پایان نامه رایگان درباره امدادگران، شاهنامه فردوسی، تحقیقات و فناوری، بلایای طبیعی

دانلود پایان نامه ارشد

خصوص بحث امداد و کمک رسانی تاکنون کتاب‌های آموزشی بسیاری نگاشته‌‌شده‌است‏. از جمله :
درسنامه جامع آموزش امداد، تألیف دکتر نادر زرین فر، دکتر سید امیر مهاجرانی.
راهنمای مربیان طرح سلامت محور تألیف حامد فرساد، صمد آقا میری، سهیلا صادقی، چاپ جمعیت هلال احمر.
واکنش سریع یک امدادگر ترجمه و تألیف عظیمه‌السادات جعفری – آرزو دهقانی – دکتر محمد رضایی – دکتر محمد فرهاد رضوانی انتشارات سه استاد چاپ مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی کشور.
بررسی سنت امداد در قرآن کریم، مصطفی احمدپور، استاد راهنما: دکتر عبدالرضا زاهدی، پایان‌نامه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری – دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم – دانشکده علوم قرآنی قم ، 1388 ، کارشناسی ارشد.
بررسی سنتهای استخلاف، تغییر، امداد و استدراج در قرآن، حسن (غلامحسین) جعفری، استاد راهنما: احمد مرادخانی ، پایان‌نامه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری – دانشگاه جامعه المصطفی العالمیه – دانشکده الهیات و معارف اسلامی . 1383 . کارشناسی ارشد.
اما تاکنون چه در داخل و چه در خارج از کشور هیچ تحقیقی تحت این عنوان انجام نگرفته‌است.

1-6 اهداف تحقیق
اهداف علمی :
بررسی راهکارهای امداد و نجات مجروحین در شاهنامه فردوسی.
اهداف کاربردی :
بررسی چگونگی امداد و کمک‏رسانی به مجروحین در شاهنامه فردوسی و نقش قهرمانان و پهلوانان و سایر شخصیت‏های شاهنامه در این خصوص.
بررسی تأثیر رسیدگی به مجروحین برای ادامه مبارزه و جنگ و یا انجام امور.

1-7 فرضیه‌های تحقیق
1 . در داستان‏های شاهنامه وقتی حادثه ای یا جنگی پیش می آید و افرادی آسیب می‏بینند کسانی در صدد درمان و یا کمک به آنان برمی آیند که همان امدادرسانی است‏. این امدادرسانی گاهی به صورت جسمانی و زمانی نیز به صورت مشاوره و رای زنی و یا استعداد از نیروهای الهی است.
2 . اندیشه‏های امدادرسانی و پزشکی در شاهنامه با ذکر واژه‏هایی همچون جراحت – زخمی – درمان – نوشدارو و یا نام بعضی از گیاهان دارویی مطرح شده است‏.
3 . در داستان‏های شاهنامه می بینیم قهرمانان و پهلوانان نه تنها در جنگ‏ها بلکه در حوادث نیز سعی کرده‏اند به پادشاهان کمک نموده و امدادرسانی نمایند و این امدادرسانی گاه جسمی و گاه بصورت حمایت روحی و روانی بوده است‏.

1-8 تعاریف واژه‏های کلیدی
امداد: امداد در فرهنگ دهخدا این‏گونه تعریف شده است: مهلت خواستن (ناظم الاطباء) مهلت و زمان دادن و درنگ کردن از اجل معین، یاری دادن لشکر را از غیر خود (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) امداد کردن، یاری کردن (دهخدا، ذیل واژه‏ی امداد).
امداد جسمانی: در هنگام وقوع حوادث و بلایای طبیعی همواره کسانی هستند که دچار آسیب‏های جسمی می‏گردند و به تبع آن افرادی سعی در کمک و یاری رساندن به افراد آسیب‏دیده دارند.
امداد معنوی: امدادرسانی همیشه جسمانی نیست، بلکه گاهی اوقات امدادرسان با صحبت نمودن و مشاوره و تسکین دادن فرد آسیب‏دیده، با یاد خدا و اولیای دین سعی در آرام نمودن وی دارد که امداد معنوی نامیده می‏شود.
امداد غیبی: هر کمک ناپیدا و پیش‏بینی نشده‏ای را می‏توان امداد غیبی دانست. گاهی نزول فرشتگان امداد غیبی است. گاهی الهاماتی که به دل می‏شود، امداد غیبی است.

1-9 حدود و قلمرو تحقیق
قلمرو این تحقیق شاهنامه فردوسی (1380) براساس چاپ مسکو، به کوشش سعید حمیدیان از انتشارات نشر قطره می‏باشد.

2-1 مقدمه
انسان از آغاز خلقت تا‏کنون با بسیاری از پدیده‏ها و عوامل طبیعی پیرامون خود زیسته و از محیط زندگی نیز درس‏های فراوانی گرفته است. زمین، هوا، دریا، کوهستان، رودخانه، جنگل، کویر و تمامی اجزای این محیط که انسان در آن رشد و تکامل می‏یابد با هر آنچه به واسطه‏ی علم، دانش و خلاقیت بشر ساخته و بنا شده است. به خودی خود و در شرایط عادی زمینه‏ساز پیشرفت، توسعه، رفاه و آسایش اوست اما گاهی همین عوامل طبیعی یا عوامل ساخته دست بشر، به علت بی‏توجهی و یا افزون خواهی، یا عدم رعایت اصول ایمنی و عدم توجه به روش‏های پیشگیری، به وقایعی ناخواسته و مخرب بدل می‏گردد که انسان و زیستگاه او را به شدت تهدید می‏کند یا او را نابود می‏سازد.
زلزله، سیل، طوفان، تصادفات، جنگ‏ها از جمله اتفاقات طبیعی یا غیرطبیعی است که انسان را تهدید می‏کند و در صورت وقوع آن‏ها فرد نیاز به کمک و یاری دیگران دارد.
برخی فجایع و بلایای طبیعی به ویژه زلزله، به دلیل شروع ناگهانی و پیش‌بینی‌ نشده، شدت و گستره‏ی آسیب‏های ناشی از آن‌ و محدودیت‏های موجود برای مقابله با آن به عـنوان یکی از منابع پرفشار برای انسان‏ها و جوامع انسانی تلقی می‌شود و عموما تجربه‏ی این فجایع منجر به پیامدهای ناخوشایند انسانی و مادی‌ می‌شود.
حوادث طبیعی و انسانی شدید به دلیل تخریب‏های گسترده‌ و هولناک‌ اماکن،شهرها،نهادهای‌ زندگی اجتماعی،تحمیل تـلفات گـسترده‏ی انسانی و جراحات شدید، مواجهه‌سازی انسان‏ها با تجارب تلخ داغدیدگی و رنج ناشی از فقدان عزیزان و از دست‌ دادن‌ مایملک‌ زندگی‌ و… از جمله اتفاقاتی است که فرد در مواجهه با آن‏ها نیاز به کمک و یاری دارد.

2-2 تعریف لغوی و اصطلاحی امداد
معنای لغوی امداد: «یاری، کمک، اعانت» (فرهنگ فارسی معین، ذیل واژه‏ی امداد).
امداد در فرهنگ دهخدا این‏گونه تعریف شده است: «مهلت خواستن (ناظم الاطباء) مهلت و زمان دادن و درنگ کردن از اجل معین، یاری دادن لشکر را از غیر خود (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) امداد کردن، یاری کردن» (دهخدا، ذیل واژه‏ی امداد).
کمک‏های اولیه، مراقبت‏های خیلی فوری می‏باشد که به یک فرد آسیب دیده یا فردی که دچار بیماری ناگهانی شده، ارایه می‏شود. دانستن کمک‏های اولیه برای همه لازم است، حتی اگر کسی مایل نباشد در موقعیتی پر تنش قرار بگیرد تا آن را به‏کار ببندد. البته این مهارت به هیچ‏وجه جای مراقبت‏های پزشکی را نمی‏گیرد، ولی تا رساندن مصدوم به مرکز درمانی، می‏تواند سودمند باشد و اگر به درستی انجام شود، به خوبی می‏تواند فاصله بین مرگ و زندگی، بهبود سریع و بستری دراز مدت و یا معلولیت و یک آسیب گذرا را به ما نشان دهد.
«اگر در یک حادثه بتوانید تشخیص دهید که یک اورژانس جدی پزشکی رخ داده است و بدانید چگونه از کمک و خدمات دیگران بهره ببرید، می‏توانید در نجات افراد از مرگ حتمی نقش داشته باشید» (ایوبیان، پورحیدری، 1387: 1). در تعریفی جامع و کلی می‎توان گفت که امداد به کلیه اقداماتی که برای کمک به شخص آسیب دیده‏، بلافاصله پس از بروز حادثه و قبل از رساندن او به مرکز درمانی‏، توسط یک فرد آموزش دیده صورت می‏گیرد، گفته می‎شود.
اولین قدم در برخورد با یک فوریت پزشکی حفظ خونسردی، بررسی وضعیت مجروحین، دور کردن‌ مجروحین‌ از‌ محل حادثه و جـستجوی راهـی برای کمک رسانی به آنان با توجه به وخامت وضع بیمار و با استفاده از وسایل موجود در محیط و درخواست کمک از مراکز ذیربط مانند‌ اورژانس، نیروی‌ انتظامی، مراکز‌ درمانی، ستادهای‌ تخلیه مجروحین جنگی، پلیس راه و…است.
«کتاب‌ها و جزوات‌ زیادی توسط افـراد و مـراکز مختلف به‌ منظور آموزش کمک‌های اولیه و فوریت‌های پزشکی تالیف‌ و منتشر شده است. در اغلب این کتاب‌ها توصیه‌ها‌ و روش‌هایی‌ برای‌ امدادرسانی به آسیب دیدگان ارائه شده و بر ضرورت‌ آگاهی‌ همگانی از فنون کمک‌های اولیه تاکید شـده‌ است. نکته حـائز اهـمیت این است که گرچه مـطالعه ایـن آثـار می‌تواند اطلاعاتی در اختیار‌ خوانندگان‌ قرار‌ داده و مفید واقع‌ شود ولی برگزاری دوره‌های تئوری و عملی‌ کمک‌های اولیه‌ به مراتب موثرتر از تهیه کتاب بوده و می‌تواند گام بسیار موثری در بـالابردن سـطح آگـاهی علاقمندان و تامین‌ سلامت‌ عمومی‌ باشد» (طباطبایی، 1378: 4). آشنایی با اندام‏ها و اعضای بدن انسان و داشتن اطلاعات‌ کافی در‌ مورد‌ دستگاه‌های مختلف بدن از ابتدایی‌ترین نـکاتی‌ است کـه بـرای ارزیابی وضعیت جسمانی مصدومین‌ مورد‌ نیاز است.

2-3 تعریف امدادگر
شخصی که وظیفه انجام کمک های اولیه را بر عهده می گیرد به نام امدادگر شناخته می شود. «هدف امدادگر، نجات یا زنده نگاه داشتن‌ شخص‌ یا اشخاص آسیب دیده است. در راستای این هدف اصلی، امدادگر باید ابتدا از ایراد صدمات جدید جلوگیری نموده و جلوی شـدت یـافتن عارضه را بگیرد. و در مرحله بعد، امدادگر موظف است‌ تا‌ ضمن‌ تدارک امکانات درمانی برای بیمار‌ یا‌ رساندن‌ بیمار به محلی که این گونه تدارکات در آن فراهم است (مثل بیمارستان)، اقداماتی را در حد توان برای بـهبود حـال بیمار انجام‌ دهد» (اسماعیلی، 1388: 8).
به طور کلی وظایف یک امدادگر را در صحنه حادثه می توان به موارد زیر تفکیک نمود:
الف) «حفظ حیات مصدوم یا مصدومین
ب) جلوگیری از بدتر شدن وضعیت مصدوم یا مصدومین
ج) ایجاد تسریع در امر بهبودی مصدوم یا مصدومین» (توفیقی نمین، 1385: 17).
«یکی از خصوصیات امدادگر کسب مهارت در جهت کمک به همنوعان است. تا زمانی‏که فرد ذیصلاح و یا پزشک در صحنه حضور و مسؤولیت جان مصدوم را به عهده بگیرد. مسؤولیت ایجاد نظم نیز بر عهده امدادگر است. امدادگر بیش از آن‏که حرف بزند عمل می‏نماید و در حوادث دلخراش روحیه مستحکم و قوی دارد. امدادگر شخصیتی مصمم و با تدبیر است.
در مجموع شخصیت امدادگر و یا خصوصیات وی فوق‏العاده حائز اهمیت بوده و می‏توان مهم‏ترین خصوصیات شخصیتی که باید در یک امدادگر وجود داشته باشد، از جمله: دانش، مهارت، سرعت، قاطعیت، نظم، خونسردی، مدیریت و دقت را نام برد» (زرین‏فر و مهاجرانی، 1382: 14).
«امدادگران به دو گروه تقسیم می‌شوند:1. امدادگرانی کـه در رابـطه با حرفه و شغل امدادگری‌ مهارت‌ و آموزش‏های‌ ویـژه دیـده‌اند و در حـقیقت امدادگری شغل‌ آن‏هاست (امدادگران حرفه‌ای). 2. امدادگرانی که پس از وقوع فاجعه‏ها بـه صـورت‌ داوطلب و یا‌ از سوی مؤسسه‏ها و نهادهای اجتماعی، برای یاری قربانیان به صحنه‏ی واقعه می‌شتابند» (نجاریان‌ و براتی،‌ 1379: 14).
2-4 کمک و امداد
امروزه با توجه به‌ پیشرفت‌ علم‌ و صنعت مـتأسفانه انسان هـنوز در مـقابل عوارض و بلاهای طبیعی و غیرطبیعی آسیب‌پذیر است و می‌توان گفت در‌ گوشه و کنار جهان، حوادث غیر مترقبه در کمین سلامتی انسان‏ها مـی‌باشند؛ در هنگام حادثه‌ یا بیماری، صرف نظر از‌ محل‌ وقوع آن به ندرت پزشک حضور دارد؛ بنابراین اصـولی‏ترین کار، کسب آمادگی به منظور مـقابله بـا سوانح و به کارگیری آن جهت سلامتی و نجات جان افراد در لحظات اولیه وقوع یک حادثه تا رسیدن پزشک است (خدایی، 1379: 27).
«کمک‏های اولیه‏ شامل اقداماتی است که هنگام وقوع حوادث برای جلوگیری از مرگ، پیشگیری از صدمات و عوارض بعدی و با کاهش درد و رنج مصدوم پیش از رسیدن به پزشک و یا انتقال مصدوم به مراکز درمانی به عمل می‏آید» (زرین‏فر، مهاجرانی، 1382: 14).
«به مجموعه‌ عملیات و مراقبت‌هایی که در هنگام وقوع‌ حوادث برای کم کردن و رنج، جلوگیری از مرگ و یا پیشگیری از عوارض بعدی بیماری یا حـادثه، پیش از رسانیدن‌ مجروع یا بیمار به مراکز درمانی انجام می‌شود‌ کمک‌های‌ اولیه‌ می‌گویند» (طباطبایی، 1378: 4). این اقدامات ضروری که در محل حادثه صورت می‌گیرد، لزوما نباید توسط پزشکان و یا کادر متخصص درمانی انجام‌ شود، بلکه افراد غیر پزشک که با اصول کـمک‌های اولیـه آشنا بوده و آموزش‌های لازم‌ را‌ در این زمینه دیده باشند و می‌توانند در مواقع اضطراری بسیار موثر بوده و موجب نجات‌ آسیب دیدگان گردند.
از آن‏جا که اقدامات به مهارت و تخصص نیاز دارد، تعریف دیگری از کمک‏های اولیه ارائه شده و آن کاربرد صحیح و ماهرانه اصول درمانی در هنگام بروز حادثه با استفاده از وسایل موجود و به منظور پیشگیری از ضایعات احتمالی یا مرگ مصدوم می‏باشد (همان: 14).

2-4-1 اهداف کمک‏های اولیه
1.نجات جان مصدوم
2. جلوگیری از وخیم‏تر شدن حال مصدوم
3. افزایش احتمال بهبودی مصدوم
4. کاهش درد و ناراحتی مصدوم.

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درباره شاهنامه فردوسی، کمک رسانی، جمعیت هلال احمر، بیمارستان Next Entries پایان نامه رایگان درباره زمین لرزه، نوع دوستی، قانون مجازات، بلایای طبیعی