پایان نامه درمورد سیاست خارجی، امنیت ملی، صهیونیستی

دانلود پایان نامه ارشد

است. تمایل آذربایجان به پیوستن در ناتو به علت وجود مشکلات بسیاری با موانع عدیده‌ای روبرو است. برقراری روابط با اسرائیل و از این طریق با آمریکا و اروپا این مسیر را راحت‌تر می‌کند.
پ)افزایش قدرت چانه زنی در مناقشه قره‌باغ: به دلیل حمایت روسیه از ارمنستان آذربایجان خواهان نزدیکی به اسرائیل است تا این خلاء قدرت پر شود.
ت) مدرنیزه کردن ارتش و تقویت بنیة نظامی: در قفقاز جنوبی از لحاظ جغرافیایی بین دو کشور آذربایجان و ارمنستان وضعیت توپوگرافی به گونه‌ای است که آذربایجان در مناطق پست و کم ارتفاع و ارمنستان و قره باغ در مناطق کوهستانی قرار دارد. این مسئله باعث شده است تا منطقه قره باغ اشراف کاملی به جلگة آذربایجان داشته باشد. این مسئله پتانسیل دفاعی آذربایجان را تضعیف نموده و این کشور را در مقابل حملات دشمن که در مناطق کوهستانی و صعب‌العبور قرار دارد، آسیب پذیر می نماید. این مسئله نیاز به تقویت نظامی آذربایجان را دو چندان نموده است و به همین واسطه کشورهایی که می‌توانند به این هدف به آذربایجان کمک نمایند دو چندان اهمیت می‌یابند. بنابر گزرارشی که در آژانس خبری ها آرتص منتشر شد، اسرائیل و آذربایجان یک توافقنامة خرید و فروش سلاح را به امضا رساند‌ه‌اند. در این گزارش به مبلغ این معامله اشاره‌ای نشده ‌است که باتوجه به معاملات نفتی بین دوکشور احتمالاً رقم قابل ملاحظه‌ای را به خود اختصاص داده است. البته در برخی منابع به این نکته اشاره ‌شده که اسرائیل حتی اقدام به فروش موشک‌هایی چون استینگر نیز به آذربایجان نموده است. برخی معتقدند افزایش مبادلات نظامی آذربایجان و اسرائیل به دلیل حمایت کمیته‌های یهودیان آمریکا(AJC) از آذربایجان می‌باشد. این گروه معتقدند سفر ریاست کمیته فوق آقای دیوید هریس به آذربایجان به دعوت الهام علی‌اف موجب جلب حمایت این کمیته از سیاست‌های آذربایجان شد، به طوری که هریس آذربایجان را نمونه‌ای از مذهب‌گرایی منعطف و الگویی برای کل جهان معرفی نموده و متعاقباً این گرایش به آذربایجان توسطAJC منجر به روابط نزدیک آذربایجان و اسرائیل و تبادلات نظامی که باعث تقویت بنیة نظامی آذربایجان می‌گردد، شده است. (بزانیس، 1391: 12)
6-4. اهداف امنیتی طرفین
سیاست‌های امنیتی و اهداف نظامی و استراتژیک همواره در کانون توجه مقامات اسرائیلی در روابط خارجی آنان با دولت ‌های دیگر بوده است، که این مسئله متاثر از بحران امنیتی رژیم صهیونیستی تشدید شده است. منطقه قفقاز و جمهوری‌آذربایجان از اهمیت بسیاری برخوردار است.
مهم‌ترین هدف امنیتی اسرائیل در این منطقه، انتقال نگرانی‌های امنیتی از مرزهای خود به کنار مرزهای ایران و رویارویی با تهدید ایران می‌باشد. اسرائیل با نفوذ به آذربایجان برای مقابله با ایران به عنوان مهم‌ترین تهدید استراتژیک اسرائیل تلاش کرده تا با نفوذ در منطقة قفقاز و با استفاده از اقداماتی مانند ایجاد پایگاه‌های استراق سمع در مرزهای ایران یا انجام فعالیت‌های جاسوسی ویا آمادگی برای حملات ضربتی و تحمیلی به ایران دغدغه‌های امنیتی خود در قبال ایران را کاهش داده و آسیب پذیری ایران را افزایش دهد. در این راستا ایهود باراک در سال 2000 در سفر به منطقه خواستار استقرار پایگاه شنود در حاشیة مرز ایران و جمهوری‌آذربایجان شد، در سال 2003 دومین پایگاه اطلاعاتی اسرائیل در منطقة جنوبی آذربایجان با نصب دستگاه های شنود و با هدف جمع اوری اخبار از ایران تاسیس شد. علاوه بر این اسرائیل با زیر نظر داشتن کلیة فعالیت‌های ایران در نزدیکی مرزهای قفقاز و استفاده از مرزهای منطقه در تقابل احتمالی نظامی با ایران فضای بازی سیاست خارجی ایران را محدود کرده است. از سوی دیگر اسرائیل با ناامن کردن مرزهای ایران در خصوص برانگیختن احساسات ناسیونالیستی و در میان قومیت‌های ایرن تلاش می نماید. (فرجی راد، 1391: 57-50)
براساس اخبار و گزارش‌های رسانه‌های جمهوری‌آذربایجان در جریان مهرماه سال 1387 روابط و همکاری‌های دوطرفه بین اسرائیل و جمهوری‌آذربایجان خیز سیاسی-نظامی قابل تاملی مشاهده می‌شود و به نظر می‌رسد این روابط قدم به مرحلة نوینی گذاشته است که همکاری و خرید تسلیحاتی گسترده جمهوری‌آذربایجان از این رژیم، این احتمال را تقویت می‌کند. ( بولتن قفقاز، 1387: 20)
در اوایل مهرماه سال جاری آذربایجان برای خرید انواع تجهیزات جنگی، دستگاه‌های پرتاب موشک و دستگاه‌های راداری، قراردادی به ارزش 900 میلیون دلار با اسرائیل منعقد کرد. بنابه گزارش‌رسانه‌های اسرائیلی از جمله معاملات تسلیحاتی مورد توافق دو طرف، فروش خمپاره اندازهای شرکت سولتام اسرائیل به آذربایجان، توپ‌های موشک‌انداز مختلف و نیز مهمات تولید کارخانه‌های اسرائیلی و دستگاه‌های ارتباطاتی تولیدی شرکت تیدیران می‌باشد. سخنگوی وزارت دفاع آذربایجان اخبار خرید سلاح را تکذیب کرد، اما روزنامة اکسپرس از پرتیراژترین روزنامه‌های این کشور لیست تجهیزات و مهمات نظامی خریداری شده از اسرائیل را با استناد به نشریة” وثنیا وستنیک ایزر ایلیا” به شرح زیر اعلام کرد.
– تسلیحات اتوماتیک تی آی آر-21 (تارور) مدل 56/5 ام.ام ساخت اسرائیل؛
-سیستم‌های آتش بار ا- ای ان ایکس مدل های 16 و 122 ام.ام ساخت شرکت تاآس اسرائیل؛
– موشک های اکسترا مدل 300 ام.ام؛
– هواپیماهای بدون سرنشین اوربیتر نوع 2 ( آئوراستا) ساخت شرکت آئورنایتیکس.
علاوه بر این همین منبع اعلام کرد که در حال حاضر شرکت سولتام اسرائیل برای فروش توپخانه سمسر مدل 122 و سیستم‌های آتش بار ” نایازا” به آذربایجان در حال مذاکره با مقامات باکو است.
اغلب منابع آگاه همکاری نظامی آذربایجان و اسرائیل را مقوله‌ای تازه نمی‌دانند و تاکید دارند شرکت‌های تسلیحاتی نه تنها سلاح به آذربایجان می‌فروشند بلکه مامورین امنیتی-جاسوسی آذربایجان را نیز به سلاح‌های مدرن مجهز نموده و آموزش‌های تیراندازی به آنها می‌‌دهند. علاوه براین گروه فوق که خدمات مزبور را برای جمهوری‌آذربایجان انجام می‌دهند حتی در خصوص تامین امنیت جانی شخص الهام علی اف نیز نقش عمده ای دارند. این درحالی است که روزنامة هاآرتص اسرائیل هدف تل‌آوی را از انعقاد قرارداد 100 میلیون دلار با آذربایجان را ایجاد توازن در منطقه علیه ایران اعلام می‌دارد و مثل همیشه تاکید دارد برنامة هسته‌ای ایران علاوه بر اسرائیل، آذربایجان را نیز تهدید می‌کند.

جمع بندی
در این فصل به اصول و مبانی سیاست‌خارجی دو کشور به صورت مختصر اشاره گردید؛ چراکه روابط با کشورهای دیگر از مبانی سیاست خارجی هر کشوری ناشی می شود. ایجاد زمینة مهاجرت یهودیان به اسرائیل و تاسیس فضای امنیتی مطلوب از اولویت‌های سیاست خارجی اسرائیل می‌باشد که البته در بین اولویت در طول زمان‌های مختلف امکان جابجایی وجود دارد. تثبیت موجودیت دولت صهیونیستی و گسترش مشروعیت آن در سطح منطقه، تلاش برای ایجاد اسرائیل بزرگ در بعد سیاسی، اقتصادی به جای پافشاری بر سر ایجادیک اسرائیل بزرگ در چارچوب مرزهای دینی و توراتی،جدا کردن بحران منطقه و موضوع کشمکش اعراب و اسرائیل و نیز مسئلة فلسطین از موضوع روابط خارجی با کشورهای جهان، ارائه بیش‌ترین دستاورد ممکن در زمینه‌های سیاسی، اقتصادی، و راهبردی منطقه، تقویت روابط استراتژیک با ایالات متحده آمریکا از اولویت‌های سیاست خارجی اسرائیل می‌باشد.
اسرائیل فاقد عمق استراتژیک می‌باشد، همین مسئله بر معضلات امنیتی این کشور می‌افزاید. براساس طرح آئین پیرامونی بن گوریون این کشور برای حل مسئلة امنیت باید روابط خود با کشورهای پیرامون مثل ترکیه، ایران، آذربایجان را گسترش دهد. در دایرة درونی یا مرکز کشورهای اطراف اسرائیل کشورهای عرب که دشمن اسرائیل محسوب می‌شوند وجود دارد، همین مسئله می‌توانست باعث انزوای اسرائیل گردد. جمعیت اسرائل نیز کم می‌باشد، به همین علت در ابتدا مسئلة یهودیان ساکن در سرزمین‌های دیگر و مهاجرت آن‌‌ها در اولویت قرار داشت، اما بعدها از سیاست دیاسپورا علی‌‌الخصوص در کشور آذربایجان بهره گرفته شد. بر طبق این سیاست یهودیان در قسمت‌های مختلف صنعت، اقتصاد، سیاست، ارتش، تعلیمات نظامی به کار گرفته شدند.
دکترین نظامی ‌جمهوری آذربایجان، که از سوی حیدر علی‌یف پیشوای ملّی مردم آذربایجان بنیان‌گذاری شده، سندی است که به عنوان بخشی از استراتژی تضمین‌کننده امنیت ملی جمهوری آذربایجان با هدف حراست از حقوق و مصالح ملی انسانی، جامعه، دولت و وظایف دولت جمهوری آذربایجان در قبال تهدیدات داخلی و خارجی و به عنوان پایه و مبنای نظری سیستم امنیت نظامی‌ کشور تدوین شده است. در فصل سوم این دکترین، ادامة اشغال بخشی از سرزمین‌های جمهوری‌آذربایجان توسط نیروهای مسلح ارمنستان غاصب، مکان هر گونه تجاوز نظامی‌ خارجی برای دخالت در امور داخلی آذربایجان؛ وابستگی نظامی ‌جمهوری آذربایجان به کشورهای خارجی؛ طرح ادعای ارضی از سوی کشورهای هم مرز (همسایه) جمهوری آذربایجان؛ انواع فعالیت‌ها با هدف بحرانی کردن اوضاع سیاسی، اجتماعی، اقتصادی در داخل کشور از جمله حمایت (بیگانگان) از روند تحرکات تجزیه‌طلبانه و دینی افراطی، تدارک و آموزش گروه‌های مسلح غیرقانونی از سوی دیگر کشورها جهت اعزام به جمهوری آذربایجان؛ درگیر بودن کشورهای همسایه در مناقشات بین دولتی یا وجود مناقشات داخلی، عملیات نظامی‌، قیام‌های مسلحانه و یا هرگونه نابسامانی نظامی‌ و ناآرامی ‌نظامی ‌و نظامی‌- سیاسی در کشور‌های مذکور، بروز اختلال در توازن نظامی‌ منطقه و عدم کفایت توان دفاعی از جمله استقرار مستقیم پایگاه‌های نظامی‌ (در مجاورت سرحدات خاکی و آبی جمهوری آذربایجان)؛ تجمع دستجات نظامی ‌و افزایش میزان تسلیحات و دیگر اشکال حضور نظامی‌در مجاورت مرزهای دولتی جمهوری آذربایجان؛ تجاوز یگان‌های نظامی ‌و مسلح به حریم مرزی جمهوری آذربایجان، بروز مناقشات مرزی و یا تشدید آن؛ اشاعه انواع سلاح‌های هسته‌ای و دیگر سلاح‌ها و گسترش فناوری تهیه و تولید مدرن‌ترین تسلیحات نظامی ‌به تبع دعاوی نظامی‌- سیاسی دولت‌های مختلف و گروه‌های تروریستی؛ به صورت علنی اشاره گردیده شده است.
گسترش صنایع دفاعی برای تضمین امنیت کشور که در درومسیر انجام‌ می‌پذیرد. یکی از طریق تأمین نیازهای ارتش و واحدهای نظامی و دیگری خرید و فروش تکنولوژی‌های مدرن.
شروع روابط دو کشور اسرائیل و آذربایجان در سال 1992 با سفر معاون نخست‌وزیر اسرائیل به باکو می‌باشد؛ دستاورد این سفر افتتاح سفارت اسرائیل در باکو‌ بود. در زمان ائلچی بی اسرائیل سفارت خودرا به سطح سفیر ارتقا داد.
عزیمت بیست‌وپنج دیپلمات از باکو به اسرائیل برای گذراندن دوره‌های روابط بین المللی، سفر شیمون پرز در سال 2009 به باکو و امضای توافق نامه‌هایی در زمینه‌های آموزش، اقتصاد، فرهنگ، اطلاعات، تکنولوژی‌های ارتباطی، کمک اسرائیل به آذربایجان برای بازسازی نیروهای نظامی خود، پذیرفت آذربایجان بع عنوان عضو ناظر مانور عقاب آناتولی، انعقاد پیمان ترابوزان در سال 2002، قرارداد ساخت کارخانة تسلیحات در آذربایجان در سال 2009، همکاری اطلاعاتی دو کشور و قرار دادن دستگاه‌های شنود در آذربایجان توسط اسرائیل در سال 2002 از جمله همکاری‌های دو کشور می باشد، قرارداد 900 میلیون دلاری خرید وفروش تسلیحات دو کشور باهم، خریدو فروش شرکت سولتام و تیدیران با جمهوری آذربایجان از دیگر موارد می باشد.

فصل پنجم.تاثیر همکاری های سیاسی، اقتصادی، امنیتی، اسرائیل و آذربایجان بر امنیت ملی ایران

1-5. مقدمه
امنیت يک مفهوم آشنا وقابل شناخت برای تمام جوامع بشری از جوامع اوليه  چون قبايل کوچک گرفته تا امپراتوري‌های بزرگ جهان باستان و دولت شهرهای يونان بوده است و به همين ترتیب امروز نيز تلاش برای رسيدن به “وضعيت امن” Secure Situation اولويت نخست سياست‌های واحدهای سياسی مختلف راتشکيل داده و راه‌های تأمین آن از جايگاه خاصی در سياست‌گذاری‌های امنيتی  دولت‌ها در قالب امنيت ملی برخودار است.

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه رایگان درمورد ساختار منعطف Next Entries منبع مقاله درمورد ناخودآگاه، عوامل محیطی، تاثیر و تاثر