پایان نامه رایگان با موضوع حقوق ایران، نقض قرارداد، حقوق آمریکا، انتقال مالکیت

دانلود پایان نامه ارشد

شروط مهم محسوب می شود و زمانی قابل اعمال است که فروشنده بوسیله اعلام عیوب کالاها آن را استثناء نکرده باشد و یا اینکه خربدار کالا را بدون بررسی آنها خریداری کرده باشد106. لیکن اگر خریدار کالاها را بررسی نموده به نحوی که عیب موجود در کالا بوسیله آن بررسی می بایست روشن می گردید در این صورت این شرط منتفی خواهد بود.
-شرط غیرمهم107 (فرعی)
این شرط برخلاف شرط مهم جنبه اساسی ندارد بلکه نسبت به آن شرط از اهمیت کمتری برخوردار است یک شرط غیر مهم اظهار صریح یا ضمنی امری است که یک طرف تعهد می کند که آن امر قسمتی از تعهد باشد با ملاحظه اینکه آن قسمت از قرارداد نسبت به هدف اصلی قرارداد ، جنبه فرعی دارد.108
در تعریف دیگری گفته شده است که معنی واقعی شرط غیر مهم در حقوق انگلیس توافقی است که به مورد معامله در یک قرارداد اشاره دارد اما می توان گفت به خودی خود یا به موجب قرارداد قسمت اساسی یک قرارداد نیست و نسبت به هدف اصلی قرارداد جنبه فرعی دارد.
در فرضی که خریدار به اظهار فروشنده اتومبیل مبنی بر اینکه مدت خدمات بعد از فروش آن دو سال خواهد بود اعتماد می کند و بعد از معامله خلاف بودن اظهار فروشنده (که به صورت شرط بیان شده) مشخص می شود و معلوم می گردد این مدت 18 ماه بوده ، نقض یک شرط غیر مهم رخ داده است. یا در فرضی که کالایی خریداری می شود با اعتماد بر اظهار فروشنده مبنی بر اینکه کالا تا مدت معینی ضمانت شده است مثلا تا یک سال عیوب ناشی از استعمال متعارف کالایی توسط تولید کننده تحت پوشش قرار گرفته و بعدا معلوم شود که این مدت نه ماه بوده و باز هم چنین شرطی یک شرط غیر مهم می باشد.
گفتار سوم: اقسام تعهد در حقوق آمریکا
در این قسمت به بررسی حقوق آمریکا در خصوص تعهدات قراردادی می پردازیم همچنان که می دانیم در یک قرارداد تعهدات مختلفی ممکن است وجود داشته باشد که از این تعهدات بخشی به عنوان تعهدات اصلی و بقیه تعهدات فرعی می باشند در بررسی تعهدات طرفین قرارداد در نظام حقوقی آمریکا این بحث را با توجه به قانون متحد الشکل تجاری109 به عمل خواهیم آورد. در بخش مربوط به تعهدات اصلی طرفین به تعهدات کلی طرفین که در ماده 301/2 کد تجاری مذکور منعکس است می پردازیم چرا که تعهدات اصلی هر یک از خریدار و فروشنده در یک قرارداد بیع در آن بیان گردیده است110. و در بخش مربوط به تعهدات فرعی به شروط ضمنی مورد بحث در قانون تجاری مذکور خواهیم پرداخت.
الف-تعهد اصلی
می دانیم که مهم ترین تعهد فروشنده در یک قرارداد بیع انتقال مالکیت کالای مورد معامله است. در مقابل ایت تعهد فروشنده ، خریدار نیز تعهدی در سمت مقابل آن بر عهده دارد و این تعهد عبارت از این است که ثمن کالای مورد معامله را به فروشنده پرداخت نماید. همچنین تعهد اصلی دیگر فروشنده در قرارداد بیع عبارت است از اینکه کالایی را که مالکیت آن را منتقل نموده به خریدار تسلیم نماید. در مقابل خریدار نیز مکلف است که کالاهایی را که فروشنده برای او ارسال کرده است تحویل گرفته و ثمن آنها را به فروشنده تسلیم نماید. این تعهدات در قرارداد بیع از تعهدات اساسی خریدار و فروشنده می باشد. برای مثال در فرضی که یک خریدار ایرانی کالایی را از یک تاجر آمریکایی خریداری می کند مثل اینکه یکصد دستگاه یخچال جنرال را از تاجر آمریکایی می خرد در این مثال تعهدات تاجر آمریکایی که از تعهدات اصلی او محسوب می شوند عبارت است از اینکه اولا مالکیت کالاهای مذکور را به خریدار ایرانی منتقل کند. ثانیا کالاهای فروخته شده را طبق شرایط مقرر بین طرفین تسلیم خریدار نماید. خریدار نیز متعهد است که ثمن مقرر بین طرفین را بر طبق توافق پرداخت نموده و به موقع طبق ترتیبی که معین شده کالاهای خریداری شده را تحویل بگیرد. ماده 301/2 قانون متحد الشکل تجاری در این مورد مقرر می دارد : «تعهد فروشنده عبارت است از انتقال مالکیت و تحویل کالاها و تعهد خریدار عبارت است از اینکه کالاها را قبول کرده و طبق قرارداد قیمت آنها را بپردازد»
ب-تعهدات فرعی
در این بخش به بررسی شروطی که در ضمن قرارداد می آیند می پردازیم و این بررسی را در نظام حقوقی آمریکا با توجه به قانون متحدالشکل تجاری آن کشور ادامه می دهیم.
طبق قانون مذکور فروشنده می تواند از شروط فرعی در قراردادها استفاده کند که مهم ترین این شروط عبارت اند از:
1-شرط فرعی صریح 2- شرط فرعی ضمنی قابلیت بازرگانی 3-شزط مناسب بودن برای هدف خاص111
در این قسمت شروط مذکور را به ترتیب مورد بررسی قرار می دهیم.
اول-شروط فرعی صریح
شرط صریح عبارت است از تعهد روشن و نه تلویحی و با ضمانت این امر توسط فروشنده که کالای کیفیت به خصوصی را خواهد داشت. بند الف قسمت یک ماده 231/2 قانون متحد الشکل تجاری مقرر می دارد:«هر گونه تأیید امر موضوعی یا تعهد فروشنده در مقابل خریدار که مربوط به کالاها بوده و بخشی از اساس معامله است،شرط غیر مهم صریحی ایجاد می کند که کالاها مطابق با ابن تأیید یا تعهد خواهند بود.»
شروط فرعی صحیح می توانند به اشکال زیر در قرارداد مورد تعهد قرار گیرند112.
الف) وصف و بیان اوصاف کالا می تواند یک شرط صریح باشد. مثلا صورت حساب فروش صادر شده توسط جواهر فروش به خریدار حاوی عبارت زیر است:
«سه حلقه طلای سفید تمام عیار» ایت عبارت در بر گیرنده این شرط صریح می باشد که حلقه از طلای سفید با خصوصیات فوق می باشد.
ب) اگر خریدار مدل یا نمونه ای را نشان دهد این امر معمولا به منزله شرط صریح خواهد بود که بقیه کالاها مطابق با مدل با نمونه باشند.
ج) اغراق کردن ؛ اگر فروشنده به وضوح اغراق کند یا اینکه عقیده ی خودش را به صراحت بیان کند در این صورت حکم نمی شود که او شرط صریحی را در قرارداد قرار داده است. برای مثال اظهار فروشنده یک ماشین دست دوم مبنی بر اینکه این ماشین دست اول است صرف اغراق است نه اینکه شرط صریح، اما اگر چنین بیان شود که این ماشین در 30 مایل رانندگی شهری یک گالن مصرف دارد این امر به منزله یک شرط صریح می باشد.
دوم-شرط ضمنی قابلیت بازرگانی113
در مورد این شرط باید گفت مهم ترین شرط غیر مهم مقرر شده در قانون متحد الشکل تجاری شرط ضمنی قابلیت بازرگانی است. بخش اول ماده 314/2 قانون مذکور بیان می کند: «جز در مورد استثنا یا اصلاح چنین شزطی در صورتی که فروشنده ، تاجر نوع به خصوصی از کالا باشد، این شرط ضمنی در خصوص کالاهای مورد معامله وجود دارد که آنها دارای قابلیت بازرگانی می باشند.»
در این قسمت به بررسی معنای قابلیت بازرگانی و نحوه ارائه این شرط می پردازیم.
الف- معنی قابلیت بازرگانی
معنی دقیق از قابلیت بازرگانی وجود ندارد. معنی بسیار مهم آن این است که کالاها باید برای اهداف معمولی و متعارفی که چنین کالایی مورد استفاده قرار می گیرند مناسب باشد.114 (قسمت C بند 2 ماده 214/2 ucc) برای مثال فروشنده یک اتومبیل جدید به خریدار می فروشد ، در نتیجه ی عیب ناشی از تولید ، اتومبیل نمی تواند بیش از 25 مایل در ساعت حرکت کند. این اتومبیل ها به طور کلی برای رانندگی با سرعت بالا در بزرگ راها فروخته می شوند. این امر نقض شرط تلویحی قابلیت بازرگانی می باشد. اگرچه فروشنده هرگز تعهد به سرعت خاصی نکرده باشد.
ب) نحوه ارائه شرط قابلیت بازرگانی
این شرط معمولا بر عهده فروشنده کالا قرار می گیرد مگر اینکه از طرف فروشنده به وسیله عدم پذیرش آن طبق شرایط مقرر در قانون متحد الشکل تجاری استثناء شده باشد.
ج-شرط مناسب بودن برای هدف خاص
به طور کلی با توجه به اوضاع و احوال ممکن است که به فروشنده تلویحا شرط شده باشد که کالاها متناسب با هدف خاصی باشند. در این زمینه ماده 315/2 قانون متحد الشکل تجاری مقرر می دارد: «وقتی که فروشنده در زمان انعقاد قرارداد ، دلیلی بر آگاهی از هدف خاصی که به آن منظور کالای مورد نیاز است دارد و خریدار به تشخیص فروشنده برای انتخاب و تهیه کالا اعتماد کرده است این شرط تلویحی وجود دارد که کالاها برای آن چنان هدفی مناسب می باشند»
برای اینکه خریدار بتواند به طور نقض این شرط اقامه دعوا کند سه شرط بایستی وجود داشته باشد:115
– این که فروشنده دلیلی برای اطلاع از هدف خریدار داشته باشد یا اینکه
– فروشنده دلیلی برای اطلاع از این امر که خریدار به تشخیص یا مهارت او در تأمین کالا اعتماد کرده ،دارد
– یا اینکه خریدار فی الواقع و در حقیقت به تخصص و تشخیص فروشنده اعتماد کرده است. در صورتی که خریدار به علامت تجاری خاصی در کالا اصرار دارد این امر نشانگر آن است که او به تخصص و تشخیص فروشنده اتکا نکرده است بنابراین شرط تلویحی مناسب بودن برای هدف خاصی وجود ندارد.
شرط قابلیت بازرگانی و مناسب بودن برای هدف خاص معمولا در قراردادهای فروش کالا به صورت تلویحی وجود دارند هر چند که هیچ تصریحی در مورد آنها به عمل نیامده باشد. مگر اینکه این شروط به طور خاص و مناسب کنار گذاشته شوند.116

فصل دوم

فصل دوم :تخلف در تعهد و ضمانت اجراهای آن
در این فصل به بررسی حق فسخ در صورت تخلف از انجام تعهدات اصلی و فرعی قراردادی به ترتیب در حقوق ایران و انگلستان و حقوق آمریکا می پردازیم.
مبحث اول: تخلف در تعهد و ضمانت اجرای آن در حقوق ایران
این مبحث در سه گفتار جداگانه به بررسی تخلف در (انجام) تعهد (نقض تعهد) و ضمانت اجراهای آن در عقود معاوضی در تعهدات اصلی و فرعی در حقوق ایران می پردازد.
گفتار اول: تخلف در تعهد
1-مفهوم تخلف در تعهد
تخلف در لغت به معنای خلاف کردن ،خلاف وعد کردن آمده است.117 در اصطلاح حقوقی نیز از معنای لغوی خود دور نیفتاده و مراد همان نقض قرارداد است، نقض در لغت نیز به معنای شکستن ، نپذیرفتن و نیز شکستن عهد و پیمان آمده است.118چرا که در اصطلاح حقوقی نیز نقض قرارداد وقتی محقق می شود که یکی از طرفین یا هر دوی آنها به آنچه به موجب قرارداد بر عهده گرفته اند اقدام نکنند. نقض قرارداد در هر موردی که اجرای تعهدات حاصل از قرارداد خواه این تعهدات ناشی از خود عقد باشند یا ناشی از شروط ضمن عقد به عمل نمی آید محقق می شود به عبارت دیگر عدم اجرای تعهدات خواه آن تعهد اصلی باشد یا فرعی موجب مسئوایت قراردادی متعهد خواهد گردید.119
نقض قرارداد شامل عدم اجرای قرارداد ، انجام با تأخیر ، اجرای ناقص و همچنین اجرای معیوب می باشد.120 بنابراین در صورت تحقق هر یک از موارد مذکور در فوق طرف مقابل (متعهد له) حق خواهد داشت که به ضمانت اجراهای مقرر شده توسط قانون متوسل گردد.
2-اقسام تخلف در تعهد
تعهدات در حقوق ایران به تعهدات اصلی و تعهدات فرعی تقسیم می شوند:
الف-تخلف در تعهدات اصلی
تعهدات اصلی تعهداتی هستند که به صورت مستقیم از ناحیه طرفین در قرارداد منعکس شده و هدف اصلی متعاقدین رسیدن به این اهداف می باشد و این اهداف ارکان قرارداد محسوب می شوند به عنوان مثال در قراردادهای معاوضی، عوض و معوض به عنوان تعهدات اصلی مطرح می شوند که بین آنها رابطه همبستگی وجود دارد در حالی که بین تعهدات فرعی و تعهدات اصلی هیچگاه این رابطه محقق نخواهد شد. و اگر طرفین به این تعهدات جامه عمل نپوشانند از اعمال تعهدات اصلی خود امتناع کرده و تخلف از انجام تعهدات اصلی قرارداد مححق خواهد شد.
تعهدات اصلی انواعی دارند که از هر قرارداد به قرارداد دیگر متفاوت است در نتیجه تعهدات اصلی حاصل از هر قرارداد متغیر بوده و به دلیل تنوع و گوناگونی انواع قرارداد قابل شمارش نمی باشند.
برای شناسایی تعهدات اصلی از تعهدات غیر اصلی توجه به قصد طرفین و هدف آنها از انعقاد عقد ضروری است و همچنین عرف معاملاتی و اوضاع احوال و قرائن می توانند در این زمینه کمک کننده باشند.121

ب-تخلف در تعهدات فرعی یا تبعی
تعهدات فرعی یا تبعی تعهداتی هستند که در اثر تعهدات اصلی محقق می شوند و بر خلاف تعهدات اصلی به صورت مستقیم انشاء نمی شوند و از تعهدات اصلی تبعیت و پیروی می کنند و رکن معامله به حساب نمی آیند و در صورت عدم انجام این تعهدات ،تخلف از انجام تعهدات تبعی صورت گرفته است.
شروط ضمن عقد از مهم ترین تعهدات تبعی و

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان با موضوع ضمن عقد، نظام حقوقی، شرط نتیجه، عقد اجاره Next Entries پایان نامه رایگان با موضوع قانون مدنی، فسخ بایع، قواعد عمومی، کلی فی الذمه