پایان نامه درمورد صورتهای مالی، اطلاعات حسابداری، صورت های مالی، اطلاعات مالی

دانلود پایان نامه ارشد

کننده تقاضا برای حسابرسي را به شرح زير ارائه کرده است:
تضاد منافع14:
اگر استفادهکننده اطلاعات تضاد منافع بالفعل و بالقوهاي بين خود و تهيهکننده اطلاعات متصور شود، احتمال مغرضانه بودن يا تحريف عمدي يا سهوي اطلاعات دريافتي برايش مطرح ميشود. از اين رو کيفيت اطلاعات دريافت شده مظنون تلقي ميشود و انجام حسابرسي توسط شخصي مستقل و عاري از تضاد منافع را ضروري است. در شرايط بسيار استثنايي اين حسابرسي ميتواند راساً توسط استفادهکننده اطلاعات انجام شود (نيکخواه آزاد، 1379).
پيامدهاي اقتصادي با اهميت15:
هدف از گزارشگري کمک به استفادهکننده اطلاعات جهت تصميمگيري است. سودار بودن، گمراهکنندگي، نامربوط بودن يا ناقص بودن اطلاعات ميتواند منجر به تصميم غلط شود و به تصميمگيرنده زيان وارد کند. اگر تصميمها نتيجههاي اقتصادي مهمي در بر داشته باشد تصميمگيرنده اهميت بيشتري براي کسب اطمينان از کيفيت اطلاعات دريافت شده قائل ميشود. کسب اطمينان از کيفيت و صحت اطلاعات دريافتي از طريق حسابرسي ميسر است (همان منبع).
پيچيدگي16:
کيفيت اطلاعات با پيچيدگي موضوعات اقتصادي و فرايند تبديل آنها به اطلاعات رابطه مستقيم دارد. همچنين، پيچيدگي موضوع و يا سيستم پردازش اطلاعاتي، امکان بروز اشتباهات را به وجود ميآورد. در اين چنين شرايطي حسابرسي ميتواند وسيلهاي جهت حصول اطمينان از کيفيت اطلاعات گزارش شده از تهيه کننده به استفادهکننده آن اطلاعات محسوب شود (همان منبع).
عدم دسترسي مستقيم17:
در بيشتر موارد امکان ارزيابي مستقيم اطلاعات دريافتي توسط استفادهکننده و تشخيص کيفيت آن وجود ندارد. حتي اگر استفادهکننده اطلاعات حسابداري خود قادر به ارزيابي اطلاعات دريافتي و تشخيص کيفيت آن باشد و در ضمن به اين کار هم تمايل داشته باشند، انجام اين امر به دلايلي غير ممکن است. اين دلايل تحت عنوان عدم دسترسي مستقيم شناخته ميشود. عدم دسترسي مستقيم دستيابي به مدارک و منابع اطلاعاتي را جهت ارزيابي کيفيت آنها از طريق آزمون مستقيم غيرممکن ميسازد و در شرايطي که ارزيابي مستقيم توسط استفادهکننده غيرممکن و يا غيرعملي است، وي بايد يا به کيفيت اطلاعات اعتماد کند و يا آنکه از افراد مستقل در ارزيابي اطلاعات دريافتي استفاده و به قضاوت آنها اتکا کند (همان منبع).
2-3-6- انواع اظهارنظرهای حرفه ای حسابرسان
انواع اظهارنظرهای حسابرس مطابق با استانداردهای حسابرسی ایران، شامل موارد ذیل می باشند:
نظرمقبول: نظرمقبول باید در مواردی اظهار شود که حسابرس به این نتیجه برسد صورتهای مالی، ازتمام جنبه های با اهمیت، طبق استانداردهای حسابداری به نحو مطلوب ارائه شده است.
نظرمشروط: باید هنگامی اظهار شود که حسابرس نتیجه گیری می کند نظر مقبول نمی تواند اظهارشود، اما اثرهرگونه عدم توافق با مدیریت یا محدودیت در دامنه رسیدگی چنان با اهمیت و فراگیر (اساسی) نیست که مستلزم اظهارنظرمردود یا عدم اظهارنظر شود.
عدم اظهارنظر: باید هنگامی ارائه شود که اثراحتمالی محدودیت دردامنه رسیدگی یا ابهام چنان با اهمیت و فراگیر(اساسی) باشد که حسابرس نتواند نسبت به صورت های مالی اظهارنظرکند.
نظرمردود: باید هنگامی ارائه شود که اثرعدم توافق بر صورت های مالی چنان با اهمیت و فراگیر (اساسی) است که حسابرس به این نتیجه برسد که گزارش مشروط برای افشای ماهیت گمراه کننده یا ناقص صورت های مالی، کافی نیست.
– شكل اظهارنظر
حسابرس زماني بايد اظهارنظر تعديل نشده ارائه ‌كند كه براساس نتيجه‌گيري او صورتهاي مالي، از تمام جنبه‌هاي بااهميت، طبق استانداردهاي حسابداري، به نحو مطلوب تهيه شده است.
اگر حسابرس:
الف. براساس شواهد حسابرسي کسب شده به اين نتيجه برسد كه، صورتهاي مالي عاري از تحريف بااهميت نيست؛ يا
ب قادر به کسب شواهد حسابرسي كافي و مناسب براي نتيجه‌گيري درباره نبود تحريف بااهميت در صورتهاي مالي نباشد،
بايد طبق استاندارد 705 اظهارنظر خود را در گزارش حسابرسي تعديل كند.
استاندارد 705
انواع اظهارنظرهای تعدیل شده
ت – 1. در جدول زیر، چگونگی تأثیر قضاوت حسابرس بر نوع اظهارنظر وی با توجه به ماهیت و اهمیت موضوعی که منجر به تعدیل شده است، و فراگیری آثار یا آثار احتمالی آن بر صورتهای مالی، تشریح شده است:
ماهیت موضوعی که منجر به تعدیل شده است
قضاوت حسابرس در باره فراگیر بودن آثار یا
آثار احتمالی بر صورتهای مالی

بااهمیت ولی غیر فراگیر
بااهمیت و فراگیر (اساسی)
تحریف بااهمیت صورتهای مالی
اظهارنظر مشروط
اظهارنظر مردود
محدودیت در كسب شواهد حسابرسی كافی و مناسب
اظهارنظر مشروط
عدم اظهارنظر
ابهام

عدم اظهارنظر

ماهیت تحریفهای بااهمیت
ت -2 . طبق استاندارد 700 (تجدید نظرشده 1389)، حسابرس به منظور اظهارنظر نسبت به صورتهای مالی باید نتیجه‌گیری کند که آیا از عاری بودن صورتهای مالی از تحریفهای بااهمیت، اطمینان معقول کسب کرده است یا خیر. این نتیجه‌گیری با توجه به ارزیابی حسابرس از آثار تحریفهای اصلاح نشده بر صورتهای مالی طبق استاندارد 450، انجام می‌شود.
2-4-مبانی نظری افشا
2-4-1- تعریف افشا
افشا به عنوان یکی از اصول حسابداری مطرح است و بر اساس این اصل باید کلیه اطلاعات مربوط به فعالیت‌های شرکت به نحو مناسب و به موقع در اختیار گروه‌های مختلف استفاده کننده قرار می‌گیرد. در واقع هدف اصلی از افشا عبارتست از: کمک به استفاده کنندگان در تصمیم گیری مربوط به سرمایه گذاری٬ تغییر وضعیت مالی شرکت‌ها٬ ارزیابی عملکرد مدیریت و پیش بینی جریانات وجوه نقد آتی(یاسایی، 1389). اصل افشا ایجاب می‌کند که کلیه واقعیت‌های با اهمیت واحد اقتصادی باید به گونه‌ای مناسب و کامل افشا شوند تا امکان اتخاذ تصمیم فراهم گردد و از سردرگمی استفاده کنندگان صورت‌های مالی جلوگیری به عمل آورد. شرکت‌ها افشا را از طریق گزارش‌های قانونی شامل صورت‌های مالی٬ یادداشت‌های توضیحی٬ تحلیل‌های مدیریت و سایر موارد فراهم می‌کنند. مجموعه صورت‌های مالی بنا بر الزامات قانونی، قراردادی یا عرفی و به منظور رفع نیازهای اطلاعاتی استفاده کنندگان تهیه و ارائه می‌شود. صورت‌های مالی اساسی باید حاوی تمامی اطلاعات با اهمیت، مربوط و به موقع باشد و این اطلاعات به گونه‌ای قابل فهم و حد الامکان٬ کامل ارائه شود تا امکان اتخاذ تصمیم‌های آگاهانه را برای استفاده کنندگان فراهم سازد. به موقع بودن يكي از مهمترين ويژگيهاي كيفي اطلاعات مالي محسوب مي شود به موقع بودن به اين مفهوم است كه اطلاعات بايد در كوتاه ترين زمان و به سريع ترين شكل ممكن اعلان و در دسترس استفاده كنندگان قرارگيرد. هر چه فاصله زماني و تاريخ اعلان اطلاعات واحدهاي تجاري كوتاه تر باشد، سودمندي حاصل از اطلاعات مالی واحدهاي تجاري افزايش می یابد. مطالعات متعددي درادبيات حسابداري وجود دارند كه نشان ميدهند به موقع بودن افشا موجب افزایش کیفیت اطلاعات شده وعدم تقارن اطلاعاتي راكاهش ميدهد (نوروش و حسینی، 1388).لازم بذکر است در این تحقیق مطابق تحقیقات کولینان18 و همکاران(2012)شاخص افشا از تفاوت تاریخ پایان دوره مالی شرکت با تاریخ ارائه و گزارش صورت های مالی بدست می آید.
خصوصیات کیفی اصلی مرتبط با محتوای اطلاعات، مربوط بودن و قابلیت اتکا می‌باشد. هر گاه اطلاعات مالی مربوط و قابل اتکا نباشد، برای استفاده کنندگان در راستای ارزیابی وضعیت، عملکرد مالی و انعطاف پذیری مالی واحد تجاری مفید نخواهد بود. اطلاعاتی مربوط تلقی می‌شود که بر تصمیمات اقتصادی استفاده کنندگان در ارزیابی رویدادهای گذشته، حال و آینده یا تایید و تصحیح ارزیابی‌های گذشته آن‌ها موثر واقع شود. از طرفی اطلاعاتی قابل اتکا می‌باشد که عاری از اشتباه و سویه بوده و به طور صادقانه‌ای معرف آن چیزی می‌باشد که مدعی بیان آن است یا به گونه‌ای معقول انتظار می‌رود بیان کند(سازمان حسابرسی، 1389).
نظریه‌های بسیاری در مورد منافع و هزینه‌های بالقوه افشا وجود دارد.کمیته ویژه تحقیق در مورد گزارشگری مالی (کمیته جنکینز) وابسته به انجمن حسابداران رسمی آمریکا در سال 1994 بیان داشت (مجتهد زاده و مازیار، 1387):
“افزایش افشای اطلاعات برای استفاده کنندگانی که قادر به تعیین چشم انداز آتی شرکت نیستند سود‌مند است واین سودمندی از طریق کاهش احتمال تخصیص نادرست سرمایه‌هایشان می‌باشد. روشن است که این نفع مستقیمی است که به تک تک استفاده کنندگان از گزارش‌های واحد های تجاری می رسد.”
در ادبیات مالی در خصوص افشا تعاریف مختلفی بیان شده است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:
هندریکسن و ونبردا (1992) در تعریف افشا چنین گفته‌اند: افشا در حالت کلی به معنای انعکاس اطلاعات است اما حسابداران از این واژه معنای محدودتری را اختیار می‌کنند و آن را به معنی انعکاس اطلاعات مالی واحد تجاری در غالب گزارش‌های مالی سالیانه می‌دانند.
مونیتز افشا را یک امر بدیهی و ضروری در نظر داشته است که در توصیف آن به صورت منفی چنین بیان می‌کند: آنچه برای گمراه کننده نبودن گزارش‌های مالی ضروری است. انجمن حسابداری آمریکا افشا را “جریان اطلاعات از قلمرو خاص به قلمرو عام تعریف می‌کند”. بلکویی در کتاب تئوری حسابداری افشا را در برگیرنده اطلاعاتی می‌داند که برای سرمایه گذار معمولی مفید واقع شود و موجب گمراهی خواننده نگردد. به صورت آشکارتر اصل افشا به این معنی است که هیچ اطلاعات مهم٬ مورد توجه و علاقه سرمایه گذار معمولی نباید حذف و یا پنهان شود.

2-4-2- اهمیت گزارشگری مالی و افشا حسابداری
اطلاعات حسابداری و افشا شرکتی برای عملکرد کارا یک بازار سرمایه حیاتی می‌باشد. شرکت‌ها افشا را از طریق گزارشات مالی قانونی شامل، صورت‌های مالی، یادداشت‌های پیوست و بحث و تجزیه و تحلیل مدیریت و سایر موارد مقرر قانونی فراهم می‌نمایند. بعلاوه برخی شرکت‌ها از طریق ارتباطات داوطلبانه همچون، پیش بینی‌های مدیریت، مکالمات و ارائه تلفنی به تحلیلگران، مطالب منتشر شده در رسانه‌ها، سایت‌های اینترنتی و سایر گزارش‌های شرکتی افشا قانونی را انجام می‌دهند. در نهایت افشا شرکتی می‌تواند از طریق واسطه‌های اطلاعاتی همچون، تحلیلگران مالی، کارشناسان صنعتی و مطبوعات مالی صورت گیرد(هیلی و پالپو، 2001).
2-4-3- نقش گزارشگری مالی و افشا در بازار سرمایه
یک چالش کلیدی برای اقتصادهای پیشرفته، تخصیص بهینه پس اندازها به فرصت‌های سرمایه گذاری می‌باشد. معمولاً شرکت‌ها و نوآوران زیادی هستند که تمایل دارند تا پس اندازهای خانوارها را جذب نموده تا ایده‌های تجاری خود را پیاده نمایند. در حالی که هم پس انداز کنندگان و هم افراد متخصص در شرکت‌ها تمایل دارند که یک فعالیت تجاری را با یکدیگر انجام دهند، ولی تطبیق پس اندازها به فرصت‌های سرمایه گذاری در بخش تجاری به دو دلیل، بسیار پیچیده می‌باشد. اول، اینکه مدیران و اداره کنندگان امور شرکت‌ها نسبت به پس انداز کنندگان اطلاعات بهتری درباره ارزش فرصت‌های سرمایه گذاری دارند و انگیزه دارند تا ارزش شرکت را بیش از حد نشان دهند. در نتیجه پس انداز کنندگان با مسئله اطلاعاتی در هنگام سرمایه گذاری در شرکت مواجه هستند. دوم، هنگامی که پس انداز کننده (سرمایه گذار) پول خود را در شرکت سرمایه گذاری نمود، مدیران این انگیزه را دارند تا پس انداز آن‌ها را به طور نادرست استفاده نمایند و مسئله نمایندگی ایجاد می‌گردد.(هیلی و پالپو19،2001؛ بیر20 و همکاران،2010)
اطلاعات حسابداری (شامل افشا حسابداری) 2 نقش با اهمیت در بازارهای سرمایه توسعه یافته ایفا می‌نماید. اول؛ اطلاعات حسابداری به فراهم کنندگان سرمایه شرکت (شامل سهامداران و اعتباردهندگان) این امکان را می‌دهد تا بازده بالقوه فرصت‌های سرمایه گذاری را ارزیابی نمایند(نقش ارزشیابی یا قبل از وقوع21 اطلاعات حسابداری). دوم؛ اطلاعات حسابداری به فراهم کنندگان سرمایه اجازه می‌دهد تا بر نحوه استفاده از سرمایه اعطاء شده نظارت نمایند(نقش مباشرتی یا بعد از وقوع22 اطلاعات حسابداری). به طور کلی مسئله

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درمورد اطلاعات مالی، بازار اوراق بهادار، صورتهای مالی، بهبود کیفیت Next Entries پایان نامه درمورد کیفیت افشا، تقارن اطلاعاتی، عدم تقارن اطلاعات، عدم تقارن