پایان نامه رایگان با موضوع دوره ساسانی، هنر اسلامی، روابط جنسی

دانلود پایان نامه ارشد

نماد انسانهایی فرض می کند که به طمع بهشت خدا را می پرستند و آرزوی قرب و لقاء الله را ندارند. از دورۀ صفوی چنین نقشی موجود است
دیگر این که طاووس در باغ بهشت نشا.نۀ پیامبر در باغ بهشت است. حکیم سنایی پیامبر را طاووس بوستان قدسی خوانده است:
کرده با شاهپر طاووسی / جلوه در بوستان قدسی
نقش طاووس به عنوان نماد پیامبر اسلام را می توان بر روی سکّۀ طلای بیست تومانی دورۀ قاجار که در سال 1210 هجری در تهران ضرب شده است، مشاهده نمود. در این سکّه بر روی نقش طاووس کلمۀ «یا محمّد» نوشته شده است.
دیگر این که همچنان که به همسانی جبرئیل و سیمرغ اشاره شده  درروایات او را «طاووسالملائکه» نیز گفته اند و با از ارتباط جبرئیل و سدرة المنتهی مطرح می شود.
پس پیش از اسلام نیز نقشمایۀ گل و مرغ به طرز خاصی در ایران زمین سابقه داشته که یا به صورت سیمرغ و نقوش گیاهی و یا هم نشینی طاووس و نقوش گیاهی بوده است.(الهه معروضی ،تاریخچه ای برای نقشمایه گل ومرغ)
پرورش این پرنده که بومی هندوستان و سریلانکا است به چین و ژاپن و در غرب به ایران،‌ یونان و فراسوی آن راه یافت طاووس در بعضی از مراسم پرستشی کهن وجود داشت. یک جفت طاووس در دو سوی «درخت مقدس» قرار داشت و گاهی هر یک از آنها ماری را در منقار گرفته بود. «این پرنده را با خورشید (خدای خدایان) مربوط می دانستند. شاید از آن لحاظ که مانند خروس و میمون مصری فریادش مبشر سپیده دم بود.» (هال،66،1380).
طاووس نیز جز زینت آلات سلطنتی به شمار می رفت. امپراتوران چین از سلسله مینگ به بعد پرهای دم طاووس را به کسانی اعطا می کردند که می خواستند آنها را مفتخر سازند. «در هنر چین و ژاپن طاووس،‌ نماد زیبایی تمام انسان و نیکوکاری او بوده است، بعضی از قسمتهای بدن مرغ افسانه ای چینی (PHEMIX) که به سیمرغ شباهت دارد به شکل طاووس طراحی شده است.» (نادعلیان،81،1378).
بر فراز تخت جواهر نشان با شکوه پادشاهان ایران که در 1739 میلادی از هندوستان به غنیمت گرفته شد یک طاووس زرین قرار داشته که نشان از اهمیت این نقش دارد بطوری که ارسطو از آن به عنوان یک مرغ ایرانی یاد کرده و می گوید یونانیها از سفرای ایرانی طاووس هایی هدیه می گرفتند. تزئینات در دوره ساسانی بر روی گچبریها، نقاشیهای دیواری، ظروف و دستبافتها حاوی نقش پرندگانی است که قسمتهایی از بدنشان به طرح طاووس شبیه است. «در فرهنگ هند این پرنده به چندین خدای بزرگتر که معمولاً مرکب آنها به شمار می رفت و وابسته بود،‌بدین ترتیب طاووس مرکب کارتی کیا خدای جنگ نزد هندوان،‌ برهما،‌همسرش سارامواتی و نیز بودای آسمانی به نام تاب ها بود.» (همان،67).
همچنین در فرهنگ هند نماد عشق و دلدادگی نیز محسوب می شود. در غرب گفته می شود که طاووس ها را در معبد باستانی هوا/ جونو نگاه می داشته اند و شاید قدیمی ترین پیوند میان این الله و صفت مقدس عمده آن به شمار می رفته و در هنر عیسوی نماد رستاخیز و جاودانگی است و به سبب این اعتقاد دیرین است که گوشت آن هرگز فاسد نمی شود و همچنین تصور می رفت که خوردن گوشت آن نوعی پادزهر است به ویژه بر ضد نیش مار به این علت که طاووس با مار حمله می برد و آن را می بلعید. «یکی از قدیسان مسیحی گفته است: بدن طاووس بی عیب و ابدی است. از همین باور اعتقادات دیگری منشا گرفته از جمله این که اگر پی طاووس بر روی اشیا قرار گیرد آنها را از زوال و نابودی محافظت می کند.» (همان،81).
در فرهنگ ما مسلمانان بیشترین دلیل استفاده از طاووس می تواند زیبایی آن باشد اکثر شاعران و قصیده سرایان ایرانی درباره این پرنده شعر سروده و به وصف زیبایی آن پرداخته اند.
«درداستانهای تمثیلی صوفیان آمده است که خداوند روح را به صورت طاووس آفرید و صورتش را در آينه ذات الهی نشان داد.» (همان،83).
نگاه نمادین و مفاهیم عرفانی که ایرانیان به نقشها داشته اند خود یکی از علتهای استفاده از طاووس است در اماکن متبرکه این پرنده در فرهنگهای مختلف نمادی است از بهشت، تولد و ابدیت. «در فرهنگ و هنر اسلامی نقش طاووس اشارتی به تجلی جمال الهی و تمثیلی است از نقش انسانی که خواستار بازگشت به موطن اصلی و ابدی خود است.» (همان،79).

3-2-3-4- ماهی
ماهی به طور کلی نماد حاصلخیزی و باروری محسوب می شود و یکی از چهار عنصر در غذای تشریفاتی در چندین آیین باستانی بود که احتمالاً‌ شامل اوایل دوره عیسوی می شد. چون ماهی با آب زنده است از آن به عنوان نمادی برای آب باران، تازگی و طراوت استفاده می شده است ماهی را برای تجسم دریا و آب که منشا باروری شناخته می شد به کار می بردند.
«الهه مصر سفلی به نام هات منیت (HETMENIT) کلاهی به شکل ماهی به سردارد و خدای سومری آب (FA) دارای شکل ماهی یا بزی با دم ماهی است. در چین،‌ ماهی (یو YU) نماد باستانی ثروت و فراوانی است و این نکته از تشابه صوتی میان کلمات ماهی و ثروت و از آنجا نیز ازدواج و باروری مستفاد می شود.» (هال،100،1380).
«ماهی ها یکی از علایم فرخندگی بر روی پای بودا هستند و یکی از هشت علامت خوشبختی به شمار می روند. در ایران نقش ماهی ابتدا بر روی سفالینه های کهن و به همراه آب و خورشید به کار می رفت کشیدن خطوط موج دار و در بالای آن و طرح های ساده ای از ماهی نشاندهنده حاصلخیزی و باروری بوده است. دم ماهی نیز بعنوان قسمتی از نقشهای ترکیبی در تمدنهای گوناگون بسیار دیده شده انسان با دم ماهی،‌ اسب با دم ماهی،‌ گاو با دم ماهی و بز و قوچ با دم ماهی که عموماً‌ تمامی این نقشها به دوزیسته بودن نقش و الهه زمین و آب بودن نقش اشاره دارند. انسان با دم ماهی در فرهنگ یونانی، نیمه خدایان،‌ دختران جوان و زیبای زئوس هستند که به گروههای گوناگون تعلق دارند و بجز آب در کوه،‌ درخت، ‌رود و غیره ساکنند. در آئین بودایی حوریان دریایی به طور گسترده ای جزو ملازمان بودا هستند.» (حاتم،366،1374).

3-2-3-5- درنا
درنا نماد زندگی نو نو میباشد ومعمولا در فضاهایی که مربوط به روابط جنسی وشروع این روابط است در متن طرح یا حاشیه لحاظ می گردد.(حمزه پور محمدی فلاح)

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان با موضوع بین النهرین، مجسمه سازی، امام حسین (ع) Next Entries پذیرش فناوری، مدل پذیرش فناوری، سودمندی درک شده