پایان نامه رایگان درباره استان گیلان، صومعه سرا، دریای خزر، شهرستان رشت

دانلود پایان نامه ارشد

شهرستان هاي آستارا، بندر انزلي، تالش، رضوانشهر، صومعه سرا، فومن و ماسال مي باشد كه بين مدار 37 درجه و 15 دقيقه تا 38 درجه عرض شمالي و نصف النهار 48 درجه و 25 دقيقه تا 49 درجه و 15 دقيقه طول شرقي قرار دارد. (معاونت برنامه ريزي استان گيلان، 1383، صص 20-16)
اين محدوده از شمال به كشور آذربايجان از غرب به استان اردبيل از جنوب به استان زنجان و شهرستان رودبار از مشرق به درياي خزر و شهرستان رشت محدود شده است.
از نظر جغرافیایی این استان از سه ناحیه جلگه ای پست، کوهپایه ای و کوهستانی تشکیل شده است. که 34% استان جلگه ای و کوهپایه ای است و 51% را کوهستان های تالش و البرز تشکیل داده است. محدوده غرب گیلان شامل شهرستان های آستارا، تالش، رضوانشهر، ماسال، صومعه سرا، فومن، شفت و انزلی می‎باشد.

نقشه 3-1 موقعیت اداری – سیاسی غرب گیلان
3-3-2 زمین شناسی
گیلان بخشی از منطقه شمالی رشته کوه البرز که در حدود 3000سال پیش در دوران کامبرین پوشیده از دریائی کم عمق بوده است را می باشد. بر اساس بررسیهای انجام شده از قدیمی ترین سنگها که متعلق به پره کامبرین می باشد تا جدید ترین آنها که بطور پراکنده در این سرزمین است مشاهده می‎شود.
پراکندگی این سنگها در همه جا یکسان نیست به طوریکه گاهی سنگهای مربوط به یک دوره وسعت قابل توجهی را پوشانیده است(تالش شمالی) و یا برعکس چندین دوره در محدوده کوچکی رخ نمون دارند
چهره متنوع در کوهستانها و پایکوه و جلگه های ساحلی مدیون تنوع سنگها و نقش آنها در برابر فرآیندهای درونی و بیرونی است. در واقع شکل اولیه ناهمواریها نتیجه مستقیم این پدیده است.

3-3-3 توپوگرافی
شکل زمین و تیپ ناهمواری ها در سیمای جغرافیایی استان گیلان با توجه به وحدت نسبی در کلیت آن یک دست نیست و از تنوع بسیاری برخوردار است. رطوبت فراوان دریای خزر و نوساتات ادواری آن قرار گرفتن در مسیر زنجیرهای پر فشار سیبری و جنگل های انبوه، جهت شمال و جنوبی رشته کوه تالش در غرب استان و جهت شرقی و غربی البرز، رودخانه های دائمی و پرآب که از ارتفاعات تالش و البرز سرچشمه می گیرند. استخرها و تالاب ها و آبگیرهای طبیعی، نور گیری متوازن از اشعه خورشید و فرسایش و. . . از مجموعه عواملی هستند که تیپ نا همواری ها را به مرور زمان دستخوش تغییر و تحول می نمایند. که بر این اساس می توان به صورت ذیل تیپ ناهمواری های منطقه را تقسیم بندی نمود. و در نهایت از لحاظ توپوگرافی آن به حوزه غرب رسید (طرح جامع استان گیلان، 1375)

3-3-3-1 نوار ساحلی
این ناحیه محدوده باریکی است که در امتداد سواحل بین دریا و تپه های ماسه ای کشیده شده که به ماسه‎های ساحلی معروف است. ارتفاع متوسط آنها بین یک الی 10 متر به تناسب نوع ساحل از چند متر تا چند صد متر از آب دریا از منطقه چابکسر تا آستارا را فرا گرفته است که با فعالیت شدید رسوب گذاری توسط رودخانه هایی که این باند را قطع می نمایند و به دریا می ریزند مواجه می باشد. زمانی که این رودخانه ها در پشت این باند می مانند برکه ها، استخرها، تالاب های کوچک و بزگ راتشکیل میدهند که تالاب انزلی یک نمونه از آن با توجه به وضعیت خاص زمین شناسی جریان های دریایی، بادی است که شکل گیری اولیه باندهای ماسه ای در تکامل آن موثر بوده است و دلتا سازی رودخانه ها مخصوصا سفیدرود در این مورد بسیار حائز اهمیت می باشد.

3-3-3-2 نواحی جلگه ای
نوار جلگه ای بعداز باند ساحلی تا کوهپایه های البرز و تالش را به صورت زمین های مسطح تقریبا همواره در بر گرفته است و عرض این جلگه با توجه به فعالیت های رودخانه متغیر می باشد. و شیب این جلگه ها عموما حدود 5% یا کمتر است. از لحاظ ارتفاعی حدود بین ارتفاع باند های ساحلی تا ارتفاع 100 را باید این نواحی بدانیم که از آستارا تا چابکسر کشیده شده است. جلگه باریک تالش در غرب آستارا تا شفارود (رضوانشهر) تا عرض متوسط 3 الی 10 کیلومتر و جلگه وسیع غرب سفید رود از شفارود تا سفید رود کشیده شده است.

3-3-3-3 نواحی کوهپایه ای
این ناحیه از ارتفاع 100 الی 500 گسترده شده و غالبا از تپه های منفرد و کم ارتفاع تشکیل شده است. که امروزه جزء مناطق چایکاری است. ودر گذشته پوشیده از جنگل بوده است. ولی با توجه به رشد جمعیت و توسعه شهرها عموما شهرها به این سمت کشیده می شوند. که شدت تخریب آن در آینده ای نزدیک به مراتب از وضعیت فعلی بیشتر خواهد شد. شهرهای منجیل، لوشان، رودبار از شهرهای قرار گرفته در این ناحیه است که اقتصاد زیتون کاری و گندم و دیم از مشخصه های مهم آن می باشد. (طرح جامع استان گیلان، 1375 )

3-3-3-4 نواحی کوهستانی
این نواحی از ارتفاع 500 متر به بالا و در شیب بیش از 3% شکل گرفته است که دارای دو زون غربی و شرقی در گیلان می باشد زون غربی که جهت شمالی و جنوبی داشته و رشته کوه تالش از رودخانه آستارا چای تا سفیدرود کشیده شده است که بلندترین نقطه آن دارای 3300 متر (قله بکر و داغ) می باشد.

3-3-3-5 نواحی کوهستانی ومراتع ییلاقی
این نواحی عمدتا از ارتفاع2000 متر به بالا در تالش و البرز تشکیل می گردد. عمدتا مراتع ییلاقی و امن کوهنشین دامدار می باشد که با توجه به وضعیت فقر شدید به این امر می پردازند و پس ازاین منطقه به مناطق کوهستانی همراه با یخ و برف یا بیرون زدهای سنگی که مرز نهایی کوهستان می باشد.
میرسیم که مسیر یخچال و زمین های یخرفتی در این مناطق دیده می شوند و ازییلاقات این نواحی می توان آق اولر، شفارود، الماس، را در غرب گیلان و درفک اشکورات را در شرق آن نام برد. . (سازمان نیروهای مسلح، 1372)

3-3-4 اقلیم
اقلیم منطقه گیلان پر باران و معتدل، خیلی مرطوب تا نیمه خشک سرد می باشد. در این تحقیق از 2 ایستگاه آستارا و انزلی در طی دوره آماری (1378-1388) استفاده گردید.

3-3-4-1 بارندگی ماهانه و سالانه
با توجه به داده های بارندگی ایستگاههای مورد مطالعه مشاهده می شود که بیشترین بارندگی سالیانه درایستگاه انزلی و آستارا بوده است. بیشترین میزان بارندگی در ایستگاه ها ی مورد مطالعه در مهرماه و کمترین آن در تیر ماه می باشد.

3-3-4-2 دما
آمار دمای 25 ساله در ایستگاه های مورد نظر نشان می دهد که گرمترین ماه در مرداد و سردترین ماه دی می باشد. ایستگاه آستارا از گرمترین ماه در مرداد و سرد ترین ماه در بهمن بوده است.

3-3-4-3 حداکثر و حداقل دما
بیشترین و کمترین حداکثر دما به ترتیب با 30 و 9 مربوط به ماههای تیر و دی وبهمن و کمترین و بیشترین حداقل دما به ترتیب با 9/20 و 1/22 مربوط به ماه مرداد است.

3-3-4-4 رطوبت
داده های رطوبت ایستگاه ها نشان می دهد که بیشترین میزان رطوبت در ماه مهر ایستگاه آستارا و ماه آبان در ایستگاه انزلی می باشد و کمترین آن در ماه تیر برای هر دو ایستگاه مورد مطالعه است. با توجه به داده‎های آماری توزیع فصلی رطوبت ایستگاه استارا با 84 درصد رطوبت در فصل پائیز و ایستگاه انزلی با 85 درصد رطوبت در فصل پائیز و زمستان بیشترین و ایستگاه آستارا با 77 درصد و ایستگاه انزلی با 79 درصد در فصل تابستان کمترین رطوبت را دارا هستند.

3-3-4-5 حداکثر و حداقل رطوبت
بیشترین میزان رطوبت حداکثر در ایستگاه آستارا مربوط به ماه مهر با 96 درصد و کمترین آن در ماه تیر با 90 درصد و در ایستگاه انزلی ماههای مهر و ابان بیشترین و کمترین بهمن ماه می باشد و در حداقل رطوبت در ایستگاه آستارا بیشترین مربوط به ماه مهر و کمترین مربوط به ماه اردیبهشت است.

3-3-5 منابع آب
حوضه آبریز غرب گیلان شامل 22 رود است که به صورت نوار باریکی با جهت شمال- جنوب از آستارا تا پونل را شامل می گردد. متوسط سالانه جریان آن حدود 1300 متر مکعب می باشد و حدود 21 % از سطح حوضه آبریز منطقه را در بر می گیرد (رمضانی، ص60).
به دلیل کوتاه بودن فاصله کوهستان تا دریا، رود ها مسیر کوتاهی تا دریا را می پیمایند. از آب جاری آنها در فصول کشت برای امور زراعی استفاده می شود. در سایر ماههای سال رواناب آنها بدون استفاده به دریا تخلیه می شود. مهمترین رود های این حوضه عبارت است از :
– کرگانرود: این رودخانه بزرگترین و پر آب ترین رود خانه جاری در محدوده غرب گیلان می باشد. از به هم پیوستن تعدادی رود خانه های دیگر بوجود می آید و از غرب به شرق جریان دارد. پس از عبور از ضلع شمالی شهر تالش رواناب خود را با متوسط سالیانه01 /237 میلیون متر مکعب در نزدیکی آبادی به نام (قرن) به در یای خزر تخلیه می نمایند و در مقام نخست قرار دارد.
شیب تند و سنگلاخی بودن از مشخصات بستر این رود خانه می باشد و دارای عمق 5/3-1متر است. وسعت این حوضه در منطقه ورود به دشت 590 کیلومتر مربع و طول شاخه اصلی آن در بالا دست آق اولر که معروف است 40 کیلومتر و بلند ترین نقطه ارتفاع حوضه آن 3290 متر و متوسط دبی آن نیز 6/729 می‎باشد.
– ناورود: در فاصله حدود 7 کیلومتری جنوب هشتپر و به موازات جاده اسالم به خلخال از غرب به شرق این رودخانه جریان دارد و رواناب خود را با متوسط حجم سالیانه 31/164 میلیون مترمکعب پس از عبور از روستای اسالم در نزدیکی آبادی سیاه چال و خونه پا خونه به دریای خزر تخلیه می نمایند. مساحت حوضه در ایستگاه خرجگیل (مقطع ورود به دشت) 266 کیلومتر مربع-طول شاخه اصلی آن 34 کیلومتر و ارتفاع بلند ترین نقطه حوضه آن 3016 متر می باشد. از دیگر رود خانه های حوضه می توان به: مرداب، ویرمونی، کانرود، لوندویل، چلوند، لمیر، چوبر، حویق، شیرآباد، خطبه سرا، لیسار، خاله سرا و دیناچال اشاره نمود (طرح احیای محیط زیست طبیعی استان گیلان، 1373 : 87-85)

3-3-6 خاک
براساس نتایج مطالعات ارزیابی و قابلیت اراضی موسسه تحقیقات خاک وآب ناحیه غرب گیلان دارای تیپ کوهها – تیپ تپه ها، تیپ اراضی دشت های رسوبی- تیپ اراضی پست و شور_ تیپ اراضی شن های روان می باشد.

3-3-6-1 تیپ کوهها
مساحت این اراضی بیش از 905 هزار هکتار در کل استان می باشد و شامل واحد های زیر در منطقه غرب گیلان است.

3-3-6-1-1 واحد اراضی 1/1
متشکل از کوههای بسیار مرتفع با قلل تیز و کشنده، متشکل از سنگ های آهکی دولومیت، شن و ماسه سنگ با شیب 50% تا 100% که در ارتفاع بین 4000-2000 متر از سطح دریا قرار دارد و اکثرا بدون پوشش خاکی و یا دارای خاک های کم عمق همراه با برون زدگیهای سنگی بسیار زیاد است.
از عوامل محدود کننده اراضی فوق، شیب بسیار تند و عدم پوشش خاکی همراه با فرسایش بسیار زیاد است. که جهت بهره برداری از استعداد بعداز انجام عملیات آنجیز دارای و جلوگیری از فرسایش و کنترل چرا می تواند برای چرای دام در قسمت های محدود از استعداد متوسط برخوردار باشد.

3-3-6-1-2 واحد اراضی 2/1
این واحد شامل تپه های که ارتفاع با قلل مدور شکل بوده واز سنگهای آ هکی و شیل با شیب 25% تا 50% تشکیل شده و در ارتفاع 1500-3000 متر از سطح دریا قرار دارد. و از خاکهای این اراضی که عمیق سنگریزه دار با بافت متوسط تا سنگین است. اراضی این واحد در وضعیت خاک پوشیده از خاک پوشیده از گیاهان استپی , به مقدار کم بوده و بعنوان چراگاه اتفاقی مورد استفاده قرار میگیرد و محدودیت آن شیب تند با فرسایش و محدودیت عمق خاک است که بعد از عملیات عمرانی و اصلاحی مورد لزوم از جمله جلوگیری از فرسایش وانجام عملیات آبخیز داری به مقدار زیاد برای چرای دام در بعضی قسمتها مناسب خواهد شد.

3-3-6-1-3 واحد ارضی 3/1
کوههای جنگلی که ارتفاع از سلسله جبال البرز با قلل مدور متشکل از ماسه سنگ شن و آهکی بعضا توف و سنگهای آذرین و دگرگونی با شیب بین 25% تا 60% در ارتفاع حداکثر 800 متر از سطح دریا قرار گرفته است.

3-3-6-1-4 واحد 2/2
شامل تپه های که ارتفاع با قلل مسدود وفرسایش متوسط متشکل از سنگهای آهکی با شیب 20% تا 25% وارتفاع 1000-800متر از سطح دریا و با خاکهای کم عمق ناحیه عمیق با بافت سنگین می باشد که اراضی این واحد در حال حاضر از پوشش متوسط گیاهان مرتعی پوشیده شده و به عنوان چراگاه فصلی مورد استفاده قرار می گیرد. و

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درباره راهنمایی و رانندگی، استان گیلان، جامعه آماری، حمل و نقل Next Entries پایان نامه رایگان درباره صومعه سرا، بندر انزلی، جاذبه های گردشگری، آب زیر زمینی