پایان نامه درمورد فرهنگ کار، شکاف اطلاعات، آموزش از دور

دانلود پایان نامه ارشد

ديگران ، 1990)

2-2-16-آشنايي بامنافع اقتصادي کارآفريني دانشگاهي
کارآفريني در دانشگاه‌ها علاوه بر اثرات مثبتي که مي‌تواند در زمينه‌ي توسعه‌ي نوآوري، افزايش رفاه، رشد اقتصادي، و ايجاد اشتغال در اقتصاد محلي و فراتر از آن در اقتصاد کشور داشته باشد، يک منبع درآمدي پايدار نيز براي دانشگاه به حساب مي‌آيد. براي تشريح چگونگي اين درآمدزايي لازم است درباره‌ي فرآيند تجاري‌سازي تکنولوژي توضيح داده شود. فرآيند تجاري‌سازي عبارت است از تبديل فن‌آوري‌هاي دانشگاه به محصولات/خدمات/کسب و کارهاي جديد که از يک سو اثرات مثبتي بر رفاه جامعه دارد و از سوي ديگر درآمدهايي ايجاد مي‌کند که هم مخترع، هم دانشگاه، و هم نهادهاي اثرگذار بر کارآفريني از آن برخوردار مي‌شوند و مي‌توانند فعاليت‌هاي خود را گسترش دهند.
در اين بخش گام‌هاي عمومي يک فرآيند تجاري‌سازي تکنولوژي ذکر مي‌گردد:( گروه صنعتي بهبود ، 1388)
1- تحقيق: مشاهدات و تجربيات بدست آمده در خلال فعاليت‌هاي تحقيقاتي غالباً منجر به کشفيات و اختراعات مي‌شود. يک اختراع عبارت است از هر فرآيند، ماشين يا ترکيبي از مواد که مفيد و سودمند باشد. بيشتر مواقع چند محقق در يک اختراع سهيم هستند.
2- افشاي اوليه: برقراري ارتباط اوليه با دفتر ثبت تکنولوژي براي بحث در خصوص اختراع و کسب راهنمايي درباره‌ي نحوه‌ي افشا، ارزيابي و فرآيند حفاظت که در ذيل توضيح داده مي‌شوند.
3- افشاي اختراع: ابلاغ کتبي اختراع به دفتر ثبت تکنولوژي که نقطه‌ي شروع فرآيند رسمي انتقال تکنولوژي است. اين اعلاميه به عنوان يک سند محرمانه حفظ مي‌شود و در آن بايد تمامي جوانب طرح با جزئيات، شرح داده شود تا امکان بررسي گزينه‌هاي مختلف تجاري‌سازي و اقناع مشتري فراهم آيد.
4- ارزيابي: به دوره‌اي گفته مي‌شود که در آن متخصصين ثبت تکنولوژي به مرور اطلاعات افشا شده، جستجو در حق اختراع‌هاي ثبت شده، تحليل بازار و تکنولوژي‌هاي رقيب مي‌پردازند تا پتانسيل تجاري سازي اختراع را تعيين کنند. بر مبناي اين ارزيابي استراتژي واگذاري حق‌امتياز به يک شرکت موجود يا راه‌اندازي يک شرکت جديد مشخص مي‌شود.
5- حفاظت: فرآيندي است که براي حفاظت اختراع پيگيري مي‌شود تا انگيزه‌ي لازم در شخص ثالث براي تجاري سازي ايجاد شود. روش رايج براي حفاظت حق اختراع است که براي اين کار بايد در دفتر حق اختراع کشور محل اختراع پرونده تشکيل داد و در صورت لزوم در ساير کشورها نيز آن را به ثبت رسانيد.
6- بازاريابي: پس از معرفي تکنولوژي به دفتر ثبت تکنولوژي، کارشناسان شرکت‌هايي را که تجربه، منابع و شبکه‌هاي کسب‌وکار لازم براي عرضه‌ي تکنولوژي به بازار را دارا هستند شناسايي مي‌کنند. اين کار ممکن است به واگذاري حق‌امتياز به يکي از اين شرکت‌ها يا شکل‌گيري يک شرکت جديد منتهي شود.
7- الف): اگر ايجاد يک کسب‌وکار جديد به عنوان مسير بهينه‌ي تجاري‌سازي انتخاب شد، دفتر ثبت تکنولوژي به بنيانگذاران شرکت جديد در برنامه‌ريزي و ايجاد شرکت و تأمين سرمايه‌ي مورد نياز براي راه‌اندازي کمک مي‌کنند.
7- ب): اگر بهترين راه تجاري‌سازي استفاده از يک يا چند شرکت موجود بود، کارشناس دفتر گيرندگان بالقوه‌ي امتياز را شناسايي کرده و علايق، هدف‌ها و برنامه‌هاي مشترک براي تجاري سازي کامل تکنولوژي را شناسايي مي‌کند.
8- واگذاري حق امتياز: تفاهم‌نامه‌ي واگذاري حق امتياز قراردادي است مابين دانشگاه و شخص ثالثي که طي آن حقوق دانشگاه بر تکنولوژي در ازاي منافع مادي يا غيرمادي به آن شخص واگذار مي‌گردد. اين تفاهم‌نامه در هر دو حالت بيان‌شده در قسمت 7 کاربرد دارد. مفهومي به نام تفاهم‌نامه‌ي اختيار نيز وجود دارد که از آن براي دادن فرصت به شخص ثالث براي ارزيابي تکنولوژي و بازار آن پيش از خريد حق امتياز استفاده مي‌شود.
9- تجاري‌سازي: شرکت گيرنده‌ي حق امتياز به توسعه‌ي تکنولوژي و سرمايه‌گذاري در آن براي توليد محصول يا خدمت مي‌پردازد. اين مرحله ممکن است در برگيرنده‌ي، تحقيق و توسعه، کسب مجوزهاي قانوني، بازاريابي و فروش، پشتيباني، آموزش و نظاير آن باشد.
10- درآمد: درآمد دريافتي از محل حق امتياز ميان سرمايه‌گذاران و دانشکده‌ها و مراکز تحقيقاتي و بودجه‌ي عمومي دانشگاه توزيع مي‌شود تا در فعاليت‌هاي بعدي به کار گرفته شوند.(همان منبع )

2-2-17- آموزش کار آفريني و نقش مراکز علمي دانشگاهي
اواخر دهة ۵۰ ميلادي، اولين کشوري که در اين زمينه خيلي کلاسيک کارکرد و ترويج فرهنگ کار آفريني را از سطح دبيرستان شروع کرد و آموزش هايي را دارد، کشور ژاپن بود. مسئله کار آفريني در ژاپن به سطح دانشگاهها هم کشيده شد. بين سالهاي ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۲ ميلادي بيش از ۹۶% نوآوري صنعتي که توانست موقعيت ژاپن را در اقتصاد جهاني به يک موقعيت برجسته و برتر تبديل کند، توسط کار آفرينان صورت گرفت.
آموزش کار آفريني سياستي است که به طور مستقيم در کميت و کيفيت عرضة کار آفرين در يک جامعه اثر مي گذارد. به همين دليل است که در بسياري از کشورها بويژه کشورهاي پيشرفته که حتي الامکان موانع و مشکلات بر طرف شده اند، دولتها به شکوفا کردن توان بالقوه مردم پرداخته اند. آموزش به توليد کنندگان کوچک بسيار اهميت دارد. با اجراي اين سياست همواره مي توان به اهداف گوناگوني مانند شناخت فرصتها و چگونگي بهره برداري از آنها، آشنايي با تکنولوژي و دانش فني جديد و چگونگي بکارگيري آنها، روش هاي جديد علمي مديريتي و بازرگاني جامعه عمل پوشيد. آموزش مي تواند بلند مدت (مانند آموزش از دورة دبيرستان به بعد) و يا کوتاه مدت (مانند سخنرانيهاي ادواري) باشد.
تا به حال چهار دسته تحقيقات در زمينه کار آفريني انجام شده است که عبارتند از:
۱) مطالعات در خصوص ويژگيهاي کار آفرينان
۲) مطالعات در خصوص ساز و کارهاي تشکيل شرکتهاي نوپا
۳) مطالعات در خصوص ارتباط کار آفرين با جامعه
۴) مطالعات درخصوص آموزش، روش شناسي تحقيق و نقش دولت در کار آفريني.
در گذشته افسانه اي شايع بود که کار آفرينان داراي ويژگي ذاتي هستند و اين ويژگيها همراه با آنان متولد مي شود که اين ويژگيها شامل، ابتکار، ريسک پذيري… مي باشد. بنابر اين فرض اساسي افسانه اين بود که کار آفرينان از طريق آموزش، پرورش نمي يابند. اما امروزه کارآفريني به عنوان رشته اي علمي مورد شناسايي قرار گرفته که فروپاشي اين افسانه قديم را به دنبال داشته است. رشته علمي کار آفريني همانند تمامي رشته هاي ديگر، داراي مدلها، فرآيندها و قضايايي16 است که بايد دانش مربوط به آنها کسب شود .( مقيمي، 1380)
کارآفرينان دقيقاً به همان گونه که ما ياد مي گيريم، ياد مي گيرند. کار آفرينان نه تنها مي توانند از اشتباهاتشان و مربيان غيررسمي خود بياموزند، بلکه آنها از طريق مطالعه و تربيت رسمي، مستعد يادگيري هستند.کتابها و دوره هايي در مورد شکل دهي کسب و کار جديد با سرعت زيادي در حال افزايش هستند. علاوه بر کتابها و دوره ها، مجموعه جديدي از برنامه هاي آموزشي براي پر کردن شکاف اطلاعاتي و دانشي براي کار آفرينان طراحي شده است که هم اکنون در حال پيگيري کسب و کارشان هستند.
برنامه هاي مبتني بر آموزش بر مبناي اين فرض عمل مي کنند که اگر فقط ما وسايل مناسب و موثر براي مرتبط ساختن منابع بر گرفته از دانشگاهايمان، مدارس فني و دانشکده ها را به جامعه کسب و کار جديد پيدا کنيم، آن وقت ما واقعاً قادر به تقويت ابتکارات صنعتي هستيم.
مطالعه اي که در سال ۱۹۸۲ در دانشگاه بايلور17 بر روي دانشجويان رشته کار آفريني صورت گرفت. ارزيابي دانشجويان از دروس رشته کار آفريني اين بود که بايد بيشترين تاکيد بر روي دروس مالي شود. دومين رشته اي که به نظر آنها بايد بيشتر مورد تاکيد قرار گيرد، درس مديريت بود. علاوه بر اينها دروس روابط انساني و بازاريابي نيز از نظر دانشجويان داراي اهيمت ويژه اي است.
دانشگاه کالگري در سال ۱۹۷۳ مجوز تاسيس دوره کارشناسي ارشد را دريافت کرد و کار آفريني به عنوان يکي از زمينه هاي اصلي مورد توجه قرا گرفت. در ژوئن سال ۱۹۸۵ ميلادي اين دانشگاه به ارزيابي نتايج برگزاري يکي از دوره هاي آموزش کار آفريني خود که در فاصلة ژوئن ۱۹۸۴ تا دسامبر ۱۹۸۴ برگزرا شده بود، پرداخت و از ۵۰ نفر از ۶۵ نفر شرکت کننده دوره پيرامون نتايج دوره نظر خواهي کرد. اين دوره آموزشي( تقريبا۷۵هزاردلار) براي دانشگاه هزينه داشت. تجربه دانشگاه کالگري نشان مي دهد که سرمايه گذاري کوچکي (تقريباً ۷۵۰۰۰ دلار) در آموزش کار آفرينان کسب و کارهاي کوچک منجر به ارزش افزوده فراواني (معادل ۰۰۰/۷۵۰ /۱ دلار) گرديده و علاوه بر آن تاثير زيادي درايجاد فرصت استخدام و تسهيل ايجاد سرمايه داشته است. (جدي،1380)
با توجه به مطالبي که تا به حال از کار آفريني ارائه شد بستر مناسب براي رشد و توسعه کار افرينان عبارت است از:
– آموزش خلاقيت از دبستان تا دانشگاه حتي در مقطع دکتري براي کليه رشته هاي تحصيلي اعم از فني،پزشکي، اقتصادي و…
– تجديد نظر در نظام آموزشي، روش تدريس و ارزيابي و سنجش دانش آموزان و دانشجويان براي تقويت و شکوفايي روحيه خلاقيت فراگيران.
– بالا بردن نياز پيشرفت افراد از طريق آموزشهاي مستقيم و غير مستقيم.
– آموزش کار آفريني و شناسايي افراد ارزش آفرين (کارآفرين) جامعه توسط گروهي خبره به صورت ساليانه و معرفي و تشويق و حمايت آنها در سطح کشور و استان از طريق رسانه هاي جمعي و اعطاي جوائز توسط مسئولان عالي رتبه کشوري.
– تشکيل انجمن کارآفرينان جهت ارتباط، همفکري، همکاري و تعاون کار آفرينان با يکديگر.
– ترويج فرهنگ کارآفريني از طريق موسسات فرهنگي و رسانه هاي جمعي.
– تاسيس مراکز توسعه کار آفريني جهت برنامه ريزي، آموزش، تحقيق و مشاوره در خصوص کار آفريني
اگر بدنبال راه حل هاي جديد هستيم، فضاي کشور بايد به گونه اي طراحي شود که کار آفرينان رشد کنند. در اغلب موارد مديريت با تصميم گيري متمرکز ضد روحيه کارآفريني است. کار آفريني در جايي رشد مي کند که تمرکز تمام عيار نباشد. امروزه در جهان براي جوانان آموزش کار آفريني گذاشته اند. در سطح دبيرستانها همه را تشويق مي کنند. به نظر مي رسد، در جهان امروز بدون داشتن دانش ومهارت کار آفريني، صرف اينکه ايده اي داشته باشيد ولي دانش لازم را ندانسته باشيد، با شکست مواجه مي شويد.

2-2-18-چالشهاي آموزش کار آفريني
آموزش کارآفريني و تحقيقات مربوط به آن، هم اکنون با چالشهاي متعددي مواجه شده است که برخي از اين چالشها توسط بلاک 18 و استامپ 19 ارائه شده است. اين چالشها عبارتند از:
– چالش در ايجاد مترولوژي هاي تحقيق براي اندازه گيري اثر بخشي کارآفريني.
– چالش در محتوا و شيوه هاي آموزش کار آفريني.
– چالش در کيفيت مدرسان کار آفريني.
– چالش در پذيرش آموزش کار آفريني در دانشکده ها نسبت به کسب و کار.
– چالش در ايجاد يک پيکرة عمومي (مشترک) در زمينه دانشي مختلف.
– چالش در اثر بخشي روشهاي آموزشي.
-چالش در نيازهاي يادگيري کار آفريناني که در حال کار هستند، متناسب با دوره زندگي کسب و کاري که هم اکنون در آن به سر مي برند.
در سال ۱۹۹۰ ميلادي تحقيق در خصوص آموزش کار آفريني همچون يک رشته جديد مورد توجه قرار گرفت. و موارد همچون توسعه روشهاي تحقيق براي سنجش اثر بخشي آموزش کارآفرين، محتوا و روشهاي آموزش کار آفريني، مورد توجه قرارگرفت. به طور کلي تا سال ۱۹۹۰ ميلادي چهار دسته اصلي از دوره هاي آموزش کار آفريني شکل گرفت که اين دوره ها عبارتند از:
▪ دسته اول: برنامه هايي براي «آگاهي و جهت گيري به سوي کار آفريني» است هدف از اين دوره ها، افزايش آگاهي، درک و بينش نسبت به کار آفريني به عنوان يک انتخاب شغلي براي افراد از تمامي اقشار اجتماعي است. اين گونه برنامه ها در مقاطع تحصيلي ابتدايي، راهنمايي و متوسطه تدريس مي شود تا انگيزه و تمايل دانش آموزان و دانشجويان براي کار آفرين شدن افزايش يابد. گروههاي نژادي، مخترعان، دانشمندان،کارکنان دولت و باز نشستگان ارتشي و

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درمورد تحمل ابهام، عصر اطلاعات، ارزش افزوده Next Entries پایان نامه درمورد فرهنگ کار، دانش آموختگان، توسعه کارآفرینی