پایان نامه درمورد عملکرد شرکت، معیارهای ارزیابی، هزینه سرمایه، ارزیابی عملکرد

دانلود پایان نامه ارشد

مدیریت مالی و مفاهیم ریسک و بازده استفاده می شود. معیارهای ارزیابی عملكرد در این رویکرد عبارتند از بازده سهام و بازده اضافی هر سهم و….
3- رویکرد اقتصادی
عملکرد شرکت در این رویکرد با تاکید بر قدرت سودآوری دارائیهای شرکت و با توجه به نرخ بازده و نرخ هزینه سرمایه بکار گرفته شده ارزیابی می شود. معیارهای ارزیابی عملكرد در این رویکرد عبارتند از، ارزش افزوده اقتصادی (EVA)، ارزش افزوده بازار(MVA)، ارزش افزوده اقتصادی پالایش شده (REVA) و….
4- رویکرد تلفیقی (بازار)
در این رویکرد سعی شده که علاوه بر استفاده از اطلاعات مندرج در صورتهای مالی، از اطلاعات و ارزش های بازار نیز استفاده شود تا ارزیابی های انجام شده مربوط تر باشند. معیارهای ارزیابی عملكرد در این رویکرد عبارتند از نسبت Q توبین، نسبت قیمت به سود هر سهم (P/E) و…..
در مدل اسپیگل من ، معیارهای ارزیابی عملکرد شرکتها به دو گروه تقسیم می شود:
1- معیارهای مالی : این معیارها شامل داده های حسابداری، داده های مدیریت، داده های اقتصادی و داده های تلفیقی می باشد
2- معیار های غیر مالی : این معیارها شامل معیارهای اجتماعی، معیارهای تولیدی و معیارهای بازاریابی می باشد.
یانگ در سال 2001 شاخصهای ارزیابی عملکرد را به گروههای زیر تقسیم کرد: (نوروش و کرمی ، 1384 :22)
1- شاخص های سود باقی مانده : شاخص هایی هستند که هزینه سرمایه در آنها در نظر گرفته شده است. از جمله این شاخصها می توان به CVA و EVA اشاره نمود.
2- شاخص های مربوط به اجزای سود باقی مانده : این شاخصها همان اجزای سود هستند که هزینه سرمایه در آنها لحاظ نشده است.
3- شاخص های مبتنی بر بازار : شاخص هایی هستند که از بازار سرمایه بدست می آیند و از میان این شاخص ها می توان به بازده کل سهامداران، بازده مازاد و بازده نقدی سرمایه گذاریها اشاره نمود.
4- شاخص های مبتنی بر نقد : این شاخص ها مبتنی بر مبنای نقد هستند. ازجمله این شاخص ها، می توان به جریانهای نقدی عملیاتی و بازده نقدی سرمایه گذاریها اشاره نمود.
5- شاخص های سنتی : طرفداران نظریه تاریخی (سنتی) در حسابداری اعتقاد به مطلوبیت اطلاعات تاریخی دارند و بر این باورند که این اطلاعات بهتر می تواند گویای بستر تاریخی واحد تجاری باشد. پرفسور لاوسون و پرفسور لی (1972) بیان می دارند که گزارش جریانهای نقدی برای ارزیابی عملکرد بنگاهها ضروری است . لی به طور صریح بیان نموده است که جریانهای نقدی ، نتیجه نهائی فعالیت بنگاه است و نه سود، سود یک مفهوم مجازی است در حالی که وجه نقد یک منبع فیزیکی است. این دو محقق در مورد اینکه گزارشگری برمبنای جریانهای نقدی بهتر از صورتهای مالی تعهدی است یا اینکه باید بعنوان یکی از اجزای مهم صورتهای مالی تعهدی تلقی شود، هیچگاه نظر صریحی بیان نکرده اند. اگر به متون مدیریت مالی و اقتصاد نیز مراجعه شود، مدل ارزیابی جریانهای نقدی مبنای تعیین ارزش بنگاهها شناخته شده است نه سود بر مبنای حسابداری تعهدی(فرقاندوست حقیقی، وفادار، 1376 : 55)
2-2-7-1- محدوديت هاي داده هاي حسابداري
‏ پرداختن به محدوديت ها و ضعفهاي اطلاعات حسابداري، به منزله ناديده گرفتن اهميت داده هاي ‏حسابداري نبوده، بلکه هدف، شناسايي محدوديتهاي اين معيار ارزيابي عملکرد شرکتها مي باشد. چند ‏نمونه از محدوديتهاي داده‏هاي حسابداري به شرح زير مي باشد: (افشاري،1378)
‏1- واحد غير ثابت پول
‏جدي ترين محدوديت صورتهاي مالي، ناشي از اين واقعيت است که اين صورتها، فقط مي توانند ‏اطلاعاتي را که جنبه کمي دارند، ارائه دهند. براي مثال صورتهاي مالي اطلاعاتي را که در رابطه با ميزان ‏انگيزه ‏کارکنان و مديران، توزيع سني منابع انساني، کيفيت تلاشهاي تحقيق و توسعه، کارآيي ماشين آلات، ‏در اختيار استفاده کنندگان قرار نمي دهد. با وجود اين، بدون داشتن يک مقياس مشترک، اندازه گيري صورتهاي مالي غيرممکن است. اما نکته مهمي که در مورد واحد پولي وجود دارد، تغيير ارزش پول و ‏قدرت خريد آن است. اين تغيير ارزش نيز باعث ايجاد محدوديت در استفاده از صورتهاي مالي مي شود.
2- ‏استفاده ‏از قضاوت ها و اعمال نظرهاي شخصي
‏در حسابداري الزاماً ناگزير به استفاده از قضاوت ها و اعمال نظرهاي شخصي هستيم. تفاوتهاي موجود بين شرکتها، در بکارگيري اصول پذيرفته شده حسابداري، مي تواند قابليت مقايسه، قابليت اعتماد ‏و کيفيت صورتهاي مالي را تحت تأثير قرار دهد. به عنوان مثال، شرکتي براي ارزشيابي موجوديهايش از روش FIFO ‏و شرکت د‏يگري در همان صنعت، از روش LIFO استفاده مي کند. د‏ر صورتي که ارزش ‏موجوديها در هر دو شرکت، با اهميت باشد، نسبت جاري دو شرکت، تقريبأ غير قابل مقايسه خواهد بود‏و ممکن است بر قابليت مقايسه نسبتهاي ديگر نيز تأثير بگذارد. مثالهاي ديگر عبارتند از انتخاب ‏روش هاي استهلاک، تفکيک مخارج جاري و سرمايه اي و تحقيق و توسعه.
3- قبول دوره ‏مالي و نياز براي برآورد
‏يکي ديگر از محدوديتهاي صورتهاي مالي و اطلاعات حسابداري، نياز به گزارشگري صورتهاي ‏مالي براي دوره هاي کوتاه مدت، در مقايسه با کل حيات تجاري شرکت است. به علت محدود نمودن د‏ور‏هاي زماني، نياز به برآورد و تخصيص وجود ‏دارد که آن هم با يک وضعيت کاملأ مطمئن، صورت ‏نمي گيرد. نمونه هايي از اين برآوردها که مبنايي براي تهيه صورتهاي مالي نيز مي باشد عبارتند از عمر ‏مفيد، ارزش اسقاط دارائيهاي ثابت، ذخيره مطالبات مشکوک الوصول، هزينه تضمين محصولات، زيانهاي احتمالي، درصد تکميل و هزينه هاي تکميل براي قرارد‏ادهاي بلندمدت. اين برآوردها تا حد زيادي ‏بستگي به قضاوت مديران دارد. پس، هر اندازه ‏اين برآوردها نادرست باشد، نسبتهاي مالي نيز دقيق نخواهند بود.
4- ارائه صورتهاي مالي برمبناي بهاي تمام شده
‏ارقام ذکر شده ‏در صورتهاي مالي، برمبناي ارزشهاي تاريخي عنوان شده اند و در آنها، به خاطر ‏تغييرات در سطح قيمتها، تعديلي صورت نگرفته است. مقايسه داده هاي مالي که در طول دوره هاي مختلف و تحت تأثير تورم يا رکود ايجاد شده اند، نادرست مي باشد. بخصوص، ارزش دارائيهايي مانند اموال، ماشين آلات و تجهيزات که معمولأ از عمر زيادي برخوردارند.
5- داده هاي غير عادي و ظاهرآرايي
‏براي محاسبه بسياري از نسبتهاي مالي، از داده هاي ترازنامه استفاده مي شود و در ترازنامه، مانده ‏حسابها در يک نقطه زماني مشخص، ارائه مي گردد. مانده ‏برخي حسابهاي موجود در ترازنامه ( اقلام ‏جاري) در طي سال از تغييرات و نوسانات زيادي برخوردارند و اعداد پايان سال، نشان دهنده وضعيت ‏عادي آنها در طي سال نيست. بخصوص اينکه، اکثر شرکتها، تاريخي را براي پايان سال مالي انتخاب مي کنند که با دوره کاهش فعاليتها يا سطح موجوديهايشان همزمان است. در نتيجه، وضعيت نقدينگي ‏بسيار مناسب و گردش موجودي نسبتأ بالايي، نشان داده خواهد شد.
6- متنوع سازي
‏شرکتها به منظور کاهش ريسک و افزايش سودآوري، علاوه بر فعاليت اصلي، در فعاليتها و صنايع ديگر نيز سرمايه گذاري مي کنند که به اين وضعيت، متنوع سازي گفته مي شود. اين تنوع سازي گاه به ‏حدي است که نمي توان شرکت را در يک صنعت خاص طبقه بندي کرد. در اين حالت ، نتايج عملکرد شرکتهاي رقيب، در اثر چندين فعاليت مختلف بوجود مي آيد که خود قابليت مقايسه بين شرکتها را مشکل مي کند.
7- نياز به ساده ‏سازي چارچوپ هاي دشوار حسابداري
‏استفاده از صورتهاي مالي براي انجام تجزيه و تحليل، مستلزم ساده نمودن، تلخيص و استفاده از توصيه ها و برآورد‏هاست. لزوم افشاء سرفصلهاي خاص در صور تهاي مالي و بعلاوه، توجه مداوم به اصل فزوني منافع بر مخارج، مستلزم انجام تلخيص، هم در زمان ثبتهاي اوليه و هم در هنگام تهيه صورتهاي مالي است. بنابراين، اعتماد به نسبتهاي مالي، بستگي به درک و برداشت تحليگر مالي از توانايي ‏آينده نگري اين نسبتها د‏ارد و د‏ر مقايسه هايي که از نسبتهاي مالي استفاده مي شود، لازم است عوامل متعددي مورد بررسي قرار گيرد و در صورت لزوم، تعديلات متعددي انجام شود.

2-2-7-2- ارزيابي عملکرد با استفاده از تجزيه و تحليل مالي
‏انتخاب ارقام و اطلاعات، مقايسه و تعيين رابطه بين آنها و ارزيابي حاصل از آن را تجزيه و تحليل مالي مي نامند. بنابراين، مرحله اول، انتخاب ارقام و اطلاعاتي است که از بررسي و تفسير آنها اخذ تصميم امکان پذير شود. مرحله دوم، مقايسه و تنظيم و مشخص کردن روابط بين ارقام و بالاخره مرحله سوم، ‏تفسير و ارزيابي نتايج حاصل از مرحله دوم است. (اکبري، 1378)
‏بايد توجه داشت که صورتهاي مالي، خلاصه معاملات انجام شده را نشان مي دهد و اساسأ به گذشته مربوط مي شود، در حاليکه تصميم گيري درباره مسائلي پيش مي آيد که به آينده ارتباط پيدا مي کند. در تجزيه و تحليل مالي، فرض بر اين است که گذشته، زمينه ساز آينده خواهد بود.
‏به اعتقاد تامري در زمان تحليل صور تهاي مالي، بايد جنبه هاي اخلاقي در نظر گرفته ‏شود. مديران ممکن است با يک تضاد بين الزامات قانوني و تعهد اخلاقي در تهيه اطلاعات اضافي منعکس کننده واقعيت تجاري و آنچه بايد گزارش شود، مواجه گردند. بعضي از جنبه هاي رفتاري ‏شرکت، معمولأ در اطلاعات مالي گنجانده نمي شود و اين جنبه ها ممکن است به اندازه ‏اطلاعات ارائه ‏شده يا حتي بيشتر از آنها، در ارزيابي صحيح عملکرد اهميت داشته باشد. (اكسلسون ، 2002)
2-2-7-2-1- محدوديتهاي تجزيه و تحليل نسبتهاي مالي
‏بايد به اين مسئله توجه داشت که در عين حال که تجزيه و تحليل نسبتهاي مالي، اطلاعات مفيدي ‏را درباره عمليات شرکتها و وضعيت مالي آنان، در اختيار گروههاي اصلي استفاده کنندگان قرار ميدهد، ‏ولي داراي مشکلات و محد وديتهاي ذاتي هستند که دقت و قضاوت درباره آنها را ضروري ميسازد. ‏پاره اي از اين مشکلات به قرار زير است:
1- ‏بسياري از شرکتها تمايل دارند، نسبتهاي مالي آنان به متوسط صنعت نزديک گردد، ولي ‏متوسط صنعت، هميشه يک شاخص ايده آل نمي باشد. در نتيجه، نوع عملکردي که شرکت را به متوسط صنعت برساند، لزوماً براي شرکت مطلوب نيست.
2- ‏در بسياري از موارد، برخي از نسبتهاي مالي يک شرکت، خوب به نظر مي رسند، درحالي ‏که مابقي نسبتها اينگونه نيستند. در نتيجه، اظهارنظر کلي درباره ‏قوي يا ضعيف بودن عملکرد مالي شرکت دشوار مي باشد.
3- يکي از مهمترين اشکالات اطلاعات حسابداري، اين است که هزينه فرصت را به عنوان ‏هزينه در نظر نمي گيرد.
4- ‏شرکتها مي توانند با استفاده از تکنيکهاي آرايش صورتهاي مالي، اين صورتها را به نظر ‏قوي جلوه دهند. (جهانخاني، 1374)
بيشترين نوشته هاي تئوريک در اين ‏خصوص است که واقعاً کداميک از معيارهاي ارزيابي عملکرد شرکتها از اعتبار بيشتري برخورد ار است. (هيلي3 ،1988)
2-2-7-3- ويژگيهاي نظام ارزيابي عملکرد اثربخش
‏وجود خصوصيت هاي زير در ارزيابي عملکرد باعث موفقيت و اثر بخشي آن خواهد شد که ‏عبارتند از (نورمن و کاپلن4: 993 ‏1)
1-‏ روشن و مشخص بودن معيارها: بدين معنا که اين معيارها نه تنها نبايد به صورتي مبهم و کلي بيان شود بلکه بايد دقيق، روشن و به دور از هرگونه ابهام و به گونه اي قابل درک بيان گردد.
2- قابل اندازه گيري بودن: منظور وجود معيارهايي در ارزيابي است که به صورت کمي قابليت اندازه گيري داشته باشد.
3- معطوف به نتيجه بودن: يعني نظام ارزيابي به گونه اي باشد که نتايج مورد قضاوت و ارزيابي قرارگيرد .
4- قابليت حصول: بدين معنا که اهداف و انتظارات، در زمان مورد نظر قابل حصول باشد، به عبارت ديگر حصول به اهداف و استانداردها دشوار نباشد بلکه از نظر ايجاد انگيزش نسبتاً قابل حصول باشد که به اين ترتيب بيشترين ميزان انگيزش را براي شخص به همراه خواهد داشت.
5- معطوف به زمان بودن: بدان معنا که انجام ارزيابي با ظرف زمان معني پيدا کند و ضروري است که زمان يا دوره عملکرد در ارزيابي مدنظر قرار گيرد تا قضاوت، سنجش و اندازه گيري عملکرد مؤثرتر انجام پذيرد.
‏سه ويژگي اول اشاره به خصوصيات معيارها دارد در حاليکه دو ويژگي آخر معطوف به ماهيت نظام ارزيابي عملکرد مي باشد.
2-2-7-4-

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درمورد ارتباط ارزشی، اطلاعات حسابداری، ارزش دفتری، ارزیابی عملکرد Next Entries پایان نامه درمورد عملکرد شرکت، ارزش سهام، ارزش شرکت، ارزش بازار سهام