پایان نامه درمورد مواد مخدر، عنصر معنوی، مصرف مواد، مواد روان گردان

دانلود پایان نامه ارشد

که باشد اعم از تزریق یا کشیدن یا خوردن و…
توضیح آنکه شیوه استعمال بر حسب نوع ماده مخدره متفاوت است. برای مثال، در مورد هروئین شیوههای مختلفی از قبیل تزریق، دود کردن و استنشاق مورد استفاده قرار میگیرد. در مورد مورفین بیشتر از شیوه تزریق و در مورد تریاک بیشتر از روش دود کردن و خوردن استفاده میشود.
عمل استعمال مواد به هرطریقی که باشد از قبیل کشیدن و تزریق کردن … مشمول حکم ماده میباشد و هدف مقنن جلوگیری از التذاذ از طریق استعمال مواد مخدر میباشد.131 بند 5 ماده 1 قانون مبارزه با مواد مخدر و روان گردان مصوبه 1389 استعمال مواد مخدر یا روان گردانهای صنعتی غیر دارویی به هر شکل و طریق، مگر در موادری که قانون مستثنی کرده باشد را جرم شناخته است بدون آنکه موارد استثناء را برشمارد. بنابراین برای یافتن جواب باید به لایحة قانونی تشدید مجازات مرتکبین جرایم مواد مخدر و اقدامات تأمینی و درمانی به منظور مداوا و اشتغال به کار معتادین مصوب 19/3/1359 که به قوت خود باقی است مراجعه کرد. ماده 8 لایحه قانونی مزبور استعمال مواد مخدر با مجوز طبی را مجاز شناخته است و در حال حاضر نیز با همان ماده مزبور استعمال مواد مخدر اگر با مجوز طبی باشد جرم نمیباشد. ماده 41 مصوبه، الحاقی سال 1389 نیز مقرر داشته است: مصرف مواد ممنوع برای مصارف پزشکی با مجوز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از شمول این قانون مستثنی است.
مسالهای که در این مورد مطرح میشود آن است که مدعی حتما باید مجوز طبی داشته باشد یا اگر بعد از استعمال هم بتواند صحت ادعای خود را اثبات نماید عمل او جرم نمیباشد؟
با توجه به صلاحیت پزشک در تشخیص لزوم یا عدم لزوم مصرف به نظر میرسد استعمال بدون مجوز طبی جرم میباشد و تصدیق تعدی پزشک هم سلب عنوان مجرمانه از عمل نمینماید و این نظر با لزوم برقراری نظم در جامعه و جلوگیری از سوء استفاده افراد سازگارتر است.132
فرق استعمال با اعتیاد آن است که استعمال به صورت تفننی و بطور متناوب صورت میگیرد و فرد وابستگی روانی و جسمانی به مادهای که استعمال میکند ندارد (هرچند اعتیاد نتیجه کثرت استفاده از مواد مخدر است ولی تا زمانی که فرد به حالت اعتیاد نرسیده است مصرف کننده نامیده میشود) ولی در اعتیاد همانطوری که گفته شد فرد وابستگی روانی و جسمانی به ماده مخدر پیدا میکند بطوری که اگر ماده مورد نظر در موعد معینه به او نرسد دچار ضعف میشود و حالت عادی خود را از دست میدهد.133
بند دوم ـ عنصر معنوی جرم استعمال مواد مخدر و روان گردان
عنصر معنوی این جرم مرکب است از سه جزء:134

الف ـ علم به موضوع :
مرتکب باید بداند موادی را که مصرف میکند ماده مخدر هستند و اگر نسبت به موضوع جاهل باشد اولین جزء عنصر معنوی مخدوش خواهد بود.

ب ـ سوء نیت عام :
یعنی با علم به اینکه ماده مورد نظر او مخدر است بخواهد آن را مصرف کند پس اگر ماده مخدر در داخل غذای او یا داخل سیگار قرار گرفته و او بدون آنکه بخواهد ماده مخدر را مصرف کرده باشد جرم تحقق نمییابد.

ج ـ انگیزه :
انگیزه مرتکب از استعمال باید التذاذ و تکیّف باشد. پس اگر با مجوز طبی به منظور درمان یا تسکین دردهای خود یا به منظور خودکشی اقدام به مصرف مواد مخدر نماید جرم تحقق نمییابد.

بند سوم ـ عنصر قانونی جرم استعمال مواد مخدر و روان گردان
عنصر قانونی این جرم ماده 19 قانون اصلاحی 89 که دربارة استعمال مواد مخدر است، می باشد و میگوید افراد غیر معتادی که مواد مخدر یا روان گردانهای صنعتی غیر دارویی استعمال نمایند بر حسب نوع مواد مجازات میشوند که در فصل سوم همین بخش به طور مشروح به بررسی مجازاتها میپردازیم. و در اینجا تنها به این نکته توجه میکنیم که قانونگذار با آوردن واژة غیر معتاد در صدر ماده مشخص کرده که افراد معتاد که به هر نوع ماده مخدری معتاد باشند بابت استعمال به مجازات مقرر در مادة 19 اصلاحی محکوم نخواهند شد. ظاهر ماده 19 نشان میدهد که استعمال مواد مخدر برای تمام افراد و در تمام حالات ممنوع میباشد. ولی به نظر میرسد با توجه به اینکه ماده 8 لایحه قانونی تشدید مجازات مرتکبین جرایم مواد مخدر و… مصوب 1359 استعمال بدون مجوز طبی مواد مخدر را جرم شناخته بود و ماده 19 اصلاحی قانون 89 نیز افراد غیر معتادی را که مواد مخدریا روان گردانهای صنعتی غیر دارویی استعمال نمایند بدون اینکه به جواز استعمال با مجوز طبی اشاره نماید مجرم شناخته است. ولی این بدین معنا نیست که استعمال با مجوز طبی در حال حاضر جرم باشد، چون به استناد بند 5 ماده 1 قانون 89 و به استناد همان ماده 8 لایحه قانونی… 1359 و توجه به هدف مقنن که استعمال به منظور تکیّف را جرم میشناسد و با توجه به اینکه در مورد خمر با وجود ممنوعیت شرعی استعمال با مجوز طبی را جرم نشناخته است میتوان گفت در حال نیز استعمال با مجوز طبی جرم نمیباشد. مخصوصاً، نظر به این که طبق ماده 41 الحاقی اصلاحی 1389 مصرف مواد مخدر ممنوع برای مصارف پزشکی با مجوز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از شمول این قانون مستثنی است.135
نکته مهمی که باید به آن توجه داشت اینکه در حال حاضر که فهرست مواد روان گردان صنعتی به تصویب مجلس شورای اسلامی نرسیده است و در ماده 4 قانون اصلاحی هم به ماده روان گردان خاصی تصریح نشده است، در این صورت نمیتوان حکم این ماده را به مواد روان گردان تسری داد و فقط شامل مواد مخدر مذکور در این ماده میشود. امّا در مورد مواد روان گردان مذکور در ماده 8 قانون اصلاحی با توجه به تصریح قانونگذار به برخی از آنها میتوان گفت که در حال حاضر فقط استعمال مواد روان گردان تصریح شده در ماده 8 جرم میباشد.136
بدیهی است پس از تصویب فهرست مواد روان گردان توسط مجلس شورای اسلامی به تفکیک ماده 4 و 8 قانون حسب مورد عمل خواهد شد.

گفتار سوم ـ ارکان جرم تزریق مواد مخدر به دیگری
تزریق مواد مخدر به دیگری قاعدتاً در مورد مواد مخدر مایع امکان پذیر است ولی این امر مانع از آن نیست که مواد مخدر دیگر به شکل مایع درآیند و تزریق شوند. با توجه به خطراتی که تزریق مواد مخدر برای دیگران در بردارد و در برخی موارد ممکن است باعث مرگ آنان شود و یا با انگیزه معتاد کردن آنان صورت بگیرد تزریق مواد مخدر به دیگری جرم شناخته شده است.137

بنداول ـ عنصر مادی جرم تزریق مواد مخدر به دیگری
عنصر مادی این جرم تزریق مواد مخدر به دیگری است. تزریق وارد کردن مواد مخدر به زیر پوست از طریق سرنگ و… است. یعنی مواد مخدری که به صورت مایع هستند مثل مرفین و یا مواد دیگر را به صورت مایع درآورده و از طریق پوست به داخل بدن میفرستند. بنابراین استعمال از طریق دیگر مشمول حکم این ماده نیست. تزریق به وسیله خود شخص هم مشمول حکم ماده نیست یعنی برای ارتکاب جرم موضوع این ماده وجود دو نفر لازم است.138
تزریق ممکن است با اطلاع تزریق شونده باشد یا بدون اطلاع وی. بدین ترتیب که پزشکی به بهانه اینکه آمپول پزشکی میزند مواد مخدر به بدن شخص تزریق نماید. در این حالت پزشک مجرم است ولی اگر تزریق با اطلاع تزریق شونده باشد چون این حالت هم نوعی استعمال مواد مخدر است به مجازات استعمال مواد مخدر محکوم خواهد شد.139
در ماده 35 الحاقی به قانون مبارزه به مواد مخدر 1389 آمده است که:
ماده 35- هرکس اطفال و نوجوانان کمتر از هجده سال تمام هجری شمسی و افراد محجور عقلی را به هر نحو به مصرف و یا به ارتکاب هر یک از جرایم موضوع این قانون وادار کند و یا دیگری را به هر طریق مجبور به مصرف مواد مخدر و روان گردان نماید و یا مواد مذکور را جبراً به وی تزریق و یا از هر طریق دیگری وارد بدن وی نماید به یک و نیم برابر حداکثر مجازات قانونی همان جرم و در مورد حبس ابد به اعدام و مصادره اموال ناشی از ارتکاب این جرم محکوم می شود. در صورت سایر جهات از جمله ترغیب، مرتکب به مجازات مباشر جرم محکوم می شود.
قانونگذار در این ماده چند خلاء قانونی که در گذشته وجود داشت را مرتفع نموده است که عبارتند:
1ـ معتاد کردن دیگری با فراهم کردن زمینه استعمال مواد مخدر یا روان گردان توسط دیگری به هر نحو مخصوصاً اگر آن فرد جزو اطفال و نوجوانان کمتر از هیجده سال باشد.
2ـ تزریق اجباری مواد مخدر و روانگردان یا وارد کردن آنها به بدن دیگری به اجبار و بدون رضایت وی.
3ـ ترغیب دیگری به مصرف مواد مخدر یا قاچاق آن که به مجازات مرتکب محکوم میشود.
4ـ سوء استفاده از کودکان و نوجوانان کمتر از هجده سال تمام هجری شمسی و افراد محجور عقلی در راستای ارتکاب جرایم مذکور در قانون مبارزه با مواد مخدر.140
اما ایرادی که میتوان بر قانون فوق وارد دانست این است که محجورین عقلی مشمول چه کسانی میشود؟ آیا فقط ناظر به مجانین است یا شامل سفها هم میشود یا ناظر به افرادی هم است که نه مجنونند و نه سفیه ولی جزء افراد ساده لوح تلقی میشوند؟141
در این که این حکم شامل مجانین مشود تردیدی وجود ندارد ولی به نظر می رسد سفها که فقط عقل معاش ندارند از شمول حکم خارجند.142 ولی به نظر نگارنده از اینکه بخواهیم افراد ساده لوح را مشمول این حکم قرار دهیم جای بحث و بررسی دارد.

بند دوم ـ عنصر معنوی جرم تزریق موادمخدر به دیگری
عنصر معنوی این جرم عبارتست از علم به موضوع و سوء نیت عام

الف ـ علم به موضوع:

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درمورد مواد مخدر، مصرف مواد، عنصر مادی، عنصر معنوی Next Entries دانلود تحقیق با موضوع مالکیت صنعتی، مالکیت فکری، علائم جمعی، مالکیت خصوصی