پایان نامه درمورد سرمایه در گردش، دارایی ها، مدیریت مالی، تداوم فعالیت

دانلود پایان نامه ارشد

توسعه اقتصادي و يكي از مهمترين شاخص هاي تقسيم بندي كشورهاي جهان، همواره نقش تعيين كننده اي در بهبود قدرت رقابت پذيري كشورها بر عهده دارد.(عنایتی،1383)
یکی از دلایل بررسی ترازنامه واحدهای تجاری توسط افراد ذینفع تعیین سرمایه در گردش و یا به عبارتی دیگر وضعیت جاری واحد تجاری است. این شاخص می تواند بیشتر از هر شاخص دیگری بیانگر اطلاعات مفید در مورد وضعیت واحد تجاری می باشد. به بیان ساده سرمایه درگردش بیان می کند که به طور مثال اگر یک واحد تجاری تمام دارایی های جاری خود را به وجه نقد تبدیل واز آن برای تسویه تمام بدهی های استفاده کند. چه مقداری وجه نقد باقی می ماند. با بررسی سرمایه در گردش به روشنی می توان تعیین کرد که آیا واحد تجاری منابع کافی برای پاسخگویی به هزینه ها و بدهی های کوتاه مدت را دارا می باشد یا خیر. (شباهنگ،1381)
سرمایه در گردش از اقلامی مهم دارائی های واحدها و بنگاه های اقتصادی تلقی می شود. که در تصمیمات مالی نقش قابل توجهی دارد. توسعه کمی و کیفی فعالیت های تجاری، توسعه کمی و کیفی قلمرو مدیریت مالی را به دنبال داشته است و به تبع آن مدیریت مالی را پیچیده نموده است. تداوم فعالیت های بنگاه های اقتصادی تا میزان زیادی به مدیریت منابع کوتاه مدت آن بستگی دارد، زیرا فعالیت های عملیاتی در یک دوره عادی که معمولاً سالانه است به شناخت سرمایه در گردش و مدیریت مطلوب آن مربوط می شود به طوری که از این طریق، نتایج مورد انتظار تحقق یابد و امکان تداوم فعالیت در بلند مدت فراهم شود.( رهنمای رودپشتی و همکاران،1387)
از سال ۱۹۰۰ میلادی که مدیریت مالی به عنوان یکی از رشته های مدیریت مطرح شد، اهمیت آن در شرکت ها بیش از پیش آشکار شد، چون بیشتر تصمیمات اتخاذ شده در شرکت بر مبنای اطلاعات بدست آمده از آن است. در تعریف مدیریت مالی جهانخوانی آورده است که: مدیریت بر منابع و مصارف سرمایه است. به گونه ای که ثروت سهامداران به حداکثر برسد. مدیریت مالی به حوزه های تخصصی تری تقسیم می شود که نقش مدیریت سرمایه در گردش در آن از اهمیت زیادی برخوردار است که همان مدیریت دارایی های جاری و بدهی های جاری شرکت است.
اهمیت روز افزون سرمایه در گردش در تداوم فعالیت واحد تجاری موجب گردید راهبردهای گوناگون در ارتباط باسرمایه درگردش، میزان نقدینگی شرکت راتحت تأثیر قرار دهند. شرکترزها می توانند با استفاده صحیح و مناسب از سرمایه در گردش و اتخاذ سیاست های مربوط در جهت بهبود وضعیت نقدینگی، اقدامات اساسی و مورد نیاز را انجام دهند.(عبدل نژاد،1386)

2-2-مبانی و مفاهیم نظری
2-2-1- سرمایه در گردش
توسعه فعالیت های تجاری، توسعه کمی‌ و کیفی «مدیریت مالی» را در پی داشته و مدیریت را پیچیده کرده است. تداوم فعالیت های بنگاه های اقتصادی تا میزان زیادی به مدیریت منابع کوتاه مدت آن ها بستگی دارد، زیرا فعالیت های عملیاتی در دوره عادی که معمولاً سالانه است، به سرمایه در گردش و مدیریت مطلوب آن بستگی دارد، به‌گونه‌ای که نتایج مورد انتظار تحقق یابد و امکان تداوم فعالیت در درازمدت فراهم شود. بنابراین سرمایه در گردش از جمله اقلام مهم دارایی های بنگاه های اقتصادی تلقی می‌شود که در تصمیم گیری های مالی، نقش برجسته‌ای دارد.

2-2-1-1- تعاریف سرمایه در گردش
تعریف واژه سرمایه در گردش در متون حسابداری، دارایی های جاری منهای بدهی های جاری است و نشانگر میزان سرمایه‌گذاری شرکت در وجه نقد، اوراق بهادار قابل فروش، حساب های دریافتنی تجاری و موجودی مواد و کالا منهای بدهی های جاری است. برخی، سرمایه در گردش را به‌وسیله مجموع دارایی ها و بدهی های جاری معنی می‌کنند و اختلاف آنها را به‌عنوان سرمایه در گردش خالص بیان می‌کنند. به‌عبارت دیگر، سرمایه در گردش خالص، معرف آن بخش از دارایی های جاری است که بر بدهی های جاری فزونی دارد و از طریق وام گرفتن بلندمدت و حقوق صاحبان سرمایه، پشتیبانی شده است (شباهنگ،1381)
سرمایه در گردش یک شرکت مجموع مبالغی است که در دارایی های جاری سرمایه گذاری می شود.(رهنمای رودپشتی و همکاران،1387)
“سرمایه در گردش” همان دارایی های جاری یک واحد تجاری است که می توان شامل بانک، حساب های دریافتنی و موجودی کالا باشد. سرمایه در گردش یک معیار مالی است که میزان نقدینگی لازم برای عملیات جاری رانشان داده و درجه انعطاف پذیری مالی واحد تجاری را اندازه گیری می کند. انعطاف پذیری مالی عبارت از توانایی واحد تجاری مبنی براقدام موثر جهت تعیین میزان و زمان جریان نقدی آن می باشد به گونه ای که واحد تجاری بتواند در قبال رویدادها و فرصت های غیر منتظره واکنش نشان می دهد. مجموعه صورت های مالی اطلاعاتی را که جهت ارزیابی انعطاف پذیری واحد تجاری مفید است منعکس می کند. (آپوهامی،2010)
به طور کلی سرمایه در گردش به دارایی های جاری یا کوتاه مدت شرکت که عبارتست از: وجه نقد، حساب های دریافتنی، موجودی و اوراق بهادار قابل فروش اطلاق می گردد.(آپو هامی،2010)

2-2-1-2- منابع ومصارف سرمایه درگردش
دارائى‌هاى جارى يک شرکت از اقلام زير تشکيل مى‌گردد: صندوق و بانک، اوراق بهاءدار قابل‌فروش، حساب‌هاى دريافتني، موجودى کالا و ساير دارائى‌هاى جاري. بسيارى از دارائى‌هاى جارى از محل بدهى‌هاى جارى (مثل حساب‌هاى پرداختني، اسناد پرداختنى و وام‌هاى کوتاه‌مدت) تأمين مالى مى‌شوند. در عين حال، برخى از شرکت‌ها بخشى از دارائى‌هاى جارى خود را از محل وام‌هاى بلندمدت يا از محل حقوق صاحبان سهام تأمين مى‌کنند.(عنایتی،1383)

2-2-1-3-ماهیت و اهمیت سرمایه در گردش
اگرسرمایه در گردش ضعیف شود شرکت به سختی می تواند شکوفا مانده و به فعالیت خود ادامه دهد. نبود سرمایه در گردش کافی به عنوان یک علت اصلی ورشکستگی واحدهای تجاری کوچک در بسیاری از کشورهای در حال توسعه و پیشرفته قلمداد می شود.(شباهنگ، 1381)
اصولاً سرمايه در گردش توان بازپرداخت بدهي ها را نشان مي دهد و دليلش هم اين است كه چون از تفاضل دارايي ها و بدهي هاي جاري به دست مي آيد نشان گر منابعي از شركت است كه قابليت نقد شوندگي بالايي دارند پس هرچه قدر كه سرمايه در گردش بزرگتر از صفر باشد مطلوب تر است و نشان دهنده اين است كه شركت قادر است در مدت زماني كمتر از يك سال بدهي هايش بپردازد. اصولاً سر مايه در گردش در خصوص فرض تداوم فعاليت مطرح است  و يكي از نسبت هاي مورد توجه اعتبار دهندگان و استفاده كنندگان از صورت هاي مالي در كنار ساير نسبت ها مي باشد. موفقیت یک واحد تجاری بستگی به توانایی اش در جهت دریافت وجه نقد بیشتر از پرداخت آن می باشد، مشکلات گردش وجه نقد تعداد زیادی از واحدهای تجاری کوچک بر اثر مدیریت مالی ضعیف و به ویژه کمبود برنامه ریزی در ارتباط با نیازهای وجه نقد است.(نوبانی،2008 )

2-2-1-4- خالص سرمایه در گردش
در صورتی که مبالغ بدهی های جاری را از دارایی هایی جاری کسر کنیم، خالص سرمایه در گردش بدست می آید. این معیار به مراتب دقیق تر است و در تصمیم گیری ها بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.
بدهی های جاری – دارایی های جاری = سرمایه در گردش
خالص سرمایه در گردش می تواند مقداری مثبت یا منفی داشته باشد. عموماً این مقدار بستگی زیادی به بدهی های شرکت دارد جای تعجبی نیست که مبالغ قابل توجهی از سرمایه در گردش می تواند موجبات موفقیت واحدهای تجاری را فراهم سازد. اما در عین حال باید به ریسک سرمایه در گردش زیاد و خطر راکد ماندن وجوه نقد توجه داشت.(بهارمقدم،1391)
طبق استاندارد حسابداری 14 ایران یک دارایی زمانی باید به عنوان دارایی جاری طبقه بندی شود که:
الف. انتظار رود طی چرخه عملیاتی معمول واحد تجاری یا ظرف یکسال از تاریخ ترازنامه، هر کدام طولانی تر است، مصرف یا فروخته شود، یابه وجه نقد یا دارایی دیگری که نقد شدن آن قریب به یقین است تبدیل شود.
ب. وجه نقد یا معادل وجه نقدی باشد که استفاده از آن محدود نشده است.
و یک بدهی زمانی باید به عنوان بدهی جاری طبقه بندی شود که انتظار رود طی چرخه عملیاتی معمول واحد تجاری یا ظرف یک سال از تاریخ ترازنامه، هرکدام طولانی تر است تسویه شود. سایر بدهی ها باید به عنوان بدهی های غیر جاری طبقه بندی شود.

2-2-1-5-عوامل موثر در تعیین میزان سرمایه درگردش
میزان سرمایه در گردش در هر شرکت تحت تأثیرعوامل خاصی است که به دلیل تفاوت میزان وجود این عوامل در شرکت ها نیاز به سرمایه در گردش متناسب با آن ها تغییر می کند. برخی از این عوامل به شرح زیر است:

1)ماهیت تولید(فعالیت) شرکت:
اگر شرکت ها را به لحاظ ماهیت فعالیت به سه دسته تولیدی، مالی بازرگانی و صنعتی تقسیم کنیم سرمایه در گردش مورد نیاز در این سه دسته از شرکت ها متفاوت است. شرکت های مالی و بازرگانی سرمایه در گردش زیادی لازم دارند. شرکت های خدماتی کمترین نیاز و شرکت های صنعتی وسط این دو دسته قرار می گیرد. علاوه بر ماهیت فعالیت شرکت ها اندازه فعالیت نیز تعیین کننده میزان سرمایه در گردش مورد نیاز است. هرچه اندازه شرکت بزرگ تر باشد نیاز به سرمایه در گردش بیشتر است.(دیلف،2003)

2)دوره تولید شرکت:
هرچه دوره تولید شرکت یعنی مدت زمان مورد نیاز برای تبدیل مواد خام به کالای ساخته شده بیشتر باشد نیاز به سرمایه در گردش هم بیشتر است. نوع تکنولوژی مورد استفاده شرکت ها نقش تعیین کننده ای در دوره تولید دارد. (دیلف،2003)

3)خط مشی تولید شرکت:
برای شرکت های که از فروش فصلی برخوردار هست این موضوع اهمیت بیشتری دارد شرکت ها برای اینکه پاسخ گو مشتریان خود باشد دو خط مشی تولیدی دارند. یک خط مشی این است که در دوران فروش از ظرفیت کامل تولیدی استفاده کنند خط مشی دیگر این است که شرکت تولید خود را به طور ثابت طی سال تقسیم کند و فصل بدون تولید نداشته باشد بدیهی است این خط مشی نیاز به سرمایه در گردش بیشتری دارد وخط مشی اول نیز عدم استفاده از امکانات شرکت در یک فصل خاص را به دنبال دارد با توجه به خط مشی انتخابی شرکت باید تبعات سرمایه در گردش را بپذیرد. (دیلف،2003)

4) خط مشی اعتباری عرضه کنندگان:
اگر خط مشی عرضه کنندگان خط مشی آزاد باشد به سرمایه در گردش کمتری نیاز است. همچنین اگر شرکت با شرایطی مواجه باشد که خریداران حاضر به پیش پرداخت وجوه بابت فروش باشد نیز نیاز به سرمایه در گردش کاهش می یابد. (دیلف،2003)

5) فعالیت های شرکت در خصوص رشد و توسعه:
معمولا شرکت های در حال رشد نیاز به سرمایه در گردش بیشتری دارند و معمولا این نیاز پیوسته است. البته سرمایه در گردش قبل از رشد مطرح می شود و به عنوان پیش نیاز تحقق رشد است و این گونه نیست که رشد تحقق یابد وآنگاه مشخص شود که نیاز به سرمایه در گردش بالا رفته است. (دیلف،2003)

6)سهولت دستیابی به مواد اولیه:
در مواقعی که عرضه کنندگان مواد اولیه محدود هستند و یا به هر دلیلی مواد اولیه به آسانی در اختیار شرکت قرار نمی گیرند. در این گونه موارد شرکت ناچار است سرمایه گذاری زیادی در مواد انجام دهد. (دیلف،2003)

7)سطح سود:
سود خالص تا زمانی که نقدی باشد یک منبع سرمایه در گردش محسوب می شود. (دیلف،2003)

8)سطح مالیات:
معمولاً شرکت در مورد مبلغ و زمان پرداخت مالیات چندان اختیاری ندارد، برنامه ریزی مناسب شرکت در زمینه مالیات می توان تا حدی مشکلات احتمالی آن را مرتفع نماید. (دیلف،2003)

9)خط مشی تقسیم سود:
پرداخت سود منابع نقدی شرکت را مصرف می کند لذا به همان اندازه هم روی سرمایه در گردش تأثیر می گذارد. (دیلف،2003)

10)خط مشی استهلاک :
با توجه به اینکه هزینه استهلاک خروج نقدی از شرکت محسوب نمی شود نوعی تأثیر بر حجم سرمایه در گردش مورد نیاز است و این تأثیر غیر مستقیم است. (دیلف،2003)

11)تغییرات سطح قیمت :
تأثیر تغیر سطح قیمت بر موفقیت سرمایه در گردش بسته به ماهیت فعالیت شرکت ها و جایگاهشان در بازار متفاوت است اگر سطح قیمت ها بالا رود (تورم) نیاز به سرمایه در گردش بیشتر می شود در صورتی که شرکت بتواند متناسب با آن ها قیمت کالای خود را بالا

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درمورد سرمایه در گردش، مدیریت سرمایه، دارایی ها، ارزش بازار Next Entries پایان نامه درمورد سرمایه در گردش، مدیریت سرمایه، تبدیل وجه نقد، سودآوری