پایان نامه رایگان با موضوع فیزیولوژی، تجزیه و تحلیل آماری، تحلیل آماری

دانلود پایان نامه ارشد

استریل و در زیر هود لامینار فلو محتویات ویال در 10 میلی لیتر از محیط کشت MRS براث و به مدت 24 ساعت در شرایط هوازی و در دمای 30 درجه سانتی گراد کشت داده شد. پس از کشت، ساب کالچرهایی از آن آنها تهیه و تا زمان استفاده در دمای 80- درجه سانتی گراد و در حضور 40% گلیسیرین نگهداری شد. همچنین نمونه هایی از باکتریهای کشت شده برای تشخیص جنس و گونه آن با تستهای بیوشیمیایی مورد بررسی گرفت. برای تغذیه آرتمیا، این باکتریها به صورت روزانه در محیط کشت MRS براث کشت داده شد. پس از رشد (ایجاد کدورت) محیط ها به مدت 15 دقیقه در دمای 4 درجه سانتی گراد و rpm2500 سانتریفیوژ شد. پس از این مرحله، محلول رویی دور ریخته شد و رسوب حاصل 2 مرتبه با سرم فیزیولوژی استریل شستشو شد. رسوب حاصل در سرم فیزیولوژی استریل سوسپانسیون شده و براساس جدول غذادهی استاندارد و درصد شراکت آن در تغذیه آرتمیا، به به محیط اضافه شد.
3-10- آزمایشات مربوط به آنزیم
3-10-1- تهيه عصاره آنزيمی
برای تعیین مقدار و میزان فعالیت آنزیمهای گوارشی آرتمیا از روش استاندارد استفاده گردید و سوبستراهای مورد استفاده در این آزمایش به ترتیب برای آلکالین پروتئاز، لیپاز و آمیلاز شامل آزوکازئین30، پارانیتروفنیل مریستات31 و نشاسته بود (Bernfeld, 1951; Worthington, 1991).

شکل3-5- استخراج آنزیمی
3-10-2- سنجش غلظت پروتئين محلول
پروتئين محلول نمونه هاي هموژن شدۀ آرتمیا فرانسیسکانا در تیمارهای غذایی، به روش Bradford (1976) سنجيده شد. جهت انجام اين کار از آلبومين سرم گاوي (BAS)به عنوان استاندارد استفاده گرديد.
3-10-3- سنجش میزان فعاليت آنزيم آلفا- آميلاز
فعالیت آنزیم آمیلاز براساس روش Bernfeld(1955) و با استفاده از سوبسترای نشاسته سنجش گردید. برای این منظور ابتدا معرف رنگی دی نیترو سالسیلیک اسید (DNS) از طریق حل نمودن 5/0 گرم پودر 2 و 5 و 3 هیدروکسی دی نیترو بنزوئیک اسید32 در 25 میلی لیتر آب مقطر و اضافه نمودن 15 گرم سدیم پتاسیم تارتارات و 10 میلی لیتر سود(NaOH) 2 نرمال و رساندن حجم محلول به 50 میلی لیتر تهیه گردید. براي تهيۀ نشاسته 1 درصد، 1 گرم نشاسته بافر فسفات سديم 02/0 مولار حاوي كلريد سديم 006/0 مولار، 9/6pH= حل گردید و سپس به آرامي حجم آن تا 100 ميليليتر رسانده مي شود. محلول ذخيرۀ مالتوز mole ml-1 5 بود.
برای سنجش فعالیت آنزیم،50 میکرولیتر از عصاره تهیه شده از تیمار های مختلف آرتمیا.(عصاره آنزیمی) به لوله ای شیشه ای حاوی 100 میکرولیتر بافر استات 05/0 مولار و 50 میکرو لیتر محلول نشاسته 2% (w/v) (محلول نشاسته، Merck) در بافر استات افزوده شد. لوله شیشه ای در حمام آب 40 درجه سانتی گراد قرار داده شد تا واکنش به مدت 5 دقیقه ادامه یابد سپس 1 میلی لیتر از مخلوط به لوله شیشه ای دیگر حاوی 1 میلی لیتر معرف DNS اضافه گردید و به مدت 10 دقیقه جوشانده شد.
برای تهیه نمونه Blank نیز همه مراحل بالا انجام گرفت و فقط به جای عصاره هموژن آرتمیا از 50 میکرولیترآب استفاده کرده ایم. سپس جذب نمونه ها به وسیله دستگاه اسپکتروفتومتر (Shimatzu 160-UV) در طول موج 520 نانومتر به عنوان فعالیت آمیلاز قرائت گردید. بدین ترتیب فعالیت ویژه آمیلاز با تقسیم نمودن فعالیت آمیلاز در نمونه ها برای میزان پروتئین محلول بدست آمده در هر نمونه برحسب IU/mg protein بدست آمد.
واحد فعاليت آلفا- آميلاز، بر حسب ميكرو مول مالتوز آزاد شده تحت اثر آنزيم در دقيقه به ازاي ميلي گرم پروتئين محاسبه شد (Worthington, 1991).
3-10-4- سنجش میزان فعاليت آنزيم ليپاز
فعاليت ليپازي با استفاده از هيدروليز P-nitrophenylemyristateو به طريق اسپكتروفتومتري تعيين گرديد.
براي هر سنجش ليپازي 6 ميكروليتر از عصارهی آنزيمي آرتمیا به 86 میکرولیتر محلول بافر Sodium cholate و 5/2 میکرولیتر محلول متوکسی اتانول اضافه گردید. سپس 5/5 میکرولیتر سوبسترای پارا نیتروفنول مریستات به محلول فوق اضافه گردید و میزان جذب بادستگاه اسپکتوفتومتری در دماي 30 درجه سانتيگراد به مدت 15 دقیقه و در طول موج 405 نانومتر قرائت گرديد (Iijima, 1998). برای تهیه نمونه های بلانک میزان 5/5 میکرولیتر از سوبسترا، 5/2 میکرولیتر از 2- متوکسی اتانل و 92 میکرولیتر سدیم کلات مخلوط کرده و همراه با نمونه های دیگر برای سنجش غلظت از دستگاه اسپکتروفتومتر استفاده شد.
3-10-5- سنجش میزان فعالیت آنزیم آلکالین پروتئاز
سنجش فعالیت آنزیم پروتئاز با استفاده از محلول سوبسترا آزوکازئین 2 درصد در 50 میلی مولار بافر Tris-Hcl در 5/7 pH= صورت پذیرفت.
برای اینکار ابتدا 20 میکرولیتر از نمونۀ عصارۀ آنزیمی با 5/0 میلی لیتر Azocasein 2 در صد در بافر Tris/Hclدر دمای 25 درجۀ سانتی گراد به مدت 10 دقیقه تحت انکوباسیون قرار گرفت. پس از انکوباسیون 5/0 میلی لیتر از محلول TCA (Trichloroaceticacid) جهت توقف واکنش به محلول فوق اضافه گردید. سپس میکروتیوب ها به مدت 5 دقیقه با سرعت g×6500 سانتریفوژ شدند. سرانجام محلول رویی هر میکرو تیوپ را داخل میکروپلت ته صاف ریخته و میزان جذب آنها بادستگاه اسپکتوفتومتری (Bioteksynergy HT) ساخت کشور آمریکا با طول موج 440 نانومتر قرائت شدند. فعالیت ویژه آلکالین پروتئاز به ازای مدت انکوباسیون (10دقیقه) و میزان پروتئین عصارۀ آنزیمی (میلی گرم) محاسبه شد (Garcia-carreno et al., 1993).
3-11- تجزیه و تحلیل آماری داده ها
این تحقیق در قالب یک طرح آماری کاملا تصادفی انجام شد. داده ها به صورت میانگین ± انحراف از معیار میانگین ها (Mean±SE) گزارش شدند. با استفاده از معادله توزیع نرمال و رسم منحنی مربوطه، همه داده ها نرمال تشخیص داده شدند. تمام داده ها با استفاده از روش آنالیز واریانس دو طرفه (two-way ANOVA) مورد ارزیابی قرار گرفتند. زمانی که اختلاف ها معنی دار بود (P<0.05)، از آزمون مقایسه میانگین توکی برای جداسازی تیمارها استفاده شد. تمام آنالیزهای آماری توسط نرم افزار آماری SPSS 19 Inc., Chicago, IL, USAانجام گرفت.
فصل چهارم: نتايج
* در تمامی جداول تیمار 1 (DS)، تیمار 2 (WB+DS)، تیمار 3 (RB+DS)، تیمار 4 (WB+RB+DS)، تیمار 5 (DS+P)، تیمار 6 (WB+DS+P)، تیمار 7 (RB+DS+P) و تیمار 8 (WB+RB+DS+P) معرفی می گردد که در این تیمارها DS ( جلبک دونالیلا سالینا)، WB (سبوس گندم)، RB ( سبوس برنج) و P (پروبیوتیک لاکتوباسیلوس رامنوسوس) می باشد.

نتايج رشد و بازماندگي در 8 تيمار با جيره هاي غذايي جلبک دونالیلا سالینا، سبوس گندم، سبوس برنج و مخلوط سبوس گندم/سبوس برنج بدون پروبیوتیک لاکتوباسیلوس رامنوسوس و همراه با این پروبیوتیک که در این تحقیق بر روی آرتمیا فرانسیسکانا انجام شد بصورت زیر می باشد:
4-1- طول (رشد)
نتایج مربوط به شاخص افزایش طول آرتمیا در جیره های غذایی مختلف در شکل 4-1 آورده شده است. بر این اساس بیشترین میزان رشد در پایان روز هفدهم (05/0±21/8 میلی متر) مربوط به تیمار6 (سبوس گندم و جلبک دونالیلا سالینا و پروبیوتیک لاکتوباسیلوس رامنوسوس) می باشد که با تیمارهای دیگر (به غیر از تیمارهای 3و 5) در این مطالعه بطور معنی داری از نظر آماری اختلاف داشتند (05/0>p) (نمودار4-1).
جدول4-1- آنالیز واریانس طول کل آرتمیا فرانسیسکانا
در گروه های مختلف در پایان دوره پرورش
منبع درجه آزادی Pvalue
پروبیوتیک 1 037/0
نوع غذا 3 000/0
پروبیوتیک* نوع غذا 3 000/0*
خطا 16
کل 23

کمترین طول آرتمیا (03/0±76/6) مربوط به تیمار4 (جیره ترکیبی سبوس برنج و سبوس گندم و جلبک دونالیلا سالینا) بود که با تمام تیمارها به غیر از تیمار 8 (جیره ترکیبی سبوس برنج و سبوس گندم و جلبک دونالیلا سالینا همراه با پروبیوتیک) از نظر آماری اختلاف معنی داری داشتند (05/0p). این نتایج مشخص می کند که تیمارهای 8 (03/0±9/6 میلی متر) و 4 (03/0±76/6 میلی متر) در مقایسه با تیمارهای دیگر کمترین میزان طول را داشتند.

شکل4-1- اثر متقابل پروبیوتیک- نوع غذا در طول کل آرتمیا فرانسیسکانا در دوره 17 روز پرورش (Mean±SE)

4-2- بازماندگی
نمودار بقاء آرتمیا فرانسیسکانا در تیمارهای مختلف غذایی در شکل 4-2 نشان داده شده است.
جدول4-2- آنالیز واریانس درصد بقاء آرتمیا فرانسیسکانا
در گروه های مختلف در پایان دوره پرورش
منبع درجه آزادی Pvalue
پروبیوتیک 1 004/0
نوع غذا 3 023/0*
پروبیوتیک* نوع غذا 3 212/0
خطا 16
کل 23

همانطور که از این جدول برمی آید، پروبیوتیک لاکتوباسیلوس رامنوسوس در درصد بقاء آرتمیاهای مورد آزمایش فاکتور تاثیر گذار نبوده است، بلکه فاکتور اصلی، نوع جیرۀ غذایی مورد تغذیه آرتمیا بوده است بطوریکه تیمار سبوس برنج (52/1±30/64 درصد) بالاترین درصد بازماندگی و تیمار جلبک دونالیلا سالینا (67/3±7/57 درصد) کمترین درصد بازماندگی را نشان دادند که از نظر آماری اختلاف معنی داری با همدیگر داشتند (05/0p). همچنین تیمارهای غذایی سبوس گندم و تیمار ترکیبی سبوس گندم و سبوس برنج از نظر آماری تفاوت معنی داری نشان ندادند (05/04-3- ضریب تبدیل غذایی (FCR)
محاسبه ضریب تبدیل غذایی براساس مقدار غذای مصرفی از هر یک از جيره هاي غذایی غیر زنده (سبوس گندم، سبوس برنج و مخلوط 50/50 از سبوس گندم/ سبوس برنج) و جلبک دونالیلا سالینا و پروبیوتیک طی 17 روز پرورش آرتمیا فرانسیسکانا انجام گرفت (جدول4-3).

جدول4-3- آنالیز واریانس ضریب تبدیل غذایی آرتمیا فرانسیسکانا با
جیره های غذایی مختلف پس از 17 روز دوره پرورش
منبع درجه آزادی Pvalue
پروبیوتیک 1 414/0
نوع غذا 3 000/0*
پروبیوتیک* نوع غذا 3 650/0
خطا 16
کل 23

در شکل 4-3 مشخص می شود که ضریب تبدیل غذایی در تیمارهای جلبک دونالیلا سالینا (تیمار1) و جلبک- پروبیوتیک (تیمار 5) بیشترین میزان را داشته و تفاوت معنی داری را با تیمارهای دیگر نشان می دهد ولی بین این دو تیمار (5 و 1) اختلاف معنی داری دیده نمی شود همچنین بین تیمارهای 2، 3، 4، 6، 7 و 8 از نظر آماری هیچ تفاوت معنی داری دیده نشد (05/0شکل4-3- اثر نوع غذای مصرفی بر روی ضریب تبدیل غذایی آرتمیا فرانسیسکانا در 17 روز پرورش (Mean±SE)

نتایج شکل 4-3 نشان می دهد که تغذیه آرتمیا با جلبک دونالیلا سالینا به تنهایی یا به طور ترکیبی با پروبیوتیک لاکتوباسیلوس رامنوسوس نتیجۀ مناسبی برای کاهش ضریب تبدیل غذایی نشان نمی دهند. همچنین کمترین میزان ضریب تبدیل غذایی در تیمارهای 2 (سبوس گندم- جلبک دونالیلا سالینا) و تیمار6 (سبوس گندم-جلبک دونالیلا سالینا- پروبیوتیک لاکتوباسیلوس رامنوسوس) دیده می شود هرچند اختلاف معنی داری بین این تیمارها با تیمارهای 3، 4، 7 و 8 دیده نمی شود. در این آزمایش نیز نوع غذا عامل اصلی تاًثیر گذار بر این شاخص بوده و پروبیوتیک مورد استفاده به همراه جیره های غذایی در مقایسه با جیرۀ غذایی به تنهایی تاثیری بر روی ضریب تبدیل غذایی نداشته است.
4-4- نرخ رشد ویژه(SGR)
با توجه به وزن اولیه تقریبی ناپلیوس های تازه تخم گشایی شده آرتمیا (01/0 میلی گرم به ازای هر ناپلیوس) و میانگین وزن نهایی گزارش شده برای هر آرتمیا در پایان دوره 17 روزه پرورشی در این تحقیق، نتایج زیر در مورد نرخ رشد ویژه در تیمارهای مختلف غذایی در آرتمیا فرانسیسکانا بدست آمد (جدول 4-4):
جدول4-4- آنالیز واریانس نرخ رشد ویژه آرتمیا فرانسیسکانا تغذیه شده
با جیره های غذایی مختلف پس از 17 روز پرورش
منبع درجه آزادی Pvalue
پروبیوتیک 1 359/0
نوع غذا 3 048/0
پروبیوتیک* نوع غذا 3 035/0*
خطا 16
کل 23

شکل4-4-اثر نوع غذای مصرفی بر روی نرخ رشد ویژهً آرتمیا فرانسیسکانا در 17 روز پرورش (Mean±SE)

درخصوص نرخ رشد ویژه بالاترین میزان مربوط به تیمار8 (۰۴/۰±15/28) و کمترین میزان مربوط به تیمار4 (۰۵/۰±97/27) بود ولی بطور کلی از نظر آماری هیچ اختلاف معنی داری بین تیمارهای مورد آزمایش مشاهده نگردید (05/04-5- میزان رطوبت

جدو ل4-5- آنالیز واریانس درصد رطوبت آرتمیا فرانسیسکانا
پس از 17 روز دوره پرورش
منبع درجه آزادی Pvalue
پروبیوتیک 1 000/0
نوع غذا 3 000/0
پروبیوتیک* نوع غذا 3 000/0*
خطا 16
کل 23

بیشترین میزان رطوبت لاشه آرتمیا مربوط به تیمار 4 یا تیمار ترکیبی سبوس گندم/برنج بدون پروبیوتیک (55/0±15/91 درصد) بود که از نظر آماری اختلاف معنی داری با تیمار 8 یا تیمار ترکیبی سبوس گندم/برنج به همراه پروبیوتیک لاکتوباسیلوس رامنوسوس (19/0±15/90 درصد) نداشتند (05/0p). کمترین میزان درصد رطوبت مربوط به تیمار 6 یا تیمار سبوس گندم به همراه پروبیوتیک (54/0±33/82 درصد) بود که با تیمار7 یا تیمار سبوس برنج به همراه پروبیوتیک (18/0±93/82 درصد) اختلاف آماری معنی داری نداشته ولی با سایر تیمارهای غذایی در این آزمایش از نظر آماری کاملاَ معنی دار بودند (05/0p). هر چه میزان رطوبت لاشه کمتر باشد ارزش غذایی آن با توجه به افزایش میزان مواد مغذی، پروتئین و چربی و … افزایش می یابد.

شکل4-5- اثر نوع غذای مصرفی بر روی درصد رطوبت لاشه آرتمیا فرانسیسکانا در 17 روز پرورش (Mean±SE)

از نتایج این آزمایش مشخص میگردد که عامل اصلی تاًثیر گذار بر درصد رطوبت لاشه آرتمیا نوع غذای مصرفی بوده و پروبیوتیک تاًثیری در نتایج حاصله نداشته

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان با موضوع دریاچه ارومیه، منابع غذایی، فیزیولوژی Next Entries پایان نامه رایگان با موضوع ، ،