پایان نامه رایگان با موضوع کیفیت حسابرسی، اقلام تعهدی، قلام تعهدی، صورت های مالی

دانلود پایان نامه ارشد

شده اثر دارند. تعدادی از این تحقیقات کیفیت تصمیم حسابرس وتاثیر آن را بر اثر بخشی و کارآیی حسابرسی آزمون کرده اند. بسیاری از این مطالعات، کیفیت حسابرسی را به طور مستقیم آزمون نکرده اند. اما عواملی را بررسی کرده اند که منجر به بهبود در کیفیت تصمیم حسابرس ودر نتیجه کیفیت حسابرسی می شود. این عوامل عمدتا شامل ۱- میزان تجربیات حسابرس،۲- دعاوی حقوقی علیه حسابرس، ۳- سرپرستی کار حسابرسی، ۴- اندازه موسسات حسابرسی، ۵- کسب شهرت و۶- تخصصی گرایی، است .
انگیزه تقاضا برای حسابرسی با کیفیت بالا
تحقیقاتی که به بررسی تاثیر نیاز استفاده کنندگان به حسابرسی با کیفیت پرداخته اند، دارای خطای محدودتری است اغلب تحقیقات در این زمینه شامل: ۱- حق الزحمه حسابرسی، ۲- نظریه علامتدهی، ۳- هزینه نمایندگی، ۴- وجود کارگروه حسابرسی، هستند (احمد پور وهمکاران، ۱۳۹۱).

2-2-1- معیارهای اندازه گیری کیفیت حسابرسی
محققین به منظور اندازه گیری کیفیت حسابرسی از سه نوع معیار استفاده کرده اند. دسته اول معیارهای مبتنی بر گزارشات حسابرسی، شامل شکست های حسابرسی، گزارشگری متقلبانه و طرح دعاوی حقوقی علیه حسابرسان که توسط محققانی نظیر پیر و اندرسون29 استفاده شد. دسته دوم معیارهای مبتنی بر دارایی های مندرج در صورت های مالی مانند اقلام تعهدی اختیاری که پژوهشگرانی چون میرز و همکاران30 از آن استفاده کردند. دسته سوم، معیارهای مبتنی بر بازار از قبیل هزینه سرمایه و ضریب واکنش سود که افرادی نظیر مانسی و همکاران31 در انجام تحقیقاتشان از آن بهره برده اند .
مهمترین شاخص کمی اندازه گیری کیفیت حسابرسی، اندازه حسابرس است که این دو با هم رابطه مستقیم دارند به طوری که هرچه اندازه حسابرس بزرگتر باشد کیفیت حسابرسی هم بالاتر خواهد بود (چن و همکاران، 200532(. محققینی دیگر برای اندازه گیری کیفیت حسابرسی، علاوه بر اندازه موسسه حسابرسی از تخصص موسسه حسابرسی در صنعت صاحبکار نیز استفاده کرده اند. در این معیار، مسلما موسسه های حسابرسی که در صنعت صاحبکار تخصص داشته باشند، با کیفیت بیشتری به حسابرسی آن می پردازند. زائو و ایلدر33 در تحقیق خود از تخصص حسابرس در صنعت صاحبکار برای اندازه گیری کیفیت حسابرسی استفاده کرده اند، کیفیت کار موسسه های حسابرسی متفاوت است و به طور مستقیم نمی توان با مشاهده موسسه ها تشخیص داد که کدام موسسه از کیفیت کاری بالاتری برخوردار است. تحقیق ها نشان می دهند اندازه، قدمت، شهرت و نام تجاری موسسه های حسابرسی می توانند معیارهای متمایز کننده کیفیت حسابرسی باشند (آقایی و کوچکی، 1374). در این بخش سه معیار متداول جهت محاسبه کیفیت حسابرسی به شکل مختصر بیان شده اند.
کیفیت حسابرسی واندازه موسسه حسابرسی
با توجه به تعاریف مطرح شده در مورد کیفیت حسابرس، می توان بدین صورت بیان کرد که کیفیت حسابرس ناشی ازدو عامل حسن شهرت و مراقبت حرفه ای حسابرس است واین حسن شهرت منجر به افزایش اعتبار اطلاعات صورت های مالی می شود وبر اثر نظارت و مراقبت حرفه ای حسابرس، کیفیت اطلاعات صورت های مالی افزایش خواهد یافت. مهم ترین شاخص اندازه گیری حسن شهرت حسابرس، اندازه آن است که این دو با هم رابطه مستقیم دارند، بطوری که هرچه اندازه موسسه حسابرسی بزرگ تر باشد، کیفیت موسسه حسابرسی هم بالاتر خواهد بود. منظور از اندازه حسابرس، حسن شهرت حسابرس (نام تجاری) است. بدلیل حسن شهرت حسابرس، اعتبار اطلاعات صورت های مالی افزایش یافته و لذا کیفیت حسابرسی هم بالاتر خواهد بود (احمد پور وهمکاران، ۱۳۹۱). در ایران، سازمان حسابرسی به عنوان موسسه بزرگ و دارای اعتبار و شهرت بالا (درجه1) و در مقابل سایر موسسات حسابرسی (موسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی) که اندازه آن ها نسبت به سازمان حسابرسی کوچکتر است، به عنوان موسسات دارای اعتبار و شهرت پایین (درجه2) در نظر گرفته می شوند.
مطالعه دی آنجلو34 (1981) را می توان نخستين تحقيقی دانست كه در رابطه با كيفيت حسابرسی انجام شده است. وی در تحقيق خود به اين نتيجه رسيد كه مؤسسه ها ی حسابرسی بزرگتر، انگيزه قوی تری برای ارائه حسابرسی با كيفيت بالاتر دارند ؛ زیراعلاقه مند هستند که شهرت بیشتری در بازار به دست آورند و از آنجا كه تعداد صاحب كارانشان زياد است، نگران از دست دادن آن ها نيستند. تصور بر اين است كه چنين مؤسساتی به دليل دسترسی به منابع و امكانات بيشتر برای آموزش حسابرسان خود وانجام آزمون های مختلف، خدمات حسابرسی را با كيفيت بالاتری ارائه می كنند.
کیفیت حسابرسی ودوره تصدی حسابرس
کیفیت حسابرسی بالاتر منتهی به اطلاعات نامتقارن کمتر و کیفیت بالاتر اطلاعات می شود. برای نمونه، در استفاده از روش های حسابداری افزاینده سود به عنوان معیار اندازه گیری مدیریت سود، بارت و دیگران35 دریافتند که کیفیت حسابرسی به گونه ای معکوس با استفاده مدیریت از روش های حسابداری افزاینده سود ارتباط دارد و کیفیت بالای حسابرسی منجر به کاهش توان مدیریت در دستکاری سود و در نتیجه کاهش اطلاعات نامتقارن می شود. استفاده کنندگان از صورت های مالی به دلیل دوری ذهنی و فیزیکی وهمچنین عدم توانایی در ارزیابی روش های حسابرسی و شواهد گردآوری شده، در راستای ارزیابی کیفیت حسابرسی از بدیل های دیگری همچون دوره تصدی حسابرس استفاده می نمایند.
یکی از شاخص های اندازه گیری مراقبت حرفه ای حسابرس وتوانایی نظارت آن، دوره تصدی حسابرس است. هرچه دوره تصدی حسابرس بیشتر باشد، شناخت او از صاحبکار وتخصص اودر آن صنعت خاص بالا رفته و موجب افزایش کیفیت حسابرس خواهد شد(میرز و همکاران، 2003).
درمورد دوره تصدی حسابرس دو گروه صاحب نظر وجود دارند. گروه اول حامیان تغییر اجباری حسابرس، وگروه دیگرمخالفان تغییر اجباری حسابرس هستند.
حامیان تغییر حسابرس بر این باورند که در صورت تغییراجباری، حسابرسان در موقعیتی قرار می گیرند که خواهند توانست در مقابل فشارها و خواسته های مدیران مقاومت، و قضاوت بیطرفانه تری را اعمال کنند. حضور طولانی مدت حسابرس در کنار صاحبکار، موجب ایجاد تمایلاتی برای حفظ و رعایت نظر مدیریت صاحبکار می شود؛ وضعیتی که استقلال و بی طرفی او را مخدوش می کند. هم چنین این گروه تمایل حسابرس را به حفظ صاحبکار از طریق حمایت از او دلیل دیگری برای تصویب قوانین محدود کننده مطرح می کنند؛ چرا که حسابرس در سال های اولیه فعالیت برای صاحبکارجدید متحمل هزینه های اولیه ای می گردد که به منظور جبران آن ها، به حفظ صاحبکار خود تمایل دارد. در مقابل مخالفان تغییر اجباری حسابرس عقیده دیگری دارند. به اعتقاد آن ها عوامل دیگری هست که حسابرسان را به حفظ استقلال وادار می کند؛ به عنوان مثال تلاشی که حسابرسان در جهت حفظ اعتبار و شهرت به کار می گیرند ویا ترس از احتمال طرح دعاوی حقوقی علیه آن ها ساختارهایی است که مانع رفتار های نامناسب حسابرسان می شود. آن ها معتقدند با گذشت زمان، شناخت بهتری از فعالیت های صاحبکار بدست آورده وتجربه بیشتری کسب می کنند وبه این ترتیب توانایی آن ها در مورد مناسب بودن یا نبودن روش های حسابداری و گزارشگری افزایش می یابد (میرز و همکاران، 2003).
رسوایی های مالی اخیر در سطح جهان و بروز نگرانی هایی در مورد توان اتکای صورت های مالی، انگشت اتهام به سوی حسابرسان نشانه رفته است. تلقی عموم این است که نبودن استقلال و کیفیت ضعیف حسابرسی موجب وقوع چنین وقایعی شده است. این نگرانی ها در مورد استقلال حسابرسان، باعث شد کمیته نظارتی مربوط به بورس اوراق بهادار به فکر راه حل باشند. الزام سازمان بورس اوراق بهادار تهران به تغییر حسابرس شرکت ها مسلما ناشی از نگرانی دست اندر کاران بازار سرمایه در مورد استقلال، کیفیت حسابرسی و غیره است. بنابراین طبق تبصره ۲ ماده ۱۰ دستور العمل موسسات حسابرسی معتمد سازمان بورس اوراق بهادار مصوب ۸ /۵ /۱۳۸۶ شورای عالی بورس، موسسات حسابرسی مجاز نیستند بعد از گذشت چهار سال، دوباره سمت حسابرس مستقل وبازرس قانونی شرکت واحدی را بپذیرند (دستورالعمل موسسات حسابرسی معتمد سازمان بورس اوراق بهادارمصوب آذرماه ۱۳۸۴) از سوی دیگر حرفه حسابرسی ادعا می کند شواهدی مبنی بر کاهش استقلال حسابرسان وجود ندارد وپیامدهای این گونه قوانین محدود کننده، جز افزایش هزینه برای صاحبکارو سرمایه گذاران در بر ندارد (کرمی وهمکاران، 1390 ).
کیفیت حسابرسی وتخصص حسابرس در صنعت
یکی از ابعاد کیفیت حسابرسی که بین حسابرسان با خدمات با کیفیت بالا و حسابرسان با خدمات با کیفیت پایین تمایز ایجاد می کند، تخصص مؤسسه حسابرسی در صنعت می باشد. هرچند معیار واحدی برای اندازه گیری تخصص صنعت حسابرس وجود ندارد. اما بالسام و همکاران36 (۲۰۰۳) وکریشنان37 (۲۰۰۳) دو معیار اولیه برای شناسایی حسابرس متخصص صنعت معرفی کردند که شامل: ۱- رویکرد سهم بازار۲- رویکرد سهم پرتفوی می باشد. علاوه بر این، نیل و ریلی38 (۲۰۰۴) یک معیار ترکیبی جدید که تابعی از سهم بازار وسهم پرتفوی است، پیشنهاد کردند. در رویکرد سهم بازار، یک موسسه حسابرسی که خود را از سایر رقیبان از نظر سهم بازار در یک صنعت خاص متمایز کرده است، به عنوان حسابرس متخصص صنعت شناخته می شود. این رویکرد فرض می کند که با مشاهده سهم نسبی بازار موسسه حسابرسی که به یک صنعت خاص خدمت ارائه می کند، می توان به میزان دانش تخصصی موسسه حسابرسی در حوزه صنعت پی برد. مؤسسه ای که سهم بزرگتری از بازار را در اختیار دارد، از دانش تخصصی بالاتری در مورد آن صنعت برخوردار است. رویکرد سهم پرتفوی، توزیع نسبی خدمات حسابرسی را در صنایع مختلف برای هر مؤسسه حسابرسی مد نظر قرار می دهد. به بیان ساده هر مؤسسه حسابرسی دارای صاحبکارانی است که پرتفوی آن مؤسسه را شکل می دهند. صنعتی که صاحبکاران بیشتری از لحاظ فروش، مجموع داریی ها وغیره را درپرتفوی مربوط تشکیل می دهد، نشان دهنده صنعتی است که مؤسسه حسابرسی در آن از تخصص برخوردار است (علوی طبری وعارف منش، ۱۳۹۲).
تحقیقات اخیر بیانگر این است که بین نوع صنعت مورد تخصص حسابرس وکیفیت گزارش حسابرسی رابطه مثبتی وجود دارد . به عبارت دیگر حسابرسانی که در صنعت مورد نظر تخصص دارند به دلیل داشتن توانایی بیشتر در شناسایی و برخورد با مشکلات ویژه آن صنعت می توانند حسابرسی را با کیفیت بالاتری انجام دهند. به علاوه، هر قدر مؤسسه حسابرسی تجربه بیشتری در صنعت خاصی کسب نماید، به دلیل ایجاد شهرت مثبت، علاقه بیشتری به ارائه خدمات حسابرسی با کیفیت برتر پیدا می کند (مجتهد زاده و آقایی، 1383).
تخصص حسابرس می تواند بر اساس تعداد شرکت های موجود در هر صنعت تحت بررسی مؤسسه، محاسبه شود. در مواردی نیز می توان بر اساس نسبت فروش های حسابرسی شده یک شرکت توسط مؤسسه حسابرسی به کل فروش های صنعت مربوطه، محاسبه نمود.
2-3- مبانی و مفاهیم نظری اقلام تعهدی
اقلام تعهدی به ارقامی گفته می شود که موجب به تعویق افتادن ثبت درآمدها ویا هزینه ها می شوند. هم چنین می توان اقلام تعهدی را به عنوان انتقال دهنده وجه نقد به زمان دیگر، معرفی کرد. بدین معنی که پرداخت ها و دریافت های وجه نقد، بدرستی در اقلام تعهدی ثبت شده مندرج است و این موضوع موجب می شود این اقلام، واقعیت اقتصادی شرکت را بهتر نمایش دهند. بنابراین، ویژگی پیش بینی کنندگی اقلام اطلاعاتی حسابداری را در خود جای می دهد. اما مسئله برآوردی بودن برخی از اقلام تعهدی و هم چنین عدم قطعیت آن ها، ویژگی قابل اتکا بودن آن ها را کاهش می دهد.
اقلام تعهدی به دو دسته تقسیم می شوند:
اقلام تعهدی غیر اختیاری: اقلامی که مدیریت واحد تجاری در پیدایش آن ها دخالتی نداشته ودر حین انجام فعالیت های تجاری ایجاد شده باشند. این اقلام، بوسیله ی استاندارد های حسابداری الزامی شده و تحت تاثیر شرایط اقتصادی شرکت هستند و بواسطه مقررات سازمان ها و دیگر عوامل خارجی محدود هستند. در نتیجه، این اقلام بطور نسبی از دستکاری شدن توسط مدیریت در امان هستند.
اقلام تعهدی اختیاری: اقلامی که بخاطر انتخاب روش های حسابداری، تخصیص های اختیاری، تصمیم های مدیریتی و قضاوت

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان با موضوع کیفیت حسابرسی، اقلام تعهدی، قلام تعهدی، مبانی نظری Next Entries پایان نامه رایگان با موضوع کیفیت حسابرسی، اقلام تعهدی، قلام تعهدی، اقلام تعهدی اختیاری