پایان نامه رایگان درباره برنامه درسی، زیبایی شناسی، ارزشیابی برنامه درسی، پیشرفت تحصیلی

دانلود پایان نامه ارشد

شوند حال با توجه به اثرات رنگها باید از آنها استفاده نمود از رنگهای گرم برای محیط مدرسه، حیاط و فضاهای آزاد و از رنگ های خنثی برای کلاس درس استفاده نمود و از قواعد زیباشناختی و روانشناسی رنگها بهره برد».
هربرت رید(1954،ص239) که یکی از صاحبنظران زیبایی شناسی است بر اهمیت آرایش محیط کلاس و آموزشگاه چنین تأکید می کند:« مدرسه ای که هنر بخش تلفیقی زندگی آموزشگاهی می باشد کودکان … معتقدند که در همه چیزها جهت مؤثر بودن باید زیبا باشند و یاد می گیرند چگونه از طریق انتخاب لباس، سازماندهی و چیدمان کتاب ها و وسایل بازی شان زیبایی خلق کنند». وی ادامه می دهد:«مدارس رضایتبخش ازنظر مدلسازی علیرغم برخی نقائص، استاندارد های زیباشناختی خوبی دارند اثاث و لوازم مدرسه مورد توجه معماران قرار می گیرد … در زیباسازی مدرسه حتی برخی جزئیات نیز تأثیر می گذارند جزئیاتی مانند کاربرد آویزهای پایه دار، نمایش تصاویر، مجسمه ها، لباس های کودکان و معلمان، نمایش گلها، نبود شتاب غیر ضروری. از این رو هم کارکنان مدرسه و هم دانش آموزان می توانند در خلق زیبایی آموزشگاه مشارکت کنند به شرطی که جو مدیریت آموزشگاه چنین فرصتی را به صورت بهینه فراهم سازد در یک آموزشگاه حتی الامکان باید فضاهایی از قبیل گردشگاه، آمفی تئاتر، اتاقهای ارباب رجوع، کارگاههای آزمایشگاهی، اتاقهای رفع خستگی، فروشگاه، سرویس بهداشتی مناسب، زمین بازی، فضای سبز و گل کاری و غیره وجود داشته باشد چنین فضاهایی با گرفتن عناصری از طبیعت خود را از ساختگی بودن می رهاند که طبیعی بودن محیط تربیت مورد تأکید روسو نیز بوده است و محیط تربیتی امیل به نظر می رسد یک خانه مجهز به باغ و غیره بود که محیط ویژه برای گشایش حساسیت و ادراک امیل بود(همان منبع،صص299-298).
مهرمحمدی(1390،ص31-30)بر ارتباط وثیقی که بین حس زیبایی شناسی با عمق و ماندگاری یادگیری در هر حوزه برنامه درسی دارد تأکید می کند و می گوید«شکل و شمایل کتاب درسی و منابع یادگیری، چینش و آرایش کلاس درس و شکل و شمایل مربوط به انعکاس داده های مربوط به مؤفقیت دانش آموزان به مقوله های مهم و تعیین کننده کیفیت بدل می شوند زیبایی، دلپذیری و دلنشین بودن برای مخاطب باید ملاک اصلی تصمیم گیری ها و اقداماتی به شمار آید که در سطح مدرسه به اجرا گذاشته می شود».
حال شاید بتوان گفت که بی توجهی به قواعد زیباشناختی و آرایش محیط مدرسه توجیه پذیر نیست و این قواعد در تعیین محتوا، مواد و منابع آموزشی، هندسه کلاس درس و مدرسه، پوشش ظاهری معلم و کارکنان مدرسه، فرم ها و کارنامه هایی که موفقیت یا عملکرد دانش آموزان را منعکس می کنند و موارد دیگر قابل استفاده می باشند. در اینجا باز جهت تأکید بیشتر توصیف راگ و شوماخر(به نقل از اسکایرو،2008) از مدرسه آرمانی را ارائه می کنیم آنها ابتدا با پرسش تعجبی که ممکن است برای یک بازدید کننده جدید پیش آید شروع می کنند و می گویند:آیا این یک مکان آموزشی است؟….سپس چنین توصیف می کنند:
اتاقهای بشاش و خوشایند و… دیوارهای رنگارنگ شده با نقاشی کودکان، کف های پوشیده با فرشهای خوش رنگ و روشن،نیمکت های متحرک و صندلی های راحت…
اینجا گروههای شش و هفت ساله حضور دارند آنها می رقصند، آواز می خوانند، ساختمان بازی می کنند، دهکده می سازند، ذخیره و اندوخته نگه داری می کنند، از حیوانات اهلی مراقبت می کنند، از گل و ماسه شکلهایی می سازند، رسم کرده و نقاشی می کنند، می خوانند و می نویسند،داستانهایی می سازند و به نمایش در می آورند، آنها در باغ کار می کنند، آنها می سازند، می بافند و می پزند.
یک گروه رقصهایی اختراع کرده و همانطوریکه برای ما گفته شد برای سن(صحنه) آماده می کنند در یک اتاق تاریک فیلم ها نمایش داده می شوند، یک کلاس دبیرستانی در حال تدریس چگونگی استفاده از کتابخانه به پایه هفتم می باشد، یک کلاس ابتدایی برای بازدید از یک نانوایی آماده می شوند، در انتهای سالن یک فروشگاه اسباب بازی وجود دارد که افرادی ماهر با چرخ کوزه گری کار می کنند، طرح و نقاشی، ماکت هایی از اسبها و ماشینها دیده می شود…گروهی نفس نفس زنان آکواریوم جدیدی برای فرستادن به کلاس سوم آماده می کنند. در گوشه دیگر خرگوشها و موشهای سفید، گرازهای گینه ای و حتی لاک پشت توجه آدم را به خود جلب می کنند….ما به وسط فروشگاه آمدیم…دیوارها سرشار از نقشه ها، پوسترها و مدلهایی از چیزهای ساخته شده، کشتی ها، ماشینهای بخار، هواپیما، اتومبیل زیردریایی، دستگاه هایی برای دیدن منظره ها، و حتی شمشیر و سپرهای مربوط به زره های قرون وسطی می باشد.
2-9-ج)سازماندهی فضاهای یادگیری براساس حوزه های یادگیری
قبلاً به مواد و منابع یادگیری که بتوانند حواس مختلف را به خود جلب نمایند و تنوع روشها و فعالیت های یادگیری اشاره کردیم و بیان شد که این موارد از سوی هنر و زیبایی شناسی حمایت و پشتیبانی می شود.آیزنر(2005) بر تعدد و تنوع منابع یادگیری در هنگام کار با هنرها اشاره دارد. یکی از صاحبنظران(P8) بر وجود گالری ها و مجموعه های مربوط به هنر و موضوعات دیگر تأکید می کند. اهمیت وجود مواد و منابع حمایتگر محتوای برنامه درسی و موضوعات تدریس برکسی پوشیده نیست اما چگونه می توان این مواد و منابع را برای حوزه های مختلف یادگیری در کلاس درس گنجاند؟ می توان گفت چون جایگاه این مؤلفه در سطح برنامه‌ریزی درس و برنامه درسی عملیاتی قرار دارد مدیران و معلمان مدارس می توانند نسبت به اجرای آن نقش آفرینی کنند از این رو به عنوان یکی از مؤلفه های زیبایی شناسی و هنر برای عنصر فضا پیشنهاد می گردد.
در این باره می توان در صورت امکان برای حوزه های مختلف یادگیری کلاسهای ویژه ای تعبیه و ساماندهی کرد تا فضای کلاس براساس درس مربوطه مجهز به وسایل و مواد آموزشی گردد. حال ممکن است این سوال مطرح شود تداخل برنامه‌های کلاسی بویژه در دروسی که زمان بیشتری از برنامه هفتگی را به خود اختصاص داده اند چگونه قابل حل می شود؟ پاسخ این است که وقتی به تعداد کلاس های موجود (ازنظر تعداد دانش آموز) فضای کلاسی در مدرسه پیش بینی می شود می توان برای حوزه های یادگیری مهم که نیاز به مواد آموزشی متنوع دارند اتاقی اختصاص داد و براساس نیاز و در خواست معلمان برای آن اتاقهای تجهیز شده برنامه تنظیم نمود همانند برنامه ای که مدارس برای استفاده از آزمایشگاه تنظیم می کنند لذا با کمی تدبیر و درایت می توان فضاهایی نیز جهت آموزش ریاضی، هدیه های آسمان و غیره تخصیص داد. هر مدرسه ای که بتواند با توجه به امکانات خویش در این راستا گامی بردارد فضاهایی موجود در آن مدرسه تسهیل کننده تحقق اهداف تربیتی خواهد بود.

3-9-ج) پیش بینی فضاهایی(واقعی و مجازی) برای فعالیت آزاد شاگردان و مشارکت آنان در تغییر محیط
خلاقیت، آزادی، تخیل و بازی از مفاهیمی هستند که در حوزه هنر و زیبایی شناسی همانطور که قبلاً نیز ذکر کردیم اهمیت ویژه ای دارند نظر به این مفاهیم و عناصر یکی دیگر از مؤلفه های زیبایی شناسی و هنر در باره فضا پیش بینی مکانهایی برای فعالیت آزاد شاگردان می باشد. فضاهایی برای نقاشی، طراحی های آزاد، بازی و حتی گفتگو بین آنان، مراکز آهسته خوانی، مراکز پر سرو صدا و غیره می توان در نظر گرفت تا از فضای موجود در راهروها و حیاط آموزشگاه نیز استفاده بهینه نمود و بستری برای فعالیت های آزاد شاگردان فراهم شود.
نکته دیگر اینکه خود دانش آموزان یا نمایندگان و شوراهای آنان نیز اجازه تغییر در سازماندهی و آرایش محیط را داشته باشند تا با این اقدام گامی در جهت فضای عاطفی و صمیمی برداشت و هم فرصت تخیل،تأمل و خلاقیت را فراهم ساخت. مشارکت کننده ای(P8) چنین می گوید:« درباره فضای آموزشی وجود گالری های هنری، اجازه به دانش آموزان برای تغییر در محیط، وجود فضاهای سبز برای تجمع و حرف زدن . وجود مکان سوم یا به اصطلاح مکانی آزاد برای رفتار فردی، اجازه برای تغییر در محیط آموزشی، اجازه نگهداری از حیوانات و پرورش فضای سبز در مدارس و … و همچنین ویژگیهای کالبدی مانند محیط های متغیر و مولتی مدیا قابل ذکر هستند».
این مؤلفه متبادر کننده این پیام است که محیط یادگیری نباید محدود به داخل کلاس درس آن هم صرفاً برنامه درسی رسمی باشد بلکه از فضاهای موجود در مدرسه و حتی خارج از مدرسه همچنین فضای مجازی استفاده نمود و دانش آموزان را در طراحی و سازماندهی فضاهای واقعی و مجازی(سایت مدرسه ، وبلاگ و غیره)مشارکت داد.اسکایرو (2008) بیان می کند زمانیکه کودکان به بیرون از کلاس درس برده می شوند یک دنیای کامل از تجارب غنی یادگیری به عنوان بخشی از محیط آموزشی شکل می گیرد از آن جا که مدرسه فعال، تجارب آموزشی خارج از کلاس ارائه می دهد سالنها، حیاط و اطراف آن تفاوت زیادی با مدرسه سنتی دارد در مدرسه سنتی کودکان فقط در داخل کلاس و نیمکت های خود یاد می گیرند در حالیکه در مدرسه فعال افراد تشویق می شوند که در هرجا اتفاقات جالبی روی می دهد خودشان به یادگیری بپردازند.

10-ج)ارزشیابی
آخرین و نه کم اهمیت ترین عنصری که به آن می پردازیم ارزشیابی است ارزشیابی در مطالعات برنامه درسی شامل ارزشیابی برنامه درسی و ارزشیابی یادگیرنده یا همان ارزشیابی پیشرفت تحصیلی می باشد(اسکایرو،2008). نظر به اینکه در تدوین برنامه درسی ارزشیابی یادگیرنده بیشتر از ارزشیابی برنامه درسی مد نظر قرار می گیرد و ارزشیابی به عنوان یک عنصر برنامه درسی همان ارزشیابی پیشرفت تحصیلی است و ارزشیابی برنامه درسی در سطح سیاستگذاری تعیین می شود(موسی پور،1391). از این رو منظور ما از ارزشیابی به عنوان یکی از عناصر دهگانه الگو، ارزشیابی پیشرفت تحصیلی است هر چند به فراخور بحث نکاتی نیز درباره ارزشیابی برنامه درسی مورد اشاره قرار می گیرد. مؤلفه های زیبایی شناسی و هنری که برای ارزشیابی بدست آمدند عبارت اند از:
1-10-ج)ارزشیابی تنها کمی نبوده بلکه باید به ارزشیابی کیفی نیز توجه نمود.
در ارزشیابی از دو رویکرد کمی و کیفی سخن به میان می آید ارزشیابی کمی بر اساس نمرات که معمولاً از آزمونها به دست می آید صورت می گیرد ولی ارزشیابی کیفی بدون استفاده از نمرات و براساس ابزارهای گوناگونی که کیفیت و ویژگی تحصیلی دانش آموز را توصیف می کند انجام می شود اما در گذشته رایج شدن ارزشیابی کمی باعث گردیده ارزشیابی کیفی مورد بی توجهی قرار گیرد. آیزنر(2002ص180) این موضوع را چنین گوشزد می کند«ارزشیابی و سنجش اغلب با اندازه گیری مترادف دانسته می شوند اما لازم نیست ارتباطی بین اندازه گیری و ارزشیابی وجود داشته باشد بلکه ارزشیابی بدون اندازه گیری کمّی نیز وجود دارد.»
در حوزه هنر و زیبایی شناسی هنگام ارزشیابی آثار هنری معمولاً از نقد و قضاوت زیباشناختی سخن گفته می شود قضاوت زیباشناختی براساس اندازه گیری عددی صورت نمی پذیرد بلکه تلاش می کند کیفیت موجود در شی مورد ارزیابی را تبیین و تشریح کند. کریتندن(به نقل از اسمیت،2008) می گوید: روش قضاوت زیباشناختی نوعی ارزیابی است که نتیجه توصیف و باز توصیف دقیق بوده تا اینکه مخاطب را متقاعد سازد و ویژگی و اهمیت کار را روشن سازد. پس براساس این ویژگی عالم هنر و زیباشناختی ارزشیابی کیفی بیش از ارزشیابی کمی قابل توجیه و پذیرش است و به قول مهرمحمدی(1390) کاستن ارزشیابی به اندازه گیری در تعلیم و تربیت ملهم از عالم هنر فاقد وجاهت است از این رو توجه به ارزشیابی کیفی یکی از مؤلفه هایی است که در الگوی پیشنهادی برگزیده شده است برای انجام ارزشیابی کیفی می توان از فنون مختلفی استفاده نمود که عبارت اند از:
– ارزشیابی پوشه ای
– یادداشت های معلم
– دفتر خاطرات
– چک لیست های رشد
– گزارش روزانه و دفتر ثبت فعالیتهای یادگیری
– داستانهای حکایتی
در این میان ارزشیابی پوشه ای یکی از اشکال معتبر می باشد پوشه ها مجموعه سازمان یافته از کار کودکان است که از ثبت مداوم پیشرفت کودک در همه زمانها به دست می آید. یکی از مزایای پوشه ها این است که چشم اندازها و صداهای چندگانه ای منعکس می سازند صداهایی از کودکان، والدین و

پایان نامه
Previous Entries دانلود پایان نامه با موضوع بازاریابی، کسب و کار، جذب مشتریان، جذب مشتری Next Entries پایان نامه رایگان درباره برنامه درسی، زیبایی شناسی، عزت نفس، تعلیم و تربیت