه ضروری تشخیص می دهند به انتظار سپری کرد و اگر پس از انقضای مدت مزبور وضعیت اولیه برنگشت دیه مقرر و معلوم مستقر می شود .
3-4-2-7- جنس دیه :
کلیه روایات وارده در باب دیات دلالت بر این مطالب را دارند که تعیین مقدار درهم ، دینار ، گاو و گوسفند بر اساس محاسبه با قیمت شتر بوده است و برای تسهیل امر بر جانی اجازه داده اند که جانی مالی را که در اختیار دارد با در نظر گرفتن ارزش آن با شتر بپردازد و چون در زمان ما بهترین راه برای پرداخت دیه پرداخت همان پولی است که مردمان هر کشوری در اختیار دارند باید با تعیین قیمت یکصد شتر دیه را پرداخت نماید . به عبارت دیگر تعیین انواع دیات برای تسهیل امر بوده و همین تسهیل امر اقتضاء می کند که جانی پول رایج کشور خود را پرداخت کند .

3-4-2-8- دیه زبان مقرر در قانون مجازات اسلامی
ماده
موضوع – تعریف
دیه تعیین شده در قانون
و رویه در پزشکی قانونی
611
از بین بردن تمام زبان سالم
دیه کامل
611
لال کردن انسان سالم با ضربه مغزی و مانند آن
دیه کامل
611
بریدن تمام زبان لال
ثلث دیه کامل
612
بریدن مقداری از زبان لال
به نسبت مساحت از ثلث دیه
612
بریدن مقداری از زبان سالم
به نسبت از دست دادن قدرت ادای حروف
613
جنایتی که بر زبان وارد شده و موجب از بین رفتن ادای حروف نشود لیکن باعث عیب شود100
تعیین دیه با نظر حاکم ( ارش)
613
قطع زبان که باعث از بین رفتن قدرت ادای مقداری از حروف باشد و قطع باقیمانده توسط فرد دیگری که باعث از بین رفتن قدارت ادای باقی حروف شود .
دیه به نسبت از بین رفتن قدرت ادای حروف
614
بریدن زبان کودک قبل از سن سخن گفتن
دیه کامل
614
بریدن زبان کودکی که به سن سخن گفتن رسیده

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درباره جبران خسارت، جبران خسارات، رابطه سببیت، قانون اساسی Next Entries پایان نامه رایگان درباره مجنی علیه، جبران خسارت، بنای عقلا، هزینه های درمان