پایان نامه رایگان درباره حقوق بشر، حقوق بشردوستانه، اسرای جنگی، سازمان های بین المللی

دانلود پایان نامه ارشد

سوم ژنو، قاعده 118179 از مجموعه قواعد عرفی حقوق بین الملل بشردوستانه و ماده 6180 کنوانسیون لاهه 1907 در مورد مقررات ناظر بر حقوق و عرف جنگ زمینی، مختص توضیحات بالا هستند.
بند سوم: آزادی اسیران در انجام فرایض و مکاتبات
تضمین آزادی عبادت یکی از مهم ترین پیش شرط های سلامت روحی اسیران جنگی می باشد.
رویه دولت ها نیز این قاعده را به منزله یک قاعده عرفی حقوق بین الملل در درگیری های مسلحانه قابل اعمال می داند.
اسیران در انجام فرایض مذهبی و حضور در این مراسم ها از آزادی کامل برخوردارند و تحت هیچ شرایطی مقررات انضباطی نمی تواند انجام مراسم مذهبی را غیر ممکن سازد.حق آزادی اسرای جنگی در انجام فرایض دینی، ابتدا در مقررات لاهه تدوین گردید.از سوی دیگر انجام مراسم مذهبی نباید در حفظ نظم و انضباط در اردوگاه ها مداخله کند.مقامات نظامی نیز باید به اعتقادات مذهبی آنان احترام گذارند.
کنوانسیون سوم ژنو در تکمیل آزادی عبادت اسیران جنگی، حاوی مقررات خاصی در خصوص فعالیت روحانیون است.این افراد اجازه دارند اسیران جنگی را مورد موعظه قرار دهند و قدرت بازداشت کننده باید به آن ها اجازه دهد تا به تسهیلات لازم در این مورد دسترسی داشته باشند.
اسیران پس از استقرار در اردوگاه ها، حق ارسال و دریافت نامه را دارند.در واقع تماس با جهان خارج برای حفظ سلامت اسیران جنگی بسیار اهمیت دارد.اما موضوع این مکاتبات به هیچ وجه نباید مرتبط با موضوعات سیاسی یا نظامی باشد و باید ماهیتی کاملا خصوصی داشته باشد.این نامه ها باید با سریع ترین شیوه ارسال گردد.این گونه تماس ها و ارتباطات به قدرت حامی یا کمیته بین المللی صلیب سرخ امکان می دهد تا تضمین کنند که کنوانسیون سوم ژنو اجرا می شود.در جریان جنگ خلیج فارس، ایالات متحده کشور عراق را به دلیل امتناع از رعایت حقوق اسرای جنگی که به موجب کنوانسیون سوم ژنو به آن ها اعطاء شده منجمله حق مکاتبه که در ماده 70 اجازه داده شده، محکوم کرد.181
کشور محل ارسال یا دریافت مکاتبات می تواند به دلایل سیاسی یا نظامی، مکاتبات اسیران را موقتا متوقف کند اما این عمل جنبه موقتی داشته و مدت آن تا حد امکان باید کوتاه باشد.رفتار کره شمالی و چین در جریان جنگ کره، نقض آشکار این تعهد بود.
از آن جا که مکاتبات، ارتباط بین اسیران جنگی و اقوامشان و دیگران را برقرار می سازد، سوء استفاده از پست توسط قدرت بازداشت کننده برای اهداف تبلیغاتی ممنوع می باشد.در ضمن ارسال نامه ها از طرف اسیران، معاف از پرداخت هرگونه هزینه پستی است.مضافا این که تعهد و الزام به اعطای اجازه به اسرا در برقراری مکاتبه با بستگانشان در تطابق با قاعده احترام به زندگی خانوادگی است و متضمن این مفهوم می باشد که این تکلیف در درگیری های مسلحانه می بایست محترم شمرده شود.
ذکر مواد 34182، 35183، 70184 و 74185 کنوانسیون سوم ژنو، قاعده 127186 از مجموعه قواعد عرفی حقوقی بین الملل بشردوستانه و ماده 16187 و 18188 کنوانسیون لاهه 1907 در مورد مقررات ناظر بر حقوق و عرف جنگ زمینی ضروری است.
بند چهارم: شکایت از وضعیت اسارت و تدابیر انضباطی علیه اسیران
قدرت بازداشت کننده موظف است از شرایط اردوگاه های اسیران جنگی آگاهی داشته باشد، این آگاهی به ویژه مربوط به شرایط بد اردوگاه ها می شود.اسیران حق دارند به مقامات نظامی که آن ها را اسیر کرده اند، در مورد شرایط اسارت شکایت کنند.همچنین حق دارند بدون هیچ گونه محدودیتی خواه از طریق نماینده معتمد خود و خواه چنانچه لازم بدانند مستقیما به نمایندگان قدرت های حامی مراجعه کنند و موارد شکایت خود را ابراز دارند.شکایت ها نباید محدود شود و همچنین نباید منجر به هیچ گونه مجازاتی گردد، ولو آن که بی اساس بودن شکایت معلوم شود.
در مورد تدابیر انضباطی هم باید اشاره کرد که برخورداری اسیران از حقوق انسانی و حمایت هایی که برشمرده شد، به این معنی نیست که آنان دارای مصونیت باشند بلکه آن ها همچون اعضای نیروهای مسلح کشور اسیر کننده تابع قوانین و فرامین آن کشور و حقوق بین الملل، مخصوصا حقوق بشردوستانه و حقوق
بشر هستند و آن کشور مجاز است تا نسبت به هر اسیری که از آن قواعد تخلف کند، تدابیر انضباطی قانونی اتخاذ کند.
تنبیهات انضباطی از سوی فرمانده مسئول اردوگاه با حضور نماینده قدرت حامی در اردوگاه ها و پس از دادرسی قانونی و منصفانه صادر و اعلام می شود.
مواد 78189 و 82190 کنوانسیون سوم ژنو در رابطه با این دو بحث هستند.
گفتار دوم: حمایت بین المللی از اسیران
همانطور که می دانیم در حقوق بشردوستانه مسأله حمایت از اسیران جنگی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.به طور کلی اسیران جنگی می توانند توسط قدرت حامی، کمیته بین المللی صلیب سرخ، نماینده معتمد خود و سایر سازمان های بین المللی بشردوستانه تحت حمایت قرار گیرند.
• قدرت حامی
هریک از طرفین متخاصم باید بدون تأخیر در آغاز مخاصمات مسلحانه یک کشور بی طرف یا کشوری که طرف درگیری نباشد را به عنوان کشور حامی معین و به طرف دیگر معرفی کند.کشور حامی خود نیز باید با این امر موافق بوده و آماده اجرای وظایفش باشد.
وظیفه کشور حامی، حفاظت از منافع طرفین مخاصمه و نظارت بر اجرای عهدنامه است.نمایندگان کشور حامی از میان مأموران دیپلماتیک یا کنسولی و یا سایر قدرت های بی طرف برگزیده می شوند.این نمایندگان برای این که بتوانند دیدگاهی جامع و روشن از میزان رعایت مقررات کنوانسیون ژنو به دست آورند به عنوان یک اصل می توانند در هر زمان از اردوگاه های اسیران جنگی بازدید کرده و آزادانه و بدون
حضور ناظر با اسیران گفتگو کنند و در هر حال از چگونگی رفتار کشور اسیر کننده با آنان آگاه شوند.
حق ملاقات مشمول محدودیت های زمانی نمی شود.تعیین طول مدت بازدید و دفعات آن نیز بر عهده هیأت های قدرت های حامی است.
مکانیسم قدرت های حامی از هنگام جنگ جهانی دوم به ندرت مورد استفاده قرار گرفته است.در جریان بحران کانال سوئز در سال 1956 قدرت حامی توسط اسرائیل تعیین شد ولی اجازه نیافت که وظایف خود را انجام دهد.
ماده 126191 کنوانسیون سوم ژنو 1949 و ماده 86192 کنوانسیون ناظر بر رفتار با اسرای جنگی 1929 به نقش قدرت های حامی اشاره دارند.
• کمیته بین المللی صلیب سرخ
کشور حامی همیشه نمی تواند نقش حمایتی داشته باشد به این دلیل که طرف های مخاصمه گاهی در خصوص قدرت های حامی ممکن است به توافق نرسند.از این جهت کنوانسیون سوم ژنو نهاد دیگری را که وظیفه قدرت حامی را انجام می دهد، پیش بینی کرده و آن کمیته بین المللی صلیب سرخ می باشد، تا در مواقع اضطراری، جایی که نیازهای اساسی اسیران نمی تواند توسط کشور حامی رفع شود صلیب سرخ بتواند اقدامات لازم را انجام دهد.در این رابطه باید اشاره کرد كه تعريف كميته از مفهوم حمایت، مفهومی عام الشمول و موسع است.جديدترين رهيافت آن به مفهوم حمايت عبارت است از «تلاش برای جلوگیری از نقض بالقوه و بالفعل مقررات حقوق بشردوستانه بين المللي و ساير هنجارهاي حقوقي مربوطه، با هدف تضمين رعايت آن ها و ايجاد تعهداتی براي مقامات و گردانندگان صحنه جنگ و همچنين تضمين حقوق افراد، تماميت جسمي و روحي اشخاص متأثر از جنگ يا خشونت».193
فعالیت های کمیته بین المللی صلیب سرخ در چهارچوب سیستماتیک قدرت های حامی به دعوت یا پذیرش قدرت بازداشت کننده بستگی دارد.هدف صلیب سرخ در واقع تضمین شرایط قابل قبول بازداشت اسیران جنگی است، چون شرایط زندگی در بازداشتگاه ها حتی در بهترین حالت هم می تواند همراه با آسیب های روانی و جسمانی باشد.
اهم وظایف و اختیارات کمیته بین المللی صلیب سرخ جهت رفاه حال اسیران جنگی عبارت اند از:
1) مذاکره با مقامات بازداشت کشور اسیر کننده به منظور دسترسی به اسیران در تمامی مناطق بازداشت
2) ملاقات با اسیران به منظور ارزیابی و شناسایی کم و کاستی ها و نیازهای بشردوستانه
3) گفتگوی محرمانه با اسیران جنگی و یافتن راه حل هایی برای مشکلات بشردوستانه
4) نظارت خاص بر اسیران به طور جداگانه به منظور اهداف سلامت و پزشکی یا دیگر اهداف
5) بازدید دائمی از اسیران جنگی

• نماینده معتمد اسیران و سایر سازمان های بین المللی بشردوستانه
نماینده معتمد، اسیری است که بنابر اطمینانی که سایر اسیران نسبت به او دارند، وی را با رای مستقیم به عنوان نماینده معتمد خود انتخاب و به مقامات کشور اسیر کننده، کشور حامی و کمیته بین المللی صلیب سرخ معرفی می کنند.این انتخاب باید مورد تأیید کشور اسیر کننده قرار گیرد.نماینده معتمد وظیفه مراقبت در آسایش اسیران، دخالت در توزیع کمک ها، بازدید از اردوگاه های مختلف اسیران، انعکاس درخواست اسیران به مقامات کشور اسیر کننده و غیره را به عهده دارد.
در رابطه با نماینده معتمد اسیران باید به ماده 43194 کنوانسیون ناظر بر رفتار با اسرای جنگی 1929 و مواد
79195 و 80196 کنوانسیون سوم ژنو 1949 اشاره کرد.
رکن دیگری که همانند کمیته بین المللی صلیب سرخ، وظیفه حمایت از اسیران و کمک به آنان را بر عهده دارد، کلیه سازمان های بین المللی انسان دوستانه و بی طرف می باشند.به نظر می رسد که سازمان های بین المللی غیردولتی همچون سازمان عفو بین الملل بتواند نقش موثری را در این بین در کنار سایر نهادهای بین المللی همچون کمیسیاریای عالی پناهندگان ملل متحد ایفاء کنند و زمینه های رعایت بهتر حقوق بشردوستانه ناظر بر اسیران جنگی را فراهم آورند.197
هر سازمان انسان دوستانه ای که برای انجام وظایف مذکور توسط کشور اسیر کننده دعوت می شود یا خدمات خود را عرضه می کند، باید متوجه مسئولیت خود در قبال کشور متخاصم متبوع افراد مورد حمایت بوده باشد و تضمین کافی دهد که قادر است وظایفش را تأمین کند و بی طرفانه انجام دهد.

فصل چهارم

شکنجه و ممنوعیت مطلق آن در معاهدات بین المللی و تعهدات دولت های عضو

مبحث اول: مباحث مقدماتی در مورد شکنجه
همه ما با واژه شکنجه آشنایی داریم و بارها آن را شنیده ایم.وقتی با این واژه مواجه می شویم یک درک نسبی نسبت به مفهوم آن داریم.با توجه به این که موضوع تحقیق حمایت از حقوق متهم در طول بازداشت می باشد و در طی این دوران متهمین ممکن است تحت شکنجه، آزار روحی و جسمی شدید قرار گیرند و این که این موضوع نقض فاحش قوانین حقوق بشر و حقوق بشردوستانه است لذا سعی شده تا فصلی جدا به این موضوع اختصاص داده شود.
گفتار اول: مفهوم شکنجه در لغت و در اصطلاح
در بحث شکنجه نخستین پرسشی که به ذهن متبادر می شود در مورد تعریف آن است.بنابراین باید تعریفی دقیق که نمایانگر چهارچوب و ساختار منطقی آن است، ارائه گردد.
شکنجه198 در لغت به معنای آزار، اذیت، رنج و عذاب است.
شکنجه به معنای تحمیل درد و رنج شدید جسمی و روحی بر یک شخص به منظور مجازات یا واداشتن او به اعتراف به جرم است.در فرهنگ اصطلاحات حقوقی199 نیز به عنوان آزار جسمی و روحی شخص برای وادار کردن او به اقرار تعریف شده است و از آن جا که اغلب در بدو امر و به طور اختیاری متهم حاضر به اقرار نمی باشد، از این شیوه ممکن است علیه او استفاده شود.
آنتونیو کاسسه شکنجه را فعلی هدفمند تعریف می کند:
«شکنجه به معنای اعمال زور یا خشونت روانی یا جسمانی علیه یک فرد به منظور اخذ اقرار یا اطلاعات یا تهدید و زور یا تحقیر، تنبیه یا ارعاب وی می باشد».200
گفتار دوم: تعریف شکنجه در اسناد حقوق بشر
مجموع مقررات بین المللی، شکنجه را به عنوان یک پدیده خشن و جنایت ضد بشری و نقض آشکار حقوق بشر توصیف نموده اند.شکنجه به عنوان مصداق بارز تجاوز به حقوق بشر موضوع مستقیم و غیر مستقیم اسناد متعددی است.لذا در این قسمت به بررسی اسناد حقوق بشری که در آن ها اصطلاح شکنجه تعریف شده است، می پردازیم.
بند اول: اسناد جهانی
اگرچه ممنوعیت شکنجه در بسیاری از اسناد جهانی بیان شده است اما تعداد بسیاری کمی از آن ها به ارائه تعریفی از شکنجه پرداخته اند.نه اعلامیه جهانی حقوق بشر و نه میثاق بین

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درباره حقوق بشر، حقوق بین الملل، حقوق بین الملل بشر، حقوق بشردوستانه Next Entries پایان نامه رایگان درباره کنوانسیون منع شکنجه، حقوق بشر، سازمان ملل، آسیب دیدگان