پایان نامه درمورد شهادت شهود

دانلود پایان نامه ارشد

آورده و يا حتي مجبور به استفاده از آنها شوند. با توجه به اينکه قانونگذار در تمام موارد از حقوق افراد که از قبل بر اساس قانون بدست آورده اند ( حق مکتسبه ) حمايت مي کند اين مورد را در قانون تجارت الکترونيکي بيان داشته است .
” هرگاه شرايطي به وجود آيد که از مقطعي معين ارسال داده پيام خاتمه يافته و استفاده از اسناد کاغذي جايگزين آن شود، سند کاغذي که تحت اين شرايط صادر مي شود بايد به طور صريح ختم تبادل داده پيام را اعلام کند. جايگزيني اسناد کاغذي به جاي داده پيام اثري بر حقوق و تعهدات طرفين نخواهد داشت.”139
ملاحظه مي شود که قانونگذار ضمن حمايت از حقوق مکتسبه طرفين بر اساس مکاتبات انجام شده از طريق پست الکترونيک که تعهد ناشي از آن توسط يک طرف موجب ايجاد يک حق براي طرف مقابل نيز از اين جمله مي باشد شرط خاتمه مکاتبات الکترونيکي را منوط به اعلام صريح آن در اسناد نوشته نموده است. هدف از اين شرط را مي توان با توجه به ماده 5 قانون يعني شرط وجود يک قرارداد خاص توجيه نمود که در اين مورد درج صريح ختم مکاتبات از طريق پست الکترونيک در اسناد نوشته خود يک توافق جديد است.
گفتار پنجم : لزوم دادن ارجاع در اسناد الکترونيکي
در اسناد الکترونيکي به مانند اسناد کاغذي ممکن است در خود سند و يا خارج از آن مطلب به موضوع ديگري ارجاع شده باشد، اين ارجاع مي تواند در مواردي ايجاد تعهد و مسئوليت براي گيرنده داشته باشد و زمان و مکان دريافت آن توسط مخاطب مي تواند سر منشاء اين تعهدات باشد که به شرح ذيل به بررسي آن بر اساس مقررات قانون تجارت الکترونيکي مي پردازيم.
ارجاع در لغت چنين تعريف شده است:
” بازگردانيدن، رجوع کردن امري، حواله کردن”140
” رجوع کردن،بازگردانيدن،پس فرستادن، باز سپردن کاري به کسي”141
در متون نوشته گاه نويسنده قسمتي از متن را به مطلب يا کتابي ديگر که مطالب را از آن استخراج نموده است ارجاع مي دهد، دراينجا ارجاع را مي توان مراجعه به متني که اکنون در دسترس نيست براي درک بهتر يا توضيحات بيشتر تعريف نمود. اين امر در بسياري از کتب علمي و دانشگاهي مشهود است که نويسنده براي درک بهتر و توضيحات بيشتر خواننده را به کتاب ديگري ارجاع مي دهد و خواننده در صورت نياز ملزم به تهيه مطلب و مورد ارجاع و مطالعه آن است.
روش اشاره به منابع اين است که منابع را در بخش مربوط فهرست مي‌کنند و در هنگام ارجاع در داخل متن به پانويس ارجاع مي‌دهند که در آنجا نام خلاصه منبع آمده‌است. براي وارد کردن پاورقي در داخل متن اصلي جايي که شماره پاورقي بايد داده شود در ذيل آن متن پاورقي را ذکر مي‌کنند. اين ترتيب براي يادکرد اطلاعات مربوط به کتاب‌ها استفاده مي‌شود:
“نام مؤلف به شکل نام خانوادگي، ويرگول، نام،نقطه، عنوان کتاب (به شکل ايرانيک يعني بصورت ”عنوان”)، ويرگول(،) نوبت چاپ (اگر غير از نوبت اول است) نقطه، نام شهر محل نشر، دونقطه (:) نام ناشر، سال چاپ براي نوبت ذکر شده. شابک. صفحه “
در داده پيام نيز ممکن است اين امر اتفاق افتد، فرستنده داده پيام قسمتي از متن را به داده پيام ديگري ارجاع دهد و گيرنده بايستي براي اطلاعات بيشتر به آن مراجعه نمايد. قانونگذار در اين خصوص ميان ارجاع در کتب و ارجاع در داده پيام تفاوتهايي قائل شده و شرايطي را جهت اين امر تعيين نموده است.
” ارجاع در داده پيام با رعايت موارد زير معتبر است :
1- مورد ارجاع به طور صريح در داده پيام معين شود.
2- مورد ارجاع براي طرف مقابل که به آن تکيه مي کند روشن و مشخص باشد.
3- داده پيام موضوع ارجاع مورد قبول طرف باشد.”142
بند 1 معين بودن مورد ارجاع را بيان مي دارد ، بايد توجه داشت معين بودن با مشخص بودن متفاوت است، مشخص بودن يک موضوع ، شخص را از جهل به آن در مي آورد(علم اجمالي )، اما معين بودن شخص را به جزئيات امر واقف مي کند ( علم تفصيلي). در يک داده پيام فرستنده ابتدا موضوع ارجاع را مشخص مي کند، بدين معني که به داده پيام يا سند الکترونيکي ارجاع مي دهد ، در صورت ارجاع به داده پيام يا سند الکترونيکي ديگر بعد از ارجاع بايست آن را معين مي نمايد، به عنوان مثال به داده پيام يا سند ديگري که در تاريخ مشخص و با موضوع مشخص از طرف فرد خاصي ارسال شده است، در اينصورت گيرنده در مي يابد که به کدام موضوع رجوع نمايد و با معين کردن داده پيام موضوع ارجاع جهل گيرنده رفع مي شود. لفظ به طور صريح در داده پيام دلالت بر قيد واضح و بدور از ابهام يا اجمال در متن دارد و ارجاع ضمني نيز مورد قبول قرار نگرفته است .
در بند 2 روشن بودن مورد ارجاع براي طرف مقابل اشاره شده است، پس از معين کردن مورد ارجاع ، اين امر بايد براي گيرنده مشخص باشد، بدين معني که بايد در ارتباط با داده پيامي باشد که در آن ارجاع شده است، روشن و مشخص بودن را مي توان اينگونه تعبير کرد که گيرنده داده پيام که در آن به داده پيام ديگري ارجاع شده است به داده پيام مورد نظر اشراف کامل داشته و به موضوعات مطرح شده در آن واقف باشد.
در بند 3 بيان شده است گيرنده بايد داده پيام موضوع ارجاع را قبول داشته باشد،کلمه قبول در اينجا مجمل است و معاني متعددي از آن مي توان بدست آورد ، ممکن است مطالب و موضوعاتي بيان شده باشد که شخص به قسمتي از آن معترض بوده و يا بطور کل با آن موافق نمي باشد، در اين حالت قانونگذار ارجاع به چنين داده پيامي را معتبر نمي داند. در هر حالت که داده پيام به ضرر مخاطب باشد وي مي تواند به آن اعتراض نموده و ارجاع را فاقد شرايط قانوني نمايد که اثبات اين امر مشکل و گاه غير ممکن مي باشد و محلي براي سوء استفاده مي باشد.
نکته مهمي که در بند 3 به آن اشاره شده است عبارت ” داده پيام موضوع ارجاع” مي باشد، با ذکر اين عبارت قانونگذار بيان مي دارد که در يک داده پيام فقط مي توان به داده پيام ديگر ارجاع داد و اگر مکاتبه و يا سندي مکتوب بين طرفين موجود باشد نمي توان به آن ارجاع نمود، اين منع قانونگذار در برخي موارد مي تواند موجب بروز اشکالاتي در روابط في مابين طرفين شود.143
همانگونه که در صدر ماده بيان شده است وجود اين شرايط براي اعتبار قانوني داده پيام است و الا در روابط شخصي بين طرفين لازم نيست اما رعايت اين موارد توصيه مي شود، زيرا در صورت بروز اختلاف است که روابط دوستانه کاربردي نداشته و موارد فاقد اعتبار قانوني کاربردي نخواهند داشت.
گفتار ششم : تعهدات طرفين در اسناد الکترونيکي ارسال شده بصورت صحيح
در مکاتبات اداري و همچنين ارسال از طريق پست ، متن نامه به امضاء شخص رسيده و گاه ممهور نيز مي باشد و گيرنده از اينکه اين نامه توسط شخص فرستنده ارسال شده است اطمينان حاصل نموده و مکاتباتي اينچنين داراي شماره ثبت و سابقه هستند و به راحتي قابل استعلام مي باشند، اما در ارسال داده پيام چگونه مخاطب مي تواند اطمينان حاصل نمايد که داده پيام مربوطه توسط فرستنده ارسال شده و مطابق آن عمل نمايد؟ کما اينکه ممکن است شخصي ثالثي اقدام به اين امر نموده باشد، همچنين زمان ارسال نيز مي تواند در ايجاد آثار و تعهدات طرفين نقش مهمي را ايفاء نمايد.
” داده پيامي که بر اساس يکي از شروط زير ارسال مي شود مخاطب حق دارد آن را ارسال شده محسوب کرده و مطابق چنين فرضي(ارسال شده ) عمل نمايد.
الف- قبلا به وسيله اصل ساز روشي معرفي و يا توافق شده باشد که معلوم کند آيا داده پيام همان است که اصل ساز ارسال کرده است.
ب- داده پيام دريافت شده توسط مخاطب از اقدامات شخصي ناشي شده که رابطه اش با اصل ساز يا نمايندگان وي باعث شده تا شخص مذکور به روش مورد استفاده داده اصل ساز دسترسي يافته و داده پيام را به مثابه داده پيام خود بشناسد.”144
همانطور که در بحث ماده 18 بيان شده اثبات تمامي اين موارد به روابط في مابين طرفين معطوف مي شود، در بند الف بيان شده است توسط اصل ساز روشي معرفي شده باشد و يا توافقي صورت گرفته باشد که مبين اين امر مذاکرات حضوري و توافقات اوليه مي باشد، در معاملات و تبادلات تجاري بزرگ معمولا يک سري مذاکرات مقدماتي در ابتداي امر صورت مي گيرد، اين مذاکرات معمولا به صورت حضوري مي باشد که در آن مي توانند به روش مکاتبه از طريق پست الکترونيک توافق نمود، البته مي توان از طريق مکاتبه الکترونيکي نيز اين توافق را حاصل نمود اما در صورت بروز اختلاف، اثبات اين امر در خصوص مکاتبات مقدماتي نيز مطرح است، معمولا در معاملات بسيار گسترده از جمله معاملات نفتي، پروژه هاي صنعتي و نظامي تمايل طرفين در ابتداي امر به مذاکرات حضوري است، در برخي موارد در داوري هاي بين المللي نيز توافق مي شود که ابلاغها از طريق پست الکترونيک صورت پذيرد. البته در ماده معرفي توسط اصل ساز نيز معرفي شده باشد، در صورتي که طرفين توافق خاصي انجام نداده باشند معرفي روش خاص توسط اصل ساز ( فرستنده ) نيز کفايت خواهد نمود.
در بند ب صرحتا بيان شده است که داده پيام از اقدامات شخصي مخاطب با فرستنده يا نمايندگان آنها صورت پذيرفته باشد، به اين معني که بايد بين طرفين داد و ستدي اعم از تجاري يا اداري،روابط دوستانه و يا هر رابطه ديگري وجود داشته باشد ، مخاطب مي بايست در خصوص ارتباط با فرستنده يا نمايندگان وي به روش مورد نظر او داده پيام را دريافت نموده باشد و در اين روابط مشخص شود که به چه طريق و از چه داده پيامي مکاتبات صورت پذيرد و در صورت ايجاد اختلاف و رجوع به محاکم اثبات اين موارد ضرورت دارد و قاضي مي بايست به اين يقين برسد که طرفين با توافق يکديگر داده پيامي را جهت مکاتبات تعيين نموده اند، البته ممکن است اين توافقات کتبي نباشد و شفاهي صورت گرفته باشد که مي تواند از شهادت ساير افراد حاضر در جلسه جهت اثبات اين امراستفاده نمود، البته شهادت شهود نيز بايد کاملا مشخص نمايد که طرفين به ارسال از اين روش و با داده پيام مشخصي توافق نموده اند.145
گفتار هفتم : تعهدات طرفين در اسناد الکترونيکي ارسال شده بصورت اشتباه
در سيستمهاي اداري ، مکاتبات به دستور شخص فرستنده صورت مي پذيرد، اين شخص اعم از مدير، معاون، جانشين و يا هر شخص ديگري است که داراي مسئوليت و حق امضاء مي باشد و بدون دستور شخص فرستنده نمي توان نامه اي را از سوي او تنظيم و ارسال نمود زيرا مي بايست به امضاء شخص برسد و بطور معمول قبل از امضاء آنرا مطالعه و از محتواي آن مطلع مي شود، هنگاميکه مهر امضاء شخص در دبيرخانه موجود باشد نيز نمي توان بدون اطلاع او از طرفش نامه اي ارسال نمود چون نسخه اصلي نامه که ارسال مي شود حتما بايستي توسط ارسال کننده امضاء شود و نمي توان از مهر امضاء او استفاده نمود، اما در ارسال داده پيام به عنوان مثال از طرف يک شخص حقوقي ،دستور ارسال يک داده پيام از سوي مدير مربوطه صادر مي شود و متن نيز به تاييد او مي رسد اما معمولا ارسال توسط مدير دفتر يا دبيرخانه و يا شخص معيني که دسترسي به پست الکترونيک شرکت را دارد صورت مي پذيرد و ممکن است از امضاء الکترونيکي نيز استفاده شود که شرايط آن ذکر خواهد شد، شخص مسئول ارسال، ممکن است که بدون اطلاع و هماهنگي فرستنده متني را به نام او ارسال نمايد که اين داده پيام معتبر نمي باشد، بهترين روش تشخيص اين امر پيش نويسي است که توسط فرستنده به مسئول ارسال داده مي شود، معمولا در پيش نويسها شخص بصورت دستنويس يا تايپ شده آنرا تنظيم و امضاء نموده و جهت ارسال مي فرستد که اين پيش نويس دليل بر اين امر است که آيا فرستنده دستور ارسال آنرا داده است يا خير و همچنين متن مورد نظر براي ارسال مشخص است و نمي توان در آن دخل و تصرف کرد. در برخي موارد نيز به دليل اينکه آدرس پستهاي الکترونيک مشابه و يا از حروف متعدد و اختصاري و گاه درهم و بي معني تشکيل شده امکان ارسال اشتباه آن نيز وجود دارد که اين امر به دقت مسئول ارسال بستگي دارد، در صورت مشخص شدن ارسال اشتباه، داده پيام معتبر نمي باشد. همچنين ممکن است مسئول ارسال در انتهاي متن بجاي نام فرستنده نام شخص ديگري را به اشتباه ذکر کند، در هر حال در صورت اثبات اشتباه در هر مرحله از داده پيام، آن داده پيام از درجه اعتبار

پایان نامه
Previous Entries تحقیق رایگان درباره ویژگی های شخصیت، سبک دلبستگی، ضریب همبستگی Next Entries پایان نامه درمورد دادگاه صالح، اصل استقلال