پایان نامه درمورد ارزش بازار، حقوق صاحبان سهام، صاحبان سهام، عرضه و تقاضا

دانلود پایان نامه ارشد

وجود P/E منفى هستند، گروهى در اين حالت P/E را صفر مى دانند و سيارى ديگر هم معتقدند كه ديگر P/E محلى از اعراب ندارد.

كاربردP/E
به لحاظ نظرى، P/E يك سهم به ما مى گويد كه سرمايه گذاران چند ريال حاضرند به ازاى هر ريال سود يك شركت پرداخت نمايند. به همين جهت به آن ضريب سهام نيز مى گويند. به عبارت ديگر اگر P/E يك سهم ۲۰ باشد بدين معنى است كه سرمايه گذاران حاضرند ۲۰ ريال براى هر ريال از سود اين سهم (كه شركت توليد مى كند) بپردازند.
الف-رشدسود
آنچه در بحث بالا به آن پرداختيم رشد شركت ها است. قيمت سهام بازتاب انتظارات سرمايه گذاران از ارزش و رشد آينده شركت است. اما توجه كنيد كه اندازه سود (EPS ) معمولاً مبتنى بر سود هاى (EPSهاى) گذشته است. اگر شركتى انتظار رشد دارد بنابراين انتظار داريم كه سودش نيز رشد كند. در نتيجه تفسيرى بهتر از P/E آن است كه خوشبينى بازار از آينده رشد يك شركت را باز تاب مىدهد.
اگر P/E شركتى بالاتر از ميانگين بازار يا صنعت باشد بدين معنى است كه بازار در ماه ها يا سالهاى آينده انتظارات بزرگى از سهم اين شركت دارد. شركتى با P/E بالا بايد سود هاى فزاينده ايجاد كند، در غير اين صورت قيمت سهمش سقوط خواهد كرد.
ب- ارزاني يا گراني
P/E در مقايسه با قيمت بازار شاخص بهترى براى ارزش گذارى سهم است. مثلاً به شرط پايدارى اير متغيرها، سهمى با قيمت ۲۰۰ ريال و P/E برابر ۱۰ بسيار گران تر از سهمى با قيمت ۲۰۰۰۰ و P/E برابر ۱۰ است. توجه كنيد كه محدوديت هايى در اين مثال وجود دارد. شما نمى توانيد P/E هاى دو شركت كاملاً متفاوت را براى ارزش گذارى بهتر آنها مقايسه كنيد. به عبارت ديگر تعيين بالا يا پايين بودن P/E بدون توجه به دو عامل اصلى بسيار دشوار است: ۱) نرخ رشد شركت و ۲) صنعت.
۱- نرخ رشد شركت
آيا اندازه رشد گذشته شركت ها مى تواند معرف نرخ هاى انتظارى از رشد آينده باشد؟ هر چند پاسخ اين پرسش نمى تواند صريح باشد اما در عمل سرمايه گذاران براى پيش بينى سود (EPS ) و محاسبه P/E از نرخ هاى رشد گذشته استفاده مى كنند.

۲-صنعت
مقايسه شركتها تنها در صورتى فايده مند است كه به يك صنعت تعلق داشته باشند، مثلاً شركتهاى صنعتى كه عمدتاً داراى ضرايب P/E پايين هستند. چون به رغم ثبات صنعت رشد پايينى دارند. از طرف ديگر شركت هاى صنعتى به دليل انتظار رشد از P/E هاى بالايى برخوردارند.
دام هاى كاربرد P/E
تا بدين جا آموختيم كه در شرايط معينى P/E مى تواند ما را در تعيين بالا يا پايين بودن ارزش يك شركت كمك كند. همچنين پى برديم كه P/E تنها در شرايط معينى معتبر است. اما علاوه براين دامهاى ديگرى نيز در تحليل P/E وجود دارد كه در ادامه درباره برخى از آنها بحث مى شود.
حسابدارى
سود يك اندازه حسابدارى است كه در محاسبه اش از اقلام غيرنقدى نيز استفاده مى شود. معيارهاى اندازه گيرى سود بر طبق اصول حسابدارى همگانى (GAAP ) مقرر مى شوند. اين اصول در گذر زمان تغيير مى كند و در هر كشورى نيز متفاوت از ديگر كشورها است. از اين رو محاسبه سود ( EPS) بسته به چگونگى دفتردارى و حسابدارى مى تواند به صورت هاى متفاوت ارائه شود. در نتيجه مقايسه سودها (EPS ها) با يكديگر گاهى به مقايسه سيب و پرتقال مى ماند.
تورم
در شرايطى كه اقتصاد كشور تورم بالايى را تجربه مى كند طبعاً كالاها و هزينه هاى استهلاك به دليل بالا رفتن هزينه هاى جايگزينى كالاها و تجهيزات در مقايسه با سطح عمومى قيمت ها كم نمايى مىشود. بنابراين در زمان هاى تورمى P/E ها عموماً پايين تر مى آيند زيرا بازار سودها را كه به صورت ساختگى به بالا گرايش دارد تخريب شده مى بيند. بررسى P/E همانند تمامى نسبت ها در گذر زمان براى پى بردن به روند آن ارزشمند است. تورم اين بررسى را دشوار مى كند زيرا اطلاعات گذشته در امروز از فايده مندى كمترى برخوردارند.

P/E پايين لزوماً بدين معنى نيست كه ارزش يك شركت كم نمايى شده است. بلكه به معناى آن است كه بازار معتقد است شركت در آينده نزديك با مشكل روبه رو خواهد شد. سهمى كه قيمتش پايين مى آيد معمولاً دليلى دارد.
عمده ترين دليلش اين است كه سود شركت كمتر از سود انتظارى اش خواهد بود. اين مسئله P/E دنباله دار بازتابى ندارد مگر آن كه سود در عمل نيز محقق گردد.
تنها به اتكاى P/E سهام نخريد
يكى از پر بسامدترين اشتباهاتى كه سرمايه گذاران غير حرفه اى مرتكب مى شوند خريد سهام صرفاً به اتكاى P/E بالا يا پايين است. توجه كنيد كه ارزشيابى سهام تنها با تكيه بر شاخص هاى ساده اى مانند P/E ساده انگارانه و نادرست است. P/E بالا ممكن است به معنى بيش نمايى ارزش سهم باشد و هيچ تضمينى وجود ندارد كه بعداً به سرعت پايين نيايد. ضمناً توجه كنيد كه حتى اگر ارزش سهمى كم نمايى شده باشد ممكن است ماه ها يا حتى سال ها طول بكشد تا بازار ارزش آن را اصلاح نمايد.
در هر صورت تجزيه و تحليل سهام امرى بسيار پيچيده تر از دانستن چند نسبت ساده است. به عبارت ديگر هر چند كليدى براى معماى ارزش گذارى سهام است اما تمام آن نيست.
مزاياي نسبت P/E
۱- نسبت P/E منعکس کننده عقيده بازار درباره يک شرکت است. معمولا نسبت P/E شرکت‌هاي خوب و رو‌به رشد، بالا است.
۲- نسبت  P/E بزرگ نشان دهنده خوش‌بيني و نسبت P/E کوچک، نشان دهنده بدبيني عموم سرمايه‌گذاران درباره آينده شرکت است.
۳- نسبت P/E تا زماني بالا خواهد بود که عموم سرمايه‌گذاران به توانايي رشد وتحقق سود يا افزايش قيمت سهام يک شرکت اعتقاد داشته باشند. به محض اينکه اين اطمينان در قابليت سودآوري شرکت ازبين برود، اين نسبت افت خواهد کرد.
۴- نسبت P/E، اعتبار شرکت ومديريت آن و همچنين اعتمادي که سرمايه‌گذاران در مورد استعداد دست‌يابي به سود شرکت دارند، منعکس مي‌کند.
۵- نسبت P/E دماسنجي است که مرتباً ميزان حرارت سهام را بررسي و به بازار اعلام مي‌کند.
۶- نسبت  P/E نشان‌دهنده سطح ريسک يک سهم نيز است. هر چه P/E بالاتر باشد، ريسک سهم بالاتر خواهد بود.
7- در صورت منفي شدن بازار تمايل به فروش سهام با P/E بالا نسبت به ساير سهام افزايش مي‌يابد.
۸- هنگامي که شرکت‌ها دوره رشد خود را پشت سر مي‌گذارند سود آنها تثبيت و نسبت P/E  آنها تعديل مي‌شود.
عوامل موثر در تعيين نسبت P/E
۱- اندازه شرکت
۲- مديريت شرکت
۳- رشد شرکت
۴- وجود طرح هاي تو سعه  اقتصادي درشرکت
۵- وجود ظرفيت بالقوه قابل بهره برداري در شرکت
۶- وجود بازار خوب وبا کشش براي محصولات توليدي شرکت
۷- موقيت شرکت در صنعت مربوطه
۸- چشم اندازهاي صنعتي که شرکت در آن فعاليت مي‌کند
۹- تقاضا براي سهام شرکت
۱۰- کميت وکيفيت سود يک شرکت
۱۱- دوره برگشت سرمايه مورد انتظار سرمايه‌گذاران
۱۲- نرخ بازده رايج بازار از سرمايه‌گذاري
۱۳- نرخ بهره در شبکه بانکي
مواردي كه در ارزيابي نسبت قيمت به سود هر سهم بايد در نظر گرفته شود:
1-تعريف جامعي از نسبت P/E
2-ميانگين نسبت P/E شركت طي سالهاي اخير
3-بالاترين و پايين ترين مقدار P/E شركت در طول چند ساله اخير
4-ميانيگن P/E صنعت در روز جاري
5-P/E شركت در حال حاضر
6-تعيين شركتهايي با بالاترين و پايين ترين مقدار P/E در روز جاري
7-تعيين P/E متعادل براي شركت مورد نظر به منظور تعيين ارزش ذاتي سهم
8-تعيين رتبه شركت در گروه يا صنعت مربوطه از نظر P/E
9-ارزيابي نسبت P/E كل صنعت و مقايسه P/E شركت مورد نظر با P/E صنعت در روز جاري (روزي كه در آن شركت مورد نظر بررسي مي شود)
10-تعيين روند P/E شركت و پيش بيني آن در خصوص ادامه روند مذكور
2-2-7-4-3- نسبت ارزش بازار حقوق صاحبان سهام بر ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام
(MBVR= Market value of equity/ Book value of equity)
ارزش بازار انعکاس جریان نقدی آتی شرکت می باشد که عاید شرکت خواهد شد از طرفی ارزش دفتری نشان دهنده ارزش تاریخی است، بنابرین نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری طرز تفکر سرمایه گذاران نسبت به عملکرد گذشته و دورنمای آتی شرکت را بیان می کند
‏اين نسبت از طريق تقسيم ارزش بازار هر سهم به ارزش دفتري همان سهم بدست مي آ يد . ارزش دفتري هر سهم نشان دهنده ارزشهاي تاريخي است . از سويي ارزش بازار هر سهم انعکاسي از جريان هاي نقدي آتي مي باشد که عايد شرکت خواهد شد . اين نسبت طرز تفکر سرمايه گذاران نسبت به عملکرد گذشته ودورنماي آتي شرکت را بيان مي کند (ميگز18،1991) . عليرغم ساذگي محاسبه و قابل فهم بودن آن، که از مزاياي اين معيار مي باشد اما مي توان معايب زير را براي آن برشمرد :
‏الف – زماني که شرکت در بازار مالي پذيرفته نشده باشد يا هنگامي که سهام شرکت به ندرت معامله مي شود ، ارزش بازار سهام ممکن است در دسترس نباشد .
‏ب – از آنجا که قيمت هرسهم بطور روزانه در حال نوسان است ، نسبت مذکور پيوسته در حال تغيير مي باشد .
‏ج – اگر قيمت سهام شرکت تحت تأثير عوامل جانبي بطور غير واقعي افزايش يا کاهش يابد اين نسبت گمراه کننده خواهد بود.
اگر سود دريافتي از شركت برابر ارزش دفتري آنها باشد، MBVR يك شركت حاصل تقسيم ارزش بازار حقوق صاحبان سهام شركت بر ارزش دفتري حقوق صاحبان سهام آن است و برابر با ارزش فعلي جريانات نقدي آتي مي باشد كه سهامداران انتظار دريافت آن را دارند.
2-2-7-4-4 – معيار جريان نقدي آ‏زاد
‏جريان نقدي آزاد(FCF) ، جريانهاي نقدي به دست آمده از عمليات يک شرکت است که مازاد بر وجوه ‏نقد سرمايه گذاري شده براي رشد مي باشد. (مجتهد زاده و جهانخاني ؛ 74و 75 :73) و لذا اگر اين مبلغ بين سهامداران تقسيم شود، تأثيري در قدرت سوددهي شرکت نخواهد گذاشت. در نگاه اول، به نظر مي رسد که جريان نقدي آزاد بيشتر، ارزش شرکت را افزايش مي دهد در حاليکه واقعاً چنين نيست. اگر FCF ‏شرکتي به حداکثر برسد، يعني مديريت هيچ سرمايه گذاري انجام ندهد و همه سود بين بستانکاران و سهامداران تقسيم شود. اين هدف مناسبي نيست و قبول آن به معناي صرفنظر از رشد است.
‏تقسيم صد در صد سود مي تواند علامت شکست باشد. به اين معني که هيأت مديره فاقد پروژه هاي مناسب سرمايه گذاي است. فقط زماني حداکثر کردنFCF ‏ مي تواند سياست مناسبي باشد که شرکت به مرحله اشباع رسيده باشد.
2-2-7-4-5 – معيار عرضه و تقاضا
‏برخي معتقدند که قيمت سهام بر اثر ارتباط بين عرضه و تقاضا تعيين مي شود و مدير مي تواند همانند ‏ساير محصولات خود، سهام عادي را به عنوان يک محصول عرضه نمايد. اما بايد توجه داشت که عرضه و ‏تقاضا تعيين کننده قيمت سهام نيست بلکه ارزيابي خبرگان از ارزش ذاتي سهام است که عامل تعيين کننده ‏قيمت سهام است. تحقيق شو لز19 در مورد تأثير عرضه و تقاضا بر قيمت سهام، نشان داد که عرضه عمده سهام ‏باعث کاهش قيمت سهام نخواهد شد، بلکه اگر عرضه سهام توسط افرادي که اطلاعات دقيق تري از ‏وضعيت شرکت دارند، صورت بگيرد آن عرضه باعث کاهش قيمت سهام مي شود. و اين هم به دليل ‏محتواي اطلاعاتي است که اين عمل به همراه دارد.
‏2-2-7-4-6- بازده سرمايه
‏بازده ‏سرمايه (ROI) جزء معيارهاي کارآيي عمليات است که تحت تأثير هزينه بهره، ماليات يا ميزان ‏بدهي ها قرار نمي گيرد. شرکتهايي که بطور مؤثر از دارائي هاي خود استفاده مي کنند، داراي بازدهي بالا ‏مي باشند و شرکتهايي که کارآيي کمي دارند، از بازدهي پايين تري نيز برخوردار خواهند بود. ‏ ROIنتيجه نهايي چندين متغير مهم است که از سيستم دوپانت نشأت گرفته اند. در سيستم دوپانت، تجزيه ROI ‏به ‏اجزاي مهم آن، به تحليلگران در شناخت اثرات مختلف آنها و پيش بيني روند آينده کمک مي کند.

مديران، نسبتهاي سودآوري را با نسبتي از فروش به سرمايه (دارايي ها) پيوند مي دهند. يک ‏فاکتور مهم در توانايي شرکت جهت سودآوري، ارتباط بين سطح فروش و سطح دارايي هاي مورد نياز‏ براي رسيدن به سودآوري مناسب مي باشد. بطور کلي ارتباط بين فروش، دارايي ها و سود در قالب نسبتهاي سودآوري مورد توجه قرار مي گيرد.
نسبت EBIT به فروش
شاخصي براي درک چگونگي کنترل هزينه ها است و گردش ‏دارائيها، توانايي شرکت در توليد و بازاريابي سطح فروش را

پایان نامه
Previous Entries پایان نامه درمورد عملکرد شرکت، معیارهای ارزیابی، هزینه سرمایه، ارزیابی عملکرد Next Entries پایان نامه درمورد دارایی ها، دارایی های نامشهود، ارزش بازار، صاحبان سهام