پایان نامه درمورد سرمایه درگردش، بورس اوراق بهادار، بورس اوراق بهادار تهران، مدیریت سرمایه

دانلود پایان نامه ارشد

با عنوان پرتفوی بشناسیم. این مسئله برایمان روشن میشود که پرتفوهای موجود در زمینه ریسک بازار و ریسک اعتباری کم و بیش به طبقات مشخص و بدون تداخلی قابل تقسیم اند. اما، در حیطه ریسک عملیاتی، پرتفوی ذیربط که همان مجموعه فرایندهای سازمان است، به سختی به چند طبقه معین و قابل تشخیص تقسیم میشود. در واقع، مقایسه بین این ریسکهای مختلف گویای این واقعیت است که عناصر پرتفویهایی که برای مدیریت ریسک عملیاتی در نظر گرفته میشوند، بسیار بی کیفیتاند؛ یا حداقل نسبت به ریسک بازار و عملیاتی نامتجانس هستند. مسئله دیگری که درک و مقابله با ریسک عملیاتی را پیچیده میکند این است که ارزش در معرض خطر ناشی از ریسک عملیاتی تنها توسط ارزش نقدشوندگی شرکت محدود میشود. به عبارت دیگر، حداکثر ارزشی که از جانب ریسک عملیاتی تهدید میشود، کل ارزش سازمان است و این در حالی است که در مورد ریسک بازار این مقدار به ارزش بازار پرتفوی اوراق بهادار و در مورد ریسک اعتباری به ارزش اعتبارات موسسه مالی محدود میشود(گروه مطالعات و مدیریت ریسک بانک اقتصاد نوین 1389).

2-2-12-2- ارتباط بین ریسک و سرمایه درگردش
شرکتها میتوانند با به کارگیری استراتژیهای گوناگون، در رابطه با مدیریت سرمایه درگردش، میزان نقدینگی شرکت را تحت تاثیر قرار دهند. این استراتژیها را میزان ریسک و بازده آنها مشخص میکند. مدیران سرمایه درگردش به دو دسته تقسیم میشوند: محافطه کار و متهور (جسور). استراتژی محافظه کارانه در مدیریت سرمایه درگردش باعث خواهد شد که قدرت نقدینگی بیش از حد بالا برود. در اجراء سیاست محافظه کارانه سعی میشود که ریسک ناشی از ناتوانی بازپرداخت بدهیها سرسید شده به پایین ترین حد برسد. مدیر، در این نوع استراتژی، میکوشد تا مقدار زیادی دارائی جاری (که نرخ بازده آنها پایین است)نگه دارد، از این رو، شرکتهایی که چنین استراتژیای داشته باشند به اصطلاح دارای ریسک نقدینگی و بازده اندک خواهند بود. مدیر سرمایه درگردش با استراتژی جسورانه میکوشد تا با داشتن کمترین میزان دارائی جاری، از بدهیهای جاری بیشترین استفاده را ببرد و شرکت را به این گونه اداره کند. در اجرای این استراتژی، ریسک نقدینگی بسیار بالا خواهد رفت و شرکتی که این استراتژی را به اجرا درآورد، بارها در وضعیتی قرار میگیرد که نمیتواند بدهیهای سررسید شده را بپردازد. از سوی دیگر، چون حجم دارائیهای جاری به پایینترین حد میرسد، نرخ بازده سرمایهگذاری بسیار بالا میرود (البته اگر شرکت ورشکست نشود). شرکتهای که استراتژی جسورانه را در پیش میگیرند ریسک بالایی را میپذیرند و نرخ بازدهی آنها بالا است. شرکتها میتوانند در اداره امور دارائیهای جاری و بدهیهای جاری، استراتژیهای گوناگونی به کار ببرند. با ترکیب این استراتژیهای گوناگون میتوان سیاستی را در پیش گرفت که سرمایه درگردش به حد مطلوب برسد(نیکومرام، رهنمای رودپشتی و هیبتی 1383).

2-3- پیشینه پژوهش:
2-3-1- پژوهشهای داخلی
در ايران نيز تا كنون تحقيقات كمي بر روي سرمايه درگردش صورت گرفته است. تحقيقات انجام شده بيشتر بر تاثير سرمايه درگردش بر عملكرد شركتها و بازدهي پرداختهاند و هنوز تحقيقي در مورد تاثير ريسك بر سرمايه درگردش انجام نشده است. از جمله تحقيقات انجام شده بر روي سرمايه درگردش به شرح زیر است:
پيشكاري (1375) دريافت كه اهميت روزافزون مديريت سرمايه درگردش موجب تخصصي شدن اين رشته مديريتي شده است. سرمايه درگردش و مديريت آن به اندازهاي اهميت دارند كه عدم كارآيي مديريت در اين امر منجر به كاهش فروش و در نتيجه كاهش سود شركت ميشود.
اسرمي (1380) دريافت رابطه مستقيم و معنيداري ميان سرمايه درگردش و سودآوري وجود دارد. همچنين وي معتقد است شركتي كه سودآور نباشد مريض است، پس با توجه به اين موضوع نقش مديريت سرمايه درگردش بيشتر تجلي ميكند.
ابزري و همكاران (1382) در بررسيهاي خود ابتدا اهميت مديريت سرمايه درگردش و نقش مهمي كه در حيطه مديريت مالي دارد را خاطر نشان ميكنند. سپس راهبردهاي موجود جهت دستيابي به مديريت قوي در زمينه سرمايه درگردش را بررسي كرده و ويژگيهاي آنها و شرايط كاربردي هر يك را بيان ميكنند.
رهنماي رودپشتي وكيايي (1387) در بررسيهاي خود دريافتند كه رابطه معناداري بين راهبردهاي مديريت سرمايه در گردش با توان نقدينگي و توان پرداخت بدهيها وجود دارد.
ولي پور و حسيني (1388) طي پژوهشی كه بر روي شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سالهاي 1386-1379 داشتند، دریافتند که رابطه معكوس و معنیداري بين سياست سرمايه درگردش و سودآوري سهام وجود دارد.
محمدي(2010) پژوهشی با عنوان”تاثیر مدیریت سرمایه درگردش برارزش بازار شركتها در جامعه شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران” انجام داده است. نمونه آماري تحقيق مذكور شامل 92 شركت ميباشد كه بين سالهاي 1997 تا 2006 مورد بررسي قرار گرفتهاند. نتايج تحقيق مزبور حاكي از اين ميباشد كه بين ارزش شركتها با دوره وصول مطالبات، دوره گردش موجوديها، دوره واريز بستانكاران و چرخه تبديل وجه نقد، رابطه معكوس معنیداری وجود دارد.
داودی و مقدمی(1388) در پژوهش خود به ارتباط منفی قابل توجه بین طول مدت جمع آوری حسابهای دریافتنی و درآمد عملیاتی حاصل از فروش و گردش نقدی عملیات دست یافتند: نتایج همچنین نشان میدهد که با کوتاه شدن مدت تبدیل موجودیها به جای بهبود عملکرد شرکت و گردش نقدی، موجب تضعیف آن خواهد شد و شرکتها میتوانند با کوتاه کردن مدت چرخه تبدیل نقدی و مدت جمع آوری حسابهای دریافتنی، سوددهی خود و گردش نقدی را بهبود بخشند57.
صفری (1389) نیز به بررسی رابطه سودآوری واحد تجاری و مدیریت سرمایه درگردش از یک نمونه شامل 99 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1382-1388 استفاده نموده است نتایج این پژوهش نشان میدهد که رابطه منفیای بین سودآوری، که از طریق نسبت سود ناخالص اندازه گیری شده است و چرخه تبدیل وجه نقد و اجزای آن، وجود دارد و از نظر آماری نیز معنیدار است. یافتههای پژوهش بیان میکند که مدیران میتوانند از طریق کنترل صحیح چرخه تبدیل وجه نقد و نگهداری حسابهای دریافتنی، موجودی کالا و حسابهای پرداختنی در یک سطح مطلوب برای واحد تجاریشان سود ایجاد کنند58.
ایزدی نیا و تاکی(1389) برای بررسی رابطه سودآوری واحد تجاری و مدیریت سرمایه درگردش از یک نمونه شامل 99 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1382-1388 استفاده نموده است نتایج این پژوهش نشان میدهد که رابطه منفیای بین سودآوری، که از طریق نسبت سود ناخالص اندازه گیری شده است و چرخه تبدیل وجه نقد و اجزای آن، وجود دارد و از نظر آماری نیز معنیدار است59.
حسن قاليباف اصل (1373)، به بررسي تأثير ساختار سرمايه (اهرم مالي) بر روي ريسك سيستماتيك(β) سهام عادي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران پرداخته است. در اين تحقيق، 26 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران كه در سال 1368، در بورس فعال و داراي هزينه بهره وامهاي دريافتي بودند، انتخاب و در فاصله زمان (1372 تا 1386) مورد بررسي قرار گرفت. فرضيات اين پژوهش عبارتند از:
1. اين ساختار سرمايه (اهرم مالي) شركت و ريسك سيستماتيك سهام عادي آن شركت در بورس اوراق بهادار تهران، ارتباط وجود دارد.
2. ميزان پراكندگي ريسك سيستماتيك سهام مشاهده شده در شركتهاي اهرمي، بزر گتر از ريسك سيستماتيك غير اهرمي است.
نتايج اين پژوهش نشان ميدهد كه ميانگين بتاي غير اهرمي كوچك تر از ميانگين بتاي اهرمي ميباشد.يعني با استفاده بيشتر از اهرم (بدهي) ريسك سيستماتيك سهام شركت در بازار بالاتر ميرود.
بنابراين پراكندگي بتاهاي غير اهرمي، با پراكندگيهاي بتاهاي اهرمي با استفاده از تحليل انحراف معيار دو جامعه مورد مقايسه قرارگرفت. با توجه به ارقام به دست آمده از تحقيق، انحراف معيار سهام غير اهرمي كوچكتر از انحراف معيار سهام اهرمي در هر صنعت ميباشد.
احمد احمدپور (1377)، در رسالة دكتراي خود، به بررسي ”آثار اهرم عملياتي، مالي و اندازة شركت روي ريسك سيستماتيك سهام عادي شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق تهران“ پرداخت. نتايج تحقيق نشان ميدهد كه اهرم مالي روي ميزان ريسك سيستماتيك اثر دارد؛ يعني با افزايش ميزان بدهي شركتها، ريسك سيستماتيك نيز افزايش مييابد. در صورتي كه اهرم عملياتي روي ميزان ريسك سيستماتيك اثر ندارد. اندازة شركت (ميزان دارايي) روي ميزان ريسك اثر معنادار دارد. به عبارت ديگر هر اندازه ميزان دارايي شركتها بيشتر باشد، ريسك سيستماتيك آن كاهش مييابد.
نوروش و عباس وفادار ( 1378 ) به بررسي سودمندي اطلاعات حسابداري در ارزيابي ريسك بازار شركتها در ايران پرداختند. در اين تحقيق، تعدادي از نسبتهاي مالي از جمله نسبتهاي سود خالص به حقوق صا حبان سهام، دارايي جاري به بدهي جاري، فروش به حقوق صاحبان سهام و جمع داراييها به عنوان نمادهايي از اطلاعات حسابداري انتخاب شدهاند و رابطه آنها با ريسك بازار 39 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، مورد آزمون قرار گرفته است. چهارچوب زماني اين تحقيق، از ابتداي سال 1375 تا پايان سال 1376 ميباشد. نتايج حاصل، رابطه معنيداري بين نسبت سود خالص به حقوق صاحبان سهام و ريسك بازار شركتها در سطح اطمينان 95 درصد را نشان ميدهند. اين نسبت مالي9/14 درصد از تغييرات در ريسك بازار شركتها را اندازه گيري ميكند. ساير نسبتهاي مالي بدون رابطه معنيدار با ريسك بازار شركتها بودهاند. نتايج به دست آمده بيانگر اين مطلب است كه در ايران اطلاعات تاريخي حسابداري به طور كامل در قيمت اوراق بهادار انعكاس نمييابد. به بيان ديگر، بورس اوراق بهادار تهران از كارآيي لازم برخوردار نيست.

2-3-2- پژوهشهای خارجی
گرابلاسكي (1976) نشان داد رابطه مهمي بين ارزيابيهاي مختلف موفقيت و به كارگيري سياستهاي سرمايه درگردش وجود دارد. مديريت گردش وجوه و چرخه تبديل به پول نقد، يك مؤلفه مهم مديريت مالي همه شركتها، به ويژه شركتهايي است كه محدوديت سرمايه دارند و بيشتر بر منابع مالي كوتاه مدت تكيه دارند.
اسمیت60 (1985) در ادامه مطالعات خود دريافت كه مديريت سرمايه درگردش موضوعي بسيار مهم ميباشد، زيرا بر سودآوري و ريسك تاثير بسزايي دارد و متعاقبا بر ارزش شركت نيز تاثيرگذار است. وي همچنين مشاهده كرد، مديريت سرمايه درگردش با مشكلاتي مواجه است كه در مديريت داراييهاي جاري، بدهيهاي جاري و ارتباط بين آنها ريشه دارد.
وست هد و هورث61 (2003) نشان دادند كه در واحدهاي تجاري كوچك و در حال رشد، يك مديريت كارآمد سرمايه در گردش، مؤلفه اصلي موفقيت، تداوم فعاليت، سوددهي و نقدينگي است. آنها ادعا كردند كه شركتهاي كوچكتر بايد به منظور كاهش احتمال ورشكستگي تجاري و نيز افزايش عملكرد تجاري، يك سري برنامههاي رسمي مربوط به مديريت سرمايه در گردش اتخاذ كنند.
تروئل و سولانو62 (2004) به بررسي مديريت سرمايه درگردش و نقش آن بر سودآوري شركتها پرداختند. دوره مورد بررسي آنها هفت سال(2002-1996) میشد. آنها دريافتند كه كاهش چرخه تبديل وجه نقد، موجب بهبود در سودآوري شركت ميشود. آنها بيان كردند مديريت سرمايه درگردش، از آن جهت مهم است كه بر سودآوري و ريسك شركت تاثير گذار ميباشد و متعاقبا موجب ارزش آفريني در شركت نيز ميشود.
الجلی63 (2004) بيان ميكند كه مديريت سرمايه درگردش موثر، شامل برنامه ريزي و كنترل داراييهاي جاري و بدهيهاي كوتاه مدت ميباشد، به صورتي كه ريسك عدم توان ايفاي تعهدات كوتاه مدت حذف شده و از سويي باعث جلوگيري از سرمايهگذاري مازاد در اين گونه داراييها ميگردد.
در مطالعه ديگري توسط بانك فدرال ( 2008 ) روشهاي مطلوب براي مطالعه سرمايه درگردش جهت كاهش ريسك و دستيابي به حداكثر بازده مورد بررسي گرفت. نتايج بيانگر آن بود كه راهبردهاي سرمايه درگردش به منظور كاهش ريسك بايستي در زنجيره فعاليتهاي شركت در نظر گرفته شوند.
افزا و نظیر64 (2009) شواهدي بدست آوردند كه نشان ميدهد، شركتها با دانستن تعريف سرمايه درگردش و جايگاه آن، ميتوانند ريسك خود را

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درمورد تبدیل وجه نقد، سودآوری، سرمایه درگردش، ارزش شرکت Next Entries پایان نامه درمورد سرمایه درگردش، تبدیل وجه نقد، ریسک بازار، ریسک عملیاتی