پایان نامه رایگان درباره حقوق بشر، نقض حقوق، حقوق دفاعی، حقوق مدنی

دانلود پایان نامه ارشد

تماس و ملاقات را خواستار شده است.او بیان کرد که: شکنجه غالبا در طول بازداشت بدون حق تماس و ملاقات، بیشتر از همه
چیز انجام می شود، این نوع بازداشت می بایست غیرقانونی اعلام شود و افرادی که بدون حق تماس و ملاقات بازداشت می شوند باید بدون تأخیر و فورا آزاد شوند.87
کمیته حقوق بشر نیز بیان کرده است که بازداشت بدون حق تماس و ملاقات موجبی برای شکنجه خواهد بود و نتیجتا از این روش و نوع بازداشت می بایست خودداری شود.
کمیسیون آمریکایی هم اعلام کرده است که رویه بازداشت بدون حق تماس و ملاقات، مغایر نگهداری توام با احترام به حقوق بشر بوده و موقعیتی را که موجب دیگر روش ها از جمله شکنجه می شود، ایجاد می کند.88
دادگاه آمریکایی همچنین نظر داد که بازداشت بدون حق تماس و ملاقات به مدت 36 روز، ممنوعیت شکنجه و رفتار غیرانسانی موضوع بند (2) ماده 5 کنوانسیون آمریکایی89 را نقض می کند.
بند دوم: حق اطلاع به خانواده از بازداشت و حق دسترسی به پزشک
هر فردی که دستگیر یا بازداشت می شود حق دارد این موضوع را به خانواده یا دوستانش اطلاع دهد.این اطلاع باید شامل موضوع دستگیری یا بازداشت و مکانی که در آن جا نگهداری می شود، باشد.چنانچه فرد به مکان حبس دیگری نیز منتقل شود باید خانواده و دوستانش مجددا مطلع شوند.
اطلاع و آگاهی دادن باید فورا انجام شود و زمانی که در موارد استثنائی امکان به تأخیر افتادن این اطلاع جهت اجرای عدالت وجود دارد، تأخیر مزبور نباید روزها به طول انجامد.
افرادی که در بازداشتگاه قبل از محاکمه به سر می برند باید از تمام تسهیلات مورد نیاز برای ارتباط با خانواده و دوستانشان بهره مند شوند.کمیسیون آمریکایی استدلال کرد که حق ملاقات با بستگان ” یک الزام اساسی و بنیادین ” برای تضمین احترام به بازداشت شدگان و حق حمایت خانواده است.کمیسیون همچنین بیان کرد که حق ملاقات نسبت به تمام افراد بازداشت شده صرف نظر از ماهیت جرمی که آن ها متهم به آن شده اند، اجرا می شود.

بند (1) و (4) اصل 1690 و اصل 1991 مجموعه اصول حمایت از تمامی اشخاص تحت هر شکل از بازداشت یا حبس به این بحث اشاره دارند.
افرادی که توسط مأمورین اجرای قانون در بازداشت نگهداری می شوند، حق دارند که توسط پزشک معاینه شده و در صورت ضرورت از آن ها مراقبت پزشکی شود.این حق به عنوان یک تضمین در برابر شکنجه و رفتار غیرانسانی در میان دیگر موارد مورد توجه قرار می گیرد، به علاوه بخش مهمی از وظیفه مأمورین، تضمین احترام به حیثیت ذاتی فرد انسانی است.
کمیته حقوق بشر بیان کرده است به موجب حمایت از افراد بازداشت شده، هر فرد بازداشتی باید امکان دسترسی منظم و ضروری به پزشک را داشته باشد.92
حقوق افراد بازداشت شده جهت دسترسی به مراقبت پزشکی می بایست به درمان های دندان پزشکی و روان شناسی جهت تشخیص بیماری و در موارد مقتضی جهت درمان تعمیم داده شود.
افراد بازداشت شده طبق اصل 24 مجموعه اصول حمایت از تمامی اشخاص تحت هر شکل از بازداشت یا حبس93 باید پس از ورود به مکان بازداشت هرچه سریعتر مورد معاینات پزشکی قرار گیرند.مراقبت پزشکی باید به صورت رایگان انجام شود.
گفتار سوم: حق حضور فوری نزد قاضی یا دیگر مسولان قضایی
هر فردی که بازداشت می شود ضروری است که در اسرع وقت به اتهام او رسیدگی شود و باید “فورا” نزد قاضی یا دیگر مسئول قضایی که به موجب قانون مسئولیت اعمال و اجرای اختیارات قضایی را دارد، حاضر گردد.
استانداردهای بین المللی نیز مقرر می دارند که جلسات رسیدگی فورا پس از دستگیری تشکیل شود.در حالی که هیچ گونه محدودیت زمانی صریحا توسط این استانداردها اشاره نشده است و این امر باید در هر پرونده مورد به مورد بررسی شود.کمیته حقوق بشر بیان کرده است که تأخیرات نباید از چند روز تجاوز نماید.94
در اغلب موارد بازداشت اولیه متهم توسط پلیس صورت می گیرد ولی به دلیل اینکه آن ها فاقد صلاحیت قضایی هستند، نمی توانند نسبت به دلایل بازداشت یا عدم آن تصمیم گیری کنند.در واقع به منظور حمایت از حق آزادی و رهایی از دستگیری یا بازداشت خودسرانه و به منظور جلوگیری از نقض حقوق بشر بنیادین و اساسی، تمام اشکال بازداشت و حبس باید توسط مقام قضایی یا سایر مسئولین صادر شود و تحت نظارت و کنترل موثر آن ها باشد و متهم فقط باید نزد قاضی یا دیگر مسئولین قضایی که ابلاغ قضایی دارند، حضور یابد.چنانچه فرد بازداشت شده نزد مسئول دیگری غیر از قاضی حاضر شود، این مسئول باید مسئولیت اعمال قدرت قضایی را داشته و مستقل از طرفین باشد.همه مسئولین قضایی اجرایی باید مستقل بوده و به صورت کامل ضوابط مندرج در اصول بنیادین در مورد استقلال قضایی را اعمال و اجرا نمایند.
هدف از حضور متهم نزد مقام قضایی بررسی موارد زیر است:
الف) وجود دلایل قانونی کافی برای دستگیری
ب) ضرورت بازداشت قبل از محاکمه
ج) تأمین آسایش
د) جلوگیری از نقض حقوق اساسی
در پرونده ای عدم رعایت این امر موجب محکومیت دولت انگلستان به بازداشت غیرقانونی شد.در این پرونده 4 متهم که به اتهام اقدامات تروریستی بازداشت شده بودند بنابر دستور وزیر کشور بین 4 روز و 6 ساعت تا 4 روز و 16 ساعت و نیم در بازداشت بودند.دادگاه اروپایی حقوق بشر بازداشت آن ها را غیرقانونی اعلام کرد، زیرا فقط مقام قضایی می تواند نسبت به ادامه بازداشت متهم تصمیم گیری کند و نه وزیر کشور یا دیگر مسولان امنیتی که مقام قضایی محسوب نمی شوند.95
کمیسیون آمریکایی بیان کرده است چنانچه دادگاه رسما از بازداشت مطلع نشود یا صرفا پس از یک تأخیر قابل توجه ای مطلع شود در این صورت حقوق فرد بازداشت شده رعایت نشده است.این حاکی از این است که چنین وضعیتی خود زمینه دیگر اشکال سوء استفاده را فراهم می کند.همچنین موجب از بین رفتن احترام به دادگاه و نفوذ آن ها و نهادینه شدن بی قانونی می گردد.
با توجه به اهمیت این حق در حمایت از افراد بازداشت شده در برابر موارد نقض فاحش حقوق بشر شامل ناپدیدشدگی ها، عفو بین الملل اعلام کرد تمام افراد پس از آن که به مکان حبس آورده شدند باید نزد مسئولین قضایی “بدون تأخیر” حاضر گردند.
اصل 4 مجموعه اصول حمایت از تمامی اشخاص تحت هر شکل از بازداشت یا حبس96 ، بند (3) ماده 9 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی به این بحث اشاره دارند.
گفتار چهارم: حقوق دوران بازجویی
بازجویی و تحقیق از فرد متهم با هدف کشف حقیقت از قدیمی ترین طرق مورد استفاده در مراجع قضایی می باشد.در واقع بازجویی روشی قضایی با رعایت حقوق دفاعی متهم و تشخیص اتهام درست از نادرست است که توسط مقام قضایی یا امنیتی صورت می گیرد.
در دوران استبداد، وصول به حقایق از طریق وادار کردن متهم به اقرار و اعتراف به بزه و کیفیت ارتکاب آن با هر وسیله ای ممکن بوده است.در حالی که امروزه در اسناد بین المللی استفاده از اجبار و فشار برای اخذ اطلاعات و اقرار از متهم علیه خود ممنوع اعلام شده است.97
اهمیت بازجویی و آثار ناشی از آن ایجاب می کند که متهم در پاسخ به پرسش های مقامات قضایی با احتیاط عمل کند.آگاهی متهم از این نکته بسیار موثر در سرنوشت قضایی اوست.در واقع در مرحله بازجویی باید برای احتراز از اتخاذ روشی غیر موثر و یا مخرب، مبادرت به شناخت متهم کرد، این امر موجب می شود که بازجویی از وی درست انجام شود.اشخاص متهم زمانی که نزد مقامات حاضر می شوند آنچنان از حالت روحی و روانی غیر عادی برخوردار می گردند که قادر به درک جایگاه بازجویی و آثار و تبعات ناشی از آن نیستند، روش بازجویی باید متناسب با شخصیت فرد، سن و جنس او باشد. بازجویی باید به گونه ای باشد تا در متهم اعتماد و اطمینان ایجاد شود، بدین جهت عدم رعایت این شرایط
و تشریفات قانونی در اعلام مواظبت در اظهارات به متهم می تواند حق دفاعی مناسب از او را مختل نماید.98
هانس گروس بازپرس آلمانی می گوید:
«بازجویی در جو سرشار از اعتماد باید انجام شود.فضای بدگمانی، ترس، دلهره موجب انحراف تحقیقات خواهد شد.این اطلاعات باید به عنوان مقدمه مورد استفاده بعدی قرار گیرد».99
همانطور که قبلا هم توضیح داده شد متهمین افرادی آسیب پذیر هستند که در معرض موارد نقض حقوق بشر در طول بازجویی و رسیدگی های کیفری قرار می گیرند.مخصوصا افرادی که در بازداشتگاه ها به منظور بازجویی توسط مأمورین اجرای قانون نگهداری می شوند، در معرض خطر هستند.
حقوق متعددی که هدف از آن تضمین امنیت متهمین در طول بازجویی است، از جمله فرض بی گناهی، ممنوعیت هرگونه شکنجه، ممنوعیت اجبار افراد به اقرار علیه خود، حق سکوت و حق دسترسی به وکیل می باشند.
کمیسیون آمریکایی نظر داد که به منظور تضمین حقوق «عدم اجبار فرد به اقرار به جرم و رهایی فرد از شکنجه»، متهم باید در حضور وکیلش و یک قاضی بازجویی شود.100
استانداردهای بین المللی نیز مقامات را ملزم می کنند که از موقعیت فرد بازداشت شده در طول بازجویی ها سوء استفاده نکنند و مسئولین باید صورت جلسات مراحل بازجویی را نگهداری کنند.
بند اول: ممنوعیت اقرارهای اجباری
به طور کلی هدف از بازجویی متهم، کشف حقیقت است و نه تحمل خواسته های خود بر او.لذا بازجو یا قاضی باید با طرح سوالات مفید و روشن حقیقت را کشف کند و از توسل به روش های خلاف قانون پرهیز نماید.بنابراین هیچ فرد متهمی نباید مجبور به اقرار به جرم علیه خود شود و اغفال متهم در حین بازجویی و تحقیق ممنوع می باشد و اقراری که بدین صورت اخذ شود، فاقد اعتبار است.بر اساس موازین و اسناد حقوق بشری نیز اصل بر ممنوعیت اجبار متهم به اقرار می باشد.
کمیته حقوق بشر اظهارنظر کرده است که «اجبار برای ارائه اطلاعات، اجبار به اقرار، اخذ اقرار با شکنجه
و دیگر رفتارهای غیرانسانی» همگی ممنوع است.
در رابطه با ممنوعیت اقرارهای اجباری باید به شق (ز) بند (3) ماده 14 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی101، شق (ز) بند (2) ماده 8 کنوانسیون آمریکایی حقوق بشر102 و بند (2) اصل 21 مجموعه اصول حمایت از تمامی اشخاص تحت هر شکل از بازداشت یا حبس103 اشاره کرد.
بند دوم: حق سکوت و حق برخورداری از مترجم
یکی از مهم ترین اقداماتی که می تواند برای تضمین حقوق دفاعی متهم صورت پذیرد، اعلام حق سکوت104 به وی در مقابل پرسش های مقامات قضایی می باشد و حتی اعلام آن به متهم از تکالیف مراجع تعقیب شناخته شده است.105 از نظر پیشینه تاریخی، بحث حق سکوت به عبارتی لاتینی در زمان حکومت رم برمی گردد که به موجب آن نمی توان کسی را به خیانت به خود نزد عموم مجبور کرد.عدم رعایت حق سکوت موجب تحدید حقوق مسلم متهم در فرآیند دادرسی منصفانه می شود.
این حق در مرحله بازجویی و محاکمه از «فرض بی گناهی» جدا نشدنی و تضمین مهمی برای حق عدم اجبار به اقرار به گناه یا شهادت علیه خود است و به طور کلی عبارت است از امتناع و خودداری متهم از پاسخ دادن به سوالات مقامات در مورد اتهام مطروحه علیه او.در این گونه موارد نباید متهم را وادار به پاسخگویی کرد.در واقع سکوت فرد به مقتضای اصل برائت هرگز نباید هیچ نشانی از مجرم بودن او تلقی گردد و فقط باید سکوت متهم در صورت جلسه قید شود.این حق در مراحل مختلف یک فرآیند کیفری مورد حمایت قرار می گیرد.
سوال: چرا ممکن است متهم سکوت اختیار کند و انگیزه او از این سکوت چیست؟
در پاسخ می توان گفت در بعضی مواقع اگر متهم احساس کند که مقام قضایی حقوق وی را اعم از حق داشتن وکیل یا عدم طرح پرسش های تلقینی و غیره رعایت نمی کند، ممکن است در مقام اعتراض به این شیوه سکوت اختیار کند.6
حق سکوت هرچند در معاهدات بین المللی حقوق بشر صریحا بیان نشده، اما در کنوانسیون اروپایی به طور ضمنی بیان گردیده و به عنوان یک حق در قواعد محاکمات بین المللی برای یوگسلاوی سابق و رواندا و در اساسنامه دادگاه کیفری بین المللی نیز مقرر شده است.
در پرونده ای دادگاه اروپایی نظر داد زمانی که مردی به دلیل امتناع از ارائه مدارک به مأموران گمرک مورد تعقیب قرار گرفت، این تعقیب

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درباره حقوق بشر، سازمان ملل، دادرسی عادلانه، حقوق مدنی و سیاسی Next Entries پایان نامه رایگان درباره حقوق بشر، حقوق بین الملل، کنوانسیون وین، سازمان ملل