پایان نامه رایگان با موضوع بورس اوراق بهادار، سرمایه در گردش، بورس اوراق بهادار تهران، محدودیت مالی

دانلود پایان نامه ارشد

سرمایه‌گذاری
سرمایه‌گذاری در امور مختلف توسط شرکت‌ها، همواره به‌عنوان يكي از راه‌های مهم توسعه شرکت‌ها و جلوگيري از ركود و عقب‌ماندگی، موردتوجه بوده است. در اين ميان، محدوديت در منابع موجب شده است كه علاوه بر توسعه سرمایه‌گذاری، افزايش كارايي سرمایه‌گذاری، از اهميت فراواني برخوردار گردد. به‌طورکلی، كارايي سرمایه‌گذاری، به معنای پذيرش پروژه‌هایی با خالص ارزش فعلي مثبت و منظور از ناكارايي سرمایه‌گذاری، انتخاب پروژه‌هایی با خالص ارزش فعلي منفی (سرمایه‌گذاری بیش‌ازحد) و يا عدم انتخاب فرصت‌های سرمایه‌گذاری (سرمایه‌گذاری كمتر از حد) است.
در تعيين كارايي سرمایه‌گذاری، حداقل دو معيار نظري وجود دارد: معيار اول بيان می‌کند كه به‌منظور تأمین مالي فرصت‌های سرمایه‌گذاری، نياز به جمع‌آوری منابع وجود دارد. در يك بازار كارا، همه پروژه‌های با خالص ارزش فعلي مثبت، بايد تأمین مالي شوند. اگرچه، تعداد زيادي از تحقيقات موجود در حوزه مالي نشان داده است كه محدودیت‌های مالي، توانايي مديران در تأمین مالي را محدود می‌سازد، يكي از مواردي كه می‌توان استنباط نمود آن است كه شرکت‌های با محدوديت تأمین مالي، ممكن است به دليل هزینه‌های زياد تأمین مالي، از قبول و انجام پروژه‌های باارزش فعلي خالص مثبت، صرف‌نظر نمايند كه اين امر، به كم سرمایه‌گذاری منجر می‌شود که در این میان کامل‌ترین و صریح‌ترین تعریف از محدودیت مالی این است که شرکت‌ها زمانی در محدودیت تأمین مالی هستند که بین مصارف داخلی و مصارف خارجی وجوه تخصیص داده‌شده با یک شکاف روبرو باشند؛ بنابراین با استفاده از این تعریف، تمام شرکت‌ها را می‌توان به‌عنوان شرکت‌های با محدودیت مالی تلقی کرد، اما سطوح محدودیت‌های مالی متفاوت است. استفاده از وجوه خارجی، یک چارچوب مناسب برای جدا کردن شرکت‌ها بر اساس محدودیت مالی آن‌ها است. وقتی‌که تفاوت بین مصارف داخلی و خارجی وجوه سرمایه‌گذاری در یک شرکت زیاد و بالا است، آن شرکت ازنظر مالی محدودیت بیشتر دارد. در حالت کلی، شرکت‌های بدون محدودیت مالی و یا محدودیت مالی کمتر، آن‌هایی هستند که به‌طور نسبی از دارایی‌های باقابلیت نقد شوندگی بالا برخوردارند و خالص دارایی آن‌ها بالا است؛ بنابراین منظور از محدودیت‌های مالی، محدودیت‌هایی است که مانع تأمین همه وجوه موردنیاز برای سرمایه‌گذاری‌های مطلوب برای شرکت‌ها می‌گردد.
معيار دوم نيز بيان می‌کند كه اگر شركت تصميم به تأمین مالي بگيرد، هيچ تضميني وجود ندارد كه سرمایه‌گذاری صحيحي با آن انجام شود. براي مثال، مديران ممكن است با انتخاب پروژه‌های نامناسب در جهت منافع خويش و یا حتي سوءاستفاده از منابع موجود، اقدام به سرمایه‌گذاری ناكارا نمايند. بيشتر مقالات موجود در این حوزه، پیش‌بینی می‌کنند كه انتخاب پروژه‌های ضعيف، موجب بيش سرمایه‌گذاری می‌شود تعداد اندکی از این مقالات نیز پیش‌بینی می‌کنند که انتخاب پروژه‌های ضعیف، می‌تواند سبب کم سرمایه‌گذاری گردد. (برتراند و همکاران،2003).
وردی بیان می‌کند که در یک بازار کارا همه پروژه‌های با NPV مثبت باید تأمین مالی شود به‌عبارت‌دیگر هرگاه مدیران به فرصتی جهت سرمایه‌گذاری در پروژه‌های با NPV مثبت دست یابند باید قادر به تأمین مالی آن باشند. هوبارد24 بیان نموده است که بخش عمده‌ای از ادبیات موجود در حوزه مالی اشاره دارند که محدودیت‌های مالی، توانایی مدیران را برای تأمین مالی محدود می‌سازند بنابراین یکی از مواردی که می‌توان استنباط کرد آن است که شرکت‌های مواجه با محدودیت مالی ممکن است به دلیل هزینه‌های زیاد تأمین مالی از قبول و انجام پروژه‌های با NPV مثبت صرف‌نظر نمایند که این اقدام به کم سرمایه‌گذاری منجر می‌شود.
پیشینه تحقیق
تحقیقات داخلی
ﭘﻴﺸﻜﺎري (1375) در ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺧﻮد ﻛﻪ از طریق پرسشنامه انجام‌شده اﺳﺖ سؤالات زﻳﺮ را ﻣﻄﺮح ﻛﺮده اﺳﺖ.
1 ) آﻳﺎ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ در ﮔﺮدش در شرکت‌های اﻳﺮاﻧﻲ وﺟﻮد دارﺪ؟
2 ) آﻳﺎ روش‌های ﻣﺨﺘﻠﻔﻲ ﻛﻪ در ارزﻳﺎﺑﻲ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ در گردش اﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد ﺑﺮ ﺑﻬﺎي تمام‌شده ﻛﺎﻻ ﻳﺎ ﺧﺪﻣﺎت آن‌ها تأثیر دارد؟
3 ) آﻳﺎ ﻣﻴﺰان ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ در ﮔﺮدش ﻣﻨﺎﺳﺐ در شرکت‌های ﻧﻤﻮﻧﻪ اندازه‌گیری می‌شود؟
در ﻛﻞ از پرسشنامه‌های ﺑﻴﺴﺖ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻪ به‌طور نمونه انتخاب‌شده ﺑﻮدﻧﺪ، دریافتند ﻛﻪ 67 درﺻﺪ از شرکت‌ها از روﺷﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ در ﮔﺮدش ﺧﻮد اﺳﺘﻔﺎده می‌کنند ﺑﺎﻋﺚ تأثیر ﺑﺮ ﺑﻬﺎي تمام‌شده ﻛﺎﻻ ﻳﺎ ﺧﺪﻣﺎت ﺧﻮد شده‌اند و ﻧﻴﺰ اﻳﻨﻜﻪ 71 درﺻﺪ از شرکت‌ها ﺑﺎ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ در ﮔﺮدش ﺧﻮد توانسته‌اند ﺣﺠﻢ بهینه‌ای از ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ در ﮔﺮدش را اﻧﺘﺨﺎب ﻛﻨﻨﺪ.
طالبی در سال 1377 در پایان‌نامه خود با عنوان ” ارزیابی وضعیت موجود مدیریت سرمایه در گردش در شرکت‌های ایرانی “به بررسی وضعیت موجود سرمایه در گردش و تأثیر آن بر وضعیت نقدینگی شرکت‌ها و همچنین شناخت سایر عوامل مؤثر بر نقدینگی شرکت‌ها پرداخت. این بررسی نشان می‌دهد که وضعیت نقدینگی شرکت‌ها در دودسته شرایط تفاوت معنی‌دار از هم دارند و بیانگر تفاوت رفتار مدیریت سرمایه در گردش شرکت‌ها در شرایط اقتصادی متفاوت می‌باشد البته این فرضیه که در شرایط اقتصادی که هزینه‌های تأمین مالی پایین بوده است مدیریت موجودی ضعیف بوده تأیید نشده است.
ﻋﻨﺎﻳﺘﻲ (1383) ﭘﺲ از ﺑﺮرﺳﻲ وﺿﻌﻴﺖ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ در ﮔﺮدش شرکت‌های موردمطالعه در ﻃﻲ سال‌های 1377 ﺗﺎ 1381 در ﻗﺎﻟﺐ ﭘﻨﺞ ﻓﺮﺿﻴﻪ، ﺑﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ زﻳﺮ رﺳﻴﺪه اﺳﺖ.
1) روش‌های ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ وﺟﻪ ﻧﻘﺪ ﺑﺮ ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ شرکت‌ها تأثیر دارد و راﺑﻄﻪ ﻣﻌﻨﺎداري ﺑﻴﻦ آن‌ها وﺟﻮد دارد.
2 ) راﺑﻄﻪ ﻣﻌﻨﺎداري بین روش‌های مدﻳﺮﻳﺖ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت و ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ شرکت‌ها وﺟﻮد دارد.
3 ) ﺷﻴﻮه ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﻣﻮﺟﻮدي ﻛﺎﻻ بر دوره ﻣﻮﺟﻮدي ﻛﺎﻻ تأثیر دارد، وﻟﻲ ﺑﺮ ﺷﺎﺧﺺ ﻓﺮاﮔﻴﺮ ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ تأثیر ﻧﺪارد.
4 ) روش‌های تأمین ﻣﺎﻟﻲ ﺑﺮ ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ شرکت‌ها تأثیر دارد و ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻧﻮع ﺻﻨﻌﺖ و اﻧﺪازه شرکت‌ها ﻫﻢ ﻋﻮاﻣﻞ تعیین‌کننده‌ای در ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ وﺟﻪ ﻧﻘﺪ و اثربخشی آن ﻫﺴﺘﻨﺪ.
5 ) هنگامی‌که شرکت‌ها را برحسب ﻧﻮع ﺻﻨﻌﺖ و اﻧﺪازه آن‌ها ﺗﻔﻜﻴﻚ و دسته‌بندی ﻛﻨﻴﻢ و تأثیر ﻣﺎﻫﻴﺖ آن‌ها را ﺑﺮ شاخص‌های نقدینگی‌شان، ﺑﺮرﺳﻲ ﻛﻨﻴﻢ راﺑﻄﻪ ﻣﻌﻨﺎداري ﻣﺸﺎﻫﺪه می‌کنیم.
کیائی (1384) در تحقیقی با عنوان “بررسی و تبیین استراتژی‌های مدیریت سرمایه در گردش در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران “در بین 39 شرکت پذیرفته‌شده در دو صنعت شیمیایی و غذایی در فاصله‌ی زمانی 1380- 1375 انجام داد و نشان داد که بین استراتژی‌های مدیریت سرمایه در گردش و بازدهی شرکت‌ها ارتباط ضعیفی وجود دارد که ازلحاظ آماری معنادار نیست.
کاشانی پور و نقی نژاد (1387) به بررسی اثر محدوديت مالی بر تغییرات سطوح نگهداری وجوه نقد در قبال تغییرات در جریان‌های نقدی پرداختند. نتايج نشان داده است که جریان‌های نقدی تأثیر معناداری را بر سطوح نگهداری وجه نقد نداشته است و همچنین تفاوت معناداری در بین حساسیت جريان وجه نقد شرکت‌های با محدوديت مالی و بدون محدوديت مالی وجود ندارد. همچنین نتايج نشان می‌دهد که حساسیت جريان نقدی سرمایه‌گذاری نسبت بده حساسیت جريان نقدی وجه نقد معیار مناسب‌تری برای تعیین وجود محدودیت‌های مالی است.
محمدی (1388) در تحقیق خود با عنوان “تأثیر مدیریت سرمایه در گردش بر سودآوری شرکت‌ها در جامعه شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران “به بررسی 92 شرکت بین سال‌های 1375 تا 1384 پرداخت. وی در این تحقیق از متغیر “نسبت سود ناخالص به جمع دارائی‌ها “به‌عنوان معیار سودآوری شرکت‌ها و از متغیرهای دوره وصول مطالبات، دوره گردش موجودی‌ها، دوره واریز بستانکاران و چرخه‌ی تبدیل وجه نقد به‌عنوان معیارهای سرمایه در گردش استفاده کرد و نتایج تحقیق حاکی از این بود که بین سودآوری شرکت‌ها با دوره وصول مطالبات، دوره گردش موجودی‌ها، دوره واریز بستانکاران و چرخه‌ی تبدیل وجه نقد رابطه معکوس معناداری وجود دارد.
کریمی و صادقی (1388) در تحقیقی به بررسي سرمایه‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای و محدودیت‌های مالي داخلي و خارجي در شرکت‌هاي پذیرفته‌شده بورس اوراق بهادار تهران پرداختند. جامعه آماري متشکل از 148 شرکت توليدي در دوره زماني 1378 تا 1387 بود. در پژوهش آن‌ها از نسبت «جریان‌های نقدي عملياتي به حقوق صاحبان سهام» به‌عنوان محدودیت‌های مالي داخلي و از «اندازه شرکت» به‌عنوان محدودیت‌های مالي خارجي استفاده کردند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها و آزمون فرضیه‌ها با استفاده از روش الگوي تصحيح خطا (ECM) حاكي از وجود رابطه معنی‌دار و مثبت بين اندازه شرکت و حساسيت سرمایه‌گذاری نسبت به جریان‌های نقدي است و بنابراين با افزايش محدودیت‌های مالي خارجي، حساسيت سرمایه‌گذاری نسبت به جریان‌های نقدي نيز در حال افزايش است. نتايج ديگر پژوهش نشان داد که بين جریان‌های نقدي عملياتي و حساسيت سرمایه‌گذاری نسبت به جریان‌های نقدي رابطه‌ای معنی‌دار و منفي وجود دارد. بنابراين با کاهش محدودیت‌های مالي داخلي، حساسيت سرمایه‌گذاری نسبت به جریان‌های نقدي افزایش‌یافته است.
فتحی و همکاران (1388) در پژوهش خود با عنوان ” ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﻴﻦ ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺭ ﮔﺮﺩﺵ ﻭ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﻣﺎﻟﻲ بنگاه‌های ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ “به بررسی و شناسایی ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﺆﺛﺮ ﺑﺮ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺭ ﮔﺮﺩﺵ بنگاه‌های اقتصادی ﻭ تأثیر ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺭ ﮔﺮﺩﺵ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﺗﺎﻣﻴﻦﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻭ ﺧﺮﻳﺪﺍﺭﺍﻥ ﻛﺎﻻﻫﺎﻱ ﺷﺮﻛﺖ ﺩﺭ ﺯﻧﺠﻴﺮﻩ تأمین ﻣﻲﺷﻮﺩ، ﺑﺮ ﺭﻭﻱ ﺳﻮﺩﺁﻭﺭﻱ ﻭ نقدینگی به‌عنوان ﺩﻭ ﻓﺎﻛﺘﻮﺭ ﻣﻬﻢ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﻣﺎﻟﻲ ﺍﺳﺖ پرداختند. نتایج حاکی از آن است که شرکت‌هاﻱ ﺳﻮﺩﺁﻭﺭ ﺩﺍﺭﺍﻱ مدت‌زمان نگه‌داری ﻣﻮﺟﻮﺩﻱ، ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ حساب‌های ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﻲ، ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎﺕ ﻭ ﭼﺮﺧﻪ ﻧﻘﺪﻳﻨﮕﻲ به‌مراتب ﻛﻤﺘﺮﻱ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ شرکت‌هاﻱ ﻛﻢ ﺳﻮﺩ ﺩﻩ ﻳﺎ ﺯﻳﺎﻥ ﺩﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
کاشانی پور و همکاران (1389) در تحقیق به بررسی محدودیت‌های مالي و حساسيت سرمایه‌گذاری به جریان‌های نقدي در بورس اوراق بهادار تهران پرداختند. حساسيت سرمایه‌گذاری به جریان‌های نقدي، به تغييرات مخارج سرمایه‌ای شرکت‌ها در قبال تغييرات در جریان‌های نقدي اشاره دارد. اين مبحث با ادبيات سرمایه‌گذاری و تأمین مالي شرکتي مرتبط است. پژوهش آن‌ها از نوع مطالعه کتابخانه‌ای و تحليلي – علي بوده و مبتني بر تحليل داده‌هاي تابلويي (پانل ديتا) بود. در پژوهش آن‌ها، اطلاعات مالي 96 شرکت پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران در طي دوره زماني 1381 تا 1387 بررسي شد. نتايج نشان داد که شرکت‌هاي با محدوديت مالي، نسبت به شرکت‌هاي بدون محدوديت مالي، از حساسيت سرمایه‌گذاری به جریان‌های نقدي بالاتري برخوردارند و در هنگام تصمیم‌گیری‌های سرمایه‌گذاری، بر جریان‌های نقدي داخلي، تأکید بالايي می‌کنند.
یعقوب نژاد و همکاران (1389) در تحقيقی به بررسي رابطه بين مديريت سرمايه در گردش و سودآوری در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداختند. به اين منظور تعداد 86 شرکت در طي دوره زماني 1381-1386 انتخاب گرديد. در اين تحقيق اثر متغيرهاي مختلف مديريت سرمايه در گردش شامل متوسط دوره وصول مطالبات، دوره گردش موجودي کالا، متوسط دوره پرداخت بدهي و چرخه تبديل وجه نقد را بر سود خالص عملياتي شرکت‌ها موردمطالعه قرار گرفت. نسبت جاري، نسبت بدهي و اندازه شرکت که با لگاريتم طبيعي فروش اندازه‌گیری شده است) به‌عنوان متغيرهاي کنترلي مورداستفاده قرارگرفته است. براي تجزیه‌وتحلیل از همبستگي پيرسون و رگرسيون استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد بين متغيرهاي مديريت سرمايه در گردش و سودآوري رابطه عکس وجود دارد. همچنین نتايج نشان داد که اگر دوره وصول مطالبات، دوره پرداخت بدهي، دوره گردش موجودي کالا و چرخه تبديل وجه نقد افزايش يابد منجر به کاهش سودآوري در شرکت‌ها خواهد شد و مديران می‌توانند با کاهش دوره وصول مطالبات، دوره پرداخت بدهي، دوره گردش موجودي کالا و چرخه تبديل وجه نقد به حداقل سطح ممکن يک ارزش مثبت براي سهامداران به وجود آورند.
صنعت‌کار (1390) در تحقیقی به ” بررسی مقایسه‌ای تأثیر محدودیت‌های مالی داخلی و خارجی بر سرمایه‌گذاری در دارایی‌های سرمایه‌ای در شرکت‌های اهرمی و سرمایه‌ای پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران ” پرداخت که نتایج نشان داد که

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان با موضوع محدودیت مالی، نگهداری وجه نقد، سود تقسیمی، ارزش بازار Next Entries پایان نامه رایگان با موضوع سرمایه در گردش، مدیریت سرمایه، بورس اوراق بهادار، بورس اوراق بهادار تهران