پایان نامه درمورد علامه طباطبایی، فرهنگ اصطلاحات، دانشگاه تهران، الزام سیاسی

دانلود پایان نامه ارشد

ابن منظور، محمد بن مکرم. لسان العرب. ج 3، 9، (قم، نشر ادب الحوزه، 1405ه‍ ق).
86. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ امين محمد عبدالوهاب و محمدصادق العبيدى، ج3، بيروت: دار احياء التراث العربى و مؤسسة التاريخ العربى، چاپ اول، (1416ه‍ ق).
87. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ. ج6، علی شیری، بيروت: دار إحياء التراث العربي، چاپ اول، ( 1408ه‍‌ ق).
88. ابن هشام، ابومحمد عبدالملك.السيرةالنبوية. ج1، مصطفى السّقا و ديگران، بيروت: دارالمعرفة، (بى تا).
89. احمد بن فارس، ابوالحسين. معجم مقاييس اللغة. ج3، عبدالسلام محمد هارون، قم: مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، (1404ه‍ ق).
90. بابویه، محمد بن على.گلچين صدوق (گزيده من لايحضره الفقيه). تهران: کتابچی، چاپ اول، (1376ش). .
91. بدوی، عبدالرحمن. الأخلاق النّظريه. کويت: وکالة المطبوعات، چاپ دوم، (1397ه‍ ق).
92. بیهقی، احمدبن حسین بن علی، سنن الکبری. ج9، بیروت: دار الفکر، (بی‌تا)
93. الجوهری، اسماعیل بن حماد. صحاح اللغه. ج4، احمد عبد الغفور عطار، بیروت: بینا، چاپ سوم، (1404ه‍ ق).
94. الحر العاملی، محمد. وسائل الشیعه الی تحصیل الشریعه. ج1، عبدالرحیم الربانی الشیرازی، بی‌جا، چاپ پنجم، (بی‌تا).
95. خویی، ابوالقاسم. منهاج الصالحین. ج2، بیروت: دارالبلاغه، (1412ه‍ ق).
96. راغب اصفهانی، حسين ابن محمد. المفردات في غريب القرآن. محقق: محمد سید گیلانی، تهران: مکتبة المرتضويه، (بیتا).
97. زمخشری، محمود بن عمر. أساس البلاغه. عبدالرحيم محمود، بيروت: دار المعرفه، (بیتا).
98. السهيلى، ابوالقاسم عبدالرحمن بن عبدالله. الروض الأنُف فى تفسير السيرةالنبوية لابن هشام. ج1 و 4. طه عبد الرءوف سعد، بيروت: دارالفكر، (1420ه‍ ق).
99. الصالحى الشامى، محمدبن يوسف. سبل الهدى و الرشاد فى سيرة خير العباد. ج2، عادل احمد عبدالموجود و على محمد معوض، بيروت: دار الكتب العلميه، چاپ اول، ( 1414ه‍‍ ق).
100. طبرسی، حسن بن فضل. مکارم الأخلاق. قم: شریف رضی،(1370ش).
101. طریحی، فخرالدين. مجمع البحرين. ج3، احمد حسيني، تهران: انتشارات مرتضوي، چاپ دوم، (1362ش).
102. عسکری، حسن بن عبدالله و جزائری. نورالدين محمد بن نعمه‌الله. معجم الفروق اللغويه. شيخ بيت الله بيات زنجانی، قم: موسسة النشر الاسلامي، جماعة المدرسين قم، چاپ اول، (1412ه‍ ق).
103. عنایت، غازی. هدي الفرقان في علوم القرآن. ج4، بيروت: عالم الكتب، چاپ اول، (1416ه‍ ق).
104. فارابي، محمد. رساله التنبيه علی سبیل السعاده. محقق: د. جعفر آل ياسين، بيروت: دار المناهل، چاپ دوم، (1407ه‍ ق).
105. فخر رازي، ابوعبدالله محمد بن عمر. التفسير الکبير (مفاتيح الغيب). ج8، بیروت: دار احياء التراث العربى‏، چاپ سوم، (142ه‍ ق).
106. فراهیدی، خليل بن احمد. العين. ج 1، 5، مهدي مخزومي و ابراهيم سائري، بي جا: مؤسسه دارالهجره، چاپ دوم، (1409ه‍ ق).
107. فراهیدی، خلیل بن احمد. العین. ج 2، قم: هجرت، چاپ دوم، (1410 ه‍ ق).
108. قریشی بنايى، سید على اكبر. القاموس القرآن. ج7، تهران : دارالكتب الاسلامية، چاپ ششم، (1412ه‍ ق).
109. کاشانی، فیض. الحقایق فی محاسن الاخلاق. الحاج محسن عقیل، بیروت: دار البلاغه، ، چاپ اول، (1409ه‍ ق).
110. کاشانی، محمد بن مرتضی. تفسير المعين. ج2، حسين‏ درگاهی، قم: كتابخانه حضرت آيت الله العظمي مرعشي نجفي( ره)، چاپ اول، (1410ه‍ ق).
111. لیثی واسطی،علي بن محمد. عيون الحکم و المواعظ. محقق: حسين حسني بيرجندي، بی‌جا، (بی‌تا).‌
112. محمد باقر بن محمد مجلسی، بحارالانوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، ج 16، 17، 19، 72، 75، عبد الزهراء علوی، بیروت: موسسه الوفاء، چاپ دوم، (بیتا).
113. مسعودی، على بن الحسين. مروج الذهب و معادن الجوهر. ج 2، محمد محيى الدين عبدالحميد، مصر: السعادة،(1384 ه‍ ق).
114. مسکویه، ابوعلی. تهذیب الاخلاق و تطهیر الاعراق. قم: بیدار، چاپ سوم، (1411ه‍ ق).
115. مصطفوی، حسن. التحقیق فی کلمات القرآن الکریم. ج 6، 8. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب،(1360ش).
116. مصطفوی، حسن. التحقيق في کلمات القرآن الکريم. ج13، بي‌جا: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، (1371ش).
117. نوری طبرسی، ميرزا حسن. مستدرک الوسايل. ج11، قم: مؤسسه آل بيت، (1407ه‍ ق).
ج) منابع انگلیسی
118. Dictionary, Oxford English. “Oxford: Oxford University Press.” (1989).

د) مقالات
119. باقری، احمد، “وفای به عهد (1)”، فصلنامه آموزههای فقهی مدنی ، (1377): 66.
120. حر، سید حسین حر، “صلح حدیبیه از منظر قرآن کریم”، فصلنامه قرآنی کوثر. شماره 15. صص 35 – 33.
121. حیات الله یوسفی، ”الزام سیاسی در فلسفهی سیاسی ابن سینا”، فصلنامه معرفت سیاسی، (1389): 78.
122. خادمیعین الله، “راههای کسب سعادت از منظر ابن سینا”. فصلنامه اندیشه نوین دینی، (1388): 14 – 13.
123. صادقی، مرضیه، “عدالت به عنوان فضیلت نفس”، فصلنامه پژوهشهای فلسفی کلامی ، (1381): 64.
124. مصطفوی، شمس الملوک، “زایش اخلاق از دل تراژدی، دفاع از تفسیر اخلاقی کاتارسیس ارسطویی”، فصلنامه فلسفه، (1392): 2.

Abstract:
Keeping promise which is one of the values introduced in moral Islamic system has a great place in social relations. In this study titled “keeping promise in Islamic morality with emphasizing prophetic instructions and way of life”, it is sought to explain the place and meaning of keeping promise in Islamic morality especially in prophet’s instructions and way of life. Therefore, the results, loses, categories and the place of keeping promise as a moral virtue and its relation to other moral virtues including wisdom and justice, honesty and trustworthiness are considered in the study. In addition to explaining the conditions and commands of keeping promise in moral, religious jurisprudence and law areas, the conflict between keeping promise and some of the moral values are mentioned and it became explicit that violating the promise is allowed, whenever there is a conflict between keeping promise and fulfilling other values. Real faith and using the intellect are among the factors of keeping promise, in contrast, weak faith, egotism and unawareness are among the factors of violating promise that are described at the last chapter of my thesis. proving the necessity of keeping promise as a moral virtue and has one of the main commands of Islam in Devine promises and one which made to other people, whether who is a friend or an enemy, a Moslem or an unbeliever and the most important results of this study.
Key words: loyalty, promise, morality, instructions, way of life, keeping promise

Abstract:
Keeping promise which is one of the values introduced in moral Islamic system has a great place in social relations. In this study titled “keeping promise in Islamic morality with emphasizing prophetic instructions and way of life”, it is sought to explain the place and meaning of keeping promise in Islamic morality especially in prophet’s instructions and way of life. Therefore, the results, loses, categories and the place of keeping promise as a moral virtue and its relation to other moral virtues including wisdom and justice, honesty and trustworthiness are considered in the study. In addition to explaining the conditions and commands of keeping promise in moral, religious jurisprudence and law areas, the conflict between keeping promise and some of the moral values are mentioned and it became explicit that violating the promise is allowed, whenever there is a conflict between keeping promise and fulfilling other values. Real faith and using the intellect are among the factors of keeping promise, in contrast, weak faith, egotism and unawareness are among the factors of violating promise that are described at the last chapter of my thesis. proving the necessity of keeping promise as a moral virtue and has one of the main commands of Islam in Devine promises and one which made to other people, whether who is a friend or an enemy, a Moslem or an unbeliever and the most important results of this study.
Key words: loyalty, promise, morality, instructions, way of life, keeping promise

The University of Qom
Faculty of Theology and Islamics Thoughts

Thesis
For Degree of Master of science (MSC)
In Ethics – Islamic Ethics

Title:
Keeping promise in Islamic morality with emphasizing prophetic instruction and way of life
Supervisor:
Dr. Zahra khazaei
By:
Serveh Sàdi

Spring / 2014

1. سید على اكبر قریشی بنايى، قاموس قرآن، چاپ ششم، (تهران : دارالكتب الاسلامية، 1412ق)، ج‏7 ، ص230 و 231؛ عبدالنبی امامی، فرهنگ قرآن؛ تبیین اصطلاحات قرآن از منظر تفاسیر و روایات [اخلاق حمیده]، چاپ اول، (قم: مطبوعات دینی، 1388)، ج3، ص 728.
2. حسين بن محمد راغب اصفهاني، مفردات الفاظ قرآن، (مترجم: حسين خداپرست)، چاپ اول، (قم: دفتر نشر اسلام، 1387) ذيل واژه.
3. علی اکبر دهخدا، لغت نامه دهخدا، (به کوشش دکتر محمد معین و دکتر سيد جعفر شهيدي)،چاپ دوم، ( تهران: موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران، 1377)، ج 15 ، ص 23218 ؛ حسن عمید، فرهنگ عميد، چاپ هشتم، (تهران: امیر کبیر ، 1371)، ذیل واژه؛ عبدالنبی امامی، همان، ص 727.
4. سيد جعفر سجادی، فرهنگ اصطلاحات وتعبيرات عرفاني، چاپ هشتم، (تهران: طهوري، 1386)، ص 788.
5. علی اکبر دهخدا، همان، ص 23218.
6. مهدی بن ابی ذر نراقی، جامع السعادات، (مترجم: سید جلال الدین مجتبوی)، (تهران: حکمت، 1364 )، ج سوم، ص 188.
7 ابوحامد امام محمد غزالي طوسی، کيمياي سعادت، (به کوشش حسين خديوجم)، چاپ دهم، (تهران: علمي و فرهنگي، 1382)، ج اول، ص 412– 411.
8. غنیم وجدی؛ محمدعلی سادات، جلوههایی از اخلاق مؤمنان، (مترجم: خالد ایوبی نیا)، چاپ اول، (سنندج: آراس،1390 )، ، صص 146 و 147.
9. علی اکبر دهخدا، همان، ج 11، صص16450 و 16451.
10. فؤادافرام بستانی، فرهنگ ابجدى، چاپ دوم، (تهران: اسلامي 1375ش)، ج 1، ص628.
11. راغب اصفهانی، همان، ذيل واژه «عهد».
12. خليل بن احمد فراهيدي، العين، (محقق: مهدي مخزومي و ابراهيم سائري)، چاپ دوم، (بي جا، مؤسسه دارالهجره، 1409)، ج 1، ص102.
13. محمدبن مکرم إبن منظور، لسان العرب، (قم، نشر ادب الحوزه، 1405)، ج 3، صص 311 – 315.
14. فخرالدين طريحي، مجمع البحرين، (محقق: احمد حسيني)، چاپ دوم، (تهران، مرتضوي، 1362)، ج3، صص 115 – 117.
15. سید علی اکبر قریشی بنایی، قاموس قرآن، چاپ شانزدهم، (تهران: دارالکتب الاسلاميه،1387)، ج 5، ص 59.
16. بقره / 125.
17. یس / 60.
18. سید محمد باقر موسوی همدانی، ترجمه تفسیر الميزان، (قم: بنیاد علمی و فکری علامه طباطبایی با همکاری مرکز نشر فرهنگی رجاء، 1363)، ج 8، ص 229.
19.حسین بن محمد دامغانی، قاموس قرآن، (مترجم: کریم عزیزی نقش)، (تهران: بنیاد علوم اسلامی، سال 1361)، ص 114.
20. علی اکبر قرشى بنايى، قاموس قرآن، چاپ ششم، (تهران: دارالكتب الاسلاميه، 1371). ج‏7 ، ص230و 231.
21. راغب اصفهانی، همان، ص 830.
22. فؤادافرام بستانی، فرهنگ ابجدى، چاپ دوم، (تهران: اسلامي، 1375)، صص698 و 369.
23 . Dictionary, Oxford English. “Oxford: Oxford

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درمورد فلسفه اخلاق، حوزه علمیه، دانشگاه تهران، تحف العقول Next Entries پایان نامه درمورد فلسفه اخلاق، حوزه علمیه، نهج البلاغه، فرهنگ اسلامی