پایان نامه رایگان با موضوع تجارت الکترونیکی، قانون تجارت الکترونیکی، شخص حقوقی، تجارت الکترونیک

دانلود پایان نامه ارشد

قرار می گیرد.
میزبانی پایگاه اطلاع رسانی ( Web Hosting)
هر شخص که بخواهد یک پایگاه اطلاع رسانی را در اختیار داشته باشد می بایست به یک میزبان مراجعه نماید، اکثر این میزبانان که در خارج از کشور می باشند شرایطی را به متقاضی در خصوص استفاده از پایگاهها تحمیل می کنند و در برخی موارد این شرایط به بازدید کنندگان و مراجعان این پایگاهها نیز تحمیل می گردد. در ادامه به صورت اجمالی این موارد را بررسی می کنیم.
میزبانی وب مفهومی است که وقتی شخص می خواهد وب سایت خود را بر روی اینترنت برای همه قابل دیدن باشد به آن نیاز دارد. به زبان ساده ، وب سایت باید روی یک سرور میزبان قرار گیرد. یک راه این است که شخص کامپیوتر خود را به صورت یک سرور راه اندازی کند ، اما اگر هدف جلب ترافیک یا “بازدید کننده” زیاد برای سایت است ، این کار در اکثر موارد به چند دلیل امکان پذیر نمی باشد .
اولا جهت مشاهده دائمی وب سایت در اینترنت لازم است کامپیوتر همیشه روشن و به اینترنت متصل باشد ، به محض خاموش شدن کامپیوتر دیگر کسی امکان مشاهده سایت را ندارد.
ثانیا در صورت عدم آشنایی با نرم افزارهای راه اندازی سرور ، این کار می تواند پیچیده باشد. در نتیجه اصلاح اشکالات و خرابی های احتمالی سرور وقت و انرژی زیادی می خواهد.
ثالثا سرعت اتصال منزل یا دفتر کار به اینترنت به احتمال زیاد برای میزبانی سایت کافی نیست ، مخصوصا اگر تعداد بینندگان سایت زیاد باشد. در بهترین حالت از طریق یک مودم16 ADSL 17 یا Wireless18 ارتباط با اینترنت بر قرار است که هر دو فاقد کارایی می باشند.
به همین دلایل تمام شرکت ها ، ارگان ها اعم از دولتی و غیر دولتی و حتی اشخاص حقیقی که نیاز به وب سایت دارند برای میزبانی به شرکت های ارائه دهنده خدمات میزبانی مراجعه می نمایند. در چنین شرکت هایی که سرور های آنها غالباً در خارج از ایران و در معروف ترین و مجهزترین Datacenter های دنیا قرار دارد، جایی که به صورت ۲۴ ساعته برق به سرور ها متصل است و اینترنت قطعی ندارد و برای مواقع اضطراری تمهیداتی اندیشیده شده است. در اکثر موارد ، یک سرور میزبان وب فضای ذخیره سازی اطلاعات خود را به فضاهای کوچک تری تقسیم کرده و آن را با هزینه کمتر در اختیار افراد مختلف قرار می دهد ، در این حالت از چندین سایت تا چند صد سایت از سرور میزبان به صورت مشترک استفاده می کنند. برای سایت های مهم یا با حجم اطلاعات بالا ، سرورهای اختصاصی از نظر امنیتی و پایداری سرویس ها به هیچ وجه قابل مقایسه با سرور های مشترک نیستند. هر سرویس عمومی و اضافی نصب شده روی سرورهای مشترک و هر سایت دیگر روی آن سرور می تواند یک کانال ورودی برای هکرها باشد. همچنین حجم و انبوه درخواست ها روی سرور پایداری و سرعت آن را قطعاً کاهش خواهد داد. از طرف دیگر این نکته که سرورهای میزبان در چه مرکز داده ای و در کدام کشور واقع شده و فراهم شدن شرایط امکانات این مرکز داده از نظر پهنای باند ، امکانات امنیتی ، استحکام بنای فیزیکی ، پیش بینی شرایط بحرانی مانند قطعی برق ، آتش سوزی ، زلزله و… تا چه میزان است از شاخص های مهمی برای تصمیم گیری جهت انتخاب یک سرویس دهنده خدمات میزبانی وب است.
وقتی که شخص یک اشتراک میزبانی وب از میزبان مورد نظر خود خریداری می کند ، به بخشی از یکی از سرور های میزبان دسترسی پیدا خواهد کرد. شخص یک نام کاربری و یک رمز دریافت کرده که با کمک آن می تواند به اشتراک خود متصل شود. وقتی اتصال برقرار شد شخص می تواند فایل های خود را به سرور میزبان انتقال دهد19 و وب سایت به سادگی برای میلیون ها بازدید کننده قابل دسترسی است.20
کلیه این میزبانها با توجه به میزبانی پایگاههای اطلاع رسانی در سطح بین المللی دارای شرایط و مقررات پیچیده و سخت از لحاظ حفط امنیت اطلاعات می باشند که گاه استفاده کنندگان از آنها که ممکن است در برخی موارد دولتهای سایر کشورها نیز باشند ملزم به رعایت این موارد خواهند بود، همچنین اشخاص حقیقی و حقوقی غیر دولتی نیز در صورت عدم رعایت این موارد با مشکلاتی مواجه خواهند شد، البته میزبانی مستلزم پرداخت هزینه می باشد که در برخی موارد اشخاص حقیقی قادر به پرداخت برخی از این هزینه ها نمی باشند، لذا این اشخاص از وبلاگها که استفاده از آنها مجانی است استفاده می نمایند.
در تمام این موارد مهمان می بایست شرایط استفاده میزبان خود را رعایت نموده و در برخی موارد آنها را به بازدید کنندگان و استفاده کنندگان از پایگاه خود اعلام و تحمیل نماید که می تواند در موضوع شرط بند 4 ماده 8 قانون تجارت الکترونیکی جای گیرد.
گفتار دوم : انتساب داده پیام به اصل ساز ( فرستنده )
به موجب ماده 18 قانون تجارت الکترونیکی : ” در موارد زیر داده پیام منسوب به اصل ساز است :
الف ) اگر توسط اصل ساز و یا به وسیله شخصی ارسال شده باشد که از جانب اصل ساز مجاز به این کار بوده است.
ب) اگر به وسیله یک سیستم اطلاعاتی برنامه ریزی شده یا تصدی خود کار از جانب اصل ساز ارسال شود.”
حال به بررسی این دو شرط می پردازیم.
الف ) ارسال داده پیام توسط اصل ساز یا شخص مجاز از طرف او
در مکاتبات عادی معمولا فرستنده، شخصا اقدام به تنظیم و ارسال متن می نماید و یا اشخاص حقوقی از طریق کارکنان نسبت به تنظیم و انشاء متن اقدام و النهایه امضاء می نمایند اما معمولا ارسال آن از طریق پست، دبیرخانه، پیک و یا سایر طرق انجام می پذیرد، در ارسال داده پیام و یا استفاده از وب سایتها و وبلاگهای شخصی و همچنین استفاده از شبکه های اجتماعی ، به دلیل شخصی بودن اطلاعات معمولا افراد شخصا اقدام به این امر می نمایند، در اشخاص حقوقی که معمولا در بحث مبادلات تجاری است و حتی آن دسته از شرکتها که مقاصد غیر انتفاعی دارند ممکن است یک پست الکترونیکی بنام شخص حقوقی ایجاد و شخص دیگری به عنوان مثال رئیس دفتر مدیر و یا دبیرخانه مسئول ارسال و دریافت از آن باشد، ممکن است در بدو امر مدیر شرکت مکاتباتی را شخصا انجام دهد اما جهت انعقاد قراردادها و مکاتبات رسمی استفاده از نام شرکت جهت حفظ آثار حقوقی ضروری به نظر می رسد، همچنین در یک پایگاه اطلاع رسانی که یک شخص حقوقی محصولات و خدمات خود را در آن عرضه می نماید ، پایگاه اطلاع رسانی بنام شخص حقوقی ثبت و به ارائه خدمات مشغول است ، این پایگاهها معمولا دارای یک اپراتور است که رمز ورود به پایگاه را جهت اعمال تغییرات در محتوای آن دارد و از سوی مسئولان مربوطه مجوز چنین کاری را در اختیار دارد، در هر حال بایستی هویت فرستنده داده پیام یا مسئول درج اطلاعات معلوم و مشخص باشد ، در اکثر پستهای الکترونیکی دیده می شود که نام فرستنده به طور اختصار نوشته شده و یا آدرس پست الکترونیکی نیز به صورت اختصار و یا در برخی موارد از حروف نامربوطی تشکیل شده است که موجب شناسایی فرستنده نمی شود، در هر حال فرستنده می بایست بطور کامل برای گیرنده داده پیام شناسایی شود اعم از اینکه شخص حقیقی باشد یا حقوقی و خود شخصا یا توسط شخصی که از جانب او اختیار در این امر را داشته اقدام به ارسال داده پیام نموده باشد.21
ب ) ارسال داده پیام به وسیله سیستم اطلاعاتی برنامه ریزی شده
اکنون با استفاده از نرم افزارهای مختلف می توان انجام بیشتر موارد در یک سیستم رایانه ای را برنامه ریزی نمود تا در روز و ساعت مشخصی بصورت خودکار انجام پذیرد، ارسال داده پیام یا بروز رسانی اطلاعات و در خصوص فروش محصولات اخذ سفارش از مشتری و اعلام شماره پیگیری در یک پایگاه اطلاع رسانی را نیز می توان به همین روش برنامه ریزی کرد .
نکته مهمی که می بایست به آن اشاره نمود بحث اثباتی موضوع است، اثبات این موضوع که داده پیام توسط اصل ساز و یا توسط شخصی که مجاز به این کار بوده و یا اینکه توسط یکی سیستم برنامه ریزی شده ارسال شده بر عهده کدام شخص است؟فرستنده یا گیرنده؟
این مهمترین نکته است که در قانون مسکوت است و درحال حاضر اثبات این امر مشکل می باشد، ممکن است شخص سومی اقدام به ایجاد یک پست الکترونیکی به نام فرستنده نماید و از این طریق با گیرنده مکاتبه و یا حتی معاملاتی انجام دهد، به نظر می رسد بهترین روش برای شناسایی و اطمینان از اینکه داده پیام از طریق فرستنده ارسال شده است سابقه مکاتبات قبلی است، نحوه رد و بدل کردن پست الکترونیک معمولا پس از شناسایی اشخاص توسط یکدیگر یا از طریق ملاقات حضوری و یا ارتباط تلفنی است و پس از آن ارتباطات از طریق پست الکترونیک صورت می پذیرد و معمولا ارتباط اول به روشی غیر از پست الکترونیکی است، این یکی از بهترین روش برای شناسایی طرف مقابل است، اما در حال حاضر در وب سایتهای مختلف ارتباط از طریق پست الکترونیک بدون اینکه طرف مقابل شناسایی شود صورت می پذیرد. وقتی شخص در اولین ارتباط حضوری یا تلفنی و در ادامه از طریق پست الکترونیکی مشخص اقدام به مکاتبه با شخص حقیقی یا حقوقی می نماید در آینده هرگونه مکاتبه را با توجه به سابقه مکاتبات قبلی نمی تواند انکار نماید، به نظر این روش یکی از بهترین راهها برای تشخیص این امر می باشد. البته در اغلب موارد چنین موردی وجود ندارد.
به عنوان مثال در پرونده کلاسه 900683 ، شعبه سوم بازپرسی دادسرای جرائم رایانه ای تهران،رای شماره 90025652 شاکیه پس از متارکه و جدایی از همسر خود ضمن اعلام شکایت خود بیان نمود که همسر قبلی وی به نحوی به رمز عبور پست الکترونیک وی دسترسی پیدا نموده و اقدام به ارسال مطالب و عکسهای مستهجن و مبتذل نموده است. قاضی ضمن ارسال پرونده به پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات ( فتا ) تقاضای ردگیری پست الکترونیک شاکیه را نموده است. پلیس فتا ضمن بررسی پست الکترونیک شاکیه در می یابد که ارسال کننده مطالب مستهجن از IP22 مربوط به شرکت پارس آنلاین استفاده می کند، پس از استعلام ، شرکت فوق اعلام می دارد IP مورد نظر در استفاده شرکت الف می باشد. با احضار مدیر عامل شرکت فوق مشخص می شود که 3 دستگاه رایانه در این شرکت از IP فوق استفاده می نمایند و با بررسی شبکه داخلی شرکت، رایانه ای که از طریق آن به پست الکترونیک شاکیه وارد می شده است مورد استفاده همسر قبلی وی می باشد. النهایه قاضی با احراز انجام این عمل توسط متهم دستور بازداشت وی را صادر می نماید.
در بررسی حقوقی پرونده فوق همانگونه که ذکر شد در فضای مجازی و در شبکه کوچکترین اعمال افراد حفظ ، نگهداری و قابل بررسی و در دسترس می باشند. در پرونده فوق با بررسی IP ها ، کلیه ارتباطات از طریق ارائه دهنده سرویس اینترنتی مشخص شد و در شرکت مربوطه نیز با بررسی تعیین نمود که از کدام رایانه استفاده می شده است و با توجه به اینکه کلیه این موارد در یک پایگاه اطلاعاتی درج ، نگهداری و در هر زمان قابل دسترسی می باشند که مطابق بند الف ماده 18 قانون تجارت الکترونیکی که اگر داده پیام توسط اصل ساز ( فرستنده ) ارسال شده باشد منتسب به او می باشد و در همین زمینه با بررسی های فنی انتساب داده پیام به متهم محرز شد که همین دلیل برای محکوم نمودن وی کافی می باشد.
به عنوان مثال در پرونده کلاسه 900818، شعبه سوم بازپرسی دادسرای جرائم رایانه ای تهران شاکی که از فعالان اجتماعی بوده است و در امو خیرخواهانه مشغول فعالیت است. وی با مراجعه به دادسرا ضمن ارائه اسناد چاپ شده برگرفته از وبلاگ متشاکی با اعلام شکایت علیه وی که نام او در وبلاگ نیز ذکر شده است بیان نموده که متشاکی ضمن بیان مطالبی خلاف واقع در مورد ایشان ، تهمت و افترا و نشر اکاذیب اقدام به هتک حرمت و تخریب شخصیت اجتماعی شاکی نموده است و تقاضای رسیدگی به موضوع را دارد. بر اساس مطالب اعلامی در وبلاگ متشاکی ، وی ساکن منچستر انگلستان می باشد.
قاضی با ارسال پرونده به پلیس فتا تقاضای بررسی و پیدا نمودن ردی از وی را می نماید. پلیس فتا با بررسی IP وبلاگ اعلامی در می یابد که این وبلاگ از شهر منچستر میزبانی می شود و متاسفانه به دلیل اقدام در خارج از کشور دسترسی به پایگاه اطلاع رسانی وبلاگ مورد نظر مقدور نیست. شاکی و متشاکی از طریق پست

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان با موضوع اشخاص حقوقی، پایگاه اطلاعات، سازمانهای دولتی، اسناد الکترونیکی Next Entries پایان نامه رایگان با موضوع سیستم اطلاعاتی، قانون تجارت الکترونیکی، تجارت الکترونیکی، تجارت الکترونیک