پایان نامه رایگان با موضوع درس پژوهی، آموزش و پرورش، آموزش و یادگیری، جمع آوری اطلاعات

دانلود پایان نامه ارشد

سيستمی ايجاد می کند که ازتجربههای خود میآموزد؛ به عبارت ديگر سيستمی که دارای حافظه است و تجربيات و بينش معلمان را ضبط میکند و باعث بهبود بلندمدت می گردد.
در واقع درس پژوهی محيطی فراهم میکند که معلمان در آن بتوانند با مشارکت مستمر به حل مسائل خود بپردازند و دانش حرفهای توليد کنند و از طريق آن به توسعهی حرفهای دست يابند(استيگلر و هيبرت، 2004).
لوئيس(نقل از ائتلاف منطقهای شمال غربی آيزنهاور در رياضی و علوم،2001:3نقل از خاکباز) می گويد: “نکتهی درخشان درس پژوهی آن طور که معلمان ژاپنی بيان میکنند، تمرکز بر فکر و عمل دانشآموزان است که حاصل آن بهبود يادگيری دانش آموزان میباشد.” او همچنین (2002) مهم ترین هدف درس پژوهی را بهبود مستمر تدریس به منظور یادگیری دانش آموزان می داند و برای رسیدن به این هدف تمرکز اولیه آن را این موضوع می داند که دانش آموزان چگونه رفتار می کنند و چگونه یاد می گیرند. به بیان دیگر هدف اولیه درس پژوهی بهبود فرایندهای آموزش و یادگیری در کلاس درس از طریق درک و شناخت بیشتر و بهتر چگونگی یادگیری و تفکر دانش آموزان است.
به نظر یوشیدا و فرناندز(2004) هدف اصلی درس پژوهی پیشرفت مستمر تدریس است که در نتیجه آن دانش آموزان نیز بیشتر و بهتر یاد می گیرند.آن ها و لوئیس (2002) معتقدند موفقیت درس پژوهی با میزان یادگیری ، مهارت و حرفه ای شدن معلمان سنجیده می شود ، این که معلمان و اعضای گروه در پایان درس پژوهی چه قدر احساس می کنند که بر یادگیری و مهارتشان افزوده شده است.
فرناندز، کانن96 و چوکسی 97(2003) یادآوری کرده اند، این الگوی پیشرفت علم مسائل مهمی را که مرتبط به چگونگی ارزشیابی، بحث و یادگیری از سنت تدریس خود است پیش روی معلمان قرار می دهد (نقل از سایتو98 و آتنسیو99، 2013)
سربین و کپ100 (2006 ،) هدف های درس پژوهی را در موارد زیر خلاصه کرده اند:
درک بهتر چگونگی یادگیری دانش آموزان از آن چه معلم تدریس می کند.
خلق نتایج کاربردی و قابل استفاده برای معلمان دیگر در همان موضوع درسی .
بهبود و اصلاح تدریس از طریق پژوهش مشارکتی و نظام مند .
ایجاد یک دانش آموزشگری بر اساس آن چه معلمان از بحث کردن با یکدیگر به دست می آورند.
2-4-6 – پیامدها برای مشارکت کنندگان
مشارکت کنندگان در درس پژوهی: (لویس براون ، 2009)
درک می کنند که چگونه درس پژوهی به عنوان راهی برای تقویت تدریس و یادگیری در مدارس و به ویژه آنهائی که عملکرد پائین دارند دارای اهمیت است؛
نقشی را که اطلاعات در درس پژوهی بازی می کند و نحوه ی جمع آوری اطلاعات در خلال درس پژوهی را می فهمند؛
می دانند که خودشان چگونه درس پژوهی را انجام دهند؛
راههایی را برای تنوع بخشیدن به درس پژوهی می یابند مانند، نوشتن دروس و سپس آزمایش آن ها
از اهداف درس پژوهی آگاه شده و می دانند چگونه درس پژوهی با اقدامات آغازین دیگربایستی متناسب باشد؛
از دیگر فعالیت های یادگیری حرفه ای ،که با درس پژوهی مرتبط هستند مطلع می شوند؛
در مورد نحوه ی اجرای درس پژوهی در محیط های خود برنامه ریزی میکنند؛
در همان حال که درس پژوهی را در گروه های یادگیری حرفه ای خود آغاز می کنند در مورد نحوه ی برقراری ارتیاط با همدیگر و پی گیری این کارگاه به صورت الکترونیکی و به صورت شخصی برنامه ریزی می کنند.
دادلی (2013) درباره فواید درس پژوهی اظهار می داردکه :
1) زمینه امن درس پژوهی این امکان را در اختیار معلمان قرار می دهد که با آموزش تجربه کنند در حالی که در برابر یادگیری شاگردان تا حدودی زیادی مسئول هستند .
2) ارزش و منافعی که معلمان از یادگیری به کمک یکدیگر کسب کرده اند .
3) و اینکه چگونه درس پژوهی آنها را قارد می سازد شاگردان خود را به صورتی جدید و بر اساس بینش های دقیق که از طریق مشاهده ی کلاس متمرکز به دست آمده است ببینند.
درس پژوهی، از طريق ايجاد فرصت در زمينههای زير، باعث توسعهی حرفهای معلمان میشود:
تفکر عميق دربارهی اهداف بلند مدت يادگيری101؛
توسعهی دانش موضوعی102؛
توسعهی دانش آموزشی103؛
يادگيری دانشگاهی104؛
طرح درسهای با کيفيت بيشتر؛
ارتباط با اهداف زندگی روزمره؛
توانايی مشاهده دانش آموزان از طريق ايجاد چشمانی برای ديدن همهی دانشآموزان105″ (لوئيس، 2002؛ لوئيس، 2002؛ لوئيس، پرری و هارد،2004؛ پالتی و دورت106، 2004 ، نقل ازدادلی ،2013).
همچنین(لویس براون ، 2009) معتقد است که چرخه ی درس پژوهی برای معلمان فرصتی فراهم میکند که:
با دقت درمورد اهداف مرتبط با یک درس ویژه، واحد و یک موضوع تفکر کنند.
عمیقا در مورد اهداف بلند مدت آن برای دانش آموزان فکر کنند. چه تفاوتی بین آنچه الان دانش آموزان هستند و آنچه که امیدواریم بشوند وجود دارد ؟
بهترین دروس در دسترس را مطالعه و بهبود بخشند؛
دانش خود را در بارهی موضوع تعمق بخشند و این کار را با در نظر گرفتن سوالاتی مانند آنچه در زیر آمده انجام دهند: چه دانش و درک وفهمی دارای اهمیت است؟ این دانش و درک وفهم چگونه گسترش می یابد؟ تفاوت بین درک وفهم و آگاهی دانش آموز چیست؟
راجع به اهداف بلند مدت برای دانش آموزان عمیقا فکر کنید. اختلاف و شکاف بین اینکه دانش آموزان الان چه کسانی هستند و آنچه امیدواریم در آینده باشند چیست؟
بهترین درس های در دسترس را بررسی و توسعه دهند.
اطلاعات دانش آموزان را درباره ی موضوع گسترش دهید و این کار را با در نظر گرفتن سوالاتی مانند زی انجام دهید: چه دانش و اطلاعاتی مهم هستند؟ این دانش و اطلاعات چگونه به وجود می آیند؟اختلاف موجود در دانش و درک و دانش آموز وجود دارد؟
درس را با همیاری طراحی کنند.
تفکر دانش آموزان را پیش بینی کنند.
با دقت رفتار ویادگیری دانش آموز را بررسی کنند.
راهکارهای آموزشی قدرتمند را بسازند- به عنوان نمونه، راهکارهای پرسش کردن را توسعه دهید که علاقه و یادگیری را در دانش آموزان تحریک کنند.
2 -4 -7- تاريخچهی درس پژوهی
تاريخچهي درس پژوهی به قبل از سالهای 1900 ميلادی بر میگردد. اگر چه آموزش ضمنخدمت معلمان در مدرسه به اوايل دههی 1960 ميلادی بر می گردد، ايده ی تلفيق آن با درس پژوهی در اواسط دههی 1960 ميلادی بنا شد. اين تلاش های مردمی، ده سال بعد توسط سياستگذاران آموزشی ژاپن مورد توجه قرار گرفت، اما با وجود حمايت و تشويق دولت ژاپن، انجام اين فعاليت به صورت داوطلبانه باقی ماند(فرناندز و يوشيدا، 2004).
ايزودا107 (نقل از ايوبيان،10 :1385 الف )در اين رابطه مینويسد:
معلمان از طريق درسپژوهی، سبک تدريس خود را بهبود میدادند.چنين پژوهشی که شامل مشاهدهي تدريس يکديگر است، در حدود سالهای 1870 يعنی در شروع دوران سلطنت می جی108 به معلمان ابتدايی ژاپنی در دانشگاه سکوبا109 ارائه گرديد و در آن، معلمان را با روش تدريس به سبک سخنرانی آشنا میکردند، چرا که در دوران قبل از می جی تنها روش تدريس در ژاپن روش تدريس خصوصی(معلم سرخانه) بود و دولتمردان ژاپنی تلاش میکردند تا هرچه سريعتر روشهای جديدی را برای بهبود سبک غربی تدريس به معلمان خود معرفی کنند. اين تلاشها پس از گذشت بيش از صد سال به يک شيوهي ژاپنی برای پژوهش تدريسی و به کار گيری برنامهي درسی جديد و توسعهي حرفهای منجر شد. در واقع از معلمان ژاپنی اين انتظار میرفت و میرود که بيشتر، يک محقق آموزشی باشند.
لوئيس(نقل از ائتلاف منطقهای شمال غربی آيزنهاور در رياضی و علوم،2003:6)معتقد است که: “ژاپنیها تدريس به صورت سخنرانی را به تدريس برای فهميدن تبديل کردهاند.” هماکنون بسياری از مدارس ابتدايی و راهنمايی(99% معلمان ابتدايی و 50% معلمان راهنمايی) و بعضی از دبيرستانها در ژاپن به طور فعال با اين فرآيند درگير هستند(فرناندز و يوشيدا، 2004؛ ادارهی آموزش و پرورش آمريکا). يک معلم ژاپنی(نقل از استيگلر و هيبرت،1999:135)میگويد: ” اين که چرا ما درس پژوهی را انجام می دهيم نمی دانم؛ فقط اين را می دانم که اگر اين کار را انجام نمی داديم، معلم نمیشديم.” معلم ديگری میگويد: ” اگر وقت آزاد داشته باشم، به کلاس معلم ديگری میروم و وانمود میکنم که دانشآموز هستم.”
پس از آنکه نتايج TIMSSمنتشر شد و شکاف زياد بين دانشآموزان آمريکايی و ژاپنی سخن اصلی آموزشگران و سياستمداران آموزش رياضی گرديد، بررسیهای ويديويی روی روشهای تدريس برخی از کشورهای شرکت کننده در این آزمون، از جمله ژاپن صورت گرفت. نتايج اين بررسیها نشان داد که معلمان ژاپنی از فرآيندی در تدريس خود، بهره می برند که موجب بهبود پيشرفت تحصيلی در دانشآموزان و توسعهی حرفهای خود و در نتيجه تحول در فرآيند ياددهی-يادگيری می شود. اين فرآيند سحرآميز چيزی نبود به جز درس پژوهی.
از آن به بعد درس پژوهی که در ژاپن از دوره ی می جی شروع شده بود، در آمريکا از سال 1999 و پس از آن در چين ، آلمان و انگليس از سال 2000، سنگاپور از سال 2001 و استراليا از سال 2003، رسماً آغاز گرديد(سرکارآرانی، 1385) در سالهای 1950 در چین (چن 2011) و از سالهای 1990 از منطقه ی اقیانوس آرام گذشت (لی 2011) و وارد ایالات متحده و کانادا شد. این روش الان در اروپا، افریقا و خاورمیانه به کار می رود (دادلی، 2012، شیمیزو و تاکویا، 2012)

2-4-8- مراحل درس پژوهی
اگر چه شکل درس پژوهی در سراسر ژاپن متفاوت است ولی مراحلی که نشان دهندهي ويژگیهای اين روش است را میتوان توصيف کرد. درس پژوهی معمولاً طی مراحل زير انجاممی شود.

مرحله اول- تبيين مسئله:

اساساً درس پژوهی يک فرآيند حل مسئله است. بنابر اين مرحلهي اول به تبيين مسئلهای اختصاص دارد که فعاليت گروه درس پژوهی را برانگيخته است و هدايت خواهد کرد. مسئله میتواند يک سؤال عمومی (برای مثال برانگيختن علاقه دانش آموزان به رياضی) يا سؤال جزئیتر باشد (برای مثال، بهبود فهم دانشآموزان از چگونگی جمع کردن کسرهايی با مخرج های نامساوی) . سپس گروه به مسئله شکل میدهد و برآن تمرکز میکند، به نحوی که بتواند در يک درس خاص کلاسی مطرح شود. معمولاً معلمان مسئلهای را انتخاب می کنند که از فعاليتهای خود به دست آورده اند يا برای دانش آموزانشان دشواريهايی ايجاد کرده است.

مرحله دوم- برنامهريزی درس:

هنگامی که يک هدف يادگيری انتخاب شد، معلمان برای برنامه ريزی و طراحی درس تشکيل جلسه می دهند. اگرچه در نهايت يک معلم، درس را به عنوان بخشی از فرآيند پژوهش تدريس خواهد کرد، ولی خود درس محصول گروهی تلقی میشود. در اين جا هدف نه تنها توليد يک درس اثربخش بلکه درک چگونگی و چرايی کارکرد درس برای افزايش فهم مطالب در ميان دانش آموزان است. اغلب، برنامه ي اوليه ای که گروه توليد می کند، در جلسه ای برای همهي معلمان مدرسه مطرح می شود تا به نقد در آيد. بر مبنای چنين بازخوردی، نسخه ي تجديد نظر شده آمادهي اجرا می شود. اين فرآيند برنامه ريزی اوليه ممکن است چندين ماه طول بکشد.

مرحله سوم- آموزش درس:

برای تدريس درس، تاريخی معين می شود. معلمان گروه هر کدام نقشی را بر عهده میگيرند و زمينههای لازم برای اجرای موفق درس در شرايط واقعی مورد بررسی قرار میگيرد. هنگام شروع درس، معلمان در قسمت عقب کلاس میايستند يا مینشينند. ولی زمانی که از دانش آموزان خواسته میشود سر جای خود تمرين کنند، معلمان ناظر قدم میزنند، کار دانشآموزان را مشاهده میکنند و همچنان که درس ادامه می يابد از فعاليت دانشآموزان يادداشت برمیدارند. گاهی به منظور تجزيه و تحليل درس و بحث دربارهي آن در زمان ديگر، فيلمبرداری میشود.

مرحله چهارم- ارزشيابی درس و انعکاس تأثير آن:

در اين جلسه معمولاً به معلمی که درس را آموزش داده است، اجازه داده میشود اول از همه صحبت کند و نظر خود را درباره ي چگونگی اجرای درس ومسائل عمدهي آن، اظهار

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان با موضوع درس پژوهی، زبان فارسی، رشد حرفه ای، محتوای آموزشی Next Entries پایان نامه رایگان با موضوع درس پژوهی، آموزش و یادگیری، اهداف یادگیری، معلمان مدارس