پایان نامه درمورد دريافت، پيام، تصديق

دانلود پایان نامه ارشد

ارتباط خودکار يا مکاتبه يا اتخاذ هر نوع تدبير مناسب از سوي مخاطب که اصل ساز را به نحو معقول از دريافت داده پيام مطمئن کند تصديق داده پيام محسوب مي گردد.”154
از ماده فوق موارد ذيل استباط مي شود.
1. ارسال کننده مي تواند از مخاطب تصديق دريافت داده پيام رابخواهد،کلمه ” بخواهد” بدين معني است که ارسال کننده مي تواند مخاطب را ملزم به اين امر نمايد که تصديق داده پيام را به او اطلاع دهد و اين مورد در جايي است که الزام، جزئي از شرايط ارسال کننده براي مخاطب باشد که معمولا در اشخاص حقوقي ديده مي شود.
2. طرفين مي توانند براي تصديق دريافت داده پيام با يکديگر توافق کنند،اين مورد در جايي است که طرفين اشخاص عادي بوده و در اين رابطه با يکديگر توافق مي کنند.
3. اين توافق مي تواند قبل و يا در هنگام ارسال داده پيام صورت بگيرد،قبل از ارسال داده پيام معمولا در توافق نامه تنظيمي في مابين طرفين است و در هنگام ارسال داده پيام مي توان در متن داده پيام اين موضوع را خواستار شود يا از طريق ديگربه توافق برسند، نکته مهم اينست که بعد از ارسال داده پيام نمي توان درخواست مطرح و يا توافق در اين زمينه حاصل شود. به اين دليل که تصديق دريافت هر داده پيام مي بايست در لحظه دريافت انجام شود تا شخص بتواند از تعهدات ناشي از آن استفاده نمايد و در بخي موارد زمان در يافت ، زمان شروع تعهد مي باشد. البته مي توان تصديق دريافت داده پيامهايي که از قبل ارسال شده است را درخواست نمود اما توافق بر تصديق دريافت براي داده پيامهايي است که در آينده ارسال خواهد شد .
4. طرفين مي توانند به روش تصديق دريافت داده پيام نيز توافق نمايند،توافق ممکن است مبتني بر هر روشي باشد،اعم از داده پيام،پيامک،نامه،تلفن و ساير روشها. البته معقول تر اينست روشي انتخاب شود که بتوان در آينده به آن استناد جست و به استناد همين قانون داراي اعتبار باشد،کما اينکه تصديق از طريق تلفن نمي تواند در آينده مورداستناد قرار گيرد.
5. در صورت عدم توافق در روش اعلام ، تصديق اين امر بر عهده مخاطب گذاشته شده است که به هر روشي که صلاح بداند ارسال کننده را مطلع سازد. معمولا چون مخاطب از طريق توافق يا درخواست ارسال کننده ملزم به اين امر شده روشي را بر مي گزيند که در آينده بتواند با اثبات و معتبر بودن آن خود را از مسئوليت مبري نمايد.
6. فرستنده بايست بطور معقول از تصديق دريافت مطلع شود،معقول را مي توان اينگونه تعبير کرد فرستنده ممکن است داده پيامهاي متعددي براي يک شخص ارسال نمايد،لذا بايد مطلع شود کداميک را گيرنده دريافت و تصديق نموده است، لذا گيرنده بايستي در تصديق خود جهل فرستنده را در دريافت داده پيام مورد نظر خود رفع نمايد. البته کلمه معقول داراي معاني و تفاسير مختلفي مي باشد که عندالزوم در محاکم مي تواند از موجبات صدور آراء مختلف و متضاد به شمار آيد.
موارد فوق تمثيلي بوده و مانع از اين نيست که شخص حقيقي ارسال کننده نتواند مخاطب را ملزم نمايد و يا شخص حقوقي بايستي در اين امر با مخاطب به توافق برسد.155
همچنين اشخاصي که داراي ارتباطات زياد مي باشند با تنظيم پست الکترونيک خود پس از دريافت هر پست الکترونيک به صورت خودکار تصديق دريافت داده پيام را به فرستنده ارسال مي کنند. گردانندگان پايگاههاي اطلاع رساني نيز که داراي ارتباطات وسيع تري مي باشند معمولا با نصب نرم افزارهاي مربوطه سيستم خود را به نحوي تنظيم مي نمايند که به محض دريافت يک داده پيام به صورت خودکار توسط سيستم، تصديق دريافت آنرا به پست الکترونيکي فرستنده اعلام مي نمايد.
نکته مهم اين تصديق تنها دريافت داده پيام بدون توجه به مندرجات آن است، به اين معني که فقط متن پيش فرض براي فرستنده ارسال مي شود و سيستم شخص مخاطب فقط دريافت آنرا بدون توجه به مندرجات تصديق مي نمايد و اگر مندرجات به صورت ناقص ارسال شده باشد مي تواند در آينده از موارد بروز اختلاف باشد که در ادامه و در شرح ماده 24 بيان خواهد شد.
حال ممکن است داده پيام براي طرفين داراي اثر حقوقي باشد، ممکن است تعهدي ايجاد شود و يا معامله اي صورت پذيدرو ساير موارد که معمولا براي فرستنده داراي بار حقوقي بيشتري است و ممکن است براي انجام آن زمان محدودي در اختيار داشته باشد،لذا فرستنده مي بايست براي قبول اين بار حقوقي و مسئوليت از زمان دريافت داده پيام مطلع شود تا بتواند در زمان مقرر مسئوليت خود را به انجام رساند.
” اگر اصل ساز بطور صريح هر گونه اثر حقوقي داده پيام را مشروط به تصديق دريافت داده پيام کرده باشد ، داده پيام ارسال نشده تلقي مي شود، مگر آنکه تصديق آن دريافت شود.”156
مطابق اين ماده طرح اين موضوع از طريق فرستنده مي بايست بطور صريح و آشکار بيان شود (منطوق) و بيان بصورت ضمني و در لفافه (مفهوم) که مخاطب را ملزم به تامل و دقت در متن مي کند و حتي ممکن است به اين امر پي نبرد مورد قبول واقع نشده است و اين بيان مي تواند قبل و يا هنگام ارسال داده پيام صورت گيرد و نمي توان بعد از ارسال داده پيام درخواست نمود ، اين مورد در عبارت ” …مشروط به تصديق دريافت داده پيام کرده باشد”ذکر شده است، زمان فعل گذشته است؛ يعني بايد هنگاميکه داده پيام به مخاطب مي رسد اين شرط از قبل مورد توافق قرار گرفته باشد و اين امر بدين معني است که قبل از ارسال و يا هنگام ارسال داده پيام باشد ، اصل بر اينست که داده پيام ارسال نشده است تا زمانيکه تصديق آن دريافت شود، در اينصورت بار حقوقي زماني براي فرستنده ايجاد مي شود که تصديق دريافت داده پيام به او رسيده باشد و اثبات اين امر برعهده گيرنده است که ثابت نمايد تصديق دريافت داده پيام را ارسال نموده و فرستنده نيز آنرا دريافت نموده است .157
موضوع مهمي که مي بايست مورد توجه قرار گيرد اينست که آيا وجود شرايط ارسال و تصديق دريافت در رابطه با محتواي داده پيام نيز صادق است؟ به اين معني که داده پيامي که داراي شرايط ارسال مي باشد ، محتوي آن نيز بصورت صحيح و کامل ارسال شده است؟ ويا داده پيامي که دريافت آن تصديق شده است مخاطب محتواي آنرا بصورت کامل دريافت نموده و به جزئيات آن واقف است؟
همانگونه که ذکر شده مي توان با تنظيمات پست الکترونيک ، سيستم را به گونه اي برنامه ريزي کرد که بصورت خودکار در هنگام دريافت داده پيام ،تصديق دريافت آنرا به فرستنده ارسال نمايد، در اينحالت ممکن است مخاطب حتي از دريافت داده پيام اطلاعي نداشته باشد اما تصديق دريافت آن بصورت خودکار ارسال شده است، لذا نمي توان تصديق دريافت را به محتواي داده پيام تسري داد و چنين استنباط نمود که مخاطب از محتواي آن نيز مطلع شده است. همچنين ممکن است که ارسال کننده سهوا متن کامل داده پيام را ارسال نکرده باشد يا ضميمه هاي آن را بصورت ناقص فرستاده باشد و يا هر شرايط ديگري از سوي ارسال کننده که موجب دريافت ناقص داده پيام از سوي مخاطب گردد.
” اماره دريافت داده پيام راجع به محتواي داده پيام صادق نيست.”158
در خصوص معني اماره بايد گفت قانونگذار در تعريف اماره آورده است “اماره عبارت است از اوضاع و احوالي که به حکم قانون يا در نظر قاضي دليل بر امري شناخته مي شود”. 159 ” از بيان ماده ???? قانون مدني معلوم مي شود اماره عبارت است از امر معلومي در خارج ،که بوسيله آن امر مجهولي ثابت مي شود، آن امر معلوم اوضاع و احوال خاصي است در خارج ،که دادرس را راهنمايي به امري مي نمايد که وجود آن مورد ادعاست که بدون راهنمايي اوضاع و احوال، آن امر مجهول مي باشد، بدين جهت در هر موردي که آن اوضاع و احوال يافت گرديد حکم به وجود آن امر مجهول مي شود. “160
به بيان ساده تر اماره عبارتست از شرايط و اوضاع و احوال خاصي که بوسيله آنها مي توان موضوعي مجهول را ثابت نمود. شرايط و اوضاع و احوال مورد نظر در بحث ما همان شرايط داده پيام ارسال شده و شرايط تصديق آنست که با وجود اين شرايط يک داده پيام ارسال شده توسط ارسال کننده و دريافت شده توسط مخاطب محسوب مي گردد که اين موارد همان مجهول ها هستند که بايستي ثابت شوند، اما اين شرايط ( اماره ) فقط در خصوص داده پيام صادق است و به محتواي آن اعم از اينکه متن، تصوير، صوت و يا هر چيز ديگر باشد صدق نمي کند و تصديق ارسال و دريافت صحيح محتواي يک داده پيام ارسال و دريافت شده شرايط خاص خود را مي طلبد، اعم از اينکه طرفين در رابطه با محتوا، نحوه اجرا ، رفع ابهام و يا ساير شرايط با يکديگر در ارتباط باشد که مي توان دريافت صحيح محتواي داده پيام را از آن استباط نمود.
همانگونه که در شرح ماده 22 قانون تجارت الکترونيک بيان شد طرفين مي توانند در خصوص نحوه ارسال و تصديق دريافت داده پيام توافق نموده و روشي را براي آن مشخص نمايند،پس از اين توافق طرفين موظف به رعايت آن شرايط مي باشند، همچنين در صورت عدم توافق، طرفين جهت ارسال و دريافت مي بايست يک سري الزامات استاندارد را رعايت نمايند، بدين معني که هر سيستم ارسال و دريافت داده پيام براي خود داراي يک سري اصول و شرايط از پيش تعيين شده مي باشد و طرفين براي استفاده از اين سيستم ملزم به رعايت آنها مي باشند تا بتوانند داده پيامي را ارسال نموده و يا دريافت نمايند. حال در صورت وجود توافق طرفين در روش تصديق دريافت،علاوه بر اينکه مخاطب نمي تواند به روش ديگري عمل نمايد و ملزم به اعمال روش مورد توافق است ، نمي تواند در هر تصديق دريافت داده پيام تمامي مراحل را ذکر نموده و نحوه انجام آنرا براي فرستنده بيان نمايد و عملا نيز امکان پذير نمي باشد ، زيرا ممکن است توافق مورد نظر داراي مراحل متعدد و شرايطي خاص باشد که قيد آن در تصديق دريافت از طرف مخاطب و دريافت و مطالعه آن توسط ارسال کننده زمان زيادي را از طرفين تلف مي کند،مخاطب مي تواند در تصديق دريافت داده پيام قيد نمايد داده پيام مطابق با توافق انجام شده دريافت شده است و ذکر اين عبارت ارسال کننده را نسبت به دريافت برابر توافقي که از قبل صورت پذيرفته و او به تمامي مراحل آن اشراف دارد آگاه مي کند، در اين حالت با توجه به اصل صحت ( هرعملي که صورت پذيرد اصل به صحت و درستي آن است مگر خلافش به اثبات برسد) قانونگذار فرض را به انجام تمام و کمال توافق يا الزامات گذاشته است مگر خلافش به اثبات برسد، مخاطب در تصديق دريافت اعلام مي دارد برابر توافق انجام شده يا برابر الزامات فني استاندارد داده پيام را دريافت نموده و تصديق مي نمايد،فرض بر اينست که تمام اصول و توافقات بطور کامل و با طي تمامي مراحل انجام شده است.
” هنگاميکه که در تصديق قيد مي شود داده پيام مطابق با الزامات فني استاندارد يا روش مورد توافق طرفين دريافت شده،فرض بر اين است که آن الزامات رعايت شده است.” 161
در صورتيکه تمام و يا قسمتي از توافق يا الزامات فني رعايت نشده باشد اين امر مي بايست به اثبات برسد، ممکن است ارسال کننده و يا مخاطب داده پيام عمدا يا سهوا ، مراحلي را انجام نداده باشند ، اگر چه در يک مرتبه امکان دارد طرفين بصورت اتفاقي متوجه اين امر نگردند اما اگر تکرار شود قطعا در بررسي روابط في ما بين يکي از آنها متوجه اين نقصان شده و با مقايسه بين توافق يا الزامات فني نقض انجام شده کشف خواهد شد، به طور معمول تکرار اين امر ناشي از اشتباه سهوي است شخص مرتکب عمدي معمولا يک خلاف را مکرر انجام نمي دهد، البته ذکر اين موارد مانع از انجام مکرر اين عمل به صورت عمد نيست که در اين حالت قطعا منافعي براي شخص خاطي متصور است که به اين عمل اقدام مي نمايد.
مبحث چهارم : تعهدات طرفين ناشي از شرايط ، زمان و مکان ارسال و دريافت سند الکترونيکي
در اسناد الکترونيکي با توجه ماهيت آنها و امکان دريافت در زمانها و مکانهاي متعدد ، در راستاي نظم بخشيدن و قانونمند نمودن زمان و مکان منشاء اثر، قانونگذار شرايطي را احصاء نموده است. برخي تعهدات داراي مدت معين براي انجام مي باشند و زمان و مکان دريافت يک سند الکترونيکي مي تواند سر منشاء ايجاد اين تعهدات براي گيرنده آن باشد که مورد بررسي قرار خواهد گرفت
گفتار اول : سند الکترونيکي ارسال

پایان نامه
Previous Entries تحقیق رایگان درباره سبک های دلبستگی، دلبستگی ناایمن، دلبستگی ایمن Next Entries تحقیق رایگان درباره سبک دلبستگی، سبک های دلبستگی، ویژگی های شخصیت