پایان نامه درمورد سلسله مراتب، حمل و نقل

دانلود پایان نامه ارشد

محله
نرخ بسيار بالاي نرخ رشد مطلق جمعيتي در دوره 75 تا 85 در مقايسه با منطقه
امکان استفاده از پتانسيل جمعيت فعال در رونق اقتصادي محله
افزايش بالاي تراکم جمعيتي محله وکاهش سرانه هاي خدماتي

بالا بودن نسبت جمعيت فعال 15 تا 64 سال در مقايسه با منطقه و شهر
نراکم بالاي جمعيتي نسبت به شهر تهران و منطقه
امکان استقبال بالاي جمعيت جوان و فعال از نوسازي قطعات فرسوده
ورود بي رويه مهاجر به محله و کاهش نسبت ساکنين بومي

مناسب بودن شاخص خانوار در واحد مسکوني در مقايسه با منطقه
بالا بودن نسبت جذب مهاجر در مقايسه با منطقه و شهر

اجتماعي
بالا بودن ميزان باسوادي جمعيت محله در مقايسه با منطقه و شهر تهران
ناهمگوني قومي و فرهنگي جمعيت محله
امکان استفاده از پتانسيل روابط درون گروهي و برون گروهي ساکنين
ايجاد و گسترش آسيب هاي اجتماعي

وجود امنيت نسبي اجتماعي- فرهنگي
عدم وجود نهادهاي مردمي فعال در محله
بهره گيري از توان و تخصص نيروهاي فعال بومي در توسعه درون زاي محله
کاهش احساس تعلق خاطر به محل در بين ساکنين

کمبود سرانه هاي فراغتي، ورزشي، فرهنگي و …

اقتصادي
اشتغال ساکنين در راسته هاي فعال تجاري رودکي و آذربايجان
نسبت اشتغال پايين زنان محله نسبت به شهر تهران
نزديکي محله به ادارات و مراکز اقتصادي (ميدان انقلاب و …)
پايين بودن ميانگين درآمدي نسبت به شهر تهران

بالاتر بودن نرخ جمعيت فعال به غير فعال در محله
کاهش ارزش اقتصادي فضا در بخش هاي جنوبي و جنوب غربي محدوده
استفاده از پتانسيل توسعه راسته هاي اصلي بيروني محله در جهت افزايش ارزش اقتصادي فضا

کالبدي
وجود کاربري هاي فرامنطقه اي در محله به عنوان بناهاي هويت بخش محله (بيمارستان اقبال، بيمارستان لولاگر)
ميانگين مساحت پايين قطعات در محله ( حدود 100مترمربع)
استفاده از ضوابط طرح هاي فرادست در جهت افزايش پايداري و نفوذپذيري محله
تشديد معضلات معابر با افزايش تراکم ساختماني بافت هاي فرسوده و عدم تناسب ميان توده و فضا در محدوده

اختصاص تنها 13.6% از ساختمان ها به بناهاي بادوام

حمل و نقل و ترافيک
يکطرفه بودن خيابان هاي اصلي محله و افزايش سرعت حرکت خودرو (خيابان هاي هاشمي، رودکي، دامپزشکي، خوش و قصرالدشت و در قسمت هايي از خيابان آذربايجان)
وجود موانع در بعضي از معابر ( تير چراغ برق، وجود جوي در وسط معبر)

وجود بزرگراه نواب و خيابان آزادي در مرز محله
کمبود پارکينگ در محله و پارک وسايل نقليه ساکنين در معابر
دسترسي مطلوب به نقاط ديگر شهر به دليل دسترسي آسان به بزرگراه نواب، خيابان آزادي و بزرگراه يادگار امام
امکان عبوري شدن معابر دامپزشکي و هاشمي بعد از تعريض و تغيير سطح عملکرد آن ها

شبکه نسبتا منظمي از معابر با سلسله مراتب ترافيکي
وجود گره هاي ترافيکي در تقاطع هاي اصلي محله

عدم تامين پارکينگ در واحدهاي مسکوني و افزايش پارک سواره در معابر محلي و کاهش نفوذپذيري آنها

رعايت نشدن سلسله مراتب شبکه ارتباطي

* جمع بندي مسائل و ويژگي هاي محله در قالب جدول SWOT
* شاخص هاي معرف محدوده
رديف
شاخص
محله سلسبيل شمالي

حال حاضر
افق طرح تفصيلي
1
جمعيت
32200 نفر
39407 نفر
2
تعداد شاغلين ساکن
13866 نفر

3
بعد خانوار
3.01
0
4
تراکم خانوار در واحد مسکوني
1.01

5
تراکم ناخالص جمعيتي
330.9
405
6
سواد
94.9 درصد

* نيمرخ اجتماعي- جمعيتي محله
محله سلسبيل شمالي با وسعت 88.2 هکتار و جمعيت 48050 نفر، 11 درصد از وسعت منطقه 10 و 10 درصد از جمعيت منطقه را به خود اختصاص داده است.
تراکم ناخالص جمعيتي در محله 330.9 نفر در هکتار مي باشد که که به نسبت تراکم منطقه 10 (391 نفر در هکتار) کمتر مي باشد.
* نيمرخ کالبدي محله
اين محله 61.2 درصد کاربري مسکوني دارد، سرانه زمين مسکوني آن 12 متر مربع مي باشد. داراي 0.3 هکتار فضاي سبزو 1.4 هکتار فضاي باز عمومي مي باشد که نشان از کمبود شديد پارک و فضاي باز در محله دارد.
ميانگين مساحت قطعات مسکوني در محله 100 متر مربع مي باشد که حاکي از ريزدانگي قطعات دارد.

در جدول روبرو، نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهديدهاي محله بر اساس مطالعه انجام شده توسط موسسه انديشه سراي شهر ذکر شده است. اين موسسه يکي از نواقص و مشکلاتي که با آن مواجه شده بود را تناقض شديد بين آمار و ارقام پورتال شهرداري و اطلس محلات ذکر نموده است.

*
*

10-3-5-3- توصيف محله شماره 10: سلسبيل شمالي

6-3- جمع بندي
اين فصل مرور کوتاهي بر ويژگي هاي محيطي، اجتماعي- جمعيتي، اقتصادي، ترافيکي ،کالبدي منطقه 10 شهر تهران به صورت کلي و مباحث مرتبط با محلات منطقه 10 شهر تهران به طور خاص داشته است.
منطقه 10، که به عنوان مورد پژوهي اين پايان نامه انتخاب شده است، يکي از 22 منطقه شهر تهران است که مساحت 807 هکتار از آنرا پوشش مي دهد. بر اساس اطلاعات بدست آمده از آخرين سرشماري عمومي نفوس و مسکن در سال 1385، جمعيت کل منطقه 10 ، 315619 نفر است و متوسط تراکم جمعيت آن، 391.1 نفر در هکتار است که آنرا متراکم ترين منطقه شهر تهران ساخته است.
شماره منطقه
جمعيت (1385)
مساحت منطقه
(هکتار)
تعداد محلات هر منطقه
تراکم جمعيتي
(نفر/هکتار)
شماره منطقه
جمعيت (1385)
مساحت منطقه
(هکتار)
تعداد محلات هر منطقه
تراکم جمعيتي
(نفر/هکتار)
1
379962
3604.8
26
105.4
12
248048
1600
13
155
2
608814
4956.4
32
122.8
13
245724
1989.2
13
12.35
3
290726
2945
13
98.7
14
483432
1453
25
332.7
4
822580
5087
20
161.7
15
644259
3543.6
18
181.8
5
679108
5287
29
128.5
16
291169
1650
9
176.5
6
237292
2144
19
110.7
17
256022
817
14
313.4
7
310184
1536
19
201.9
18
317188
3809
16
83.3
8
378725
1339
13
282.8
19
249786
1162
14
215
9
165903
1966
9
84.4
20
335634
2973
22
112.9
10
315619
807
10
391.1
21
159793
5156
17
31
11
275241
1175
19
234.5
22
108674
10000
10
10.9
جدول شماره 14-3- ويژگي هاي مناطق شهر تهران
منبع: آمارنامه مرکز آمار ايران، 1385، سايت شهرداري مناطق 22 گانه تهران

منطقه 10 شهر تهران، از ده محله که کوچکترين واحد اداري و اجرايي در شهر تهران مي باشد، تشکيل شده که در سه ناحيه شهرداري آن واقع شده اند. 4 محله در بخش جنوبي منطقه و در ناحيه يک شهرداري قرار دارند و به نام هاي شبيري- جي، سليماني- تيموري، هفت چنار و بريانک نامگذاري شده اند. 3 محله در ناحيه دو شهرداري و بخش مرکزي منطقه واقع شده اند. اين محلات به نامهاي هاشمي، کارون جنوبي و سلسبيل جنوبي مي باشند و سه محله ديگر در بخش شمالي منطقه و در ناحيه سه شهرداري قرار دارند و اسامي اين محلات زنجان جنوبي، کارون شمالي و سلسبيل شمالي مي باشد. توزيع جمعيت در ميان 10 محله منطقه 10 و مساحت نسبي محله ها در جدول زير نشان داده شده است.
همانگونه که در جدول شماره 17-3 نشان داده شده است، محله هاشمي با 544 نفر در هکتار، پر تراکم ترين محله و محله سلسبيل جنوبي با 312 نفر در هکتار کم تراکم ترين محله در منطقه 10 شهر تهران به شمار مي روند.

جدول شماره 15-3- ويژگي هاي محلات 10 گانه منطقه 10
رديف
نام محله
جمعيت (1385)
مساحت محله
(هکتار)
تراکم جمعيتي
(نفر/مساحت (هکتار))
1
شبيري – جي
27284
54.9
497
2
سليماني- تيموري
42596
106.4
400.3
3
هفت چنار
30299
94
322.3
4
بريانک
30013
82.3
364.7
5
هاشمي
48050
88.2
544.8
6
کارون جنوبي
26869
57.2
469.7
7
سلسبيل جنوبي
25290
81
312.2
8
زنجان جنوبي
27400
85.7
319.7
9
کارون شمالي
25618
60
427
10
سلسبيل شمالي
32200
97.3
330.9

منبع:نگارنده، بر اساس آمار بدست آمده از شهرداري منطقه 10 تهران
برونداد اين فصل به عنوان دروندادي براي فصل تحليل مورد استفاده قرار مي گيرد.

فصل چهارم- بکارگيري انگاشت کيفيت زندگي در تحليل ويژگي هاي مورد پژوهي پايان نامه
1-4- مقدمه
در اين فصل از پايان نامه، تلاش مي شود انگاشت کيفيت زندگي در تحليل ويژگي هاي مورد پژوهي به کار گرفته شود. کيفيت زندگي شهري معمولاً يا بر اساس شاخص هاي عيني و با استفاده از داده هاي ثانويه و يا با استفاده از شاخص هاي ذهني از ديدگاه ساکنان و ارزيابي ميزان رضايت آنها از زندگي شهري سنجش مي شود. به ندرت شاخص هاي عيني و ذهني کيفيت زندگي در ارتباط با يکديگر به کار گرفته مي شوند. در اين پژوهش، 30 شاخص عيني و ذهني که در 4 عرصه طبقه بندي شده است، با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي با يکديگر ترکيب شده و از ترکيب آنها بر اساس مدل زپف (1984 ميلادي) ، حالت هاي کيفيت زندگي در محلات دهگانه منطقه 10 شهر تهران تعيين گرديد. اين فصل شامل دو بخش مي باشد. در بخش نخست فرايند سنجش کيفيت زندگي در منطقه 10 شهر تهران معرفي گرديد. اين بخش از زيربخش هاي زير تشکيل شده است: در زير بخش نخست عرصه هاي زندگي و متغيرها و شاخص هاي مربوط به آنها معرفي شدند. در زير بخش دوم فرايند تحليل کيفيت زندگي از ديدگاه ساکنان منطقه 10 توضيح داده شد. در زيربخش سوم کيفيت زندگي عيني در منطقه 10 و محلات آن مورد سنجش قرار گرفت و در زيربخش چهارم کيفيت زندگي عيني و ذهني با يکديگر تلفيق شدند و بر اساس آن حالت هاي کيفيت زندگي در محلات منطقه 10 (بهزيستي، سازش پذيري، ناهنجاري و محروميت) تشخيص داده شد. اين حالت ها زمينه اي را براي برنامه ريزي ارتقاء کيفيت زندگي در محلات منطقه 10 شهر تهران فراهم نمود که در فصل بعدي بدان پرداخته خواهد شد. در بخش دوم اين فصل جمع بندي از مطالب اين فصل ارائه شده است.

2-4- هدف
هدف از سنجش کيفيت زندگي در منطقه 10 شهر تهران، شناسايي متغيرهاي تاثيرگذار بر کيفيت زندگي شهروندان و آزمون نمودن فرضيات اين پايان نامه و در نهايت بکارگيري نتايج حاصل از اين سنجش، در برنامه ريزي ارتقاي کيفيت زندگي براي نواحي برنامه ريزي ( محلات با حالت محروميت) مي باشد.

3-4- روش کار
روش کار به کار گرفته شده در اين فصل در نمودار زير نشان داده شده است.

4-4- معرفي فرايند سنجش کيفيت زندگي در محلات دهگانه منطقه 10 شهر تهران
در اين پژوهش، سنجش کيفيت زندگي در دو بعد عيني و ذهني انجام مي شود. در بعد عيني به بررسي آمار و اسناد پرداخته مي شود و در بعد ذهني با بکارگيري سنجه هاي ذهني حاصل از پيمايش و رضايتمندي شهروندان به سنجش کيفيت زندگي پرداخته مي شود. به منظور سنجش کيفيت زندگي در منطقه 10 شهر تهران و محلات آن گام هاي زير پيموده شده است.
1-4-4- گام نخست- انتخاب عرصه هاي زندگي و شاخص هاي مربوط به آنها در منطقه 10 شهر تهران
عرصه هاي زندگي براي سنجش احساسات مردم در مورد زندگي، مهم مي باشد. با توجه به اينکه تاکنون روش يکپارچه و واحدي در زمينه تعيين تعداد عرصه هاي کيفيت زندگي ارائه نشده است وگزينش اين عرصه ها و شاخص ها همواره بر مبناي تشخيص پژوهشگر با توجه به نوع و اهداف پژوهش، داده هاي در دسترس و ويژگي هاي محدوده مطالعاتي صورت گرفته، لذا در اين پژوهش، به منظور تعيين عرصه هاي تاثيرگذار بر کيفيت زندگي منطقه 10 شهر تهران و تعيين شاخص هاي مربوط به هرعرصه، ابتدا بررسي تجربيات کشورهاي مختلف توسعه يافته و در حال توسعه انجام گرفته است و با در نظر گرفتن خصوصيات فرهنگي، اجتماعي و محيطي منطقه 10 شهر تهران، عرصه هاي لازم براي سنجش کيفيت زندگي بر اساس ابعاد کالبدي، اجتماعي و اقتصادي از متون مربوطه و با راهنمايي استاد استخراج گرديد. اما لحاظ کردن همه ابعاد و عرصه هاي فوق با توجه به ويژگي‌هاي منطقه 10 و عدم دسترسي به داده‌هاي مربوط و همچنين براي جلوگيري از پيچيدگي فرايند سنجش امکان‌پذير نبود. در اين مطالعه تلاش

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درمورد بافت فرسوده، حمل و نقل، سلسله مراتب، مواد مخدر Next Entries پایان نامه درمورد حمل و نقل