پایان نامه رایگان با موضوع ناخودآگاه

دانلود پایان نامه ارشد

قاعده آنست كه ساعات كار اضافي نبايد از 4 ساعت در روز تجاوز نمايد و در شرايط فوق‌العاده حداكثر ساعات كار اضافي 8 ساعت در روز مي‌باشد ولي با توجه به تبصره ماده 59 و ماده 60 قانون كار در موارد استثنايي با توافق طرفين مي‌توان بيشتر از اين ساعات، خواه در شرايط عادي خواه در شرايط فوق‌العاده به كارگر، كار اضافي ارجاع داد، در قانون كار راجع‌به موارد استثنايي، حداكثر ساعات كار اضافي پيش‌بيني نشده است ولي در هر صورت، اين امر نبايد به نحوي باشد كه استثناء تبديل به اصل گردد. همچنين در مورد زمان تعويض لباس لازم به ذكر است كه اين امر بستگي به كارفرما و نظر او دارد كه اين زمان را جزء ساعات كار محسوب كند و يا آنكه مدت زمان كار را فقط زماني در نظر بگيرد كه كارگر در سالن مشغول به كار و يا توليد مي‌باشد.
گفتار دوم: حق برخورداري از تعطيلات31
استفاده از نيرو ا استعداد كارگران نه تنها مستلزم برنامه‌ريزي جهت تعيين ساعات كار آنان است، بلكه محتاج تعيين زمان استراحت جهت تجديد قواي آنها مي‌باشد، از اين رو براي كارگران در قانون كار تعطيلاتي در نظر گرفته شده است كه در اين بخش به انواع تعطيلات به عنوان يكي از حقوق كارگران مي‌پردازيم:
1. تعطيل هفتگي
سابقه‌ي تاريخي تعطيل هفتگي را بايد در دلايل مذهبي جستجو كرد. در آيه‌ي 9 سوره مباركه جمعه، مسلمانان در روز جمعه براي ياد كردن خداوند فرا خوانده مي‌شوند. همچنين در كتب اسلامي از جمعه به عنوان يكي از اعياد بزرگ اسلام ياد شده است.32 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران با الهام از آموزه‌هاي شرعي، در اصل هفدهم، جمعه را به عنوان تعطيل هفتگي اعلام نموده است. در همين راستا قانون كار نيز روز جمعه را روز تعطيل هفتگي كارگران با استفاده از مزد بيان نموده است. بر اين امر استثنائاتي وارد شده است و آن اينكه در امور مربوط به خدمات عمومي نظير آب، برق، اتوبوس‌راني و يا در كارگاه‌هايي كه حسب نوع يا ضرورت كار و توافق طرفين، به طور مستمر روز ديگري براي تعطيل تعيين شود، همان روز در حكم روز تعطيل هفتگي خواهد بود. در اين مورد هر يك از كارگران ممكن است روزي متفاوت از ديگر كاركنان در هفته تعطيل باشند. ديگر اينكه كارگاه‌هايي هستند كه با انجام 5 روز كار در هفته و 44 ساعت كار قانوني، كارگرانشان از دو روز تعطيل استفاده مي‌كنند. در مورد تعطيلات هفتگي نكته‌اي كه حائز اهميت است، اين است كه تعطيل يك روز معين در هفته به عنوان تعطيلات هفتگي الزامي است.
2. تعطيلات رسمي
روزهايي كه طبق تقويم رسمي كشور، جزو تعطيلات رسمي مي‌باشند براي كارگران نيز منظور مي‌گردد. علاوه‌بر تعطيلات رسمي كشور، روز كارگر كه يازدهم ارديبهشت هر سال مي‌باشد نيز جزو تعطيل رسمي كارگران به حساب مي‌آيد. بر خلاف يك روز تعطيل هفتگي كه اجباري مي‌باشد، در ايام تعطيل رسمي كارگر و كارفرما مي‌توانند توافق نمايند كارگر از تعطيلي مزبور استفاده ننموده و به كار اشتغال داشته باشد. لازم به ذكر است كه در بعضي از موارد امكان دارد كه روزي بين‌التعطيلين باشد و از طرف دولت و از طريق رسانه‌ها تعطيل اعلام ‌شود براي كارگران نيز لحاظ مي‌شود. به طور كلي هر تعطيلي كه براي كارگران و كاركنان دولت در نظر گرفته مي‌شود بايد تمامي كارگران از اين حق برخوردار باشند.
گفتار سوم: حق برخورداري از مرخصي‌ها
مرخصي به عنوان يكي از ديگر حقوقي مي‌باشد كه تمامي كارگران به هر دليل خواه موجه و خواه اجباري كه بدان نيازمند است بايد از آن برخوردار شود كه در ذيل به انواع مرخصي‌ها مي‌پردازيم.

1. مرخصي استحقاقي
همان طور كه از معناي واژه استحقاقي بر مي‌آيد، به مرخصي اطلاق مي‌شود كه كارگر مستحق دريافت آن مي‌باشد. اين مرخصي حق كارگر است، بدين معنا كه كارگر حق دارد پس از انجام كار و فعاليت در طول سال جهت تحديد قواي جسمي و روحي براي فعاليت دوباره به مرخصي برود. راجع‌به مرخصي استحقاقي مطالب زير قابل ارائه مي‌باشد:
ـ مرخصي استحقاقي سالانه كارگران با استفاده از مزد و محاسبه‌ي چهار روز جمعه، جمعاً يك ماه است. ساير روزهاي تعطيل، جزو ايام مرخصي محسوب نخواهد شد. براي كار كمتر از يك سال، مرخصي مزبور به نسبت مدت كار انجام يافته محاسبه مي‌شود. با توجه به اينكه مرخصي استحقاقي سالانه، يك ماه مي‌باشد؛ مرخصي به ازاي هر ماه 5/2 روز مي‌باشد.
ـ مرخصي ساليانه كارگراني كه به كارهاي سخت و زيان‌آور اشتغال دارند، 5 هفته مي‌باشد. استفاده از اين مرخصي، حتي‌الامكان در دو نوبت و در پايان هر شش ماه كار صورت مي‌گيرد.
ـ كارگر نمي‌تواند بيش از 9 روز از مرخصي سالانه خود را ذخيره كند. ذخيره كردن مرخصي بدين معني است كه از آن استفاده نكند و به سنوات خود ذخيره كند، و پس از بازنشستگي به ازاي مقادير ذخيره شده مبلغي به پاداش او اضافه گردد.
ـ هر كارگر حق دارد به منظور اداي فريضه‌ي حج واجب در تمام مدت كار خويش فقط براي يك نوبت، يك ماه به عنوان مرخصي استحقاقي در صورت داشتن مرخصي استحقاقي ذخيره و يا در غير اين صورت مرخصي بدون حقوق استفاده نمايد.
ـ ميزان مرخصي استحقاقي كارگران فصلي بر حسب ماه‌هاي كاركرد آنها تعيين مي‌گردد و همچنين مرخصي كمتر از يك روز كار، جزو مرخصي استحقاقي منظور مي‌گردد.
ـ همان طور كه قبلاً بيان گرديد فقط 9 روز از مرخصي استحقاقي قابل ذخيره شدن مي‌باشد. در اينجا اضافه مي‌نمايد كه مابقي مرخصي مذكور يعني 21 روز ديگر قابل تبديل به پول نخواهد بود و چنين تأسيسي به اين منظور ايجاد شده كه كارگر با استفاده از اين مرخصي، قواي جسمي و روحي‌اش را تجديد كند، زيرا در برخي از موارد اتفاق افتاده كه برخي از كارگران به علت ميزان اقساط زياد، خواستار اضافه كار و يا بعضاً عدم استفاده از مرخصي و در عوض دريافت مبلغ پولي آن بوده‌اند غافل از اينكه در بلند مدت به علت نداشتن استراحت و تحليل رفتن قواي بدني افراد، ناخودآگاه از ميزان كارآيي كارگر كاسته مي‌شود چون كلاً مجموعه‌ي توليد به صورت يك چرخه بوده و ميزان نقص در يك نقطه سريعاً كل چرخه را تحت تأثير خود قرار مي‌دهد؛ پس عدم كارآيي كارگر به عدم كارآيي مجموعه منجر شده و ميزان سود كارخانه يا مجموعه را پايين آورده به همين دليل بود كه قانونگذار در اينجا اين حق را براي كارگر به طور اجباري قائل گرديده كه در ظلّ آن كارفرما و مجموعه‌ي او از آثار شوم و بد عدم استفاده از مرخصي يك كارگر ايمن بماند. شايان ذكر مي‌باشد كه ميزان مرخصي‌هاي ذخيره شده يك كارگر در پايان قرارداد كار قابل تبديل به پول مي‌باشد فقط مشروط بر آنكه در سال از 9 روز بيشتر نباشد. البته در مورد اين موضوع خاص هر چيزي كه به عنوان حقي براي كارگر قلمداد مي‌شود، قطعاً آثار خوب و به صرفه از لحاظ اقتصادي هر چند در دراز مدت براي كارفرما داشته كه اين آثار مي‌تواند به پويايي يك مجموعه كمك شايان داشته باشد. زيرا مجموعه‌اي پويا است كه از اجزاء پويا تشكيل شده باشد و كارگر به عنوان مهمترين ركن اين مجموعه نقش بسزايي در اين چرخه دارد كه به هيچ وجه قابل انكار نمي‌باشد.
2. مرخصي‌ بدون حقوق
منظور از مرخصي بدون حقوق، مرخصي مي‌باشد كه به درخواست كارگر براي انجام كار شخصي از كارفرما درخواست مي‌شود كه در قبال آن مزدي درخواست نمي‌كند و جزو زمان‌هاي كاري وي محسوب نمي‌شود كه داراي شرايط زير مي‌باشد كه به آنها مي‌پردازيم
ـ با استنباط از ماده‌ي 16 قانون كار زمان مرخصي بدون حقوق كارگر حداكثر تا 2 سال مي‌باشد.
ـ به استنباط تبصره‌ي ماده‌ي 16 قانون كار چنانچه مرخصي بدون حقوق كارگر به منظور تحصيل باشد، مرخصي تحصيلي ناميده شده و تا دو سال ديگر يعني جمعاً چهار سال قابل تمديد مي‌باشد.
ـ همان طور كه قبلاً بيان گرديد هر كارگر مي‌تواند به منظور اداي حج واجب يك ماه مرخصي بدون حقوق استفاده نمايد البته در صورتي كه كارگر از مرخصي استحقاقي خود استفاده نكرده باشد مي‌تواند از اين مرخصي جهت اداي حج واجب بهره‌مند شود در غير اين صورت چاره‌اي جز استفاده از مرخصي بدون حقوق نخواهد داشت.
ـ نحوه‌ي استفاده از مرخصي بدون حقوق كارگران و مدت آن به غير از مرخصي تحصيلي و حج واجب كه زمان آن معين است و همچنين شرايط برگشت كارگران به كار پس از استفاده از مرخصي با توافق كتبي كارگر يا نماينده قانوني او و كارفرما تعيين مي‌شود. شايان ذكر است كه امروز در كشور ما به دليل عوامل فراواني كه شغل يك كارگر را تهديد مي‌كند و هر كارگر به طور اتوماتيك بايد دير يا زود منتظر از دست دادن شغلش باشد؛ دليل موجهي براي استفاده از مرخصي بدون حقوق وجود ندارد زيرا يك كارفرما با رفتن كارگر به مرخصي بدون حقوق از شخص ديگر در آن مكان براي اداي آن شغل استفاده مي‌كند و اين استفاده از شخص ديگر برگشت به كار كارگر را با مشكل مواجه مي‌كند. به طور خلاصه بايد بگوييم كه شرايط كاري حال حاضر كشور مستوجب اين شده است كه بيشتر كارمندان دولتي و در موارد خيلي خاص كه همانا حج و تحصيل مي‌باشد كارگران از اين نوع مرخصي استفاده كنند و اين موضوع يكي از حقوقي است كه در حال حاضر براي كارگران در نظر گرفته نمي‌شود البته در اين فرآيند تضمين برگشت به كار يك كارگر خيلي از مسائل از جمله مسائل اقتصادي و … كشور دخيل بوده و كارفرما قطعاً در موضوع عدم برگشت كارگر به محيط كار پس از مرخصي بدون حقوق واقعاً كمترين نقش را دارد.
3. مرخصي استعلاجي، بارداري، زايمان، شيردهي
الف: مرخصي استعلاجي
همان طور كه از معناي واژه‌ي استعلاج بر مي‌آيد مرخصي استعلاجي به مرخصي گفته مي‌شود كه كارگر هر گونه بيماري اعم از اينكه بيماري ناشي از كار يا بيماري غير ناشي از كار باشد را درمان و در طول درمان از اين مرخصي استفاده مي‌كند. مدت مرخصي استعلاجي، محدوديت خاصي ندارد و مي‌تواند تا سلامتي و اعاده به كار كارگر با معرفي‌نامه سازمان تأمين اجتماعي، از كار افتادگي او به تشخيص كميسيون‌هاي پزشكي پيش‌بيني شده در قانون تأمين اجتماعي و يا بازنشستگي بيمه شده ادامه يابد. مدت مرخصي استعلاجي با تأييد سازمان تأمين اجتماعي جزو سوابق كار و بازنشستگي كارگران محسوب مي‌شود. در مورد اين مرخصي متأسفانه از 3 گروه حقوقي 3 نوع حق ضايع مي‌شود. گروه اول كارگران؛ زيرا بسياري از كارخانجات و كارگاه‌هاي توليدي بسياري از مرخصي‌هاي كارگران كه در اثر بيماري از آن استفاده كرده‌اند قبول نداشته و براي آنها غيبت رد مي‌كنند. از طرفي اگر كارگر براي اين موضوع شكايت نمايد احتمال اينكه اين اعتراض به اخراج وي بينجامد بسيار زياد است. متأسفانه اخيراً مدت قرارداد كارگاه‌ها سه ماه بوده و پس از كوچك‌ترين اعتراض پس از سه ماه قرارداد وي ديگر تمديد نمي‌شود. فلذا كارگر مجبور است كه اگر كارگاهي مرخصي‌هاي استعلاجي‌هاي وي را قبول نكردند اعتراض نكرده و با اين عدم اعتراض مدت قرارداد خود را تا مدت بيشتري تمديد نمايد و مي‌توان گفت كه متأسفانه در بسياري از موارد اين حق از كارگران صلب مي‌شود. و اما گروه دوم كارفرمايان؛ متأسفانه عامل اصلي برخورد غير قانوني كارفرمايان، بعضاً خود كارگران مي‌باشند. زيرا كارگران براي اينكه مدت بيشتري را در منزل به سر برده و حقوق دريافت نمايند خود را به بيماري مبتلا نموده و به دروغ از استراحت پزشكي استفاده مي‌كنند. البته تعارض به بيماري از سمت كارگر تغيير مي‌دهد. و در واقع با اين عمل غير قانوني، حق كارفرمايان كه داشتن كارگران صادق مي‌باشد را ناديده گرفته و ايشان را از اين حق محروم مي‌كنند. و در آخر گروه سوم كه سازمان تأمين اجتماعي مي‌باشد كه در بعضي از موارد كارگران با كارفرمايان دست به يكي كرده و با ارائه‌ي استراحت پزشكي غير واقعي به اين سازمان باعث مي‌شوند كه حقوق كارگر از اين سازمان توديع گردد. به هر حال در امر مرخصي استعلاجي با توجه به اين سه عاملي كه ذكر گرديد حق استفاده از مرخصي استعلاجي، آنچنان كه بايد به كارگران تعلق نمي‌گيرد و بايد سازمان‌هاي مربوطه به دنبال رفع اين مشكل بوده كه بسياري از كارگران روزانه با آن دست و پنجه نرم

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان با موضوع حل اختلاف Next Entries پایان نامه رایگان با موضوع استان گلستان، استان اصفهان، حل اختلاف